———⅓4 ¼*

Kcceſiones Hiftoricæ 99

— communicare] quis novit, Gregorium infamem fecit, Regis verò& ſui Papæ innocentiam& Sanctitatem com- mendat. Pro quibus ecitis iſte de quo loquimur, Egilber- tus Abbaciam ſancti Martini ſupra litus Moſellæ, defuncto beatæ memoriæ Sigeberto Abbate, eadem die regendam Äilli retributionem] dedit ſquo utiqve malo, ſi majus non fecis- ſet, ad perpetuam damnationem ſufficere potuiſſet J quam ipſe felix Abbas quantum potuit rexit& Eccleſiam ipſam reparavit. Nam ipſa Abbatia prius qvidem erat in rebus ad- modum ſufficiens ſed peccatis exigentibus ejus temporibus ita eſt deſtituta ſat nunc ab hoc adeò eſt annihilata J quod Monachi qvi ibi Deo ſerviebant[ ibi divinis erant manci- ati ſervitiis] niſi aliunde conqvirerent nec neceſſaria vitæ haberent. Eſt& aliud qvoddam geſtorum ejusdem Egil- berti, qvod ſucceſſoribus noſtris voluimus narrare quod ro facti ſimilitudine iſtic libet inſerere. In Monaſterio uellarum horrei defuncta Imiza ſummæ ſtrenuitatis an- cilla Dei, Matre Cœnobii, renitentibus omnibus ibi loci Deo famulantibus, præpoſuit quandam neptem ſuam fratris fi- liam nomine Luirgardam Ingurdam] corpore qvidem valde juvenculam& ſpecioſam& ſecundum ſuam ætatem literis eruditam, moribus honeſtam;[Ingurdam, quòd cum pace ſalvo honore profeſſionis dixerim, Deus ſcit qvod non mentior, arte magicam, veneficam, incantatricem blasphemam. Hac in altero codice, unde appare: librum mu- tarionem mutaté temporibus ſubiiſſe de qvà cum Epiſco- pus omnibus modis niteretur; ut ibi eam præficeret San- Gimonialibus, omnibus puſillis& majoribus ſine ceſſati- one tam die qvam nocte Deum& Sanctam ejus Genitri- cem,& cui ſerviunt, ne boc fieret orantibus; cuidam ex eorum Collegio, ceteris freqventior orationi incum- behat, inter verba graliomise divinæ erat voluntatis, ob- 2 dor-