2. RKatio.

4 ½6 ñſomment in uij. Cap. Spher⸗

ribus planetis communicaretur, quemedmodum id contingere videmus in ſphę ris totalibus, ut diximus. Quod cum fieri non uideamus,& aduerſarij te- ſtantur, dicinon poterit, planetas ferri in orbibus concentricis, ſed in eccen- tricis: Ita enim experientia illa adducta de ſingularitate motuum in planctis facillime locum inueniet. Diuerſitas enim centrorum impedimento eſt, quo mi nus eccentricus orbis cuiuſuis planetæ pro xime inferiorem orbem ſibi conti- guum, cuius concaua ſuperficies concentrica eſt toti mundo, ſecum rapiat, niſi cælorum penetratio, aut ſciſſio daretur, vt ex inſtrumento materiali facile per- cipi poteſt: Et utcunque etiam intelligitur ex figura prima huius quæſtionis. Qui enim fieri poteſt, ſi attentius res conſideretur, utorbis ſimpliciter eccentri- cus G H, circa ſuum centrum F, trahat proxime inefetiorem orbem eccentri- cum ſecundum quid, cuius ſuperficies, concaua, una cum toto cælo, æqualiter à centro mundi E, diſtat, niſi hic inferior orbis penetret, aut ſcindat cælum in- ferioris planetæ, quod intra concauum dicti orbis eccentrici ſecundum quid continetur? Scio auctores orbium concẽtricũ confingere infra ſingulorum pla- netarum orbes, ſingulos orbes reſtituentes, quos Fracaſtorius Sircitores ap- pellat, quorum officium ſit, vt quantum ſuperiores planetę inferiores trahunt ſuis motibus, tantum ipſi inferiores planetas in contrariam partem reſtituant. Verum hoc figmento ſimile eſſe videtur. Præterquam enimquod hac ratione maxima confuſio in motibus introducitur, non uideo, quo pacto primum mo- bile omnibus inferioribus ſphæris motum diurnum poſſit communicare, cum in medio poſiti ſint circitores illi, qui iuferiores ſphæras om nino prohibent, ne aà ſuperioribus rapiantur, niſi quis dicat, ſingulas ſphæras planetarum proprios habere motus diurnos ab ortu in occaſum, qurin ſpatio 24-horarum abſoluan- tur, quòd nouum eſt, atque inau ditum,& a nemine hactenus conceſſum. SECVNDA ratio hæc eſt: Si planetæ in orbibus eccentricis non defe- runtur ab occaſu in ortum, deuchentur vtique aut per orbes concentricos, aut certe per ſeſe mouebuntur in cælis, ut piſces in m ari, vel aues in aere: Sed hi- ſce duobus modis non mouentu r. Igitur in eccentricis feruntur. Conſecutio ma nifeſta eſt: Maior quoq; propoſitio patet ex lumicienti partium enumeratione. Minor vero probatur, quoad utramque parrem. Quòd enim pla netæ non mo- ueantur per ſeſe,(ut a poſteriori parte incipiamus.]) veluti piſces in mari, vel aues in aere, multis rationibus probare nititur Ariſtoteles in lib. de cælo,& a nobis euidenti argumento cofirmatum eſt ſupra, quando cap. I.ſtendimus cũ auctore, cælum ab oriente uolui in occidentem;& eſt communis omnium phi- loſophorum,& A dronomorum doctrina. Immo ſi ita mouerentur,& non po- tius ad motum orbium, in quibus ſunt, nullam, certam ſeientiam de illorũ mo tibus habere poſſemus Cum enim,nt in ſuperioribus apparentijs dictum eſt, planetæ aliquando magis, aliquando minus a terra abſint; interdum velocius moucantur nterdum quaſi curſum inhibeante nunc ſtare videantur nunc pro gredi ſob Zodiaco aboccalu in ortum, nuvc retrogredi; quis eſt, qui non ui- deat, planetas, ſi mouentur ut piſees, ſeu aues, aliquando ſuos circulos, quos ab occaſu in ortum deſcribunt debere relinquere, ut magis poſſint a terra re- cederc,& ad eandem acce dere: aliquando autem proprium curfum negligere, rurſusque in oppoſitam partem retrocedendo niti zaliquando deniq; curſum ompino Hſtere in cęlo,ut penitus non moueantur Quæ ſi fierent, quoniam mo do, obſecro, eorum periodi definiri poteruntèqua item ratione cognoſci„ qua- nam in parte cæli altius a terra digreſſuri ſiat planetæ,& iterum— re- uerſuri,