78 Apologiæ

qui uocantur parui naturales/ in quorũ nullo agitur de toto ipſo animalis corpore: ſed in libris de anima agitur de eius forma‚in paruis ãt naturali⸗ bus de uariis eiuſdem accidentibus; quare totius animalis cognitio non habetur in aliquo uno libro ſed in omnibus ſimul: non eſt tamen ignoran Eædé ani- dum, membra animalium poſſe uocari& partes integrantes,& eſſentiales, malis par- uocantur enim integrantes dum ſolam quantitatem corporis animalis ker Süta ſ ſpectamus, qua ratione diximus nullam eos libros ſubſequi, uel præcedere tegrantes, Poſſe tractationem de toto ipſo animalis corpore, ac de tota eius mole: aliæ eſſen- cſſentiales autem dicuntur, dum ad animam relatæ eam habent rationè, tales. quam materia habet ad formam, quare animal ex his partibus,& ex ani- ma conſtare dicitur tanquam ex materia proxima,& forma. hoc quoq; modo totum animal nullibi ab Ariſtotele tractatur ut totum ſed ſepara- tim agitur qe materia eius, de forma, ac de uariis accidentibus, in horum enim omnium cognitione conſiſtit perfecta animalis cognitio. Qua de re tuſius loquutus ſum in libro de præcognitis. Quod autem in animali, ac eius partibus conſiderauimus, de omnibus ſimiliter dicendũ eſt. Sed aideo quò aduerſarius confugerit, dum.n. exempli gratia nominat progreiſum d toto mundo ad partes, uidetur innuere lbros Ariſtorelis de cælo,in qui bus ordine hoc reſolutiuo uti dicatur loquens prius de mũdo, poſtea de siplicibus corporibus, quæ ſunt partes mundi; ſcion. pluriũ ſententiã eſſe qudòd in iis libris conſiliũ Ariſtotelis ſit agere de mũdo; de ſimplicibus at Error mul- corporibus agat nõ per ſe ſed ꝑꝑ mundũ,& ut ſunt principia mundi:hæc Sd 405 tamẽ ſentẽtia minimè uera ẽ;nec ab Ariſtotele ibi ſeruatur is ordo reſolu in Uibro de tiuus imo nec ſeruari poteſt;primum quidẽ ſententiã hãc ipſa Ariſtotelis calo. ctractatio refellit, qui nõ à mundo exorditur, ſed à corpore siplici, de quo ante oia loquitur,& pauca quædã, quæ de ipſo generaliter sũpto dici po- terãt, exponit, poſtea ĩ ſpecies diuiſo ĩcipit à prima ſpecie, nẽpe à cæleſti cor pore, cuius naturã diligéter inueſtigat, eãq; ꝑ negationẽ declarat, docẽs nec graue eſſe nec leue, neque generationi neque interitui, nec alterationi, nec accretioni nec imminutioni obnoxiũ: deinde uerò in toto illo primo hbro loquitur de mundo, oſtẽdens psũ& finitum eſſe,& unum,& æternũ: mox in ſecundo libro iterũ agit de cæleſti corpore, ac demum in tertio& quarto de quatuor elementis, tractatio igitur de cæleſti corpore non ma gis ſequitur, quam præcedit tractationẽ de mundo: immo ed magis præ cedit, quam ſequitur, qudò tractatio de ipſa rei ſubſtãtia principalior ẽ tra Aatione de accidẽtibus cõſequẽtibus, qualis eſt tractatio de cælo in eo ſe cũdo libro. Sed.iã ueritatẽ pateſaciamus, ut appareat quam uana& cõmẽ Conſiliũ titia ſit huius reſolutiui ordinis excogitatio. De siplicibus corporibus A- Lnaſhüſ riſtoteles ibi agit ꝑꝑ ſe, nõ ꝓp mundũ’niſi intelligamus idem prorlus eſſe bes de cr ea Pröpler ſe tractari,& propter cognitionẽ mundi, hoc enim uerisſime 0. 5