EEeekeESeeeseeee

I[ACOBI ZABARFLLAE . PaA I A V ILN I APOLOGIAE LIBER PRIMVS. carvr phIMVM

ſcribendi occaſio.

VVM Philoſophia uniuerſa ob cognoſcenda- rum rerum, cauſarumq; latentium difficulta- Atem disſidijs philoſophantium plena ſemper ex titerit frequens,& uſitatum apud omnes fere“ ſapientes ſemper fuitzut qui diſciplinam, uel T aliquam docere ſeu ſcribendo,ſeu dicendo uo- lLuerunt, aliorum ſententias expenderint,& ad⸗ 1 uerſds eas pro inuenienda ueritate diſputatio⸗ annem pugnamq́; ſuſceperint. Hoe eum in omniũ ferme priſcorum Philo ophorum ſcriptis notare poſſamus, tum potisſi- me in admirandi Ariſtotelis libris, qui uel primus, uel maximè omnium uidetur omnes Philoſophiæ partes, cuntasq́; præclaras diſciplinas nobis docendi gratia tradere uoluiſſe, quum nullum fere librum ab eo ſcriptũ legamus, in quo aduerſds

enim facere tantum abeſt

ut unquam ſit ueritus, ut ne à præceptoris qui- dem Platonis placitis, quæ ſæpius confutauit, abſtinuerit. Ceterum quum ipſa per ſe de ueritate diſputatio,& concertatio utilitate non careat, id- eoq; laude digna eſſe uideatur, jpſum tamen diſputantis animum modo laudem, modò uituperationem mereri certum eſtzut enim rem ſolam, nõ hominem reſpicere, ac declarandæ ueritatis gratia dilputare, ingenuum, ac philoſophicum animum præſefert, ita carpendiac detrallendi cauſa id facere liuorem, aut odium, aut aliud quippiam tale ſigniticare uidetur:in dicium autem utriuſq; animi eſſe ſolet ipſa diſputandi, ac diſſerendi occa ſio,Si quis enim aliqua de re tractationem inſtituens animaduertat, con- trarias aliorum ſententias ita propoſito ſibi ſcopo repu gnare, ut niſi di- luantur, impedimento ſuæ contemplationi eſſe qucant, is necesſitate qua-

A

aliquod aliorum dogma non diſputauerit; hoc