tem in ſummorum ſacerdotum collegium cooptaret,&' non modoô a- pud Veronenſem populum, qui quod te Epiſcopum nactus&ſt,beatum ſe eſee prqfitetur, ſed apud omnes(hriſuiani nominis nationes tantã tibi authoritatem compararunt, ut certum mihi atque exploratum ſit, res meas ſub nullius patrocinio tutiores, quàm ſub tuo futuras. Hoc quum me maximòè mouerit ut tibi uni mea hac ſcripta ſub tuo amplisſimo nomine tutisſima futura commendarem,&e conſecrarè, animum etiam mihi mirificè auxit tua in me uetus bencuolentia, quam mihi iam pridem&ẽ humanitas tua,&mea erga te ſumma obſeruantia,&o communia fiudia conciliaruntzita ut mili hac omnia conſideranti nil fuerit antiquius, qudàm curareò' quàm primum ut mea hac apologia tuo nomine prorecta& illuſtrata in lucem prodi- ret. Quars igitur ob cauſas ego tibi uni tuaq;& ſapientis,& eloquẽ tiae,&ẽ prudentiae, et integritati,&; erga me beneuolentiae uolui ac debui tutelam huius meae diſputationis committere ob easdem tu hi lari animo eius patrocinium ſuſcipere eamq; tuo fauore corroborare debes, eò praeſertim quod ego te non magis tutorem in hac contro- uerſia quàm indicem poſtulo, quum enim nil exie petendun= ſit, quod tuam dignitatem tuamq; iuſtitiam ac probitatem non deceat, omnia primum à tua ſapientia iudicari uelim, deinde quae recta ue- raq; eſſe iudicaueris, tua authoritate muniri tuaq́; uirtute protegi at que dofendi, nec meliorem ego indicem, nec praeflantiorem dofenſöo- rem habere aut exoptare poſſum.

Vale. Tatauii al. Marnij. 114.