Liber Primus 47 ciuili Ariſtotelis philoſophia aliam ipſe propriam tradidit& ordine illi contrariam,& ſententiis, rebus q́; ipſis ab ea maxime diſcrepantem, quum & plurima in ea tractentur, quorum Ariſt. nullam facere mentionem uo luit;& multa etiam Prætermittantur, quæ Ariſt. tanquàm neceſſaria dili- entisſime pertractauit, adeo ut& mancam,& redundantem eſſe neceſſe 5 uel Ariſtotelis, uel huius clarisſimi uiri ciuilem philoſophiam. Hanc i- gitur nouam moralem diſciplinam ſi conſideremus, ea uelre uera, uel ſal- tem authoris ſui profesſione ordinem quendam habet, ab uno tamen fine non pendet, ſed a pluribus; accurata nanque de humana, ac de diuinis mé tibus tractatio finem habere ciuilem fœlicitatem non poteſt quum ſine il la ciuilis philoſophia optimeè tradi queat,& ciuilis fœlicitas tum ab homi ne, tum à tota ciuitate comparari;ſed ſcopus diuinæ ſcientiæ eſt diuinarũ rerum cognitio,/ſicuti ſcientiæ naturalis rerum naturalium. Teſtimonio igitur aduerſarii ſatis clare oſtenditur dari in diſciplina ordinem ſine uni
tate tinis, ualida, certe uel ipſa per ſe, uel ſaltem ad hominem conuiacendũ argumentatio mea eſt.
—*
CAPIVT DECIMAV MOLARTDe
De defnitione ordinis doctrinae.
Acteenus ca, quæ de conditionibus, ac de eſſentia ordinis alids dicti a- DHvobis ſunt ſatis, ut uidetur, clara reddidimus, atque ab aliorum oppu gnatione uindicauimus: nũc ad ordinis detinitioné, um quxæ ab aliis, tùm quæ à nobis allata eſt, conſiderãdam accedamus, ut ratione duce eam, qoæ rite tradita eſta non rite traditis diſcernamus. lam in cap. primi libri Definitio de methodis diximus traditam eſſe à nonnullis hanc ordinis definicioné, Aislum. ordo eſt habitus inſtrumentalis, quo docemur cuiuſque diſciphnæ partes conuenienter diſponere; in qua definitione id mihi reprehenſione dignum uiſum eſt quòd dictione illalconuenienter]nimis ruditer,& obſcure ipſa fitgtio ordinis natura ſignificabatur, quum non appareat in quonam hæc dipoi eau- tionis conuenientia conſiſtat; in definitionibus autem maxime claritas & perſpicuitas requiratur. Ad hanc igitur differentiam magis declaran- dam ita ſum progreſſus: Quum ordo inſtrumentum ſit, proinde eius natu ra in fine conſiſtat, fine hoc bene cognito,& conſtituto minime dubitan denm eſt quin illa dicenda ſit conueniens diſpoſitio, quæ nos optime& fa cillime ad eum finem perducat. Quoniam igitur nullus alius ordinis do- ctrinæ ſcopus ſtatuendus eſt, quam diſtincta& in quoque genere perfecta cognitio(hoc enim& nomen ipſum,& ratio ita nobis pſuadet, ut res pro Pe ipſa loqui uideatur, ſi quidem ordo non eſt niſi cognitionis inſtrumé