36 Apologiæ CAPVT NONVM. m quo alia qu2dam aauerſarij argumenta ſoluuntur.

Argumti SOluenda etiam ſunt quædam alia aduerſarii argumenta quibus ille ad aduerſariſ 2maiorem mex ſententiæ oppugnatiouem alia quædam mea dicta de- Woe 3 moliri contendit. lllud quidem Fcacnlime. im pugnare nititur, quòd or anpeer rc. do doctrinæ diſtinctam noſtram cognitionem ſemper reſpiciat, hoc potiſ⸗ ſpicere co- ſimum argumento utens, quòd quando propter noſtram cognitionem, kaonem ut ego dico, deſeritur ordo naturæ, unc ſeruatur ordo cognitionis confu ittinctam. ſæ, ſed non ordo cognitionis diſtinctæ, hic enim eſt ipſe ordo naturæ: itaq; ego alterum duorum confiteri cogor, uel ordinem dodrinæ non ſemper

dirigi ad noſtram cognitionem diſtinctam uel ſi ſemper, ſequi etiam ſemꝑ

solutis ordmem naturæ. ſed ad hoc iam plenisſime à me reſponſum eſt quum enim ſola methodus cognitionem faciat ignoti ex noto non ordo, ideo

ge ſola methodo, non de ordine efficacitatem habet argumentum hoc; qusmodo autem posſit ordo doctrinæ ſeruari contrarius ordini naturæ, reſpiciens tamen noſtram cognitionem diſtinctam,& in ſuo genere perfe⸗

Aam) iam ſatis declaratumac demonſtratum à nobis eſt;non eſt quòd ea-

dem, quæ antea dixmus, repetamus. Nunc igitur breuiter dicimus in uia

quidem doctrinæ omnem proceſſum diſtinctæ noſtræ cognitionis imitari naturam,& omnem proceſſum imitantem naturam eſſe proceſſum noſtræ

diſtindæ cognitionis at in ocdine doctrinæ hoc negandum eſtquum de-

tur ordo inferuiens diſtinctæ noſtræ cognitioni, qui non eſt ordo naturæ.

primum ar NDititur præterea illud euertere, quod ego dixi, ordmem ſami à natura gumentum rerũ ut cognoſcendarum utiturq; duobus argumentis, quorum quænam 2aaec inds, ſit uis ego latis intelligere nequeo: Primum inquit aliud eſſe ordinem ſu- dan ſuma⸗ mi à noftro cognoſcendi modo, aliud eſſe ſumi ex natura rerum ut co- tar à natu- gnoſcẽdarum, quoniam ordo noſter cognoſcendi à naturæ ordine diſtin- Ta rdenſene ctus eſt quaſi dicat pugnare inter ſe hæc duo ordinem ſumi à noſtro mo⸗ um. do cognoſcendi,&ſum à natura rerum ut à nobis cognoſcendarum, quæ tamen ego uera ſimul eſſe aſſerui: uidetur itaque hoc tanquam per ſe no- tum conſtituere, quòd idem ſit ſumi abſolute à natura rerum prout ſant, & ſumi à natura rerum prout à nobis cognoſcendæ ſunt; quare mihi nũc reſpondentis officio fungenti ſat eſſet hoc negare, eiuſq; probationem ex quirere: at quoniam non diſputandi tantum, ſed declarandæ ueritatis gra tia hãc prouinciam ſuſcepi, libet paucis meæ ſententiæ rationem, qua om nis difſicultas tollatur, adducere. iam ante dictum eſt dari aliqua aliquib. natura priora, quæ tamen eoram cauſæ non ſunt, in his igitur dico non eſ ſe neceſſarium ut ordo, quo co guoſcendæ ſunt, ſit ille iple ordo,quo ſecũ

Solutio.