Liber Primus 27

uel facilioris, qui ſeruari posſit;& tunc authorem arbitratu ſuo ſeruare quemcunque ordinem uoluerit. Certum autem mihi eſt, quòd ſi Ariſtote les exiſtimaſſet illa, quæ ſecundum naturam prima uocat, facilius cogno- ſci poſſe ex aliorum poſteriorum cognitione, abſque dubio ab his poſte- rioribus incepiſſet. Tertius afferebatur locus ex cont. 5.primi phyſ.qui clarisſimus omnium eſt, quum enim ibi Ariſtoteles dicat, eſſe ſecundum naturam, ut prius communia dicamus, poſtea uerdò particularia contem- plemur, neminem latere deberet, philoſophum ibi naturam non rerum, ſed noſtram intelligere de nobis enim loquens inquit naturale nobis co- gnoſcentibus eſſe ut prnis ea, quæ communia ſunt, tractemus, poſtea uerò ad propria deſcendamus, ſi quidem cognitio uniuerſalium maxime con- fert ac neceſſaria eſt ad cognitionem particularium obtinendam. De hac natura noſtra loquebatur etiam Ariſtoteles in z. contex eiuſdem libri, di cens inſitam in nobis naturaliter eſſe uiam hanc, quæ eſt a notioribus no- bis ad ignotiora;& quanuis de uia doctrinæ ibi loquatur, illud tamen ue- rum eſt etiam de ordine;bhæc enim eſt natura noſtrum cognoſcentium, ut tùm in uia doctrinæ ex notis ignota notiticemus, tum in doctrinæ or- dine ea anteponamus, quæ quòd notiora, uel faciliora cognitu ſunt, ad re liqua illuſtranda conferre,& planiorem ad ea declaranda uiam reddere poſſunt. ſed hoc quoque argumento demonſtratur Ariſtotelẽ ibi ipſam rerum naturam intelligere nullo pacto poſſe, quòd communia& uniuer- ſalia ſunt ignota naturæ, quũ natura nihil eſſiciat niſi particulare; ſed opus noſtrum fſunt,& nobis notiora, non natura, quoniam in natura nullũ repe ritur uniuerſale, quod de pluribus prædicetur; hoc autem ita egregie,& ita dilucide exponitur ab Auic. in primo lib. ſuæ ſuffcientiæ cap..ut ne que clarius exponi neq; exquiſitior ad eum Ariſt. locum declarandũ cõ-

Reſponſio ad cont. 57

primi phy

mentarius deſiderari posſit. Verba aũt Ariſt. in primo cap. libri de ſenſu Reſponſio & ſenſilibus non uideo cur contra meam ſententiam faciant. quum. n. di, ad uerbaæ cat Ariſtoteles, Ide reliquis agamus,& primum de primis] ſi aduerſarius Ari es 32 hinc tale conſequens inferri putat, ergo ſpreto ordite cognitionis ſeruat ſu& ſenſili

ordinem natura, inefficax prorſus argumentum eſt nam quandoque pri⸗ bus cap.i.

ma uocat ratione cognitionis, non ratione rei, ut antea notauimus: quòd ſi etiam diceremus prima ibi uocari ſecundum rem, adhuc ratio friuola eſt nam etiam in initio primi phyſ inquit a' principiis eſſe auſpicandum, tamen an locus ille nobis refragetur, ex his, quæ alibi diffaſe diximus, co- gnoſci poteſt;a primis enim auſpicandum eſſe dicit, quoniam ex eorũ no titia cognitio aliorũ pendet. propterea animaduertere ſemꝑ deberét illi, qui talibus argumentis utuntur, pro eis non facere ꝙ Ariſt. dicat auſpicã dum a primis, uel ſeruandum eſſe ordinem naturæ, ſi quidem nos quoq; aſſerimus in ordine compoſitiuo ſeruari magna ex parte ordiné naturæ

D 2

———