—

22 Apologiæ

ſuadenti fidem adhibebit, credetꝙᷓ ita rem ſe ſe habere, nec quæret cur ſit⸗ quiſquis autem neque per ſe id noſcat, neque admonenti aſſétiatur, inanis prorlus eſt huius facultatis auditor iuxta illos Heſiodi uerſus. Itaq; cla- rum eſt Ariſtotelem in ordinis conſideratione perſiſtere, quum in eius cap. initio inquirendam eſſe finis defmitionem propoſuiſſet, deinde ſtatim in initio ſequentis capitis eam indagare aggrediatur, loqui enim de no-

—,——,—

tione finis, quæ totius diſciplinæ principium eſheſt loqui de ordine reſalu

tiuo. Hæc igitur omnia ſententiæ noſtræ apertisſime ſuffragantur, quum

enim tam methodus, quam ordo ſit à notioribus nobis, iure Ariſtoteles

& in. 3. cap. de methodo,& in. 4.de ordine loquens eandem ferme ſenten

tiam proferre uoluit de auditoris aſſenſu, qui&ratione methodi,& ratio

ne ordinis neceſſarius eſt; hoc autem apertisſime confirmant uerba Ari⸗

ſtotelis in quinto cap.ſexti libri, ubi loquens de fine ſcientiæ moralis, qui

eſt principium cognitionis ordine reſolutiuo, ita loquitur IPrincipia autẽ agendarum rerum ſunt id, cuius gratia res aguntur;illi autem, qui aut uo

Juptate, aut dolore corruptus eſtprincipium ſtatim non apparebit,& eius

cauſa,& ob ipſum omnia eligenda,& agenda eſſe, uitium enim huiuſmodi

eſt ut principium corrumpat. Juerba hæc omnia nemo, niſi expers ratio-

nis, de ordine dicta eſſe inficiabitur; quocirca Ariſtoteles dicit neminem

poſſe huic fini,& eius definitioni aſſenſum præbere, qui uitio ſit corruptus,

proinde bene moribus debere eſſe inſtitutum, quod hic quoque dicit; ſicu-

ti igitur de ordine ibi loquitur, ita etiam hic. Hoc idem ſignificant uerba

Ariſt. in cap.⸗:primi libri, quando inquit principia alia inductione alia ſen

ſu alia aſſuetudine comparariinnuit enim principia cognitionis gFiſciplis

næ moralis acquiri aſſuetudine, per hãc enim fit bona morum conforma-

tio qua qui eſt præditus, aſſentit deſinitioni fœlicitatis, creditq; eam eſſe

ſummam hominis bonum, ſed res ita clara uidetur, ut omni difficulta⸗

Defenſo ar te careat. Ad omnia Ariſtotelis loca a me adducta, ubi Ariſtoteles uide gumenti tur naturæ ordinem ſpreuiſſe&ſequutus eſſe ordinem facilioris cognitio umHi io nis, jpſe duas affert reſponſiones:primum inquit id fieri raron& per acci- Vornan art dens, quoniam ibi nullus eſt neceſſarius ordo, quare ille ordo, qui tunc ſer ſootelis ob- uatur, non eſt abſolute rectus ordo, ſed ordinis prætermisſio ob aliquam ſeruatione. occaſionem, quod quidẽ in ſenſibus euenit; quoniam enim in iis ordo non eſt neceſſarius potuit Ariſtoteles incipere a uiſu. Secundò digit etiam

in ſenſibus ſeruatum eſſe ab Ariſtotele ordinem naturæ, nam etiam ordo erfectionis eſt ordo naturæ, ſecundum quem uiſus primus eſt, tactus ue-

infne. ro poſtremus. Prior ſolutio confutatione non eget, quoniam aduerſarius olonis„Pæc dicens ſuam ipſe ſententiam euertit. Videndum eſt in primis quem ordinem dicat necelſarium eſſe, uel non neceſſarium; duo nanque ordines nunc in conſiderationem cãdunt, unus rerum prout exiſtunt ſisq; dicitur