eret accutgt(wnän arn monten ys CPnän ng uem Ordnducn eangee
8* Tlcem ledaod tetnge ucguamlührtinh AES KPlotemas zuinn, in Heſiuſequuru: ſerlen Vimamaurem inun ünd lant eſt vite noſtte caaütnyn atem fillmm cenun daurn non experamut. Hucceit atio phreneſin concint:lles lit, ꝛutapopleria falis grit nemdris cordons qoſa outa hotarumq woments immis iatus quos Pwpden krat 4: Tuiplici motdo aäeung
4 8*.—„nn lio,& fine. Natiuias mmun
4. Omnesenimerensbotte
1 5 pen
utrocinantispafiiuct aiti shoqorem luum zmit d b auſta ci impenin Dotelcee aadium roftri nülüemn us omaigonalum in ſe
Ame,e
5 t
. f 1A zod
m aatuna antnlc,- „ 14
9„Aſ 1
Nr geusa
m Moc K feSee
nhet⸗ mote
Jkar 4 * 4 44⁸ deet ſ5
* 1 AW Bnimucrohh. 71,₰
guti fuin⸗ 14 41
delatum, ſed hoſtis infenſiſsimi aſtu à ſe alienatum hortulum redemerit; non auri aut argenti aceruo, ſed precioſo ſuo ſan- guine& morte non merita. vt vere iam ſit Akeldama, cuins in paſsione DoMINI fit mentio. Agellum hunc ſuum cœle- ſtis colonus verbi ſui riuulis irrigat,& Spiritus ſui radijs calefa- cit. O felices nos, qui quondam trunci ſine cultura, infrugi- feri ſteriles tortuoſi, nunc inſitione fructus ferre didicimus,& ſilij Dei ſanguine adſperſi, quauis Hierichuntis aut Hieroſoly⸗ mæ roſa ſumus formoſiores; Quanquam enim Dei ſimia Dia- bolus ſeminis ſui malitiem ſemper admiſcet, interq́; nitentia culta infelix lolium& ſteriles dominantur auenæ: tamen arbo- ribus iuſticiæ ac plantis Domini ſuum quoq; locum velit nolit a0/itar relinquere. Huc igitur maxima curæ& cogitationis
noſtræ pars deriuanda eſt, ne ex florenti hoc campo cuulſi ſicut
Eſa, 6 1.
palmes forâs proijcia mur, proiecti areſca mus, aridi colligamur. P— 8.
collecti in ignem comburendi detrudamur. Quo enim maio- ra ſunt Dei beneficia, eo grauiora ſunt eiuſdem iudicia. quentanda ſunt templa, vtendum inſtitutis à Chriſto Sacra- mentis, vt pectoris ſolum exile& macrum cœœleſli hac pingue- dine ſaturetur,& ab acerrima rapidi Leonis potentia æſtuq; de- fendatur. Incolumitatem nos& tranquillitatem aucupemus: propugnacula ac murum firmiſsimum ad omnes impetus op-
politum ipſum Deum habebimus. Multoò enim acrius vigilat
ille ad noſtram conſeruationem ac ſalutem, quàm lutulentus ex inferni fecibus proruens ſus ad euerſionem& exitium. Acne illud quidem hoc in loco prætereundum eſt, quod nuptam ſibi Eccleſiam diuiaus Sponſus cum roſa inter ſpinas confert; quæ multis modis preſſa, non flacceſcit tamen, ſed ſuauiter rube- ſcens blandimento ſuo magis ſemper ſpectantibus arridet.
Mittendus igitur hic liortulus ijs eſt, a quibus tantum mollia, len ia, facilia, blanda quæruntut: cùm in eo ſæpiſsime in nubes induti halitus, repentinas ac vehementes pluuias excitent: nec rarò creſcentes arbores ab Agricola amputentur: ne fuſione
nimia ſylueſcant, aut enecentur luxurie. Quid? quod è cœſi
gre mio
Fre- Ioan. 1 5.
Cant. 2.


