temio in tertæ ſinum immiſſus ſurculus non quaſſatus mods, ſed in mortis puluerem deiectus eſt? Rex tuus crucifixus eſt, inquit Chryſoſtomus,& tu mollitiem ac requiem quæris: Non aliorum relatione tantum accepimus, ſed ab ipſo vſu hoc ſu⸗ mus edocti, ſæpe optimum quemqꝗ; ex conſcientiæ aliquo vul- nere ita affligi, vexari, perturbari; vt voluptatis guſtum nun- quam aut rariſsimè percipiat, Sed reuellendæ ſunt hæ ſpinæ, & Mediatoris noſlri capiti infigendæ. Punget nos Satanas conſcientiæ ſtimulis? bacillo ex hac arbore deſumpta retunda- tur. radices noſtras rodet mordens vermiculus? fraxino non campeſtti illa ſed cœleſti repellatur. Neque enim conſcientiæ vulnera vllo remedio facilius curantur, quam recordatione vul⸗ nerum DoMNII. Sed ad errorum turbines deſcendat oratio: qui exatris ſpeluncis orti ingenti agmine cœlumq́ue diemq́ue nobis eripere,& auguſtiſsimum CukxISTI hortulum fundi- tus euertere moliuntur. Vbi nullum aliud eſt perfugium, quim arbor hæc. cuius radicibus firmiter adhærendum eſt: neopi- nionum flatibus aut humanarum rationum procellis ex huius hortuli fundamento eruti, in labyrinthi ambages rapiamur. Imitandæ ſunt quercus, quæ ſub terra defoſſæ duriores reddun- tur:& quemadmodum arbores aliæ vt plurimum robuſtiori- bus ramis Aquilonem ſpectant: ita& nos conſpirantium hæ- reticorum fremitu non modò non tangi, ſed in fide firmiores reddi conuenit: donec æternus AEolus

luctantes ventos tempeſtatesq ſonoras Pnperio premat ac vinclis& carcere frenet. tum verò: molesh& montes inſuper altos Imponat.

Fortaſsis non nemo Moyſi tonitrua& fulminum iactus exti-

meſcet: verùm is ſub opacæ huius lauri vmbra, omni periculo b vacuus

Kaich fugen Chb: 1 lun ku üni rätli ubi cagn dana iſut ren n

Gäd