Ezech. 17.

vid 9. Pl 48.

„—

3

à

4

Arix euaſerit. Neq; enim obſtate potuerunt vepres ac dumeta, quo minus ſublime de medulla Cedri& ramorum eius vertice ſarmentum in ſublimi Iſratlis monte plantatum in germen e⸗ rumperet,& in cedrum ingentem accreſceret, vt ſub vmbra frondium eius volucres nidificarent. Quemadmodum emm inuſitato miraculo iuxta montem Oreb rubus arſit, neq; tamen exuſtus eſt: ita virgultum hoc iræ diuinæ flammis, ac mortis ignibus accenſum, flagrare quidem ſed non deflagrare potuit. De ſurculo a utem in hac quæ mihi propoſita eſt breuitate ſatis multa: iam vt ſurculi vires exploremus, animum& mentem adhibeamus ijs quæ in Heſaia ſequuntur: Vere languores no. ſtros ipſe portauit. Quinam autem, inquies, iſti languores? qui iſti ſunt dolores? Ea ſanè eſt vitæ noſtræ conditio, vt acerbita- tem veram, jucunditatem falſam, certum dolorem voluptatem incertam nunquam non experiamur. Huic cerebri infirmitas vertiginem, inflammatio phreneſin concitat: illi epilepſia cor- Poris partes confundit, aut apoplexia ſenſus præcidit. Vnico

Verbo dicam: quot membris corpora noſtra conſtant, tot mor-

bis nos ſingulis horis horarumq́; momentis ſumus obnoxij. At verò non hi ſunt cruciatus quos Propheta recenſet; ſeqd ij de quibus ſic Bernhardus: Triplici morbo laborat genus huma- num: principio, medio,& fine. Natiuitas immunda, vita per- uerſa, mors periculoſa. Omnes enim ex ea arbore ortum dueci- mus, quæ x occulto latrocinantis paſtinacæ letali veneno iafe- da, de fluentibus folijs honorem ſuum amiſit& exaruit; nec ſaporem, quo ipſa exhauſta eſt, impertire poteſt traduci. Eadem venenatæ ſuæ caudæ radium noſtris radicibus infixit, vt aut ſteriles fructum feramus omnino nullum, aut ſylueſtres inuti- lem: neq; ad quicquam natura aut vſu apti ſimus, niſi vt in æ- ternum ignem agamur præcipites. Quod ſi euitare hoc peri- culum deſideramus, ad ramoſam hanc& vegetam arborem fu- gia mus opottet: vt radix ſitiens eius humorem imbibat,& fru- us degener generoſo corrigatur. Enimuerò hoc iure lætan- dom nobis eft, Juod Chriltus hæteditatis quidem iure ad ſ delatum,