retana philanrn*

uncta!—

Were fbi. M vexan u0 — 2 nanquen 1 ter,— nen. 7alo alhea — od

3 unt omaen t— ant luorr menn 5 40 lor— Juudc id nen ſixxna 92 ProOterun— nces riſa qencum, Hctaeums. maculoio enn. 6) improbianr ens ca ndo(minv'un c niti forw dum, obijciench heen, s qur ſne nemfir ns nrer naet tita tremendisi

or E Aimqm ue rt des Une net iut vp crcora ncris cfeus 1 pellete ti. Pirs(ris ri cit xrc ruxtt puida ocbo uoch 1

rOBNMATA Pectore qui hanc puro ſequitur minitantia ridet Fata, ſuis telis non nocitura bonis; Nam bona fortunæ, ludibria, non bona prudens Eſtimat, eſt virtus ſola perennè vigens; Fata& ſi quid agunt prauis conatibus obſtant, Improba mens vnquàm non diuturna fuit: Sola(inquam) virtus fato non ſubiacet alma, Sola inuicta manens omnia vincit ouans; Fortunæ fuco fucatos inclyta temnit, Sola bonis gaudet concomitata ſuis; Hanc ergo effugiens malefactis qui bona quærit Fallitur, infelix credulitate leui: Eſt diaphonia quam miſer vndique adoptat Eriſtos, Nempe Homonæam odit ſemina litis agens; b Concolor omnis auis ſua ſic conſortia quærit, Nam ſimilis ſimili gaudet vbique ſuo: Fallax humanas oblimat inertia mentes; Non capit improbitas quis probitatis honos- Ah miſer in vitijs verſaris neſcius æqui, Laudanda effugiens vituperanda ſequens: Exuperas maculis lynces Ö zoile nequam Dum niſi quod vitium eſt carpis vbique tibi: Num rogo abundabit mendis ex omnibus is qui Quidquid mendoſum eſt colligit vſque ſibi? Obruta ſic tandem furibunda inſania ſorde, Laudem venatur vituperando probos; Reddidit at nunquam claras infamia laudes, Qur ignaue probos contemerare ſtudes? Laude poteſt dignum nihil ædere liuidus vnquam Non bene conueniunt nam mala mixta bonis: Ingrediturque animam nunquam ſapientia prauam, Que ſitibunda bibit ſpongia preſſa refert; Se Crœſi gazam putat inſectator adeptum Quando bonis famam dilacerare poteſt: Ritè docere alios pulchrum eſt, nec carpere quenquam Ne arguat actorem culpa refſexa ſuum: Nam