6—

NICOEIAI STOPII IN DETRACTORES ET ID GENVS malè feriatos.

Eſt genus in terris hominum, mirabile dictu.

Qui cunctos præ ſe ſpernere vbique volu nt;

Hos miſerè cœcos veſana philautia reddit, Inſani credunt cuncta licere ſibi;

Improba cum ſtolidas vexat veſania mentes, Vndique ſe primas obtinuiſſe putant;

Attollunt criſtas; ſibi nanque arethalogus omnis Suffenusque placet, Mæuius ipſe ſibi;

Hinc reprobi electos naſo ſuſpendere adunco peruerſa quærunt garrulitate ſua;

Atque theonino corrodunt omnia dente, Clamoſo infeſtant turpiter ore probos;

Tum frontem caperant liuore vorante medullas Oſsibus illæſis, ah dolor iſte grauis;

Deblaterant rabidè quidquid mens ſuggerit atra, Effundit virus lingua proterua ſuum;

Vincere ſe credunt lynces viſu peracutos, Luſtrantes oculis facta aliena malis;

Vincunt heu vincunt maculoſo tegmine lynces, Cor(cutis vt næuis) improbitate ſcatet;

Tumque vbi dementes a recto(vti ſemper) aberrant, Hoc fato dicunt nec niſi ſorte datum;

Fatua mens fato putat obijcienda latenti, Omnia moroſophus quæ ſine mente refert;

Fata regunt omnes; fatis ſe agitarier inquit,

Nec ſine fato aliquis fata tremenda fugit; Quid fatum incuſas liuor ſi& iniqua voluntas Te impellunt ſtulte vt des ſine mente ſonum? Rebus es in proprijs Hypfæa cæcior amens Quando aliena videns lynceus eſſe putas; Vt durum duro, fatum ſic pellere fato Credis? opus durum plus ſatis aggrederis; Sola etenim victrix potis eſt hæc vincere virtus, Cui fatum cedit quidquid& orbis habet;

Pectore

A] A 4AlI