Pacificus cultor virtutis ad æthera ſcandit

NICOLAISTOPIT Excute pallorem fœdo tibi in ore ſedentem Abdita dum miſerum vulnera pectus alit: Vltrix condignas reddit Rhamnuſia pœnas Infelix macies detegit oſſa miſer: Si cupis vt præſens tibi ſit medicina dolori, Liuori diſcas ponere frena tuo; Nanquc alia hic morbus non eſt medicabilis arte, Quaàm verè vt noſcas te minus eſſe nihil: Sis memor ignoto quod ſit tibi mantica tergo, Solus& in propria pelle quieſce tua: Conſcia nam rerum Nemeſis juſta expiatrix Mundi, hominum curas ridet, amica bonis: Felix, tabißca qui liber ab ambitione Viuit,& hic ſtimulis qui caret inuidiæ: Impetus elatos inſidæ ventilat auræ, Horret at offenſi numinis æger opem; Indocilis rerum veſanæ pronuba litis

Nos vixiſſe ſemel, qua ſine vita nihil;

Vita nihil, velut vmbra fugit mortalis imago,

Virtutis qua expers credit in orbe frui;

Poſt obitum, viuax gloria ſemper adeſt;

Eſt bene vitæ actæ nanque inclyta gloria perpes

Aeternis meritis condecorata ſuis.

FINIS.

MDLV.