ugna ſil

. le w. **— Tpe Propin.

. Kranſe Nm. „ 1 Itipſe alos.

4 4 Im Odducen der,

Pecus docin ane der Omparatccce lox- ONdebaen rpode diem nxr. muult huic qum nimr. trerda aemailn. atulo ſipens lus at ipſeſcun: rtenus eſedien, rdinos ucnich; ens litrora au met intidis;

qui afectr une emerurs ſtuctt ellecta reſmqun n bonu via neri ns ſuidos— rſcundes i

*

do iureſuo;

ſus, mgerm 6

ge luo; c vaKael g

POEMATA Semper habet quod agat ſcarabæus, nec ſibi curæ Sunt aliena, ſuo deditus officio; 3 Melliferis nec obeſt apibusq uod inanè volutet, Auerſis pedibus ſedulus ipſe fſimum; Inquè labore graui verſatur peruigil, et ſi Non ſibi non alijs vtile creſcat opus; Haud nocet indoctus dum ſe ſtudijs aliorum Non miſcet, refricans more ſuo ipſe caput; Sæpe nec ingratus vel graculus inter olores Inculta riſum garrulitate mouens; Corchorus excultis tacitè etſi creſcat in hortis, Nil oberit, domino ſi bene notus erit. Aſt forte expectat nunc Emborus atque Coræbus, Queis ſapit hic hylum, quis modo finis erit; Scilicet in caput eſt cudenda faba hæc alicuius, Kuribus& patulis ſcis quid anhelet iners. Ad ſciolos faba picta venit, dementia quorum Omnia perturbat quæ benefacta videt; Omnibus in rebus ſunt reſpondere parati, Frons perfricta ſuo nanque rubore caret; Vtque canis baculum ſi quis iacit inter edentes, Oblatrat is ſolus quem tetigiſſe vides;= Semper adeſt quicquam ſciolos quod tangat inertes, Diſplicet ignauis quod bene doctus agat; Eſt ſciolis proprium non poſſe at velle nocere, Quéis leuis eſt animus nec niſi lingua procax; Zoilus impatiens alicnæ laudis, iniquè Omnia fert, atro pectora felle virent; Percutit at nebulas ſtolide nec proficit hylum, Vireicit virtus vulneré tacta ſuo; Palma triumphalis aduerſum pondera ſurgit, Sic virtus nullo pondere deprimitun. Viqucquo liuor edax pergis probitate verendos Rodere, conſpicuaq́ue integritate viros?

Quid dirumtentas in os diffundere virus

Mergere quos vnquam nulla procella valet?

Excute