—

315 Pro Marito quid ille loqueretur, nõ irruperis in quæſtionè, quan nullis miniſtris, nullis cuſtodibus uallauerat paten Quanto melius mater ipſum adiſſes, quato fortiusin terrogaſſes una, quanto tibi plura dixiſſet? Quist

mulier affeclus abegit, tenuit, excluſit? Agnoſcoumn

cundid tuam, timuisti credo, ne ſi in illo ſecreto fuiſſ⸗ mus omnes, occidiſſe filiu diceretur& mater. Inſts

tamẽ, et miſeri ſenis ora diducis? Puta me hoc ſolu d

cere, ex maximi facinoris cũctatione ueniens qudau

dierim nõdã ſcio, totus adhuc ſum in parricidio meo,

er poſt mortẽ unici omnia quibus laceratus, occiſun eſt, in animu meu tormenta redierunt. Eſt quidẽ dff⸗

cile ut aliquem pati pudorẽ parricida uideatur, ueri- tamen ſtupore, amentia, et in ſilentio orbitate defeii

Ablata eſt mihi omnium uerborum fides, omnis ſe- monis autoritas, nec habet cauſam loquendi cuinon poteſt credi. Deſine mulier interrogare. Pilium quen

occidit pater, nec abſoluere, nec accuſare iam debet. Quid inquit, dixit cum occideres? MiſerA parricidj innocentiam, quod hoc me non poteſtas, nõ magiſtra tus, non propinquus aliquis, non amicus, noniileſem per loquax populus, ac malignus interrogat. Quieſci tis, tacetis. Me infelicem, nunquid ſcitis omnes: buta me mulier hoc tibi reſpondere, nò habent incredibilu uocem. Quæda maiora ſunt, quàm ut illa capiat mo-

dus ſermonis humani. Tu uerò crede nihil aliud fuiſe

quam furorem. Inſaniſſe me puta, uidebam quæ non fiebant, audiebam quæ nemo dicebat. Hoc ſolum non

nihil

ſ, —————

inſantentis habui, quod tacebam. Fi ödden inſantentis habui, quod tacebam. Pinge me reſpõden,

1

Decm thüuifmii ninuscrtut renuniy uinm C. Tugi tuss Cbll 1 or e,nacg Curinritle relelm, Gacha aptatqe pon.uſß turetatocit crelijquli;e enin enlesſe culätaione ſe contgo prſ ſunpuueiiji aninun ariu dreneregenntu tagunntone hancingliom ti tnngentw moimalhq teroganiu

ien,1iil monſmn erai den, gif nö ahnlage G

—