eſta Alaa, tur 1 . h

1 3 An

4 6 1

1 enm an o d ne leccd Sra 4. indid e aag 4, tord una ldes—. femdt ruug Minj 1 ant 5 1 4 awwer a l cuiin anrt ra ma darn a ſan ae

4 *

4 Unuldh

zec 7. lun to

Declamaito decimanona. 387 e ora uulgi de ſecreto patris emiſi, prouidentia mea tibi quoque mater, ne in hũc interrogetur, eripui. llle uerò non fuit poſt tormenta laturus uitæ pudorem, ut interrogaretur d ſingulis ut negaret. Verim mulier affectibus tuis renunciandum eſt ad totius domus no/ ſtræ pertinere innocentid credidi, ne ſe ipſe potius oc cideret, Sentit iudices mulier ad ius querelæ ſuæ nec quod torſerin, nec quod occiderim pertinere. Ita quæ rit qd mihi dixerit ille, de quo neſcit an dixerit. Quid ais mater impatiẽs:? lta in morte filij tui nihil aliud ad te pertinet quam quid locutus ſite lta ſi reſpondero re mittis parricidium, tormenta non obijcis? O incon- ſultam muliebrem ſemper amentiam, quid iuuenis in tormentis dixerit, tanquam ignoret interrogat, nihil me comperiſſe nõ credit, tanquam ſciat quid dixerit. Fidem communis ſanguinis, fidem communium malo rum, ne parricidij me uelis agitare ſecreti, ne calami/ tatibus noſtris grauem facias innocentiam tuam. Vi/ derit quid meruerit iuuenis ille, ego iam poſſum ſupre ma reuereri,& poſt exiti unici reuertor in patrem. Maior defunctis liberis præſtanda reuerentia eſt, nec quicquã minus conuenit affẽctibus patris, quàm ſi in ſultare uideatur occiſo. In gratiã me ci filio reduxit orbitas, iram noſtrã mors ſeuera cõpoſuit. Quinimò recogitanti mihi totum ſecreti illius ordint᷑, ſubit taci- ta miſeratio, quantam ego debeam reuerentiam filio, quem potui torquere ſolus, quem potui ſolus occide- re. Perſeueras, cogis, inſtas? Inuicem te mulier interro 20, cur ſi tantopere uolebas ſcire quid interrogarem, quid