314 Pro Marito

dẽ impotentia eſt effringere rigens ſacra dißimulaii ne pectus, euoluere animũ, quẽ ſupra ſua ſecreta con/ poſitum non lætitia, non dolor, nõ neceßitas, nonſ tuna laxauerint? Quiſquis de tacẽte queritur, muli minus ferre poterit loquentem. Nec adeo cõiugaliſ

cietate cuncta miſcẽtur, ut nihil ſibi aduerſus hac coa

cordiam propriũ relinquat animus. Eſt aliquis etim a ſanguine ſuo ſecretus affectus genusq;; reuerẽtiæ,i tacenda minime uelis ſcire charißimos, quædam non poßis uerberibus, equuleis eruere,& pleroſq; uideu fortiter ſupra ſua ſecreta morientes.&gedu-, ſi uidetu

utrunque ſexum, omnem conditionem, omnem ſcrue

mur ætatem, nullu ſine conſcientia pectus, nulla ui

ſine cauſis tacendi. Si te interrogaret omnia maritu, haberes aliquid et tu quod non fatereris. Et quantoß lentium grauius eſt in ſene, uerecidius in marito, ſin

ctius in patre. Pudeat nos mulier infirmitatis. Vici nos modo iuuenis ille cõſtantia, mori uoluit ut tacere mus. Vides mulier quib. interpretatiõibus præſtes tui dolorẽ: Diceris ideo me interrogare, quia ſcis omnia me potius pati malle, quam loqui. Quis enim in hac ciuitate non nouit taciturnitatis meæ rigorem? Quis ignorat qua cuncta ſoleam ferre patientia: Ne occiſu rus quidem ſuſpiria gemitusq́; præmiſi. Nihil fecium de erupturum quandoq; in orbitatem patris animun aut tu præſcio timore ſẽtires, aut ipſe periturus. Hä nunc me iactare conſcientiam putas, quod nibil inpi blico, nihil in ullo mihi permiſi proclamare couentu- Ego uero non ſum quæstus de iuuene nec tibi, necci Ptaul

—

.. 9 0 calamittsénon 2

Decunudi dtuintibenean tgertorgiet lc

ſttVri leezar eratäſfellic rüteruliencte Innoentm, ld ywüninußm gifen ſemdne aumeſflgimg cefe, cretknite mare gepuloam mitaticnnenatn uniaiket Eide ſelutcui ui putaszlnilum riburlienn.

probesiner lum doloreng

tarepelug terunonigin Jäum zehmn guntetwrnenw occligitmeg de Pnapieba bronpueun