* 8 7ug the 8 an onet Nrn ri ,N kr eloih anb tibit tnnnas iiit Mim 2 ta nori Aur en den A ffech 5 aſen m enckio 44 nici ce er,I direp ae re oc

tern

Declamatio decimanona., 313 cere, mirari, et incredibiles calamitates relinquere ſus is cauſis. Miſerere, ne quid amplius quæras, ne quid interroges. Dicturũ me putas, parce ſeculo, parce ma rito, parce patri? Tu uero parce illi occiſus eſt. Nouum iudices uxoris in maritum crimen audite. Si/ len tiu eſt de quo queritur. Solebat i aierar ueſtra conuicia noſtra ferre non boſſe,& matronalis indi⸗ gnatio dicere uidebatur, nõ parcis erga me marite uer bis, nullam habet noſtri tuus ſermo reuerentiam, fa ci le prorumpis in opprobria. facile quod libet 061 cis, exclamas,e dum nimium libertati uocis induiges, po p opulus aliquẽ de me facere rumorem. Tu mulier obijcis mihi rem quæ nulli unquà crimine fuit, ſolã in noſtris moribus innocentiam uoce reprehenſam, taci turnitas. Vide cur maus, cur uerba peccare uideatur. Hlis infamamus, his torquemus, occidimus. Vis ſcire qudm non poßis queri de ſilentio meorFelicißima fue ras ſt idẽ feciſſemus omnes. Pinge me pauliſper ſepoſi tis ſilentij cauſis, hoc tantim reſpondere:nõ prodo ſe cretum. Ex omnibus iudices, quibus humana pectora ſerijs grauibusq; compleckuntur affeẽctus, nullam dif- ficiliorem quam ſilentij credo uirtutem, adeoq́; prom btißimo ſermone ſacile delinquimus, ut conſtantiaà ta cẽdi, neq; in alijs ferre po/ ſimus. Crimẽ hoc in me mu lier uocat, quod in priſcis illis morumn mentiumq́; re- ctoribus fuit prima ſapiatia, quod quoſc dã totius uitæ pertuliſſe batientiã magis illa miſera miratur antiqui tas, qᷓ quod temporu uices, ſiderum curſus,& profun da naturæ uelut conſcia ratione ſanxerunt, Quæ ꝑ fi

den