lite aruuf itguit at n

uata uir nitantu algreſ

nec al Luotidian eute m

üſenm guam dhbma re cieatricum arunn preteritorum me norian

on labeant ſupr V ſufi e ſcculo debeo, Aim ali etlum teneor, an deſice manibus meb, alimo men oninesmontemur ruuin nitieun mullis ßt aſecau⸗ m. Amitimathem ticus de⸗ roru gruen cortorüper⸗ ignoſeersstantam lauel i ulernuuſto, i tineo mecs meosanima, nulliq qo ſecunuintrey lusch re nitem per anheli metug der hei gibciſol tionich uan nocent, nat emalla niſer, ſi menitue. diih crricilime En qlem mitu aucredamu: lart pofth geercionen aui a0 diue upucſuhe nonm ge g berictumdituſimff ec uuuere tonſin mee 1 errogare neberal: ie 1

Declamatio quarra. 63 uos omnes liberi, omnes parentes, quẽ mihi poſt hac denuntiationem aßiignetis animum. Homo ſum cuius corpus iratũ fortaſe ſeculo numen, uelut aptißimam facinori uidetur elegiſſe materia, cui in primis con/ tinuo natalibus aßignata eſt, uirtus pariter& faci/ nus omnium incredibilium diuerſorumq́; pariter ca pax, omnibus difficultatibus nouitatibusq́; ſufficiens ſceleribus miſer,& ſine morte ſua nocens, in quo de beatis ipſas quoque odiſſe uirtutes. Neſcio quæ me prodigioſa feritas in patrem, uelut telum aliquod ca ſurumq́; pondus librat, impingit. Facinus me manet, quod cõtra fidem eſt, quod profuturi mihi negatur, & nolim, cuius non tempus, non locus, nõ cauſa præ

dicitur. An mori debeam uos æſtimabitis, non debui

naſci. Sentit pater quanta ſit prædicti ſceleris imma- nitas,& ideo tentat efficere, ut mathematica artem

non putetis, ac modò contendit non eſſe fati,& cun cta caſu fortuitoq́; decurrere, modo etiam ut proui-

dentia regantur, non poſſe tamen humana ſcientia deprehendi. Dum utrunq; colligo, interim apud gra uitatem ueſtram depono ſenſiſſe aliquid patrem, etiã cum metuit. Ego mathematicum probaui dixiſſe ue-⸗ rum, ille credit eſſe dicturum. Caſu ne tibi pater hæc diuerſitas uidetur in corpus unum diſſentientibus ſo lidata primordijs, ut ſummo uertice locatus igneus uigor cuncta leuia calidi ſpiritus ardore ſuſpende- ret, profundus humor ad ima demerſus unde quoti/ die ſuperpoſiti caloris alimenta traherentur, terre-

num pondus in medio, quanto ſuperne ſpiritu, tanta

e penitus