64 Pro Filio penitus inanitate ſubnixi librata mole conſideret, ut ſeculorum infinita ſeries, per aßiduas tẽporum ui- ces ſua lege feſtinet? Quid hæc fulgentiũ ſiderum ue- neranda facies? quod quædam uelut in fixa ac cohæ- rentia perpetua ſemelq́; capta ſede collucent, alia to to ſparſa cœlo uagos curſus certis emetiuntur erro/ ribus? Iſta credis paßim ſortuitoq́; diſpoſita? Rogo quid melius ratio feciſſet? Deus hæc, Deus fabrica- tor operis uniuerſi ex illa rudi primaq; caligine pro tractum poſuit in uultum, digeßit in partes. Poſtquã dederat uniuerſitati parem dignamq́; faciem, ſpiritu deſuper quo pariter animarentur, immiſit. Inde eſt

quod quicquid naſcitur conſociata numini proprieta

te ſignatur,& in totam æui ſui breuitatẽ cõpoſitum

firmatumq; ſic accipit futura, quaſi uitam. Hæc cre-

do pater terrori primis fuiſſe mortalibus, mox ad/ mirationem conſumpta nouitate meruiſſe. Paulatim deinde hoc quod ſtupemus, animus auſus diligenter attendere, in arcana naturæ ſacrum miſit ingenium, &x ex aßiduis obſeruationibus notisq́; redeuntibus Latentium ratione collecta, peruenit ad cauſas. Mira ris fatum hominis poſſe prædici: Defectiones ſider, laboresq́; narrantur, nunciatur origo tempeſtatum, laßitudo uentorum, quod ſidus immodicos ſolis ardo res, quod ſeueras minetur hyemes, quid ſignificent ſparſi longius crines, quid ardentius ſolito iubar, quid excuſſa flamma ſideribus. Non inuenio quid poßit eſſe certius ueræ artis ingenio, qudm dicere

quid futurum ſit, fieri deinde quod dixerit. Quoaſ eſſe

oSg ie ufialge

nin i ſebnirn in, ae reüci nn hen ladaiſ dede dea üee inn lar hun ven üMKu, di 4 1 ln gn apatr r I mruni Im en Pperill

Pu ag⸗ anjilu

dn ie enriun