— eai Pirda. uers aiy cma auini m perluna en ocscederem, w encwas Atr uueerr ddöxr lien à 1 AlnfatrL er Od lar Can mma omaen anm acn d o to mmas e dteud. ainoacncm eteis tanom.

Qua 20- muinc eius quod au- rereſt ve- vsant.

ſam debet venditor, quia ſciens rem alienam vendidit. d. l. id-

9 20 AsAs

“ —

In Tit. De euictionibus. 1219

rem euinci contingit, cum appellare potuerit. 1. Herennius. §. i. f. od. l.à ſententia. ff. de appel.ltem minus iuſte conque- ritur venditor, ſi per eum ſteterit, quominus in iudicium ve- niret, cum denuntiatio præceſſerit. d. l.& ideo. in fi. ff. eod. Sed& quamuis cauſam euictionis agi ſciuerit author, lex ta- men adhuc deſiderat denunciationem præcedere, vt liti adſit venditor. Nec enim ideo tam denunciatio fit, vt cauſam agi ſciat venditor, quam vt ipſe in iudicium veniat,& cauſam ipſe defendat.l.cum ſucceſſores. S.I. infra hoc tit. Quo caſu etiam ſcienti denuntiandum eſt. l. denuntiaſſe. vbi Bart. ff. ad legem Iuliam de adult. Et ahbi tradidit lex ſaltem procuratori eſſe denuntiandum, quamuis cauſam agi non ignorauerit vendi- tor.. ſi dictum. 9. ſi præſente. coniuncta d. l.& ideo. in fi. ff. eod. Non obſtat l.i. ff. de act. empti. regula c. eum qui certus. ff. de reg. iur. in 6.& l.ſæpe conſtitutum.§.. de re iudic. In his enim omnibus iuribus ſcientia tantum, non etiam denuntia- tio requirebatur. Et denique quæri poteſt, quando dicta de- nuntiatio fieri debeat. Et verius eſt ſufficere, ſi modo ante pronuntiatum iudicium facta ſit. l. ſi rem quam mihi.§. fi. ff. hoc tit.l. libera.ſupra de ſent.& interlocut. omn. iudic. l. ſi cum quæſtio. infra eod.& cap. fin. extra de empt.& vendit. Et ita accipi debet l.qui concubinam.§. ſi hæres. ff. de legat. 3. Vt illa verba, iudicium accipiatur. interpretemur, id eſt, ſententia feratur, ſi modo non eſt in caufa concluſum, velrenuntiatũ, vt definitiua ſententia res ter minari poſſit. d. l. ſi rem quam mihi. in fin. argum. cap. paſtoralis.§. niſi iudex. extra de cauſa poſſ.& proprietat. Niti& hoc quoque caſu omnia iura adhuc integra eſſent: tunc enim etiam ſententia euictionis lata poſ- ſet author in iudicio appellationis ius ſuum perſequi. l. ita de- mum. S. de procu.

A D L. IX. 8. controuerſi.

Ommiſſſa euict ione in id quod emptoris intereſt rem (euccks non eſſè ex natura actionis empti fit condemna- tio. l. ſi in venditione. ff. eod. in quo& litis ſumptuum ratio quoqʒ; habetur.1. 3.. pen. ff.de alienat. iudi. mutan. cauſa fact.

Huc pertinet quod diximus adl. 1. ſupra eod. Sed etſi quid

impendit in rem emptor, quo res euictapretioſior facta ſit, nonne eius quod intereſt id ipſum à venditore conſequetur? Huic quæſtioni reſpondet luriſconſult. in l. Titius. ver. de, ſamptibus vero. de actio. empti.& Imperator in hac lege. in fin. Quod ſi rem ipſe poſſideat,& dum vinceretur, iure re- tentionts eam impenſam ab euincente, vt poteſt, non exegit, tanquam culpa ſua eo careat quod impendit, ab authore iu- dicio euictionis non repetet. l. denique.§. I. de action. empti. & l. ſuper. infra eo. tit. coniuncta l. in fundo.& l. ſumptus. de rei vindic.& leg. Paulus. de doli mali excep. Quęmadmodum nec authorem obligatum habet emptor, qui culpa ſua eui- ctionem paſſus eſt, vel emptæ poſſeſſionem ſponte amiſit. l. ſi rem quam.§. 1. ff. eo. Vnde huius legis ſpecies accipienda eſt, emptore non poſſidente, qùo caſu actione empti à ven- ditore impenſam repetit. d. l. idque Iulianum.§. 1. de actio. empt. vel eo caſu intelligi poteſt quod omnimodo impen-

que lulianum. verſic. in omnibus. AD L. X. Sißnes agri.

lue tota tes vendita, ſiue pars illius euincatur emptor re- Ogreſlnm habet aduerſus venditorem. l. i. ff. eod. Si itaque nnes fundi venditi fallo demonſtrauit author, quia partem elus fundi intra eos fines euinci contingat, actionem de eui- ctione habet emptor. l. qui fundum. ff. eod. l. ſi ſeruum.§. 1. de Ction. empt.& in hac lege. Verum cum pro parte rei euictio fit, multum intereſt, an pro diuiſo certi loci, an vero indiuiſo ex his finibus qui demonſtrati ſunt, quotæ partis euictio fiat. Priore namque caſu loci euicti bonitatem præſtat author, poſteriore eius quotæ quæ eſt euicta, duntaxat æſtimatione ad roram rem habita. d..1. f. eod. d.l. qui fundum. l. bonitatis. l. ex mille.§. pen. illo tit. Bonitatem autem hoc loco ad pretiũ

rei uᷣeeæ Conuentum referendũ eſſe verius videtur, vt ſi ſingulæ fundi Juemedo partes certo precio vendite ſint, vna euicta illius bonitas non

æſtian-

da ſit.

quanti res eſſe poſſit, ſed quanti venierit, accipienda ſit. I. ſ fundo tradito. ff. eod. tit. Quaſi tanti res eſſe indicetur, quanti vendita eſt. l. 1.§. ſi hæres percepto fundo. ad Trebell. Nam ſi

quid emptoris præter rei pretium intereſt, actione empti conſequetur. l. euicta re. i. ff, eod. Idem ſi non ſingulæ partes certo pretio venditæ ſint, ſed vna res tota vænierit,& pars pro indiuiſo deinde euincitur: id enim eius partis euictæ bo- nitatis quidem æſtimatio, ſed ea bonirtas pro qualitate loci ſingulariter ad pretium conuentum referenda eſt. arg. d. l. ſi fundo tradito. Eſtque ratio differentiæ, quod cum pro indi- uiſo pattem euinci contingit, bonitas certi loci æſtimari non poteſt, quia certus locus euictus non eſt. Quemadmodum & cum maiorem, quam traditus ſit, modum fundi eſſe affir- mauit venditor pro bonitate eius loci, qui non extat, æſtima- tio fieri non poteſt.d.l. ſi ſeruum.§. 1. Verum alibi traditum eſt, ſi pro parte homo euincatur, de euictione actionem non eſſe, niſi nominatim id conuenerit. I. ſi dictum.§. in ſtipula- ne. ff. eod. Sed verius eſt, ne partis quidem euictionem illic fuiſſe, cum pars hominis emtori auferri non poſſit citra to- tius corpotis interitum, vt vel totum hominem euinci necel- ſe ſit, vel nullo modo euinci. Quemadmodum ſi partem in- tegralem de toto ademeris ipſum totum corruit. l. eum qui ædes.de vſucap. Atq; non aliter euictio committitur, quam

ſi res ipſa vel pars emptori auferatur. Quandiu enim rem ha-Quandis bere licet, ceſſat de euictione actio. l. habere licere. ff. hoc tit.“en ha-

1.4. de act. empt.& l. 3. ſupra cod. Eiſi ergo ſeruus venditus

non venditoris ſolius, ſed alteri communis eſſe pronuntie- 2 me tur, quia non ideo vt etiam pars ipſius emptori ablata eſt, eui- ⸗2„H.,

ctio commiſſa non eſt.d.§. in ſtipulatione. Quod ſi eodem iudicio ctione communi diuidundo propoſita totus ſeruus vendicanti adiudicetur, quia emptori ſeruus aufertur, actioni de euictione locus erit, ranquam partem euictamilli habere non liceat. l.ſi mancipium.§. i. ff. eod. Eius enim partis nomi- ne quæ authoris fuit eodem iudicio propter adiudicationem certam pecuniam conſequitur emptor, vt res euicta non di- catur pro ea parte quæ authoris fuit, cuius loco pretium ſuc- ceſſit.§. eadem. Inſti. de offic. iudic. Sed& ſi de euictione non agatur eo caſu quo ſeruus communis eſſe pronuntiatur, niſi emptori auferatur, actione tamen ex empto in id quod em- ptoris intereſt agi poteſt. d.l. eum qui. ver. ſin autẽ columna. & arg. l. emptorem.§. ſi quis rem. de act. empt. Eademque ra- tio adferri poteſt in ſpecie l. nauem. ff. eod. ibi enim nec; pars nauis, neque nauis ipſa euicta eſt. Ceſſatq; itaq;de euictione actio, ex empto tamen agi poterit ad id quod intereſt. d. verb. ſin autem columna.

Ad verſ. Quod ſi. Sin vero modum agri venditor demon- ſtrauit, nec quicquam ex eo euidum eſt, etſi finium regun- dorum iudicium aduerſus emptorem eius nomine proponi- tur, non ideo tamen de euictione actio dabitur, vt in hac le- ge. Neque enim ideo res euicta dicitur quod de finibus eius controuerſia ſit, adeo vt etſi nonnunquam partis rei venditæ intra fines demonſtratos agenti adiudicationem fieri ex hoc iudicio finium regundorum comiigerit, non ideo tamen ea pars euicta dicatur, cum in eius adiudicationis compenſartio- nem ſoleat certæ pecuniæ condemnatio ſequi.§. fi. de offic. iud. Inſtit.& l..finium regund.

A l) 1. XI. 0 euictionis nomine obligatus eſt, ſi rem euincere

Exceptione doli.

contẽdat, exceptione doli mali ſubmouetur, cum con- tra id negotium quod ipſe geſſit audiri eum improbum ſit. J. vindicantem.& l. ſeq. f. eod. tit.l. poſt mortem. de adopt.& l. Pomponius. ff.de nego. geſt. Sed& non tantum exceptio- nem habet emptor aduerſus eum, qui de euictione obliga- tus eſt: Quinimo& actionem vel ex ſtipulatione duplæ vel ex empro, ſi ſtipulatio non interceſſit, vt quia res euicta fue- rit non oppoſita, vel non obſtante dicta exceptione doli. l. ſed etſi except.ff. eo. vt vtro maluerit vti, velexceptionis, vel actionis iure actionem habeat. d.l.vindicantern. Nec impu- tandum eſt emptori quod exceptionem doli omiferit, aut per errorem iudicis pronuntiatum ſit, quaſi culpa ſuna, aut iu- dicis imprudentia res euicta potius dicatur. Id enim verum

eſt, ſi non ab ipſo qui euictionem debet, ſed àtertio réẽ euin-

ci contingat.l. ſi rem quam mihi.§. 1.& l. ſi per imprudẽciam.

ff. eo. Nam qui euictionem debet, imputare emptori non po-

teſt quod exceptionem omiſerit, cum à lege poteſtatẽ habe- KKK 4

2.

——— 2—————— eee. me 6 —“— 5 3 1“ 1* v“ 4 4 ö. 2 —— 8 8 .. 3 8 8 4— 4 . 4 82

— ÿÿm

3 * 7 4 1 5* 2 2.

———