1*

4

MPLISSIMO VIRO MI

LIARIOREGIO IN GCVRIA PA

Se VIT IS de cauſis à me factum eſt ampliſſime,& doctiſſime Ho- ſpitalis, vt commentariolum quendam noſtrum ad Scæuolam tibi

( s)

nunc mitterem, ac legendum offerrem. Sed hæc præcipu afuit, quod 3 partim exliteris ad me tuis, partim ex aliorum ſermone intellexi, te

midem: ac veluri ſpectante Roſcio quodam inſcena geſtum agere non verear: non tamen

pleraque nec in vulgus forte ſatis adhuc intellecta, huc attulerim. Sed quia in re lubrica præ- ena falli,o errare poſſum nec ego is ſum, qui in nouis iſtis commen-

ico: vtpote cuius doctrina, conſilio, monitis adiutus,& edoctus, errata

mea peruidere, ac emendare facilius potuerim. Cum igitur congreſſu tuo mihi neceſſario

carendum eſſe viderem,& tam in hac re mihi conſulere, quam tuo deſiderio quoquo modo

poſſem obſequiin animo haberem, de commentatiuncula mea ad te abſentem mittenda,

ſtatim cogitare cœpi. Sed fortè fortuna accidit„Vt oune, noſtra‚in quibus aliquid ea de re ad memoriæ ſubſidium co nſcripſeramus, inter chartas noſtras minime reperirentur. Ac fortaſſe in itinere,& migratione noſtra(quod facile factu fuit) velſubrepta à quopiam

ſunt, vel caſu aliquo interciderunt. Quod cum moleſtè ferrem,& meam lucubrationem

periiſſe dolerem, ecce tibi ex ſtudioſis iuuenibus nonnulli ſcripta quædam ſua opporrunè

admodum proferunt, in quibus tam accuratè,& fideliter excepta comperimus, quæ ano-

his recitata fuerunt omnia: vt nec Cornuto veſtro, nec priſcorum temporum Notariis ce- dere viderentur. Eaigiturlegens diligenter,& excutiens, paucis quibuſdam immutatis, atq; correctis, hunc, quem ad te mitto, libellum, breui tempore contexui. Quod ideo adſcripli, quia parum preſſum, ac nimis redundans forte genus orationis, quo hic contra morem no- ſtrum vſi ſumus, te admiraturum ſuſpicabar. Fateor multahic reſecari ſine vllo incommo- do potuiſſe, quæ in ſuggeſto mihi iuuentutem docentiexciderunt: ſed vr nos quaſi in diſci- b pulorum noſtrorum cœtu diſſerentes, ac verba funditantes quodam modo audire poſſis: quod tibi in optatis eſſe aliquando ſignificaſti, hæc ad te paulò verboſius, ac rudius deſcri-

ptamittere voluimus. Erſi autem oneris aliquid tanto viro imponere nec auſim ‚necge- beam, tamen diſſimulare non poſſum, me nihilmagis cupere, quam vt à te noſtrahæc lucu-

bratio lecta, atque expenſa, tandem doctrina, iu dicioque tuo limatior exeat. Auctores enim quidam hic nobis ſunt, vt eam edi in lucem patiamur, quo iuris ſtudioſſiuuenes(quorum in manus peruentura eſt) deſcholæ huius ſtatu, ad quam me nuper inuitum pene,& reluctan- tem reuocaſti, facilius admoneantur. Quod tamen niſi te approbante permiſſuri nunquam profectò ſumus. Ea ſiquidem eſt mea de tua excellenti eruditione, iudicio, prudentiaque o- pinio, vt nihil vnquam neq́; preclarius, neq; felicius mihi accidere poſſe arbicrer, quam ſi te conſiliorum omnium moderatore vti Dei opt. max. bemignitate concedatur. Nec dubito quin pro tua ſingulari in nos, ſcholaſticumque noſtrum conuentum voluntate,& ſtudio * 2