Druckschrift 
Nizolivs Sive Thesaurus Ciceronianus : omnia Ciceronis verba, omnemque loquendi atque eloquendi varietatem complexus ....
Entstehung
Seite
65-66
Einzelbild herunterladen

idum

. eit affirm. ap mati ns elus,& ꝛrn re Ano agiging. atl- ux&r S uciearer e rhortatio

or.) a,. nendum d 34 affrma.

uero, adiuro

ſt de Dionyfo aa d

on faceret fidemꝰ deln. teuiter expoſitũ eſt

Kapertius fit. At. 2

altero, Or. 3 a Toto

entia cum negocio ſunt, rem neq; ab ea poſſunt rus Caucaſo: furor impetus, anheli. incitatio mentis,permo naßnus ſine aliquo affa- da nemo ſine infämatio. Quan furoris, eſſe potet diuino afflatuq fundun- u quèm afflatus ex terra! rerum futurarum eſſiciat. erræ, quæ mentem Pithig iſſe uetuſtate.

8. cum uexauone COrporls.

labet ardorem libido,&c. abem, cruciatum, afficti- tionem. 1

acto. Atric. 44 a, Hic tume

At. o b, Scire nihil potuit b. acerbiſsimè affictor. In uehemétiusq́; affictätur. 4, afHictätur colonig. de Ar. tur Reſpudblica, quòd,&c:

litor, proditor ſenatus.

aſculan. lib. a. EflGmdata

acens.)(.Hlorens. Alicün b. AfHickus& Haeide 2i mni ſpe ſalutis rdtn ritudine, Tuſc.q. lid.4. 3 §. 169 b. Afflictus gram clamoribus affiictus Keu tus concurſu Peae ſas aut morore, in Fil. 9 4 hanc Græciam, qux h eſt omittam illa ueruduß

hoc uno malo ch

coniilia ſumma laude digna, quibus illam tu prouinciã af- flictam& per ditam erexiſti atq; recreaſti, 5 Verr. Fatetur ſe non bellè dicere, non ad uoluntatem lo qui poſſe, non ab af flicta amicitia tran sfugere, atq, ad florentem aliam deuola re, pro Quint. Qui me animo minus fracto eſſe atꝗ; afflicto loquebãtur, pro Dom. ſua ad Pontit. Atq; ita aflicti& exa-

nimati iacent, Tuſc. q. lib. 2. Hoc iam ferè ſic hieri ſolere acce

pimus, ut regum afflictæ fortunæ facile mulrorum opes al liciant ad miſericordiam, pro Le. Manil. Afflictæ lectu miſe riæ, 3 ad Att. AfHlictæ proſtratæ æquè religiones, 2. de Le. E-

Fo recreaui affliictos animos bonorum unumquemq; con- rmans, excitans, Att. lib. i. Quid tam porrò regium, tam li-

berale, tam muniſicum, quàm opem ferre ſupplicibus, exci-

tare afflictos, dare ſalutem, liberare periculis?i. de Or. Quid ergo hoc fieri turpius, aut dici poteſt, quàm eum, qui hanc perſonam ſuſceperit, ut amicorum controuerſias cauſasꝗqᷓ; tueatur, laborantibus ſuccurrat, ægris medeatur, afflictos excitet, hũc in minimis tenuiſsimisꝗ́; rebus ita labi, ut alijs miſerandus, alijs irridendus eſſe uideatur 71i. de Orat. Affli- ctior conditio. 6. Fam.

AFFI,IG O,gs. profligo, proſterno, deprimo.)(. Erigo, re-

creo. At. 203 a, Vt me leuarat tuus aduentus, ſic diſceſſus affli xit de Cl. 168 b, Rem laudando augere.)(.Vituperãdo rur- ſus affligere. contra Rul. 33 b, Non ſolum afflixerunt, ſed e-

tiam ne quando recreata exurgere& erigere ſe poſſent, fun

ditùs ſuſtulerunt. Tuſc. 216 b, Curæ animos affligunt. pro Mur. 14,5 a, Si hunc ueſtris ſententijs afflixeritis. de Sen. 33 b, Senectus eneruat& affligit homines. pro Do. 234 b, Alicu- ius domum non ſolùm affligere, ſed etiam religione ſempi

terna obligare. pro. 54 b, Adoleſcentiam plenam ſpei maximè perculiſſe atq; afflixiſſe uideamini. I. P. 96 b, IIli ſta

tuam iſtius deturbant, affligunt, comminuunt, diſsipant. Cæl. 54 a, Qui Catuli monumentum afflixit. de Vn. 192 b,

Nullus morbus mundum poteſt, aut ſenectus affligere. pro

S. R. 24 a, Mors Qu. Scæuolæ omnes ciues ſuos perdidit&

afflixit. Atric. 12 b, Magnis clamoribus afflictus conticuit

& concidit.

AFFL O, s. excito, incito. pro Arch. 189 a, Poetas mẽtis uirib.

excitari,& quaſ diuino quodã ſpiritu afflari. I. V. 83 a, Spe- rat ſibi auram pòôſt aliquam afflari in hoc crimine. de Se. 89 b, Suauitates odorum, qui afflantur è florib. ad Her. 39 b, Si quem reperiat, cui aliquid mali faucibus afdare poſſit. Att. lib. 16, Sed tamenrumoris neſcio quid afflauerat,&c.

AFFLVENS; tzs. abun daus, refertus, plenus. pro Arch. i86 a,

Vrbs eruditiſsimis hominib- liberaliſſimisq́; ſtudijs afflués. de Fin. 33 b, Vita affluens uoluptatib. de Am. 106 a, Homo diuitijs affluens. contra R. 82 b, Opib.& copijs afflués. Off. 31 b, Omnium rerum affluentibus copijs ditari. pro Qu. R. 49 b, Homo bonitate affluens. de N. 2 a, Affluens bonis o- mnib. pro Seſt. 6 b, Cõſul unguentis affHuens. I. V. 26 5 a, Ho mo affluẽs omni lepòre& uenuſtate. pro Clu. 157 b, Domus ſcelere omni afflués. de Orat. 148 a, Homines ocio nimio,& ingenijs uberrimis affluentes.& 86 a, Ingenijs abundantes.

AFFLVENTIVS. Tuſc. 231 b, Quo affuentius uoluptates

undiq; hauriat.

rerum omnium.

AFFLVO,. abundo. de Fi. 57 a, Si ea ſola uoluptas eſſet quę

quaſi titillaret ſenſus, ut ira dicã,& ad eos ſuauitare af- flueret&c illaberetur. Qu. Fr. 323 a, Jãdiu nihil à teex iſtis lo- cis non modòliterarũ, ſed ne rumoris quidem affluxir.

AFFORE. Epiſt. 52 a, Maior mihi ratio affore nulla poteſt,

quàm,&c. aliàs, Leuatio afferri:& quidem melius. Ep. 143 a, Non mehercule ſuſpicatus ſum illam affore.

AFRANIAfabula. pro. 52 b, Vr illa uetus Afrania fabula

refricaretur.

AFRIC A,. pro Sex. R. 35 b, Africa tertia pars orbis terrarũ.

Poſtq. 202 b, Marius cum parua nauicula traiecit in Africã. contra Rul. 76 a, Carthago uetus in Africa. in Sal. 275 a, Sa- ſuſtius Africam interiorem obtinens. de N. i8 a, Vulcanus in Africa. de Orator. 15 a, Africa terribili tremit horrida terra tumultu. Ennij.

1

AFRICVS,, um. de Nat. 27 b, Cùm uolucres angues ex uaſti-

tate Libyæ, uento Africo inuectas interficiunt.

AFRICANVS, diuinus homo, pro Arch. Africanus, homo

exiſtimationis retinendæ cupidiſsimus, quomodo cuidam familiari reſponderit, in Ver. Africanus Aemilianus fu, 2 de Orat. Atricanus, Catonis& Lælij diſcipulus, 1. de In- uent. Africanus libros Xenophontis de Cyro, ponere de ma nibus non ſolebat, t ad Qu. frat. Africanus in libris de Re- pub. Ciceronis perſuadere conatur rerum publicarum o- mnium ueterem fuiſſè optimam, 2 de Leg. Africanus M. Alie num Pelignũ ſcuto protexit, gladiumqꝗ; hoſti in pectus in-

fixit, Tuſc. q. li.4. Africanus, ſecũdo bello Punico, de Na, d.

uocant, fuiſſe, ait Fannius, Aca.

AFRICANVS, a, um. Africanæ cauſæi

AGEDVM. pro Syl. 180 b

AGELLVS,I. de Na. 77 a, Dij nec agellos ſ AGENS, t s. de Or. 141 b, Vt

A F 66

Africanus Socraticum Xenophontem ſemper in manib.ha- buit, Tuſc. q. lib. z. Africanus Socratici Xenophontis in pri- miv laudabat illud, quòd diceret eoſdé labores non eſſe æ- qus graues imperatori& militi, quòd ipſe honos laborem leuiorem faceret Imperarotch Pale. q. lib. 3. P. Africanus ma ior Senatui primũ locum ludis aſsignauit, de Aruſp. reſpõ- P. Africanus duos terrores imperij Romani, Garthaginem, Numantiãq; deleuerat, pro Mur. 138 a. P. Africanus ueterem Carthaginem conſecrauit, in Rull. P. Africanus L. Cotraã in iudicium uocauit, in Verr. P. Afri canus, quid de Tib. Grac- chi morte ſenſerit, pro Mil. P. Africanus, Carthagine deleta, Siculorum urbes monumétis pulcherrimis exornauit, 4 in Ver. P. Africanus, domi ſuæ quieſcens, interfectus, pro Mil. P. Africã. ſol alter, eo anno extinctus, quo ſol geminatus ap- paruit, de N. d. 2. Africani fratris nepos omniũ perditorum ita ſimilis fuit, ut eſſet facilè deterrimus, Tuſc. q. li.i. Africa- ni laus, de In. Africani ſuperioris celeritas in re gerenda, in Ver. Africani minoris ſingulare conſiliũ,7 I. V. Africani co gnomen declarat tertiã orbis parrem ſubegiſſe, pro Roſ- Amer. Nox Africano acerba, 10 ad A. Ex bellica laude aſpira re ad Africanum nemo poteſt, de Cl. 172 b. Africanũ C. Car- bo interemit, ad Qu. Fr. Cur Africanum domeſtici parie- tes non texerũtʒ de Nat. d. Africano multò maior Cn. Põp. 5 Fam. In Africano diſsimulationem, quam Græci éeordaæv

2LaIlrl q. ed.. li. z. Africani, Maximi, Pauli, Scipiones, ad Oct.

2. 1 ratior Cæſar, 6 Fam. Secutum eſt bellũ Africanũ, pro Deior. At eo tempore ipſo

Niceam Epheſumq́; mittebat, qui rumores Africanos exci- perent,& celeriter ad ſe reterrent, pro Deiot.

AGB. Att. 98 b, Age hoc malum quod mihi commune eſt cum

omnibus nihil tibi mãdo, ut de eo cogites. pro S. R. 26 a, A- ge nunc refer animum,&c. de Fin. 83 b, Age, inquies,&c. I. A. 199 b, Age ſi paruerit, poſſumus,&c. de Or. u a, Age uerò, inquit. pro Fon. 2883 a, Age uerò, nunc inferte oculos,&c. de In. 42 b, Age uerò, urbibus conſtitutis. Ep. 85 b, Age uerd, lau

do aliquem, oſtendoide Fin. 326 a, Rt ille ridens, age age,

inquit,&c. de Fin 89 b, Age ſanè, in quã. de In. 79 a, Age por , quid ſi nec. J. V. 247 a. Age porrò tu,&c. de Na. i7 b, Age, & his uocabulis deos eſſe facimus,&c. pro Cluen. 34 b, Age quoniam,&c.

Agedum cöferte nunc cum illius, uitam P. Syllę.

AGESIS:id eit, age ſi uis. hortantis uOx. Part. 233 b. AGIT E. de Oratore 14 2 b, Agite uero,

ille inquit, ut uultis.

Tuſc. 13 4. E ngulorum, nec

uiticulas perſequuntur.& I. V. 166 b.

1 9. endum eſt imaginib. agentibus,

acribus, inſignitis.

AGERENSIS ager. contra Rul.76.

AGE Ragri. territorium, ſeges, ſolum, campus, ſaltus. Ageren-

AFFIL.VENT[A, æ. contra Rullũ 85 b, Copia atq; affluentia

3

ſis ager, in Rullum, Cognoſcerent qui ager colonus eſſet, quò milites ueterani deducti eſſent, qui contra legem Iu- liam poſsideretur, ut is militib. ueteranis diuideretur, 5 Phi lip. Id eſt, in quem colonia deducta eſſet,& qui colonis eſ- ſet aſsignatus. Vt ager, q uãuis fertilis, ſine cultura fructuo- ſus eſſe non poteſt, ſic ſine doctrina animus, Tuſcu. q. lib. 2. Ager frugifer, Tuſc. q. lib. 2. Tum erat ager incultus ſine te- cto, nunc eſt cultiſsimus cum optima uilla, pro Qu. R. 50 b. Fundus Irpinus, Riue ager Irpinus, totum enim poſsidet, tra Rul. 39 b. Qui ager neq; uillam habuit, neq; ulla ex par- te fuit cultus, pro Qu. R. 50 b. Num igitur horum ſenectus miſerabilis fuit, qui ſe agriculatione oblectabant? de Se-

nect. Fines agri, in Vat. 218 b. Ira aqua albana deducta ad

utilitatem agri ſuburbani, non ad arcem urbemꝗ; retinen-

dam, de Diuinat. Vt agro à Senatu& uacatione donatus

eſt, de Natura deorũ 2. Agro bene culro nil poteſt eſſe nec

uſu uberius, nec ſpecie ornatius, Cat. Ex agro culto, uel qui coli poſsit, ullam partem ſepulchro ſumi uetat Plato, ſed

quæ natura agri tantummo do efficere poſsit, ut mortuo-

rum corpora fine detrimento uiuorum recipiat, ea potiſsi-

mum ut compleatur. Quæ autem terra fruges ferre,& ut

mater cibos ſuppeditare poſsit, eam ne quis minuat, néèue uiuus, néue mortuus, 2 de Legib. Vite atq; agro extermina

tus, deNat. deor. i. Ex agro tuo tantũ mihi aſsignes, quan-

tum meo corpore occupari poteſt, 3 ad Attic. Quintius de

ſaltu agro que communi ui detruditur, pro Quint. 4 b. Is

haber in Volaterrano poſſeſsionem: id eſt, in agro Volat. E-

piſt. 104 b, Agri fertiles, Of.i. qui multò plus afferunt, quàm

acceperunt. à gri fructuarij, 8 Fam. in Epi. Cælij. Agri ne

ſecrentur, Platoni aſſent or, z2 de Leg. Vt agri omnes fru-

giferi ſunt qui coluntur, ſic animi non omnes culti fructum

ferunt, Tuſ. q. li.2. Quũ eſſent agri deorũ immortalium ex- cepti