NI Z 0 1 4 A B
LITEKA falutaris, qudd nota eſſet ab. ſolutionis. Cic. pro Milo. 104 b, de Diu.
rit, tum propterea ſuſpicari poteris An- dromacham Ennij ab ea poſſe deſcribi. A, uel A B, uel AB S, præpoſitio. Or. 212 a, V- na præpoſitio eſt ab uel abs, eaq; nunc tã- tum in accepti tabulis manet, ne his quidem omnium, in re- liquo ſermone mutata eſt. Nam Amouit dicimus,& abegit, & abſtulit: ut iam neſcias, ab'ne uerum ſit, an abs. quid ſi e- tiam abfugit turpe uiſu meſt?& abfer noluerunt, aufer ma-
—
luerunt, quæ præpoſitio præter hæc duo uerba, nullo alio
in loco reperitur. 168 AK fllio, uel à ſecundo hærede aliquid legare, eſt filio aut
Ab aliquo eſſe. de Or. 89 b, Sed uide ne hoc totum Scæuo- la ſit à me.& Tuſc. 76 b, Qui ſunt ab ea diſciplina.
Ab aliquo dicere. pro Clu. 37 a, Non modò dicendi ab reo,
ſed ne ſurgendi quidem poteſtas erat.& de Inu. do0 a, Quem-
admo dum ei dicehamus, qui à ſcripto diceret, hoc fore utiliſ-
ſimum.& ad Her. S a, Pteſtibus dicemus, ſecundum autorita- tem& uitam teſtium. Hæc etiam exempla quæ ſequuntur, ad ſuperiora uidentur
pertinere. de In. 69 b, Locus communis à translatione,& con
tra eum qui translationem inducit.& ad Her. 8 a, Loci com- munes ſunt à teſtibus, contra teſtes: à quæſtionibus, contra quæſtiones: ab argumentis, contra argumenta: à rumoribus, contra rumores. Habere aliquem ſecum. Pro Cluen. 38 b, Hoc non modò non eſt contra me, ſed maximè meam cauſam, de- fenſionemque confirmat.
Ab aliquo& ex aliquo ſoluere, perſoluere, dare, repræſenta
re, numerare, ſuppeditare quis dicitur, ſi quod ipſe alicui de-
bet, id curet ut alius pro ſe ac nomine ſuo ſoluat, uel de nu- mis eius quẽ nominat, ſoluat,&c. Ab aliquo ſoluere. Attic. 14 a, Frater laborat, ut tibi quod debet ab Egnatio ſoluat.& pro
Cec. 228 a, Hac emptione facta, pecunia ſoluitur à Ceſenna.&
At. 33 a, Homines non modò non recuſare, ſed etiam hoc di- cere, ſe à me ſoluere. Cic. pro Plan. Sinite me, quod uobis fre- tus, huic ſæpe promiſi, id à uobis ei perſoluere. 3
Ab aliquo dare. pro Flac. 153 b, Ab Aulo Seruilio dicit ſe de- diſſe,& à ſuis fratribus.& At. 83 a, Quod enim prætori dare conſueſcent, quoniam ego non acceperam, ſe à me quodam-
modo dare
Ab aliquo repræſentare. At. 194 b, Reliquæ pecuniæ uſuram
Silio pendemus, dum à Faberio repræſentabimus.
Ab aliquo,& ex aliquo numerare. pro Flac. 155 b, Si prætor
dedit, à quæſtore numerauit, quæſtor à menſa publica, menſa aut ex uectigali, aut ex tributo.
Ab aliquo ſuppeditare. Contra Rul. 72 b, Sumptum haurit
ex ærarlo, ſuppeditat à ſocijs.& 74 b, Miſimus qui ab illo pe- cuniam depoſitam noſtris recuperarent.
Ab equitatu firmus, ex doctrina nobilis,& id genus alia,
id eſt(ut quidam exponunt) ob equitatum firmus, propter doctrinam nobilis. alij aliter has lo quendi formas interpre- tantur. nos eas intellectu faciliores exiſtimamus, quaàm ut in- verpretationis atque explicationis indigeant. Epiſt. 152 b, An- tonius ab equitatu firmus eſſe dicebatur. Epiſt. 20 a, Paratus ab exercitu.& At. 112 a, Sumus flagitiosè imparati, cùm à mili tibus, tum à pecunia. de Cla. 170 a, Ille Græcus ab omni lau- de felicior. pro Ra. 126 a, Demetrius ex doctrina nobilis& cla rus. pro§. R. 32 b, Vir ab innocentia clementiſsimus. de Clar. 179 a, Inſtructus à philoſophia, à iure ciuili, ab hiſtoria.& ε6 a, Mediocriter à natura inſtructus. Acad. 44 b, A ualentiore interire. I. V. 242 a, Denudare à pectore. Poſt. 199 b, Nudus à propinquis, nulla cognatione munitus. pro Dom. 225 a, Tam
inops eram ab amicis? tam nuda reſpub. àA magiſtratibus.&
Attic. a, de Clar. 18 5½ a, Tum erat ab oratoribus quædam in fo ro ſolitudo. pro Flac. 157 b. Orba ab optimatibus concio. Qu. Fr. 317 a, Nunquam à cauſis& iudicijs diſtrictior fui. Off. 14
85 a, Sus roſtro ſi humi A literã impreſſe-
II V S A A B 2
a, Qui inuictum ſe àlabore præſſtiterit. de Diu. u18 a, Pina- rij natæ nobiles, à nobilitate igitur periculum.
A uel ab, pro poſt. de Or. 143 a, Qui annus ei primus ab honorum perfunctione fuit:id eſt, poſt. At. 214 b. Ab ea igi- tur, ut ſcribis, id eſt, poſt eam auctionem uenies. pro Clu. 7 b, Ab illo tempore, id eſt, poſt. de N. 62 a, Homerus qui recens ab illorum ætate fuit. I. V. 206 b, Ab illô temipore
„ſecũ illos habuit.& I. V. 180 a, Ab hora tertia bibebatur.&
de Sen. 80 b, Cuius à morte tertius eſt annus. de Di. io 4 à, Animus uixit ab omni æternitate: id eſt, quod dicunt ab æ- terno. de Di. 106 b, Ea eſt ex omni æternitate fluens ueri- tas ſempiterna. de Ar. 250 a, Ceremoniæ ab omni uetuſta- te acceptæ. Proximus à poſtremo, id eſt, ante poſtremum
ſiue penultimum. Or. 2i8a. Alia de præpoſfitiônibus A,& Ab. de Or. 94 a, Non ego hæc à me prompſi, ſed fortuitò incidi in hunc ſermonem. & de Pin. Si a, Sed ipſum à ſe oritur,& ſua ſponte naſcitur. de Orat. A ſe aliquid facere: id eſt, per ſe.& de Na. 52 b, Si
eſt calor à ſole, ſe opponunt. Acad. 26 b, Mare nunc qui à ſo
le collucet, albeſcit. At. 279 a, Firmos exercitus habemus ab occidente. At. 250 a, Minimè totum amorem ab ea mecum abſtuli.& de Orat. 163 b, Laterum inflexio non ab ſcena& hiſtrionibus, ſed ab armis, aut etiam à palæſtra. At. 188 a, Tantum ine eſt ocij ab re tua tibi, ut etiam Oratorem le- gas? de Legibus 191 a, Cui ne reditus quidem ad bonos, ſa- lutem à bonis potuit afferre. Pro Mil. 2 a, Mars commu- nis, qui ſæpe ſooliantem iam& exulantem euertit,& per- culit ab abiecto: id eſt, per abiectum,& uictum. pro Mil. 120 b, Siquidem nihil fit præſtabilius uiro, quàm periculis patriam liberaie: beatos eſſe, quibus ea res honori fuerit A ſuis ciuibus. Attic. 82 a, Velim träãquillè à Parthis. de Diu. 86 b, Bacillum leuiter à ſummo infſexum.& Attic. 18 9 b, An tonius à fronte, àtergo, à lateribus tenetur.& de Diu. 82 b, Iupiter cornicem leua, coruum à dextra canere iuſsit. cõ. Rul. 79 a, Ab alia porta Capenas ager eſt. Qu. de Pet. 206 b, Cum ſiniſtra capillum eius à uertice tenerer. I. P. 85 a, At tu illo ipſo tẽpore apud ſocrum tuam propè à meis ædib. ſedebas. IJ. A. 210 a, Multi præterea improbi, quos quidem à ſe primũ numerarepoſſunt, qui hæc loquuntur.& de Diu. 128 a, Liberl effingunt à parentibus& mores& formas.&
At. 142 a, Illud certè cio, me ab ſingulari amore, quæcunq;
ſcribo, tibi ſcribere. 1A. 243 b, Tres uiæ ſunt ad Mutinam à ſupero mari Flaminia, ab infero Aurelia, media Caſsia.& de In. 31 b, Funiculus à uppi religatus, At. 22 a, Pollucẽ ſer uum à pedibus meum Romam miſi. huiuſmodi ſeruum I- tali, un ſtaſiero, Galli, un laquet, Germani Lakey, appellãt.
I. V. 62 b. Alienus à ſubſelljs.& Or. z20 a,In omni uerbo na tura poſuit acutam uocen, nec una plus, nec à poſtrema ſyl laba citra tertiam. I. V. zz a Quod augures omnes uſq; à Ro mulo decreuerunt. At. 98 bAt uellem à principio audiſſe ta amiciſsimè admonentem. fro Qu. 2 b, Qui ab adoleſcentu lo quæſtum ſibi inſtituiſſet ine impendio. De Fin. li. z, Vo- luntas erga philoſophiam ab adoleſcentia ſuſcept a. pro L. Manil. Vitæ rationes ab inernte ætate ſuſceptæ. Sic de Off. lib. 2z.& Octauio Epiſt. 13. Ad ineunte adoleſcentia. Epiſt. lib. 4. Ab initio ætatis. de Senect. 92 b, Sed hoc meditarum ab adoleſcentia debet eſſe, mortem ut negligamus. contra Rul. 77 a, Infinito ex tempore, non ut antea ab ylla Pom- peioq; Coſs. Poſtquam 209 b, Qua uoce àte Romule poſt urbem conditam conſul uſus eſſet, eadem,&c. id eſt, te au- tore. At. 3 b, Vt primùm à digreſſu tuo Romam ueni. de Le gib. 191 a, Grauiora iudicia de potentiſsimis hominibus ex- tãt uoces quàm tabellæ: id eſt, Aportentiſsimis hominibus.
ABACVsS, ¹i. men ſa ſtructoria, uaſorum receptaculũ ad do- meſticum uſum,& pompam. I. V. 207 b, Ab hociſte abaci ua
ſa omnia, ut expo ſita fueranr, abſtulit.& 21½ b, Tuſc. 240 Abacos quamplures ornauit argento, auro q́; cælato. 3 ABALIENA TIO. Yopic. 223 a, Abalienatio eſt eius rei.
quæ mancipi eſt, aut traditio alteri nexu, aut in iure ceſsio,
inter quos ea iure ciuili fieri poſſunt.
A BALIEN O, s. alieno, diſiungo. cõtra Rul. 79 a, Agros ue
ctigales populi Rom. abalienare.& d0 b, Vectigalibus aba lienatis ſocijs uexatis. I. A. 167 b, At uerò Pompeij uolunta- tẽ à me abalienabat oratio mea. At. 232 b, Totũ ſe àte aba-
lienauit Dolabella. de Or. 125 a, Eaq́; omnia ualde beneuo
lentiam conciliant, abalienantq́; ab ijs, in quibus hæc non ſunt. Epiſt. 7 b, Qui nos, quos fauendo retinere potuerunt, inuidendo abalienarunt. Epiſtol. 9 b, Qui à ſenatu homi- nem clariſsimum abalienauerunt. de Or. 137 a, Non ne abs te iudices abalienes! 3 43ALIE