»
* 88
4„„
—* — —
———
e
—
——
————
——— ———
—
———
4 1 1 4 8 I 6 4 I 8 4 1 4 3 4* ¹ AN I 4 † 4 1 1 4 1 1 1 8 4 I 1 4 4 8 3 * 3 1 3 4 8 4 1 3 8 k h 5 4 11 4 1 4 1 ¹ t 4 8 1 1 1 1 4* 11 3* 3 4 ß 1 3 1 1 ¼ 3 3 1 4„ * 1 8 3 1 8 1 1 4 4
——
—=———— ———————.—
*
—*— ₰ 8 4 —— 4 3—————
67 A G
cepti lege Cenſoria, 3., de Na. d. Adſcribit idem auctioni Co rinthios agros opimos& fertiles, de Leg. Agr. Quid, qui a-
ros immunes liberosq́; arant, cur oderunt? 4. Ver. Agros habent& natura perbonos,& diligentia culturaq́; melio- res, pro Fl. 161 b. Agros legionib. aſsignari puto oportere 8- qualiter, aut lorte, u Fam. in Epi. D, Bruti. De agris eorum legem iniquiſsimam promulgaſſent, 13 Fam. Agris Syllanis & agro Campano,n Fam. D. Bruti.
AGGE R, ris. terræ aut cuiuſuis rei coaceruatio ad loca mu-
nienda. I. A. 196 a, Aditus hoſtium caſtellis& aggerib. Prohi betur. Attic. 79 b, Oppidum cinximus uallo& fofſa aggere maximo. I. A. 226 a, Gręcia eſſet uel receptaculũ pulſo Anto nio, uel agger oppugnandæ Italiæ.
AGYRIV M, oppidum. I. V. 162 a, Agyrinenſis ager. ibid. Agy rinenſium beneuolenria, LV. ¹70. 2
AGGLVTIN 0, a6. adnecto. Atti. 255 a, Tu illud deſecabis, & hoc agglutinabis.
AGRIN AE,populi. I. P. 99 A.
AGRIGENTV M., n. urbs Siciliæ I. V. 121 b.
AGRIGENTINVS.I.Va3z b.
AGGREDIO R r. adorior, aſsilio, inuado, peto, attento, ingredior, incipio, adeo, accedo. J. 4.244 b, Quis audeat be ne comitatum aggredis de Ora. 14 3 b, Non repelletur inde, quò aggredi cupiet. pro Ceci. 208 b, Quid agat, quo modo aggrediatur iudicẽ, nom habet. de Or 125 b, Cum aggredior ancipitem cauſam. At. 197 b, Si& Silius is fuerit quem tu pu tas, nec Druſus facilem ſe prabuerit, Damatippum ueſim aggrediare. de N.13 a, Antequã aggrediar ad ea quæ à te di- ſputata ſunt, de teipſo dicam aliquid. aliàs, Aggrediar ea. de N. 61 a, Sic aggredior ad hanc diſputationem, quaſ,&c. Q F. z14 b,. Aggredi ad hiſtoriam. Off. 5 b, Quidam aggre- diuntur ad iniuriam facien dam, ut,&c. de Or. 109 b, Quod hoc etiam ſpe aggredior maiore ad probandum, quia,&c. de Cl. 177 a, Antonius imparatus ſemper aggredi ad dicen- dum uidebatur. pro Cl. 19 a, Sed ne diutius uos teneã, ag- grediar ad crimen. pro Mur. 127 a, His rebus frerum ad con- fulatus pextitionem aggredi par eſt. Off. 15 a, In omnib. nego cijs priuſquam aggrediare, adhibenda eſt præparatio dili-
ens. Off. 33 a, De quibus dicere aggrediar, f,&c. Or. 2 09 a, Ereo loco unde de ſuis meritis in rep. aggreſſus eſt dicere.
AGGREGO as. coniungo, congrego. Epi. 12 a, Si meã uolũ- ratem ad dignitatem alterius aggregaſſem I. C. 103 b, Si fe- cum ſuos eduxerit, eo dem q́ cæteros undiq; collectos nau fragos aggregauerit. pro Mu. 127 3, Quare ego te ſemper in noſtrum numerum aggregare ſoleo. In Va. 34 a, Huius filiũ
eodem crimine ad patris interitum aggregare uoluiſti.
àAGGRESSIO, onu. principium, exordium. Or. 201 b, Cũ q;
animos prima aggreſsione occupauerit, infirmabit exclu- derq; contraria.
AGILIT AS, u. agendi dexteritas, habilitas. Att. 14 b. Agili-
tas ut ita dicam, mollitiesq́; naturæ.
àGITA TILO, onw. commotio. de D. 135 a, Nunquam animus
agitatione& motu uacuus eſſe poteſt. de N. 53 a, Agitatio- ne& motib linguæ cibus depellitur. Off. 4 b, Ad quod ad- hibenda eſt quedam actio, non ſolum mentis agitatio. pro Mur. 132 a, Motus& agitatio fluctuum. de Sen. 8 b. In omni bus his ſtudiorum agitatio uitę ęqualis fuit. de Or. i5i a, Ita fit ut agitatione rerum ſit infinita cognitio. de N. 11a, Actio mentis& agitatio in Deo.
AGITATO Koru. auriga, qui equos currumꝗ; agit. At. 210
b, Nec eſt melius quicquã, quàm ut Lucullus ſuſtineat cur- rũ equosq́;, ut bonus ſępe agitator. Acad. 23 b, Ego enim ut agitaror callidus, priufquã ad finé ueniã, equos ſuſtinebo.
AGITATVS, um. tractatus, iactatus. pro Clu. 19 b, Res agi
tata in concionibus, iactata in iudioijs, cõmemorata in ſe- natu. de Som. 131 a, Agitatus& exercitatus in optimis curis. pro Qu. 2 a, Vt æquitas multis iniurijs iactata atq; agitata in hoctandè iudicio conſiſtere& confirmari poſsit. de Or.
147 b, Quę omnia oratori tractata atq; agitata eſſe debét.
de Vn. 196 b, Immoderatè agitatus& fluctuans.)(. Quietus & tranquillus. Off. 16 b, Eſtuiri magnanimi, rebus agitatis punire ſontes, multitudinem conſeruare.
AGIT O, s. concutio impello de Nat. 24 a, Cum Deus pul- ſetur agiteturd; incurſione atomorum. de N. 65 a Natura omnia ciens& agitans motibus ſuis. Offi. 65 b, Excitare& agitare feras de Nat. 23 a Atomos pellere ſeipſos,& agita- ri inter ſe concurſu fortuito.
àG ITARE, perſequi, in ectari. pro Sex. Roſc. 29 a, Agitari& perterreri furiarum tedis ardentibus. de Les. 163 b, Furiæ a- gitant,& inſectantur impios pro 8. R. z9 a, Tamen eos agi- rant furię, nec uſquam conſiſtere pariuntur. de Diu. 138 a, A-
quila inſectatur& agitat alias aues.
AGITAR E, uerſate, commouere, tractare. pro Clu. 35 a, O- mala quæ ad rem pertinent, ex huius& ex aliorum tabulis
A(d 63 aeitatis, tradatis, inguiſiris. Tuſc. 241 a, Mens agitandis 67— quirendis; rationibus alitur. pro Cor. 67 a, Adoptio Theo phanis agitata eſt, per quam,&c. pro Dom. 214 b Sententia quę erat ſuperioribus diebus agitata in ſenatu. Atric. 18 a, Agraria lex à Flauio Trib. plebis uehementer agitabatur, authore Pompeio.
AGM EN, nis. exercitus, acies, militum copię. J. P. ↄ0 b. 4 Brũ
duſio uſq;, Romam agmen perpetuum totius Iralię uidi. At. 243 b, Nec duces ſimus, nec agmen co gamus. I. A. 180 3, b. x& 189 a, Agmine quadrato cum gladiis ſequuntur ſcutati mi- lires. I. A. 197 b, Ad hanc peſtem agmen armatorum ſeque- batur.& ibi. Certum agminis locum tenebant barbari ſa- gittarij. Item: Educere dictionem ex umbratili exercitatio- ne in medium agmen& puluerem.
AGNASCO R, ceris. pöſt, uel iuxtâ naſcor, ut frater fratri
adnaſcitur quod ſi ad patrem referas, agnaſci dicitur qui poſt factum teſtamẽtum patri naſcitur. pro Cec. 20 b, Cui filius agnatus ſi, eius teſtamenrum eſſe ruptum. de Or. 106 a, Nemo hæreditatem petit eo teſamento, quod pater fe- cit antequam ei filius natus eſt: nam conſtat agnaſcendo
rumpi teſtamentum.
AGNATIO,Ons. cognatio. de Legnéo b, Ex quo uerè uel a-
natio nobis cũ cœleſtib. uel genus, uel ſtirps appellari po- teſt. ad Her. 5 a, Lex agnationis. de Orat. 99 a, Gentiliratum & agnationum iura. de Leg. 160 b.In ciuitatib. ratione qua dam agnationib. familiarum diſtinguuntur ſtatus.& ibid. Homines deorum agnatione& gente reneri.
AGNATVS;, a. Agnati qui dicantur; ex ijs quæ in uerbo 4-
gnaſcor dicta ſunt, intelligi poteſt. Dicuntur enim qui per uirilis ſexus perſonas, cognatione coniuncti ſunt, quaſi à patre congeniti(ut Caius ait) ueluti frater eodè patre na- tus, filius tratris, nepos'ueex eo. Inter agnatos autem& co gnatos hoc intereſt, quod inter genus& ſpeciem. Nam qui eſt agnatus,& cognatus eſt: non utique qui cognatus eſt,& agnatus eſt. Cognationis enim nomen, naturale eſt: agna- tionis uerdò, ciuile. Propriè enim ciuilis cognatio, agnatio
uocatur: uidelicer, quę per mares contin it. de Vn. 101 b, Iu- piter, Iuno,& reliqui, quos fratres inter ſe& agnatos appel lare uidemus. de In. 80 b, Agnati& gentiles. ad Heren. 5 a, Ler, ſi furioſus eſt, Agnarorum gẽtiliumq́; in eo, pecuniad; eius, poteſtas eſto.
AGNITIO, nis. cognitio. de Nat. 1a, Quæſtio quæ ad agni
tionem animi pulcherrima eſt.
AGNOMEN, nis. idem quod cognomen. de In. 65 a, Nomẽ
autem cum dicimus, cognomen quoq;,,& agnomen intelli- gatur oportet.
AGNOSOCO, ſcz. co gnoſco, attendo, ſentio, exaudio, reci-
pio, ſuſcipio, cöfiteor, probo. de N. u b, Hæc ſunt dicta ſub-
tilius, quàm ut quiuis ea poſsit agnoſcere. de Am. u15 a, Aſpi cere& agnoſcere aliquid. pro FI. 156 a, Sex. Schola, qui& rẽ
agnoſcit, neq; hominem ignorat. Or. 218 a, Primũ enim nu-
merus agnoſcitur, deinde ſatiat, poſtea cognita facilitate
cötemnitur. Art. 255 a, Agnoui erratum m eum. de Fi. 71 b, Le uiter agnoſcere aliquid. Acad. 21 b, Simul inflauit tibicen, à perito carmen agnoſcitur. Epiſto. 134 b, Moriar, ſi præter te quenquam reliquum habeo, in quo poſsim imaginem an- tiquæ& uernaculsę feſtiuitatis agnoſcere. de Som. i27 a, Qd ut agnoui, equidem cohorrui. Epi. 75 b, Id ego agnoui meo iuſſu eſſe factum. pro Ra. 93 b, Ego, ſi mihi eſſet integrum, ſuſciperem hoc crimen, agno ſcerè, confiterer. At. 174 b, Cau ſam tuam noſco:id eſt, agnoſco uel accipio. Aca. 20 a, Ecquę poterit in agnoſcendo elſe diſtin ctio?pro Pl. 265 a Iacis ad- ulteria, quæ nemo nõô modò nomine, ſed ne ſuſpicione qui- dem poſsit agnoſcere. de Am. 97 a, Tu autem Fanni, quo tantum mihi tribuiſti, quantum ego nec agnoſco, nec poſtu lo, facis amicè. Ep. 48 b, Quod dicis,&c. nec noſco, nec P⸗ bo: quod autem ſcribis,&c. illud quidem agnoſco. de Ora. 142 a, Humanitatem& facilitatem agnoſcimus tuã. de N. 19 a,b, Deorum cognationem libenter agnoſcerem. Ep. 3 b,
udd mihi de filia gratularis, agnoſco humanitatem tuã. Epi. 47 a, Dolorem tuum, mecum quodammodo agnoſoo. Or. 213 b, Et apud Græcos quidem iam anni propè quadrin genti ſunt cum hocprobatur, nos nuper agnouimus. Tuſc. 163 a, Vt Deum agnoſcis ex operibus eius, fic ex memoria re rum& inuentione&œ celeritate motus, omniq pulchritu- dine uirtutis uim diuinam mentis agnôſcito. Atr. 260 b, In tuis quoq; epiſtolis Alexim uideor agnoſcere. pro M. 109 3, Caͤm tota Italia facti illius gloriam libenter agnoſceret. P Pl. 268 a, Sequeſtrem ne Planciut reſpuerunt aures, agno- ſceret nemo, repudiaretur. de D. 108 a, Nec pſycho mantiam agnoſco. i. probo. I. P. 82 a, Ipſe certè agnoſcet& recordabi tur. pro Pla. 266, Agnoſco enim ex me: id eſt, cõijcio. de Am. 109 b, Tantum cuiq; tribuere debemus, quantum is cui tri- buimus, poſsit agnoſcere& ſuſtinere. AGNVS,
ten
xrarium nibil ſin Kforti dis reb. raui,ut apud Ic ego 1n uellem AGEBR b,ldm er eol CE; nam c0. 34 b li N.„ b, re opel K.ſ130 acturun agas ne meiplu Bagit! Att. z6! git cun faſcipi re. Att. b Cüal cum C 465,V lepem u. Fr. tecũ fra ut erpli eſdnon agiturr gnatur, ut. teriem ſ mofalk a Sed q ros nos ſeriorer ros exit intereſſ AGERE ludere, dem ad böle rent,a Precla 5, Am. 97 a, Hiſce fige do 73 b,Vt ulléi ma b,Cum elle peſ
enim m.
agere cl
mur. 4 ram tere Umurco dio. 4t. 1 umalle dere,r
Nagj fae
e Hec.
nlmo, h.