42

=

————

—

—

— — —.—

—

—

——

—

—,

—

—————

—. 8* ö“— ——

—

—

8

1s ————— ———————————

— ——

8 —— —õʒ

—x—

*

— ——— ——

6 f A E

—.——————..— ——————

—

———

——

—

—— —

Ji cui manus afferantur, pro Cecin. Vt filięe ſuæ uis afferre- tur, in Ver. 89 b. Acceſsit, quum Dyrrhachij eſſemus, ut duo nuntij afferrentur: unus,&c. At. lib. 3. Inſidiatori uerò& la- troni quæ porteſt afferri iniuſta nex, pro Mil. Maior mihi le- uatio afferri nulla poreſt, Seruio Sulpitio, lib. 4. Ep. Et plus Auobis præſidij, quàm àcæteris opis ad ſalutem, poteſt af- ferri, At. 14 b. Quæ interitum allatura eſſet aut ſeruitutem, Epi. 97 b. Allatum eſt ad no s de temeritate corum, Appio, lib. 3. 10.1. a. Allatum eſt mihi, uel adme, de morte eius, uel de temeritate eorum, in Bruto i a, Appio, lib. 3. Nihil allatũ eſſe, ne rumoris quidem, ad Attic. AFFICIO; s. permouco. Attic. 229 a, Literæ tuæ ſic meaffe- cerunt, ut non dare tibi beneficium uiderer, ſed accipere, &c. pro Mi. i7 a, Quòônam modo ille uos uiuus affecerat, qui mortuus inani cogitatione percuſsit? ꝓ Mil. n6 b, Milo pop. R. maxima læticia affecit. At. 284 b, Studiũ tuũ curad; 3e[alute mea nulla me nua uoluptate affecit. Att. à0 a, E- go in uira mea nulla unquam uoluptate tãra ſum affectus, quanta afficior hac integritate: Atri. 237 2,0 factũ malè de Alexione, incredibile eſt quanta me moleſtia affecerit. Atti. 2 b, Magna igitur, ut uides, folicitudine afficior magni ino pia cõſilij. de Cl. 296 b, Ex te duplex nos afficit ſolicitudo, qu òd& ipſe rep. careas,& illa te. de Or. 92 a, Et uti qui au- dirent, ſic afficerentur animis, ut eos affici uellet orator. de Na. 9 b, Res ſordidas deorum honore aMicere. AFFIOCERE, cümulare, mulctare. Epi. 19 a, Afficere aliquem

lurimis maximis q muncrib. Top. 219 a, Nam aut negari

porteſt id factũ eſſe quod laudetur:aut non eo nomine affi ciendum, quo laudator affecerit. pro S. R. 37 a, Qua is tandeẽ pœna afficieturè& ibid. Macula affici. de In. 76 b, Afficere a- liquem præmiò. Br. or b, Res quę ne laude quidem ſatis ido nea affici poſsit. Or. 209 a, Satietate affici.pro Sex. Ro. 43 a, Magno honore filius ex patris dignitate afficitur. Para. 121 b, Exilio affici. de In. 50 b, Affici turpi morte. Ep. 67 b, Affici à gratia& à uoluptate. alias allici, alids flecti. Epi. 92 b, Affici dolorib. pedũ. pro 8. R. 37 a, Qui ignominia mortuum affe cerit. de Fi. 98 a, Quis eſt qui Africanòrum facta, dicta, cõſi- lia cognoſcens, nullo animo afficiaruruGluptatee AFFEIGO, g, xi, xum. ad aliquid figo, inſero, addô. de N.71 b, Minerua, cui pinnarum talaria affigunt. de Vn. 19 8 a, Itaque nec ei manus affixit, quia nec capieſdum quiequam erat. I. V. 264 a, Hoc in ſenſu meo penitòs affixum& inſitũ eſt. de Orat. iot a, Ithaca in aſperrimis ſaxulis affixa. pro S. R. 27 b, Literam illã ita uehementer ad caput affigent, ut,&c. de Or. 333 b, Vt non tanquam citharœdi proœmium affixum ali- quod, ſed cohærens cum omni corpore membrü eſſe uidea tur. Qu. Fr. 321, Iubes illum mihi eſſe afficũ tanquam magi- ſtro. Epiſt. 9 b, Habere aliquẽ ſibi affixii. Item, Quæ ſemper affixa ſunt ad aliquam rem. L. Affixus.. AFFINGO,“. fingo, ſeu fingendo accommo do,& adiungo: in Ant. i54 a, Qui bon aliquid uolunt afferre, affingunt ali- quid, quo faciant id quod nunciant lætius. de Oratòre 146 a, Sed rãtum alteri affinxit, de alrero limauit. Or. 203 b, Poe ta peccat cùm probam orationem affingit improbo, ſtul- toq́; ſapientis. pro Cl. ¹9 b, Faciamq́; ur intelligatis in tota illa cauſa, quòd res ipſa tulerit, quid error affinxerit, quid inuidia conflarit. de Or. 159 b, Nulla pars corporis ſine ali- qua neceſsitate afficta eſt. de D. 105½ a, Paruis enim momen- tis natura multa aut affingit, aut detrahit, aut mutat. pro Poinp. 5 b, Ne illi uera laus detracta oratione noſtra, nec fal ſa afficta eſſe uideatur. Tuſc. 208 a, Sapiens qui nihil opinio ne affingat aſſumatq́;, ad ægritudinem. AFFINILS, ne. affines propriè ſunt, uiri& uxoris cognati in- ter ſe, quòd duæ cognationes inter ſe diuerſæ, per nuptias coniunguntur,& alter, ad alterius cognationis finem acce- dit, ut Iuriſconſulti docent. coniunctus. Poſt. 207 b. Itẽ ali-

bi, Tu me affinem tuum conſtrictum inimicis reip. tradidi-

ſti. Poſtq. 200 a, Alter mihi affinis erat, alter,&c. Poſt. 208 a,

Tu affinem tuam, filiam meam, à genib. repuliſti. de Or. 90

b, Marius affinis noſter. Ep. 184 a, Alter item affinis nouis cõ mentarijs Cæſaris delinitus eſt. Affinis, coniunctus. I. C. 19 a, Huic facinori ſi paucos putatis affines eſſe, uehementer er ratis. pro Syl. 170 a, Homines huius affines ſuſpicionis. I. V. 127 b, Affinis rei capitalis. de In. 65 b, Si nulli uitiò affinis o-

ſtenditur. pro S. R. 21 b, Affinis alicui culpę.& de In. 78 b, Af-

finis alicuius culpæ. ad Her. 26 b, Huius ſceleris affines. pro Cl. 44 a, Duos ſolos uideo autoritate cenſorum affines ei turpitudini iudicari.

AFFINITA S.. côiunctio affinitatis, neceſsitudo. de Cla. 193 a, P. Craſſus cum ſummo illo oratore Seru. Galba, cu- ius C. filio filiam ſuã collocauerat, affinitate ſeſe deuinxit. de Fini. 140 b, Serpit ſenſim foras, cognatiònib. primùm, tũ affinitatib. deinde amicitijs, poôſt uicinitatib.&c.& de Ora.

3

Aà E 54

452. Affinitatis coniunctio, Offl. 2 b.

AFFIRMA TI O, nis. Off. 73 a lußurädum eſt affirmatio re-

ligioſa. Epiſt. i55 b, Credidi chirographis eius,& airmati- oni præſentis Laterenſis. Ep. i4⁷ a, Quo magis iudicares omnia me Reip. cauſa præſtitiſſe, quæ& tua exhortatione excepi,& mea affirmatione tibi recepi.

AFEFIRMA TE)aſſeueranter. Officior. 73 a, Qudòd affirma-

tè, quaſi Deo teſte, promiſeris, id tenendum eſt.

AFFIRM O, s. confirmo, aſſero, aſſeuero, adiuro, ai0. de Or.

122 a, Nihil enim aliud affirmare poſſum, niſi ſententiam&

opinionem meam. At. 189 b, Affirmo tibi nullam conſola-

4

A

A

A

A A

tionem eſſe talem. de D. i06 b, Nam id quidem difficile eſt affirmare. pro Mar. 131 b, Tamen hoc affirmo,& hoc pace di cam tua, nullam, G&c. At. 212 a, Omni tibi aſſeueratiòne affir mo, quòd mihi credas uelim, mihi,&c. de D. 110 à, Dicam 1 girur ad ea quæ ſunt àte dicta, ſed ita nihil ut affirmẽ, quę- ram oômnia. At. 106 b, Quid opus eſt de Dionyſio tam al- de affirmare? an mihi nutus tuus non faceret ſidem? de In. 55 a, Approbatio, per quam id quod breuiter expo ſitũ eſt, rationibus affirmatum probabilius& apertius fit. At. 273 a, Non ſoleo temerè affirmare de altero. Or. 135 a; Toto capite annuere.“ FFIXVS, a, um. de In. 50 b, Continentia eum negòocio ſunt, eà quę ſemper affixa eſſe uidẽtur ad rem, neq; ab ea poſſunt ſeparari. Tuſc. 229 b, Prometheus affixus Caucaſo⸗: FFELATVS, tus. inflatus, inſtinctus, furor, impetus, anheli- tus, ivés iαπισσας concitatio mentis, incitatio mentis, permo tio mentis. de N. 59 b, Nemo uir magnus ſine aliquo affia- tu diuino unquam fuit. Item, Poeta nemo ſine inflãmatio- ne anim:,& ſine quodam afflatu, quaſi furoris, eſſe poteſt. de D. 87 b, Oracula, quæ inſtinctu diuino afflatuq; fundun- tur. de D. 13 2 b, Quid tam diuinũ quàm afflatus ex terra? mentẽè ita mouens, ut eã prouidã rerum futurarum efficiar. de Di. 88 b, Poreſt autem uis illa terræ, quæ mentem Pithię diuino afflaru concitabat, euanuiſſe uÜetuſtate.. FEEFLICTATIO, onis. ægritudo, cum uexatione corporis. & 212 b, Tuſculan. 2u3 a. 3 FEFLICTIO, ouis. Tuſc. 196 b, Habet ardorem libido,&cc. Sed ægritudo maiora quædam, tabem, cruciatum, afflicti- onem, fœditatem. aliâs, afflictationem: FFLICTO, a. cõficio, crucio, iacto. Atric. 44 a, Hic tu me accuſas, quòd nie afflictem.

FEFLICTARI. Tuſc. 207 b. Itẽ At. 170 b, Scire nihil potuit de nõſtris domeſticis reb. de quib. acerbiſsimè afflictor. In Cat. 103 b, Deinde multo grauius uehemétius; afflictätur. pro Mi. 105 a, Squallèt municipia, afflictãtur colonię. de Ar. 253 a, Hoc etiam turpius afflictatur Reſpublica, quòd,&cc.

AFFLICTO R.,ri.. I. P. 93 b, Afflictor, proditor ſenatus.

A

FFLICTVS, tus, afflictatio. Tuſculan. lib. 2. Effœminata uirtus afflictu occidit.

AFFLICTV S, um. proſtratus, iacens.)(.Horens. Aliquis

8 a, Cognationes, affinitates,&c. pro Cl, 58& 59 b.& Epi.

afflictus& euerſus, pro Qu. 13 b. Afflictus& fractus ani- mus, At. 193 b. Afflictus,& iam omni ſpe ſalutis orbatus, 6 Fam. Afflictus debilitatusq́; ægritudine, Tuſc. q. lib. 4. Fra- ctus& afflictus calamitate, prô Syl. 169 b. Afflictis grauiſ- ſimè aliquo caſu,o Fam. Magnis clamoribus afflictus conti cuit& eoncidit, Atric. li,i. Afflictus concurſu& odio popu li,z ad Qu. frat. Afflictus luctu aut mœrore; in Piſ. 9 Philip. in Catil. Tuſc. qᷓ. lib. 3. Iraq, ut hanc Græciam, quæ iam diu ſuis cõſilijs perculſa& affli cta eſt, omittam: illa uetus, quę quondam opibus, imperio, gloria floruit, hoc uno malo cõ cidit libertate immoderata ac licentia concionum. pro Flacco, Si nobilitas hominis, ſi afflicta fortuna, ſi reliquiæ

riſtinæ dignitatis, non tam illuſtres fuiſſent. pro Syl- la, Afflicta ſalus. ad Lent. lib. i, Afflicta uirtus maximè lu- ctuoſa, 2 de Orat. Quod certè afflicti& fracti animi non fuit. At. lib. 12. Qui mihi primus affli cto& iacenti dexre- ram porrexit, poſt reditum in Senatu: hic ſe ita fractum il- la calamitate atque afflictum putauit, ut nihil ſibi ex priſti na dignitate ſupereſſe arbitraretur: pro Sylla, Hunc in illo timore& fuga Tygranes rex Armenius excepit: diffiden- temque rebus ſuis confirmauit,& afflictum erexit, perdi- tumque recreauit. pro Lege Manil. Quanto tandem illum moœrôre afflictum eſſe& profligatum putatiseIn Catil. Vi- detis igitur hominem per ſeipſum iam pridem afflictum

ac iacentem, pernicio ſis optimatium diſcordijs excitari. de

Aruſp: reſpon. Vr per ſe afflictum atque euerſum propin- quum ſuum non modò honeſtè partis bonis, uerùm etiam communi luce priuaret. pro Quintio, Ssenatum abiectum & afflictum excitaui. ad Atticum 12 b, i Famil. Auxerat au- tem meam quidem ſpem, quòd domum Antonij afflictam moœſticia audiebam, lamentari uxoremi. iz Philip. Nec tuas unquã rationes ad eos ſcopulos appulifſes, ad quòs Sex. Ii tij afflictã nauẽ uideres.pro C. Rab. Alia ſuñt᷑ ſua facta atq,

conſilià

tueatul excitet miſera Kiorcc AFFLIC creo. 4¹ ait de ſusa3i tiam ne dituͦs ſu Mur. 4 genecke jus dof ternao

affixit &con AFELC excit⸗ rat ſib b, Suat quem lib. 6, AFFLV Vrdse de Fin diuitij 616,01

409 b.I

mnib. mo aff ſcelere ingeni AFELV undig AFELW rerum AFPLN quas fluere cis no AFFO qudm N on!

AfRA

refrica APkIC Poltg. contra Uſtiu; Kkiica tumult FKio. tate Lib

ARiC;a

eriſtim, familia 3 de Or