— 9.—
——— ————
4 ———
——
——
—
——————
———,—
—
—ℳ;
—— ——
—— —
— —
———————
——— —
——
1 1 4 h
———
——
—
———— *—
—
39
A F iint affe tionum manentium partes eſſe. de Fi. 103 b, 104 a, Ex hac animorum affectione teſtamèta, cöõmendationesd; morièntium natæ ſunt. Off. 58 a, Animi talis affectio, nemi nem ut uiolem commo di mei cauſa. de Fa. 141 b, Affectio a- ſtrorum ad quaſdam res ualet. de Na. 129 a,In puero refert, &c. qua affectione cœli primum ſpiritum duxerit. de In. 84 a, Affe ctio eſt quædam ex tempore; aut ex negociorum euèẽ tu, aut adminiſtratione, aut ſtudio ho minum, cõmutatio re rum, ut,&c. de Or. 124 b, Impetu quodam animi‚perturba- tione potius quàm iudicio, aut conſilio regi.& ibi. de aſfe- Kionib. multa. de Or. 125 b, Motus animi& ſenſus, pro affe ctione. pro Cæl. 35 b. pro Plan. 269 b.
AFFECTO, as. appeto, quaſi arceſſo, nimis exquiro. pro Q.
R. 4 2 a, Nunc uerò quam uiam minitet, quod iter affectet, uidetis. Ar. 269 a, Omni diligentia munditiam non affluen tem affectabat. ad Herennium 31 a, Nam hic in quibuſdam uerbis quædam ſimilitudo, non tam affe cta nda quàm illæ ſuperiores, ſed tamen adhibendanonnunquam.
AFEEECTVS, a, um. animatus. de Fin. 63 3,& de Am. 106 b, Vt
eodem modo erga amicũ affecti ſimus, quo erga noſmeti- ſos. Ep. 257 b, Non queo ad te ſcribere, quo animo ſim af. Ltus. Of rz b, Cũ ita ſis affectus animo,&c. Par. 122 b. Niſi qui ita ſit affectus, eſſe liberum nemins. de L. 61 a, Oculi ni- m.is arguti, quemadmodum animo affecti ſimus, loquun- tur. pro Mu. 137 a, In his tantis periculis, ita ſum animo affe ctus, ut non queam ſatis cõmunem omnium noſtrorũ for⸗ tunam miſerari. de Di. o3 b, lubet igitur Plato, ſic ad ſomnũ proficiſci corporib. affectis, ut nihil ſit quod animis errorè afferat. de Fi. 130 a, Aliquem ita affectum eſſe, ut optimè ſe⸗ cundum naturam affe dus eſſe poſsit. At. 211 b, Et mehercu- Iè, nunc cum ita ſimus affecti, ut non poſsimus planè ſimul uiuere. Off. 56 a, Si enim ſic erimus affecti, ut propter ſuum quiſq;, cõmo dũ,&c. neceſſe eſt,&c. Par. 336 b, Atq; ſi ſunt ꝗ= dẽ ferè quaſi quidam habitus animi, ſic affecti& conſtituti, ut ſint ſinguli inter ſe proprio uirtutis genere diſtincti. Affectus, cõmotus. Or. 202 a, Orator utcund; ſe affectum uideri,& animum audientis moueri uolet, ita certum uo- cis admouebit ſonum. de Fi. 56 b, Qui enim ſentit quemad mo dũ ſit affectus, eum neceſſe eſt aut in uoluptate eſſe, aut in dolore. Ep. 258 a, Variè ſum affectus tuis literis I. A. 323 a, Eſt enim ita affectus, ut nemo unici filij mortem magis do luerit, quã ille mœret patris. Tuſc. ¹92 a, Eos ſanos intelligi neceſſe eſt, quorum mens motu, quaſi morbo perturbata nullo ſit: qui contrà affecti ſunt, hos inſanos appellari ne- ceſſe eſt. de In. 64 a, Animus ita uidetur affectus fuiſſe, ut rẽ cum cõſilio perſpicere non poſſet. At 200 b, Auidè ſum af⸗ fectus. de Fano. de Ora. 127 a, Si iuſto, ſi pio dolore me affe- ctũ uides.& a, Sic magis affectis animis iudicum, quàm, c. de Offic. 4 a, Non uno modo in diſparib. caſibus affe cti eſſe debemus. Affectus, cumulatus, præditus uel mulctatus. J. P. 8 6 b, Cùm tantis à uobis P. C. affectus ſim beneficijs, tantis ho- norib. Off. 30 a,& pro Mur. 124 b, Homines aliquo honore aur imperio affecti. I. P. 99 b, Qui erant affecti pręmijs,&cc. de N. 73 a, Magno deorum munere affecti. Epi. 205 b, Affe- ctus magno alicuius beneficio.& 15 b, Affectus magna mo- leſtia,&c. de Diu. 94 a, Qui ſunt morbo graui& mortifero affecti. At. 275 a, Magna ſum lęticia affectus.& 234 a, Magna deſperatione affectus ſum. pro Qu. ² a, Tot rantisq́; difficul tatib. affectus,&c. Epi. 206 a, Affectus ſummis difficultatib. de Or. 149 a, Qu. Metellus iam affectus ſenectute. Tuſc. 227
a, Affectus optima ualetudine. Epiſt. 56 a, Vir clariſs. ab,&c.
morte affectꝰ eſt. I. A. 259 b, His uitijs affectos&,&c. Par. 233 a, Animi autem, aut quemadmodũ affecti ſunt uirtutib. ui- tijs,&c. aut quemadmo dum commoti,&c ſpectantur. Affectus, uexatus, afflictus, rractatus, acceptus. J. V. 235 a, Sitacuſanam quidẽ ciuitatè, ut abs te affecta fit, ita in te eſſe
animatam uidemus. Oct. 330 a, Aftectam ac pro ſtratam rẽp.
tuis opibus extuliſti. Ep. 228 b, Reſp. malè affecta.
Affe cta ætas: id eſt, grauis, effœra, infirma, ſenectus ipſa. I. V. 222 b. de Or. iorb.
Affectus ſine ablatiuo, pro ęgroto,& morbo affecto. Att. 232 a, L. Cęſarem Neapoli affectum grauiter uideram. I. A. 221 a, Qui cum ita affectus eſſet, ut ſi ad grauem ualetudinè labor uig acceſsiſſet, ſibijpſi diffideret, non recuſauit. Affe- ctus, nondum planè perfectus, inchoatus. de Pro. 73 a, Bellũ affectum uidemus,&, uera ut dicam, penè confectum.& 74 b, Vt ea quę per ipſum Rcta ſunt perfecta,&c.
Affectus, aptus. Tuſc. 192 a,& 93 b, Oculus conturbatus, non eſt probè affectus ad ſuum munus fungendum.
Affectus, diſpoſitus, compoſitus. de Di. 138 b, Ad rem per-
tiner, quomodo cœlo affecto, compo ſiris q́; ſiderib. quodq; animal oriatur. de Finib. 5 a, Nunquid’nam manus tua ſic
aſfecta, quemadmo dum affecta eſt, deſiderat:
A F 60 Affectus, cognatus, afinis, quod rem att ingit, qu od refer tur ad aliquid. Top. 221 b,& Part. 230 a, Ducuntur etlam ar xijs rebi uodãmo do affectę ſunt ad id de
gumenta ex ijs rebus quę quodam ct quo quęritur. de Or. 123 b, Ex ſua ui, cum aut res quę fit quę- ritur,&c. aut quippiam rem illam quod attingat. Item ibi-
dem paulo pôſt: Sin ab eo quod rem atringat plures argu-
mentorum ſedes, ac loci. AFFECTVS, flus. affectio, wa, ſtudium, cupiditas. Ppro Flac. 150 b, Tuſc. 237 b. Qualis cuiuſq; animi affectus eſt,ta- lis eſt homo.& ibi. Affectus animi in bono uiro laudabilis. de Or. 127 b. Amor, odium, iracundia, inuidia, miſericordia, ſp es, læticia, timor, moleſtia. At. 186 b, Ego te quoq; ponam in eodem vdbae... AFFER O, fer. adfero, defere, infero, dep orto, nuncio, appoT to, adhibeo. Ego cõtrà breuem poſtulationem affero, pro.
S. R. 19 b. Vix enim ſpero mihi hunc ueniam daturũ, etſi mut
ta affero iuſta ad impetrandum, Atti. lib. 9. Quroniam luſtas
cauſas affers, quòd te hoctempore uidere non pofsim. Att- lib. 11. Affert ſaris bella, 10 ad Artic. Id eſt, nunciat. 8i quam coniecturam affert hominibus tacita corporis figura„PrO Roſc. Comedo. Vt enim quum cibo potioned; fames ſt⸗ tisq;, depulſa eſt, ipſa detractio moleſtię confecutionem af fert uoluptatis: ſic in omni re doloris amotio, ſu cceſsionẽ efficit uoluptatis,i de Ein. Quę affert tum conſtantiam, tum etiam dignitatem, i Officiorum. Hoc authoritatem oratio- nis affert& fidem, in Ora. Qui à ſcribendi conſuetudine ad dicendum uenit, hanc affert facultatem; ut etiã ſubitò ſi di- cat, tamen illa quæ dicantur, ſimilia ſcriptorum eſſe uidean tur, de Or. Qui mihi laborem affert in dolore, At. li. ii. Prę terea magnam affert laudem& ſummam dignitatem, Qu. Fr. u0 b. Ordo eſt qui memoriæ lumen affert, Oraror. 141 b- Manus pro ſe quiſque affert, 3 Verr. Pharnaces quoquo mo do agit, affert moram, At. 183 b. Quod motum affert alicui, de Som. 230 b. Nihil neceſſitatis affert;, cur naſcatur animi ſimilitudo, 1 Tuſ. Permagnum pondus affert beneuolentia erga illum, At. li. 9.& 6. Si enim ſemper utare, ſatietatem af- fert, in Ora, Affert autem uetuſtas omnib. in rebus longin- qua obſeruatione ineredibilem ſcientiam, de Diu. li.i. Quæ res nullam habebat dubitations, ſi exercitus Lepidi abſit: ea nunc magnam affert ſolicitudinem, magnumꝗ, hab et ca ſum, Plancus ad Ciceronem, lib. 10. Taciturnitas tua mihi ſuſpicionem affert, At. 106 b. Efficimus etiã domitu noſtro quadrupedum uectiones, quorum celeritas arq; uis nobis ipſis affert uim& celeritatem, 2 de Nat. deor. Atq; huic tuę uoluntati ac diligentię difficultatem magnam afferunt pu- blicani, ad Qu. Frat. lib. 1. Non alienum ad ea deligẽda quæ dubitationem afferüt, adhibere homines doctos, Offi. z9 b. Si finẽ Prætoris edicto afferunt, in Ver. ↄ8 b. Ita duæ res quę läguorem afferunt cæteris, illum acuebãt, ocium& ſolitu- do,z Offic. Cuius etiam illi hortuli propinqui non memo- riam ſoluùm mihi afferunt, ſed ipſum uidentur in conſpectu meo ponere, 5 de Fin. Naues, quæ prædam Prætori, nò quæ prædonib. metum afferunt, in Ver. 248 b. Nihil igitur affe- runt, qui in re gerenda uerſari ſenectutẽ negãt: a. 1d eſt, Eru- ſtra hoc dicunt, fruſtra garriunt. Nihil afferunt quo iucun- dius uiuamus, i de Fin. Opinionẽ afferunt populo, eorũ ſe fore ſimiles, quos fibi ipſi delegerunt ad imitandũ, 2. Offic. Hoc eſt, In eã opinionè inducunt populũ. Quòd ſi geome- tricis rationib. nõ eſt crediturus, quæ uim afferunt in do- cendo, 4 Aca. Id eſt, credere quòdãmo do cogũt ea, quę aut incredibilia uidentur, aut impoſſibilia. Tibi ſpẽ maturę de- cefsionis afferebã, ad Qu. Fr. lib.. Tuſ. Hominũ dignitas a- liquanrũ orationi pöderis afferebat, Qu. F.315 b. Galba aũt ſimilixtudines afferebat, de Ora. 105 b. Greges hominũ per- ditorü, metum nobis ſeditionesq́; afferebant, pro Syl. Ego ad illum belli ciuilis cauſam attuli, 2 Philipp. Magnã attulit acceſsionem tua uoluntas erga me, Att. li. 16. Hoe eſt multũ addidit ad amorẽ noſtrũ. Ac mihi quidem explicandæ Phi- loſophiæ cauſam attulit caſus grauis ciuitatis, z de Di. Qui riſus claſſe deuicta multas ipſi Claudio lachrymas, magnã populo Rom. cladem attulit, 2z de Natura deor. Lepidus Pompeij literarum ad Coſs. exemplum attulit, Attic. 122 b. Vterque enim iſtorum non mihi attulit aliquam, ſed ſuam fignificauit facultatem, de Orat. 136 b. Itaq; te obſecrat C. Aquili, ut quam exiſtimationem, quã honeſtatem in iudicin tuum attulit, eam liceat ei ſecum ex hoc loco afferre, pro Quintiô. Numerus quaſi quandam palæſtram& lineamen ta extrema oratori attulit, Orat. 215 b. Cui non modò luctũ mors patris attulit, ſed etiam egeſtatem, pro S. R. 20 b. Sed mihi Patres Conſcripti, neceſsitatem atrulit paulò plura di cendi,&c. 10. Philipp. Magnam perturbationè rerum urba- narum attulit obitus conſulum, Epiſtol. 172 b. Tibi illa Di-
ana in pace arque in ocio religionem nullam attulit? 6
Verr. Id eſt, non inieeit tibi religionis ſcrupulum Nam Ma- mereo
——½—
Sͤ e——
2