ari cõ hl ui hars llrns— ee M nes in extremo d um ſod libus anf 4 ruor atat ua pradmd es miri nre. witien de en Fiinß .— ttiſſer, de or. m numero ay ncijc. hab a59 d3 na grauitate& amicha aunisi d. ni improb cto,z Ver incipiant, minemqu rumultuofidime 346 homin us id x
rmone re
in nus, ut omnia Aae eh ferre debeamus, ad Tho- iſta fuit laus, de Cl. 38 b n0s aſtrologos illius ata- imbecillitas non potuerit
68 quisq́; in- Pcrit. Aetatis infirmitas, 6 lenum conſtituenda& re. Aetatis maturitas abeſt, nectus autem Pperactio æta- Solet idem Roſcius dicere, §00 tardioris tibicinis mo- Kurumide Or. Qui ftiam ipſe pro Roſcio diceret,ꝑ im lpacium aratis maiores uoluerunt, tantus illi cur⸗ Valerio Coruino. Temeri⸗ prudentia ſenectutis, de Se- eſt longum ad bene hone- d tenebroſiſsimum tempus „in Vatin. Angor, mi ſuauiſ- mp. nulla iudicia: noſtrũq́ a authoritate Senatoria flo- tari, aut domeſticis literis atas hæc noſtra. Nunquam ofophia: cui qui pareat, o- a poſiit degere, de Sen. Ne- etatis,ꝛ de Fin. Quum enim ponat negat inf nito tem- aaiorem, qudm finito atque ore iafirmiſs imo, Acad. q. ed. ita cõſtitui ſonitet eſſe 2- am, folere laudi— um periculis non defuiſſem, habentur, nudi xtatem agtb, seris. de Leg. Tuliſſe zun nis ſpeciem quum aaatem
de Theophra. eretur, in Brut. hdio 8 50 b, Qhonla meg andio- us annalibus quum gra- 2te⸗
— at, adoleſcentlæt aſtituebant, in liti. 9. Vt nollent etatem
n dolore, 38 Latem une dol mnem xt ad uiuen-
1 pore. diquæ rest quær niuncte,
4 e5,.. rt? ſingularem ijsipublicis mam, 54 abeſle 15 ed hane xt ne melius mmn 5 d At. Non aute
4
91 Cne
4
57 A 7†
ne Sophocles quum ex eò quidam iam confècta ætate que- reret, uteretrne rebus uanereis, Hij meliora, inquit, de Se. Aetare& uulneribus confecti, ad Octau. Ego Plance neceſ-
ſimulachrùm æternum eſſe alicuius æterni.
AETHE Ruis fuperior mundi pars tora. Aether& Dies pa-
xentes Corli, Cœlum uerò Saturni,3 de Nat, deor. Et quum
à f 88 quatuor genera ſint corporum, uiciſsirudine eorum mür di natura eſt cntinuata. Nam ex terra aqua, ex aqua qrirur aer, ex aere ærher: deinde rerrorſum, uiciſsim ex xrhere aer, inde aqua, ex aqua terra infima, z de Nat. d. Aether immen ſus aerem amplectitur, 2 de Na. d. Aerher nominatur ardor ultimus& certiſsimus undiq; circum fuſus,&c. de Na. d. i. Reſtat ultimus,& à dômicilijs noſtris altiſsimus, omnia ein gens& coercens cœli cõöplexus, qui idé æther uocatur, ex- trema ora& determinatio mundi, 2 de N. d. Aether Zeno- ni& reliquis ferè Stoicis uidetur ſummus deus, mente prę- ditus, qua omnia regantur, Acad q. ed.. lib. 2. Non eſt enim xtheris ea natura, ut ui ſua ſtellas cõplea cõtorqueat. Nã tenuis ac perlucens,& æquabili calore ſuffuſus æther non ſatis aptus ad ſtellas continédas uidetur, 2 de N. d. Quod aſtrorum ignis& ætheris famma conſumat, 2 de Naru. d. Ex nobiliſsima purad; ætheris parte gignuntur ſidera, de Nat. d. z. Aethera Chryſippus effe ditp em homines Iouem appellant, de Nat. d.. Atq; hic(trabo) 1. n alio 10 co æthera deum dicit eſſe, i de Na. de Len onelod litur, At pPropter ſe aquila ardenti cum corpore portat, Igniferũ mul gens tremebundis xtliera penn s, in Arat. Ex ærthere innu- merabiles flammę ſiderum exiſtũt, z de Na In ærhere aſtra gignuntur, ꝛ de Na. In æthere aurem aſtra uoluuntur, AEIHEREV'S,am. de D. 36 b Aethereus ignis. de Diu. 3⸗ a, Sphęra ab ætherea coniunctione ſecreta& libera. AE THIOPS pb. Poſtq. 20 a, Cum homine, aut cum ſtipité Aerliiope, ſi in foro conſtiriſſes, nihil crederes intereſſe. de Fl. 39 b, Degere ætatem omnem in tranquillitare. AETHRA,æ. idem quod æther, de N. 49 a,Summa pars cœ- li quæ æthra dicitur. alids Aetter. 8 AE TNAæ. mons Vulcano ſacer, de D. iiy a, Non enim te pu- to eſſe eum, qui Ioui fulmen fabricatos eſſe Cyclopas in Aetna putes. de Sen. Onus Aetna grauius ſuſtineré. 1 AETNAEVS,, um. de Nat. 45 4, Nos autem tenebras cogite mus tantas, quante quondam eruptiòne Aetnęorum igniã finitimas regiones obſcurauiſſe dicuntur, S&c. AETOLIA, a. I. P. 99 a, Aetolia medio ferè Gręcię gremio continetur. AE TOLVS,, um. pro Ar. 191 a, Fuluius qui cum Aetolis En- nio comite bellauit. AE VV M, æu ętas de Som. 127 b, His eſt definitus in cœlo lo- cus ubi beati æuo ſempiterno fruuntur. Tuſc. 15 4 a, Romu lus in cœlo cũ dijs agit suum. Rectius hic uerſus ſic legitur: Romulus in œlo cuni djs genitalihus euum Degit. AEVITATES, uel AE VITA TIS. i. ætates. de L. 185 a, Cen ſores, populi æuitates, ſoboles, familias, pecunias q́, cèſen- to. ibidem: Aeuitatem annali lege ſeruanto. AFEE RRA, um. de Natur 17 b, Alia eſt nobis, alia Afris Ammonis lIouis ſPecies.& 158 a. Item pro Cor. 6z..— AFFABILIS,I. Offic. 23 a, Cum& mulierib. inſeruiret,& in omni ſermone omnibus affabilem ſe eſſe nelletrtr. AFFABILITA S,. facilitas alloquendi, audiendi lenitas, facilitas in audiendo, comitas ſermonis. de Off. 42, Diffici- le dictu eſt, quantopere conciliet animos hominum comi- tas affabilitasq́; ſermonis. APFABKE.) fabré, pulchrè&artificiosè. I. V. 69 a, Deus pau 10 magis affabrè, atq; antiquo artificio factus.“ AFFAKILS, re, tur. allo queris,& re. Brut. 166 a, Liber quo me hic affatus quaſi iacentem éxcitauit. de Diui. i9 a, Et eum affatus eſt, qui arabat de Cl. i83 a, Nam ſcripſit his uerbis, cum hunc nominc eſſer affarus. de Sen. 77 a, Licet uerbus ijſdem mihi affari te Attice,&c. 1 A. 167 a, Qui locus eſt tam inhumanus, qui illos cum acceſſerint, non affari atque ap- Perere uideatur AFFATIM, abundé. Atric. 32 a, Puto me Dicæarcho affatim fatisfeciſſe.& 231 b, Tum iecore optimo farta& ſatiata af- fatim, clangorem fundit uaſtum. de N. 51 b, Ijſdemq; ſemini bus homines affatim ueſcuntur. Att. 251 a,H.-S. L XXII. ſa- tis eſſe affatim prorſus. AFFECTIO, n. perturbatio, concitatio animi affectus, motus animi, ſenſus, impetus, rasᷣ animi quidam dolor, ſtudium, cupiditas. de Vniuerſ. 203 a, Cum perturbationem ratione depulerint,& ad primam& oprimam affectionem animi Peruenerint. deln. 64 a, Impulſio eſt, quæ ſine co- gitatione per quandam affectionem animi facere aliquid hortatur: ut amor, iracundia, ægritudo, uinolentia,&c. de In. 64 a, Ergo accuſator cum aliquid impul ſione factũ eſſe dicet, illum impetum,& quandam commotions animi af- fectionem uerbis& ſententijs amplificare debebit. de In. 50 b, Affectio eſt animi aut corporis ex tempore aliqua de cauſa cõmutatio: ut Iæticia, cupiditas, metus, moleſia, mor bus, debilitas,& alia,&c de In. 64 a, Impetus& quędã com motio animi affectioq. Tuſc. 215 a, Vitia enim affectiones ſunt manentes, perturbationes aũt mouentes, ut non poſ- 8 fint