aliquid. ttatig. dan dee., i

u. Pr. z9„S in hanc partem dilj 5 um eſſe,& multa ho nmulta uobj.

4, A

portet ere. Pro Cec. 294 b, Ae⸗

her lupiter Aer, noma da Anoſtris,ꝛ de Natura Natura.Aer oritur ex re- quafi uapor quidam ha- caloris qui aquis conti- onibus terræ, de Natu. orum facit uarietates, ⁊ Kcalore temperatus vi- det animantibus, ꝛ de Na. tur, Aca. q. ed.1. lib. z. Aer de Nat. d.. Erin mari fi⸗ ſtur. liq; tum fuſus& ex- tem concretus, in nubes nis nihil habäẽt proni, Tuſ. mum. Aer& ignis ſurſum abuolant, Tuſc. quxſt. li.n. t, Tuſc. q. li. 1.35. Aer, ignis, & elementa rerum, Acad. ate ſublimi, ꝛ de Nat. deo. timè frigidus, minimd eſt r tum fuſus& extenuatus in nubem cogitur, humo nbribus: tum effluens huc 3 Aer interiectus inter ma nis nomine conſecrarur,: er nobiſcum audit, nodiſ. ac tenuis: cui opponitur e Nat. d.*. Aer, qui eſtter- erus, Tvſs quaſt ld. aet „ deor. t. Iple uerd aer, qut nimè eſtexpers caloris de Alit& ſuſtentat animantes, le ſolèm, ſed etiam vnhe mperatus fir acr,ita Puera logeniꝛ mores'an⸗ ſe eventusch ln⸗ mine coœlh

ex eocp ins aſus cuiuiq; zwis luto ſub teß ſecat aerà henne rem qul „de Nat. dtordur pus, aefle diſputat Chryf

m aiſſe auite

53z3z5 AE 8 b didit. At. n a, Milites non tam erarij, qudm, ut appellantur, Arari. pro Cl. 42 b, In ærarios refer ri,& tribu moueri. Qu. F. 311 b, Senatorum urna copioſè abſoluit, equitum adæ- quauit, Pribuni xærarij condemnaruauaut.

AERATVS, a, um. quod ære tectum eſt. In Verr. 213 b, Lecti xrati, Candelabra ænea. Att. i a, Mlites ærati: id eſt, ære a- lieno obſtricti.

AERE dirutus. J. V. 42 b, Aleatoris caſtra, in quibus cũ fre- Alens fuifſet, tamen ære dirutus elt: id eſt, euerſus, uictus, xœre alieno obſtricktus.

A ERIV S, 4, um. uel A ERE VS, a um. animalis, ſpirabilis, fla- bilis. de Va. z016, Erant animãtium genera quatuor: quo- rum unum diuinum atq; cœleſte, alterum pennigerum ae- rium,&c. Top. 227 b, Aerei uolatus auium.

AE RVG O, ginu. quaſi æris quædam ſcabies ipſum corrum- Pens. Tuſc. 215 b, Aes Corinthium in xruginem incidtt.

AERVMNA, calamitas. Eſt ęgritudo laborioſa, Tuſculan. q. lib. 4. Vt ubi uirtus ſit, ibi efſe miſeria& grumna non pot- fit, 5 de Fin. Qui aliorum ærumnã dictis alleuãs,&c. Tuſc:

d. Ii. 3z. Quòd ſi mihi æternam eſſe propoſitam ærumnã ar- birrarer, morte me ipſe potius, quàm ſempiterno dolore multaſſem, poſt Reditũ in Senatu. Te miſeciæ, te ærumnæ premũt oës, Parad. no b. Herculis perpeti ærumnas, de Fn.

147 b, Tu ornarus ærumnis, uenis ad eũ lacerandũ quẽ in-

teremiſti: ego iacentem& ſpoliatum defendo ac protego, Pro Sylla. hoc eſt, ornatus ærumnis& uelur ſpolijs Syll-æ.

AERVMNOSVS, calamitoſus. M. Regulus infelix, nec æ-

rumnoſus, Par. Crux infelici& ærumnoſo comparabatur, 7. Ver. Nec tam ærumnoſo nauigaſſem ſalo, 3 Tuſc. id eſt, Per mare, in quo tot labores tolerãdi fuerũt. At eos, qui ſe

ægritudini dediderüt, miſeros, afflictos, ærũnoſos, calami-

toſos, 4 Tuſc. Aerumnoſiſs imus, At. lib. 3.& 9. pro Cluètio- AES, æris, metalli genus. de Nat. 65 b, Nihil eſſer æneũ, quod cõmutari non pofſet, ſᷣ commutabilis eſſar natura æris. I.

A.;189 a, Anton jus falſas leges in es incidendas,& in Capi-

tolio figendas curauit. I. A. 223 b, Sratua pedeſtris ex ęre. Aes alienum, debitum, pecunia debi ta, I. A. 233 a, O'ridicu-

lum hominẽ, qui ſe exire ęre alieno putauir poſſe, cùm uen

deret aliena. Of. 44 b, Sufcipere ęs alienum amicorum cau ſa. Epiſt. 2 b, Meos iam omnes amicos gre alieno obſtrin- xi. Att. 23 a, Tuſculanam& Pompeianum me ualde dele-

ctant, niſi quòd me illũ ipſum uindicem ęris alieni, ere non

Corinthio, ſed hoc circumfo raneo obruerũr. At. 277 a, Dyr-

rachini ſibi donatum ęs alienum à Ceſare dicunt. At. 2z a,

Multg ciuirates omni ere alieno liberatę, mulrę ualdeleua tę ſunt. Att. 23 a, Liberare ſe ęre alieno. Att. 232 b, Liberare ſe magno ære alieno. pro Font. 276 3, Galliã ære alieno eſſe oppreſſam. I. V. 205 b, Metuiſti ne ęs alienũ tibi creſceret. In Cat. 1 8 b, In magnum æs alienum incidi. I. V. 202 a, Habes æs alienum. Er alibi, Magnum& graue es alienum. Qn. Fr. 294 b, Contrahere nouum es alienũ. At. 200 a, Ex quib. mi- hi eriam ęs alienum facisdum puto. I. C. 109 a, Partim etiã ſumptibus in uetere ære alieno uacillant. pro Syl. i7 b, Prę- dijs uenditis, es al enum eiuſdem diſſolutum. Topic. 2z21a, Aes alienum. I. C. 105 a, Alieuius gi slienum contractum in popinam. pro Syll. ⁷½ a, Cuius æs alienum nöõ libidine, ſed negocij geresdi ſtudio cõtract am eſt. In ere eſſe, id eſt, de- bere,& alicui obſtri ctũ eſſe. Ep. 25 a, Multi anni funt càan ille in meo gre eſt. Ep. 226 a, Eſſe in ęre alicuius. In Ver. 202 a, Non modò ipſum in ęre al eno nullo, ſed in ſuis nummis

multos eſſe, ſemperq́; faiſſe. AES CHINES, uis. Orator. Aeſchines Academieus, de Ora. 24. Aeſchines Demoſthenis orationé, ut putidam reprehen dit, Or. Aeſchines Demoſtheni prox mus, Brut. Itaq;& Ae- ſchines in Dem oſthenéinnehiru r, quòd is ſfeprimo die poſt fillie mortem hoſtias im molaſſet, Taſtula n. quęſt. lib. 3. Vi- de orationẽ Aeſchinis inuect nã in Demoſthené. Aeſchines & Hyperides inter ſe diſsimillim:, Brur. Aſchines orator, Iſocratis diſ-ipulus, ꝛ de Orat. Aeſchin es, Rhodi, quò pro- pter ignominiã indicij ſe contulerat, ſuam& Demoſthe- nis orationé recitauit, z de Orat. Conuerti ex Atticis duorũ eloquentiſsimorũ noblſs imas orationes inter ſe contra- rias, Aeſchinis, Demoſthenisq́;, de Opt. genere. Aeſchines Mileſij genus dicendi, Bryt. Aeſchnis orario ſonitum plu- rimum habuit, 3 de Orat. Aeſchinis reſtimonium de Demo ſthenis actione.; de Or. Aeſchini, ne Demoſthenes quidem uidetur Atricè dicere, Orar. 4. Inrer Aeſchinem& Demo- ſthenem cauſæ inimicitiarum, Or. 14 9. AESCHILVS, K. Poera, de Or. /145 2. AESCVLAPIVS ꝓ4 Aeſculapij molti fuerunt. de N. 70 b, AESERNI, æ. oppidum. Ar. 126.(71 a. AESERNIN VS, m. de Op. 244 b, Aeſchines räquã Aeſernin- ur ait Lucillius, cũ Pacideiano hic cöponirn r. Q. Er. z27 a, Si cũ Aeſernino Samnite Pacide anus cõparãdus uideretur.

à S8 54 AESOPVS, pi. de Or. 108 a, Aeſopus hiſtrio. AESTAS, anni pars feruentior, æſtiuũ rempus. de Di. 995

b. Arabes campos& montes hyeme& æſtate peragranres, Rc. de Segect. 86 b, Refrigeratio in eſtate& uiciſsim in hye me aut ſol, aut ignis hybernus.

AESTIFER, a um In Arat. Aelt feres ualidis eru mpir flati- busignes.& ibid. Aeſt fer cancer. AESTIMABILIS,Ie. de Fi. ↄ ½ a, Aeſtimabile eſt quod pon

dus aliquod habeat dignum æſtimarione). Ingęſtimabile.

AESTIMA TIO, 2u. precij indicin, impofirio precjj. Ia Ve.

135 a, In cenſu habendo poteſtas omnis æſtimationis habé- dæ Cenſoripermitrirur.& ϑν. Item Parad. 125 b, Non æ- ſtimatione cenſus, ſed uict 1arq, cultu term natut diuitia- rum modus Ep. 207 a, A M. Laberio C. Albinus prædia in xæſtimationem accepit. Qu. E. 208% b, Non eſt tibi hs ſolis utendum eſtimationibus ac iud' cijspro Cl. 4 b, Aeſtima- tio litis non eſt iu dicium. de Einib. 9 b, Nam cum æſt ma- tio, quę agia dicitur, neq; in bonis numerata ſit.& ibidé: Dignum eſtimatione, quam ille faw nocat: AESTIMATO R, ors. judex. I. P. 98 a. Vnus ru dominus, u- nus æſtimatorfrumenti omnis per triennium fuiſt, Par. 125 b, Call'di rerum xœſtimatores; pratà& areas quaſdam magni ſtimät pro Mar. 133 a, Nemo erit ram iniuſtus re- rum æſtimator, qui dubitet,&c. Or. 210 a, Quis tandem id, iaſtus rerum æſtimator reprehenderit?

AESTIM O.2. tacio. puto, duco, habeo, pono, ſpecto, ponde ro, tribuo, pendo, exbendo, perpendo, merior, cenſeo, cen-

ſum habeo, æſtimationem habeo, mihi graue& ſanctũ eſt, aliquo loco numero, nullo loco numero. I V. ,HO0 b, Sena- tus quaternis H—=S. tritici modium æſtimautt. I. V. 240 a, Deinde crimen ſine accuſatore, ſententia ſine conſilio, damnatio ſine defenſione, æſtimara harum rerum omniũ precia. pro Cl. 4 a, Aeſtimare lité. L. Lis. J. V. 99 b, Tllarũ ra tioné ex ea fæce legarionis illa ſunt nomina, quæ Dolabel- læ neceſſariò ſint æſtimata. Off. 5o b, Præficere aliquem æ- ſtimandis poſſeſsionibus. In Sal. 273 b, Tanti me fugacem hi æſtimauerunt. At. 5½ a, Superficiem Coſs. ex S. C æſt ma bunt. pro Quint. Ro f.50 a, Vulgus ex neritate Pauca, ex opi nione mulra æſtimat. pro Quint: Roſc. 52 a, Cluuius, quem ſi ex cenſu ſpectas, eques Rom, eſt: ſi ex ũita, homo clariſsi- mus eſt. pro Quine. Roſc. 49 b, Nemo illam ex trunco cor- Poris ſpectabat, ſedex artiſicio comico æſt mabat. Poſtq. 207 3, Expendunt atq; æltimärt uoluptates. Attic. 286 a, Br. Valde carè æſtimas tôt annos, quos iſta ætas recipit, ſi,&c. pro Dom. 236 b. Is dom emit propè dimidio carius, quàm æſtimabat. de Fin.» 5 a, Magni ſtimabat pecuniam. Epiſt. 145 b, Aeſrimare aliquam rem carius. I. V. 196 b, Eodem tem Pore, Antonius tribus denarijs æſtimaui t poſt meſſem. E- piſt. 39 a, Qianti meillud æſtimare puras 7I V.z204 a, Dein de hac expendite& æſtimate pecunia-& ibidem, Hæcpe- cunia æſtimari non queunt. Tuſculan. 233 a, Tantiſper hoc magui æſtiniabo. Epiſt. 5oa, Animus callere am debet, at- qus omnia minoris æſt mare. Att c. b, Hoc ſi qaanti æſti- mes ſciam, tum quid mihi elaborandum fr, ſeire poßsim. de Finib. 9 b, Næ ego iſtam glorioſam uirtutem non ma- gno æſtimandam putem. Attic.“¹ a, Is autoritarem ſuaui quèm magni æſtimat. Parad. 126 a, Si callidi rerum æſtima tores prata& areas quaſdam magni æltimant, quod ei ge- néri poſſeſsionum minimè quafi noceri poreſt, quanti eſt

æſtimanda uirtus? Tuſcul. ¹6 b, Me eſſe morcuum nihil æ- ſtimo. de Finib. 120 b, Valetudinem, quia ſir, non nihilo æſti mãdam. de Finib. 83 b, Niſi uoluptatem ranti æſtimaretis⸗ Et ibidem, Qui uolupratem nullo loco numera r. Epiſtol. 54 b, Ponere in minimis: id eſt, minim: æſtimzee. de Fnib. 96 b, Cum uolupratem in ſuam mis bonis ponerem. de Fin. 96 a, Putare omnia pro nihilo Tuſcu 220 b, Habere omnia pro n hilo. Par. 123 b, Quæ ſeruirus eſt, ſi hæc liberras æſti- mari poteſt? de Va. 20 b, Aeſtimant nel ex ſtimant. pro R.

P. 28 b, Aeſtimari uelexiſtimari. de Ein b. 95 b, Dacere om-

nia humana infra ſe. Acad. 23 a, Ponere multum in aliqua re. At. E b, Mihi aaaagau ioαt non tanti ſunt, ut ſine te ſim. pro Cec. 29% b, Reſpuere& pron hilo putare aliquid. L. Lis. Aeſtimare, pro exiſtimare. de Legib. lib. 1, Siſenna ompes adäucſcriptores, nih qut fortè nondum ediderüt, de quibus æſtimare non poflumus, fac Iè ſiperauit. pro Qu.R. a, Vulgus ec ueritate psusa, e⸗ opinionemul- ta æſtimat. Parad. Quæ ſeruitus eſt, ſi hæc libertas æſtima- ri poteſt.

AES TIV à, orum loca ſunt in quibus æitatis ar dorem uiran

tes, beſtias aut milites cörinenr.)(„Hyberna. Epiſt. 26 a, Mi hierat in animo cuùm prim æitiua atti ffem, milira emq; rem collo caſſem, decedere ex Senatuſc. Epiſt. 0:2, Sin æſti- uorum timor te debilitat, aliquid excogita. Arti. 77 a, Cice rones noſtros Deio rarus filius ſecum in regnuũ, dum in æſti-

e 2 uis