.——
5* ————
—
¹ 1 1 3
———
—— — 3
—
——
—— ——— —
51 aBß Q. Dom. 119 a, Cn. Pompeius æquè ut unuſquiſq; ueſtrm pro ſalute mea laborauit. de Arch. 247 b, Qui æqusè atq; ego no ſuntoccupati. de In. 51 2, b, Maius, minus, æquè magnum. de Fi. 6z a, Neq; ipſam amicitiã tueri poſſumus, niſi ęquè ami- cos& noſmetipſos diligamus. de Fi. 63 a, Nam& lætamur amicorum læticia æquè ac noſtra,& pariter dolemus,&c. de Dom. 89 b, Hebes æqusè ac pecus. de N. 68 b, Hi colun- tur æquè atq; illi. pro S. R. 37 b, Hoc æquè turpe eſt atq; il⸗ lud. J. V. 5 a, Nihil æquè cupio atq, bonam famam. Off. 47 b, Diuites cùm magnum aliquid ab aliquo accep erint,&què Aſe aut poſtulari, aut expectari aliquid arbitrãtur. de Ora. 147 a, Non æquè quid dicant atrendo. I. V.135 b, Verùm etiã ſui meminerat ęquètid eſt, pariter. At. 277 a, Hoc ad officiũ meum ęquè atq; ad ullam aliam rem pertinet. AE QVILIBRITAS, alids æquabilitas uel æqualitas. de Nat. 23 a, Confugis ad æquilibritatem. ſic enim οrouuax, ſi placet, appellemus.. AE QVIMELIVM, l. pro Dom. ²33 b, Sp. Melij regnum ap etentis domus eſt complanata. Et quid aliud equũ acci- diſſe Melio populus Ro. iudicauit: nomine ipſo Aequime- lj, ſtulticia pœna comprobata eſt.& de Di. 116 b. AE QVINOCTIVM, cxI. At. 169 b. Nunc quidem æquino- ctium nos moratur, quod ualde perturbatũ erat. Atti. 195 b, publius ſi æquinoctium expectat, nauigaturus uidetur. In Arat. In quo autumnale arq; iterum ſol Iumine uerno, Exę- quat ſpacium lucis cum tempore noctis. AEQVIPARO, u. gquo. Tuſc. 23 a, Nemo eſt qui factis me æquiparare queat.
1
AE QVIT A S, tus. æ quum& bonum, æqualitas, æquum. Par. 24 1b⸗Aequitatis uis eſt duplex, cuius altera directi& ueri, & iuſti,&(ut dicitur) æqui& boni ratione defenditur: al- tera ad uiciſsitudinem referendæ gratiæ pertinet: quod in- beneficio gratia, in iniuria ultio nominatur. Aequitas ani- mi, Tuſc. 169 a. i. trãquillitas. Off. 13 b, Difficile eſt, cùm prę- ſpare omnibus concupieris, ſeruare ęquitatem, quę eſt iuſti cię maximè propria Atti. 67 b, Perſpice ęquitatẽ animi mei. Ppro Mur. 134 a, Aequitatis largitio. de S.»7 a, Noui enim mo derationem animitui& ęquitaté. pro Cec. 297 b, Ex ęquo &bono, non ex callido uerſutoq́; iure rem udicari opor- tet. de Cl. ⁷⁷ b. In explicanda ęquitate nibil erat Craſſo co pio ſus. pro Pl. 267 b, Fugiſti ſententiam legis, æquitatèẽ o- mnem reieciſti. de Or. 105 b, Pro ęquitate contra ius dicere. I. P. 85 b, Quo in ſpectaculo mira Reip u. æquitas erat, uter eorum periſſet tã quam laniſta. de Ora. 99 a, Iudicia in qui- bus ſępe non de facto, ſed de ęquicate& iure quęritur. de Or. 106 a, Non'ne arripuiſti patrocinium ęquitatis,& de- fenſionem teſtamentorum acuoluntatis mortuorum Epi. 17 b, Aequitatem tuam non potui non probare. de Or.nd a, Tres perſonas unus ſuſtineo ſumma animi ęquitate: meã, aduerſarij, iudicis. Off. 50 a, Hoc nullam habet ęquitatem. Att. 263 a,Summa bonitas& æquitas cauſæ. pro Cec. 292 a, Omnino iã bene agis, à uerbis enim recedis,& ęquitate u- reris. Top. Aequitas paribus in cauſis, paria iura deſiderat. AEQVO, ws. exæquo, afſequor, gradus tollo, parem facio, nec maius nec minus fieri. L. Minor. de Cla. 177 a, Exiſtimo in his primùm cum Gręcorum gloria Latinè dicendi copiam
fuiſſe ęquatam. I. V. 225 a, Aequata agri planities. de L. 39 a,
Inuentum eſt temperamentum, quo tenuiores cum princi- ibus æquari ſe putarent. de In. 4² b, Aequari cum aliquo. Off 1 b, Hi libri iam ſeillis ferè ęquarunt. I. V. 80 a, Vix eum huius parua parte æquari conferriq; poſſe. de Di. 87 b, Ora cula, quę ęquitatis ſortibus dicuntur. I. P. 62 a, Productus in soncionem ab eo cui fic æquatum præbeas conſula- tum tumm. AEQVO R, ris. planities. de Di. 99 b, Babylonij in camporũ patentium ęquoribus habitantes.— AE QVVS,, um. quod habet ęquitatem, non iniquus, æqua- lis, plenus. J. V. 23 4 a, Prętor ęquus& ſapiens. Att. 130 a, Ae- quum eſt me àte impetrare, ut,&c. Item, Cum de iure ciui- li, cùm de ęquo& bono diſputatur. de Cl. 177 b,& ibi. Craſ ſus multa contra ſcriptum pro ęquo& bono dixit.& ibi, Scæuola peracutus ad excogitandum quod in iure aut in ęquo, uerum aut eſſet, aut non eſſet. Part. 241 b, Directũ,& uerum,& iuſtum,& ut dicitur æquum& bonum. pro S. R.
19 b, Aequa atque honeſta poſtulatio. At. 262 a, Cęſar reſcri-
pſit Attico, ęqua eum poſtulare. Epi. 179 b, Vt ęquum erat,
ut par erat. pro Qu. 2 a. Magiſtratus æquus reperiri hodie
nõ poteſt. de In. 48 a, Pręter ęquũ& bonũ. pro Qu. S a, Quis nobis iſta iura tã ęqua deſcribit? Top. 226 b,& Off 64 a, Ae- quum bonum,& ęquius melius in arbitrio rei uxorię. pro Qu. S a, Quis hoc ſtatuit, quod ęquum ſit in Quintium, id iniquũ eſſe in Næuium? de Fat. 141 b, Sed Poſsidonium, ſi- cut æquum eſt, cum bona gratia dimittamus. pro Cor. 67 b, Et erat æqua lex& omnibus utilis, Atti, 199 b, Conſequè-
A E R 52 ris tamen, ut eos ipſos, quos contrà ſtatuas, æquos placabi- lesq́; dimittas. de Pro. 72 b, Quem animo æquò uidere non poflumus. At. 97 a, Eſſe animo æquo de aliqua re. Epi. 18 a, Quare ſi iniquus es in me judex,&c. ſin me id facere noles,
temihi æquum præbere debebis. Qu. Fr. 308 b, Populo à ſe
—
alienato, nobilitate inimica, nò ęquo ſenatu, iuuentute im proba. Qu. de Pe. 212 a, Tamen hi poffunt abs te placati x= quique diſce dere. J. V. 266 a, Aequo animo uidere aliquid. ro Cl. /18 b, Animis aur libentibus aut æquis remittatis. I. V. 267 a, Vide quàm me ſis uſurus æquo. pro Syl. 177 b, Vti- nam hæc non modò iniquorum inuidiæ, ſed& ęquorum expectationi ſatis facere poſsit. At. 1 5 b, Tranquilliſs imus autem animus meus, qui totum illud æqui, boni facit. Ae- quo animo facere aliquid. L. Ini quus. pro S. R. 42 a, Conce do,& quod animus æquus eſt,& quia neceſſe eſt. Qu. Fr. 3 a, Ab æquis uerd, etiam à propenſis in banc partem diligi- mur. Epi. 35 a, Vt me tibi amiciſsimum eſſe,& æqui& ini- qui intelligant. pro R. P. 129 b, Satis multa hominibus non iniquis hęc eſſe debent, nimis etiam multa uobis, quos æ- quiſsimos eſſe confidimus. Att. 275 a, Aequo animo té mo- neri patieris. ad Her. 36 b, In æquos& pares faſtidio ſus. I. V. zu0 b, Par, æqua proportio. Offic. 25 a, Priuatum oportet æquo& pari cum ciuibus iure uiuere. pro Cec. 294 b. Ae- quus& planus locus.
AE R, aerts. cœlum, anima, ſpiritus, æther, Iupiter. Aer, nomẽ
gratum, ſed receptum jam tamen uſu à noſtris, 2 de Natura
deorum. Ex aqua oritur aer, 3 de Natura. Aer oritur ex re-
ſpiratione aquarum: earum enim quaſi uapor quidam ha-
bendus eſt, de Nat. d. 2. Motu eius caloris qui aquis conti-
netur, aer alitur& æther expirationibus terræ, 2 de Natu.
deor. Aer annuas frigorum& calorum facit uarietates, 2
de Nat. deor. Aer ccœli, tenuitate& calore temperatus, ui-
talem& ſalutarem ſpiritum præbet animantibus, 2 de Na.
deor. Sic nobis aer craſfus offunditur, Aca. q. ed.. lib. 2. Aer
crasiß imus circumfun dit terrã, de Nat. d.. Exin mari fi-
nitimus aer die& nocte diſtinguitur. Isq́; tum fuſus& ex-
tenuatus ſublime fertur, tum autem concretus, in nubes cogitur, z de Nat. deor. Aer& ignis nihil habẽét proni, Tuſ.
quęſt. lib. i. id eſt, quod uergat in imum. Aer& ignis ſurſum
rectis lineis, in cœleſtem locum ſubuolant, Tuſc. quæſt. li i. Aer& ignis ſupera ſemper perunt, Tuſc. q. li. 1. 35. Aer, ignis, aqua& terra, prima ſunt initia& elementa rerum, Acad. quæſt. ed.⁊. lib.ij. Aer fertur leuitate ſublimi, de Nat. deo.
Ipſe uerò aer, qui natura eſt maximè frigidus, minimè eſt expers caloris, z de Nat. deor. Aer tum fuſus& extenuatus in ſublime fertur, tum concrerus in nubem cogitur, humo remq; colligens, terram auget imbribus: tum effluens huc & illuc, uentos efficit, 2 de Nat. d. Aer interiectus inter ma re& cœlum, ꝛ de Na. d. Aer Iunonis nomine conſecratur, 2. de N. d. Ip ſeq́;; aer nobiſcum uidet, nobiſcum audit, nobif- cum fonar, ꝛ de Nat. d. Aer purus ac tenuis: cui opponitur cœlum craſſum ac concretum, de Nat. d. 2. Aer, qui eſt ter- rę proximus, eraſſus eſt& concretus, Tuſc. quæſt lib.. Aer quem ſpiritu ducimus, de Natu. deor. 2. Ipſe ueròd aer, qui natura eſt maximè frigidus, minimè eſt expers caloris, de Nat. deor.. Aer ſpiritu ductus, alit& ſuſtentat animantes, de Natura deor. 2. Non uerifimile folm, ſed etiam uerum eſſe cenſent, perinde utcunq; temperatus ſit aer, ita pueros oriantes animari atq; formari, ex eod; ingenia, mores, ani- mum, corpus, actionem nitæ, caſus cuiuſq; euentusq́ fin- gi, 2 de Diuin. Namq; eſt ales auis lato ſub tegmine cœli, Quæ uolat,& ferpens geminis ſecat aera pennis, in Arato. Acra deum ſtatuit Anaximenes, de Natu. deor.:. Aerem qui per maria manaret, Neptunum eſie diſputat Chryſippus, de Natura deor. i.
AERARIVM rj. pecunia publica, uectigalia, locus ubi ea pe
cunia aſſeruabarur. At. 85 a, Ariobarz anes nullum ęrarium,
nullum uectigal haber. Off 69 b, Cato nimis præfractè æ
rarium, uectigaliaq́; defendebat. pro FlI.155 a, Hi etiam æra- rij noſtri tabulas falſas eſſe uoluerunt: nam,&c. I. P. 92 b, Rationes ad grarium retuli. de Ar. 247 a, Meam domum ſe- natus ex œrario ædificandam purauit. Et ibid. Mea domus xædificatur pecunia publica. Qu. F. 3u7 a, Druſus à Tribunis xærarij de præuaricatione eſt abſolutus. I. V. 67 a, Depecula tor ærarij. J. V. 132 b, Primùm mihi literas publicas, quas in xærario ſanctioreconditas habebant, proferunf. At. 13 a, Hi- rudo æracij. contra Rul. 80 b, Pecuniam referre in ærarium
lex uetat, exigi prohibet. Atric. 99 a, Referre in ærarium ad
H-S. mille. Attic. 99 a, Vt ego amieior inuenirer Phrygũ& Cilicum ærarijs, quàm noſtro..
AERARIV S,, um. quod ad ærarium pertinet pre Oxr. 3 a⸗
Hoc ed per te agebatur, quòd propter ærariam rationem non ſatis erat in tabulis inſpexiſſe quãtum deberetur, niſi,
&c, de Orat. i33 b.ls qui te ex ærarijs exemit, lu ſtrum con-
didis 3
4E.
2 xͤ——— ⸗—j4—
—„„⸗„ 2
AM