denti andäs nomen ab 4 3 14 atg. ar

omnes opi qnd ita redtã ud In s,z. Tuſcul, — perrurbationz ue rtrucind dediderut „osppellamus)ul. Sritudini dedam, ſumpi tleſ len, dedere,3. Tulc. tur uuidia, emulatio,ob- dus, mcror, erumna, do. da aifitatio, deſperatic luſc. g. lb. 4. Aegritudis od inanisſit, qudd fruſtra matur: ſed udicio, ſed opi lendũ, quũ id decreuimus yhppus ipſam agritudine hem rotius hominis appel- fere xgritudinem, 3. Tuſt. udimem acriorem kacit,. udinem naſci cenſent, 4. nalo effici cenſent Cyrenai alo, Tuſc. q. lib. ͤ.Aegritudh mali præſentis recentem, nem, z. Taſc. Effecit hęc res Que enim uenientia me⸗ adinem inſtantia, 4. Tuſc. terram& inanem belluam ericinon ſine magnautilita Mr homines caſt gationdd. affici ſe in delicto dolerent, dem, z. Tul Eripiamus huie e xgrirudine 3. Tuſc.Ae⸗ ab jciawus, mileria carere enim ſi ſapiens in ægritudi- min wiſericordiam, poſſet m egritudinem leniri uide- tibus imbecillitatem anian auitatem conſtentamq́ laa manapatiantur, Tuſe.ꝙ ib. am egritudinem frmuü, a, quæ metum egritudinem læticiamüe moueant; ka. aſe Jegrtudinew pimi *& corpo ris nomenn, b Nübileft quod tamot 1 ua in omni uſtaco Bit, quäm mecita⸗ ntatiogus Tuſc.

em anim le x

*

m perper re non 2⁰ m x lev comme 4 rudinè ab aliquo, 3. 6 de ritudinem er turbitu malam fmetur, ſuſcipi po 3

AEGRO TO, M. ægro corpore ſum, morbo ſum affectus. ꝓ

A dG leuare egritudine uoluiſti, earum etiam co mmemoratione lenimur. Luceio, lib. 5. Epiſt. Opprimi ægritudine, 3. Tuſc. Neq; tamen quum ſe in media Tülrieia, qua nihil eſt peius, hærere intelli gant, ægritudine premuntur, 3. Tuſc.

AGROTATIO, nu. apusvua, morb. Tuſc. 19 5 a, Sed pro-

Eris ut ægrotatio in corpore, ſic ægritudo in animo. Tuſc. ib. 4. Quomodo aũt in corpore eſt morbus ægrotatio& uitium, ſic in animo. Morbũ appellant totius corporis cor ruptionem, ægrotationem, morbum cũ imbecillitate. Vi- tium, cùm partes corporis inter ſe diſsident: ex quo praui- tas, membrorum diſtfortio, deformitas. item ibid. Aegrorta- tiones autem,& morbi animorũ difficilius euelli poile pu- tantur, gec. Clu. 54 b, Is ibi in morbũ incidit, ac ſatis uehementer diuq; xgrorauit. de Sen. 91 a, Adoleſcentes facilius in morbos in- cidunt, grauius ægrorant, triſtius curantur. Grauiſsimè æ- grotare.)(optimè ualere. de Fin. 73 b, At. 119 a, Homo quo- rannis periculosè ægrotans. Tuſc. 226 b, Vt ea res ex qua a- nimus ægrotat, oriatur. Offic. 7a, Si grauiter ægrotare filius ccœperit. Tuſc. 16 6 b, Pompeio noſtro familiari, cùm graui- ter ægrotaret, Neapoli melius eſt factum. AEGRO TVS,, um. æger. Epi. 133 a, Cùm ad L. Cæſarem æ- grotum Neapolim ueniſſem, quanquã erat oppreſſus toti- us corporis dolorib. tamen,&c. Itẽ, Vt ſi medicus, cũ ægro-

tus alij medico traditus ſit, iraſci uelit,&c. I. V. 66 a, Hoc re

AEGYPTA;tæ. uiri nomen. ad Attic. lib. 12& 13.& Epiſtol. famil. li b. 6. 3 AEGYPTIV S, 4,um. de N. 10 b, Portenta magorum, Aegy- ptiorumꝗ; dementia. I. P. 90 a, Rex Aegyptius. de N. 67 a, O- mne ferè beſtiarum genus Aegyptij cõſecrarunt. Tuſc. 243 b, Aegyptiorum imbutæ mentes prauitatis errorib. quam- uis carn ficinam prius ſubierint, quàm ibim, aut aſpidem, aut felem, aut canem, aut crocodilum uiolent. Tuſc. 243 b, De Aegyptiorum ſuperſtitionibus. 3 AEGYPTVS,. contra Rul. 74 a, Alexandria, cuuctaq́; Aegy ptus. L. Nilus. L. Ibis. AELIVS, Ii. in Bruto, Aelius ſcriptitauit orationes multas, oraror ipſe nunquam fuit. C. Aelius Stalenus. pro Clu. Ae-

medium eſt ægrotæ ac propè deſperatę Reipub.

*

liorum familia. pro Clu. AELIA Lex. uide, Leges uariæ.

AELIANVS, ab Aelio equite Romano& Stoico. de Cl. Cot tam autẽ miror ſummũ ipſum oratorem, minimeq; ineptũ, Aelianas leueis oratiunculas, uoluiſſe exiſtimare ſuas.

AE MIL.IAregio, Ep. 162. Aemilia tribus, Att. lib. z.

AE MVLATI O, onss. uirtutis imitatio, inuidia. Tuſ. 212 b, Ae mulatio dupliciter dicitur, ut& in laude& in uitio nomè hoc ſit. nã& imitatio uirtutis, æmulatio dicitur:& eſt æmu latio ęgritudo, ſi eo quòd tconcupierit, alius potiatur, ipſe careat. Tuſcul. 221 b, Ilia uitioſa ęmulatio, quæ riualitari ſi-

milis eſt.

AEMVLATO R, foris. At. 23 a, Seruilius emulator Catonis.

AE MVL O R. aris imitor, inuideo. pro Fla 159 b, Omnes eius urbis inſtituta laudare facilius poſſunt, quã æmulari. Tuſ. 157 b, His æmulamur, qui ea habent, quæ nos habere cupi- mus. Ité, Obtrectare alteri, aur illa uitioſa emulatione, quæ riualitati ſimilis eſt, ęmulari, quid habet utilitatis? cùm ſit emulantis angi alieno bono, quod ipſe nõ habeat, obtrectã tis autem alieno bono, quod id etiam alius habeat.

AE MVS uel Hemus. Thracię promontorium, pro El. 152 b, Hac claſſe M. Craſſus uir ampliſsimus ab Hæmo in Afiam, his nauib. Flaccus ex Aſia in Macedoniam nauigauit.

AEMONENSISciuitas, pro Flac. 153 a, Hinc Aemonenſis,

eEV Aemonenſe. ib idem: Citar præco uoce maxima legatos Aemonenſes.

AEMVLV S, a, um. pro Mar. 131 a, Ille æmulus atque imitator ſtudiorum meorum. Att. 93 b, Licet Brutum folum ames, me æmulum non habebis. de In. 5 b, Rei alicuius compro- batores atq; emuli. pro Cę. 44 b, Quin illa Claudia æmu- la domeſticę laudis. I. A. 66 a, Is mepòôtiſsimùm teſtatus eſt, ſe æmulũ mearum laudum extit iſſe. I. V. 252 b, Si non tan- quam uirum, at tanquam ęmulum remouiſſet. pro Mur. i38 b, Stoici æmuli inuentorum Zenonis.

AENARIA, inſula Italię proxima. At. 167.

AENEAS,. I. V. 216 b, Aeneas fugiens à Troia,&.

AENEVS, a, um. quod ex ære eſt. de N. 65 b,& I. V. 213 b, Lecti xœrati, candelabra ænca. Off. 59 b, Equus æneus. I. A. 223 a, Ae nea ſtatua. de In. 71 a, Seneum trophęum. IJ. V. 2 00 a, Signum eneum, marmoreum eburneum.

AENIGM A, tis. ſcrupus Latinè dicitur teſte Gellio. de Orat. 155 a, Ex hoc genere fiunt eà, quę uocantur ænigmata. non eſt autem in uerbo modus hic, ſed in oratione. i. in conti- nuatione uerhorũ. Att. iu a, Aenigma oppidorum ex Velia

79

planè non intellexi,& ibid, Iam intellexi tuum ænigma. de Di. 135 b, lam uerò, quò pertinent obſcuritates& ænignata ſomniorumè Att. 96 a, Litere gręcę ixνaνναμαον. Att. 3 4 4, b

Catera erunt iνsαuo:.

AE O LEIS, ei. pro Fl. i59 b, Tria Græcorum genera ſint uerèd, quorum uni ſunt Atheniéſes, quę gens Ionum habetur: Aeo

les alteri: Dores tertij nominabantur.

AE QVABII.IS,l de In. 70 b, Par, quod inter omnes æqua- bile eſt. de Fin, 133 a, Moderati equabilesq́; habitus. Off. 1 b, Aequabile& temperatum orationis genus. de Or. nz b, Tra

2

ctu orationis leui& æquabili perpoliuit illud opus. ꝓ Ce- cin. 295 b, Quod equabile inter oës& unũ omnib. eſſe poſd- ſit. Off 41 a, Aequabilis prędę partitio. pro Fl. 152 b, Præto- ris diligentia requirenda in numero nauiũ,& in deſcriptio ne equabili ſumptus. Qu. F. 296 a, Juris ęquabilé venere ra- tioné. de N. 1z2 a, Vt omnia omnib. paria parib. reſpondeãt: hanc iοvouiae appellat Epicurus, id eſt, æquabilem tribu- tionem. de N. 30 b, Motus certus& æquabilis. AE QVAB ILITAS, Iæovroaiæ, de Or. 128 a, Quidam intole- ranrtius ſe iactant,& æquabilitatè cõmunis iuris, pręſtantia dignitatis aut fortunę ſuę tranſeunt. Aequabilitas motus, de N. 28 b,& 23 a, alids æquilibritas, de Orat. 140 b, In laude iuſticie explicandum erit, quid cum fide, quid cũ ęquabili- tate factum ſit. Or. 201 b, Lenitas& æquabilitas Örationis. Off. 22 a, Aequabilitas uniuerſę uitę, rũ ſingularum actionũ maximè decora eſt. Off. a, In liberis populis,& iuris ęequa bilitate, exercenda etiam eſt facilitas. Att. 296 b, Fortis ani- mus ſine conſtantia& ęquabilitate nihil eſt. Off. i8 b, Præ- clara eſt æquabilitas in omni uita,& idem ſemper uultus, eademd; frons. AEQVABILITE R. de Or. 128 b, Genus facetiarum æqua- biliter in omni ſermone fuſum Off. 41 a, Aequabiliter præ- dam diſpartiri. dè Or. 4 a, Oratio cũ lenirare quadam æ- quabiliter profluens. ö“ AE QVALIS,e. par, ęquabilis, ætate coniunctus, eadem æta te, eiuſdem ætatis, coæuus. de Orat. 9¹ b, Virtutes ipſas eſſe inter ſe æquales& pares. Or. 215 b, partẽ pedis& æqualem eſſe alteri parti. Or. 208% a, Oratio par& ęqualis rebus ipſis, de Leg. 7 a, Quæ uis non modè ſenior eſt, quàm ætas po- pulorum, ſed æqualis dei. de Cl. 187 a, Sed ordinem ſequés, in memoriam notam& æqualem neceſſariò incurro. Para. 119 b, Peccata eſſe eęqualia. Ora, z06 a, Demoſthenes ſucceſ- ſit magnis.& maximos oratores habuit æquales, de Dom. 88 b, Philitius gqualis temporum illorum. de Leg. 157 b, I= pſe autẽ ęqualem ętaris ſu; memoriam depoſcit. Or. 218 a, Et cretici æqualis pęan, qui ſpacio par eſt, ſyllaba longior. de Or. 160. Quod metiri poſſumus interuallis æqualibus. de Ar. 252 a, Hoc ſacrificiũ quod Iregib. æquale huic urbi accepimus. de Cl. ⸗ a, Liuius Ennio gquaàlis fuit. I. A. 237 b, Deiotarus cuius beneuolẽtia in populũ Romanũ eſt ipſius æqualis ętati. Or. 217 a, Imparibus an ęqualibus? de Le. 174 b, Paupertatem diuitijs etiam inter homines æqualem eſſe uolumus. Brut. 165 a, Memorię proditum eſt, poetas nobi- leis poetarum ęqualiũ morte doluiſſe. In Sal. 272 a, Aequa- lem& parem uerbis uitam agere. AE QVALITA S,ts. de L. 103 b, Quidam uirtutib. exceptis atq; uicijs. cętera in ſumma ęqualitate poſuerũt. de Cl. 178 b, Aequalitas ueſtra& pares bonorum gradus. pro Lig. 14 2

b., Quis eſt, qui horũ conſenſum cõſpirants,& penè confla

tũ in hac propè ęqualitate fraterna non noueritè pro Mur. 134 a, Prętor offenſionem uitat ęqualitate decernè di, deOr. 100 b. In rebus caufisq́; ciuium ęqualitatis cõſeruario. Par.

231 b, Similtudo ęqualitasq́; uerborum.

AEQVALITER, ęquè. æquabiliter, æqua parte, ęqua con-

ditione, uno tenore, cõſtanter. de Am. 106 b, Vt noſtra in a- micos beueuolentia, illorum erga nos beneuolétię pariter, gqualiterq; reſpondear.& de N. ¼4 9 a. L. Nitor&œ de Vn. 201 a,& ad Her. 27 b. pro Mi ub b, Clodius ęqualiter in alienos & in ſuos irruebar Qu. F. 296 b, Quod Gręcis ęqualiter Syl la deſcri beret. Fpi. 177 a, Aequaliter aur ſorte agros legioni bus aſsignari peoto oportere. I. V. 18 4 b, Fruméntum, quod ciuitatlb. eęqualiter eſſet diſtriburũ. pro Fl. 163 a, Cõmunis hgreditas, quę ęqualiter ad utrung; lege ueniebat.

AE QV ATI O, onus. dααι⁶νε. Pro Mur. 135 b, Aequartio gratię & dignitatis. Oft. 48 b, Aequatio bonorum.

AE QVFtam, pariter, ſimiliter, æqualiter, peręquè. de Orat. 128 a, Afferendum eit ali quid, quod ſit grauius aut ęquè gra ue. de Orat. 160 b, Nam uerſus ęquè prima,& media,& ex- trema pars attenditur. pro Qu. 16 a, Procurator æquè utri- uſque neceſſarius. Epiſt. 21 b, Id utriq; noſtrũm ęquè gratũ eſt. Off. 39 a, Beneuolentia ciuium non ęquè omnes egent. & ibidem: Sed ea non pariter omnes egemus. pro Clu. 59 a, Quos tamen ipſos ęquè,& eos qui,&c. hęc cura Glieisen †

L Hom.