—

8 8 8 2———

e ———

V

AE G

mediocriter ægrum eſt, ſanum non eſt. Offic. 35 b, Quis æ- gris ſubueniſſet? quæ eſſet oblectatio ualentium Poſtq. 198 b, Qui nunquam ægro corpore fuerunt. Attic. 257 a, Fami- lia ægra eſt. Att. 89 a, Pinnarium, quem mihi commendas, diligentiſsimè Deiorarus curat, Srauurer, ægrum. de Diui. 9ib, In eo igitur oppido, ita grauiter æger fuit, ut omnes medici diffiderent. Att 96 b, Tyro adte dediſſet literas, niſi eum grauiter ægrum Eſeę reliquiſſem. In Ver. 77 a, Aegra& propè depofita reipub pars. Valere.)(ægrü eſſe. de Fin. 122 a, de Do. 200 b, Ad ægros non uates ‚ſed medicos ſolemus adducere. Aeger animo. ad Her. 12 b, pro Mil. b, Omnes tibi reip. partes ægras& labentes, ut eas his armis ſanares &confirmares, eſſe commiſſas. Ep. 235 a, Mulier ægra,& cor

pore,& animo confecta.

AE GINA, a. Officior. 61 a, Nimis enim imminebat propter

propinquitatem Aegina Piræo. Epiſt. 50. Poſt me erat Aegi na, ante Megara.

AE GINETAE populi. Off. 61 Aeginetis qui claſſe ualebät,

Athenienſes ſciuerunt, ut pollices præciderentur.

GISTVS, ſt.. De N. lib. 3. Aegiſti libidinem aut Paridis uidemus.

AEGRE. aduerbium. de Diu. 95 b, Quem cùm non potuiſ-

ſet extrahere, diſceſsit ægrè feren s. Tuſc. 222 a, Vt f quis æ- grèͦ ferat, ſe pauperem eſſe. Attic. 258 a, Ab haſta ea ægrè me renuit, itaq; perſtringam ſine ulla contumelia. de Sen. 92 a, Omnis conglutinatio recens ægre, inueterata facilè diſſol- uitur. Tuſc. 227 a, Inueterata uitia ægrius depelluntur. de Pro. 70 b, Byzantijtotum pontum efferueſcentem in Aſiã ægrè repulſum ſuſtinuerunt. I. V. 234 a, Nihil ægrius factũ eſt multo labore meo, quâm ut manus ab illo abſtineren- tur. pro Pomp. 6 a, Eum propè eſſe uident, quo etiam carèt 5 ll 728 942 xægrius. Att. 100 a, Nihil eo uidi melius, itad; careo ægre.

AE GRIMONIA,«. ægritudo. Att. 199 a, Ferrem grauiter, ſ

nouæ ægrimoniæ locus eſſet.

AEGRITVD O, ins. grimonia. Aegritudo perturbatio eſt

animi, Tuſcul. q. lib. 3. Aegritudo, eſt animi, aduerſante ra- tione, contractio, Tuſc.. lib. 4. Stulti aurem ægritudo eſt ea, qua afficiuntur inopinatis malis, animosd; demirtunt, &contrahunt, rationi non obremperantes, Tuſc. q. lib. 4. Aegritudo eſt in opinione mali recentis, Tuſc. quæſt. lib. 3. Aegritudo, eſt opinio magni mali præſentis,& quidem re- cens opinio talis mali, ut in eo rectum eſſe uideatur angi, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudo eſt opinio mali præſentis, in qua opinione illud inſit, ut ægritu dinem ſuſcipere oporteat, Tuſc. quæſt lib. 3. Aegritu o, eſt opinio recens mali præſen tis, in quo demitti contrahid; animo rectum eſſe uideatur, Tuſc. q. lib. 4. Aegritudo, una res maximè deteſtabilis, Tuſ. q. lib. 4. Quum omnis perrurbatio miſeria eſt, tum carnifi- cina eſt ægritu do, Tufc. q. lib. 3 Aberit igitur à ſapiente x- gritudo, 3. Tuſc. Manat longius ægritudo, 3z. Tuſc. Amplifi- cata ægritudo, 4. Puſc. Premẽs ægritudo eſt angor, 4. Tuſ. Aegritudo animi, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudo animi, fortunæ magna& graui commota iniuria, de Nat. i. Aegritudo ani ini ſimilima eſt ægris corporibus, Tuſc. q. 3. Acta ætas ho- neſtè, tantam affert cõſfolarionem, ut eos qui ita uixerint, aut nontangat ægritudo, aut perleuiter pungat animi do lor, z. Tuſc. Aegritudo communis pœna ſtulticiæ eſt:omni- bus enim quorum mes abhorret à rarione, ſemper aliquis alijs dolor, alijs rerror impender, Tuſc. q. lib. 4. Criminis ægritudo. pro Rofcio Comœdo, Crucians ægritudo uoca- tur dolor, 4. Tuſc. Hlebilis xægritudo, eſt mœror, 4. Tuſcul. Laborioſa ægritudo uocatur ærumna, 4. Tuſc. Mœrens x- gritu do, 3. Tuſ. Nata eſſet ęgritudo noua, ſed ea modica, 4. Tuſc. Permanens ægritudo; uocatur moleſtia, 4. Tuſcul. Sublata ægritudo,z. Tuſc. Aegritudo& metus in malis opi nartis uerfantur, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudo& mertus tabificæ mentis perturbatione⸗ ſunt, Tuſe. q. lib. 4. Aegritudo non cadit in ſapientem, Puſc. q. lib.3. Aegritudo non cadit in ui rum fortem, Tuſc q. lib. 3.In quem cadit ægrirudo, ineun- dem timor, 3. Tuſc. Aegritudo me ſomno priuaret, 9-. ad At. Ergo iſta nec inopinata non habent tantam uim, ur ægritu do ex his omnis oriatur, 3. Tuſc. Aegritudo fortitudini re- pugnat, Tuſc. q lib. 3. Aegritudohabet tabem, sruciatum, afflictionem, fœditatem, Tuſc. q. lib. 3. Ve ęgrotatio in cor- pore, ſic ægritudo in animo nomen habet non ſeiunctum à dolore, Tuſc. q. 1 b. 3. Aegritudo ſiperturbare animum ſa- pientis non poreſt, nulla poterit, Tuſc. q. lib. 4. Aegritudo tetra res eſt, miſera, dereſtabilis, omni contentione, uelis, ut ita dicam, remis ꝗ́, fugiẽda, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudo tum exiſtit, quum quid ita uiſum eſt, ut magnum quoddam ma lum adeſſe& urgere uideatur, Tuſc. q. lib. 3. Quòdęgritu- do ueruſtate rollitur, id non eſt in de, Tuſc. q. lib. 3. id eſt, in longinquitate temporis pofitum, fedin cogitatione diu turna. Nam neq; omnis ægritudo unararione fedatur: alia

AE b 4³

4 2 1 2*„ 17 2„ 1 13₰ 4„ 4121

eſt enim lugenti, alia miſeranti, 3liz inu dent: adhibenda

medicina, To ſc. q. lib. 4. Dum egeitudinis nomen abſtt, gra „ 2. 1... 1.

ue, tetrum, funeſtum, quod cum iap éria eſe arqsut ita di-

3. 5.... 3 7. 21 38 4—

cam habitare nullo modo poſsit, Tuſc. q. lib. 3. Leuatione

—...— 12*. er autem x;gritudinis in duabus rebus ponit, auocatione à ασ

anda moleſtia,& reuocatione ad contemplandas uo-

luprat es, 3. Tu ſc. Aegritudinis cauſa n ulla alia eſt, niſi opi-

»

nio& iudicium magni præſentis atq; urgentis mali, Tuſc. q. li.z. Aegrirudinis effe ctus, quaſi morſus aliquis doloris, Tuſc. quaſt. lib.+. Tum denique efficitur illa grauis ægritu dinis perturbario, 3. Tuſc. Sedatio xgritudinis,4. Tofcul. Atqui ſtirpes ſugt egritudinis quàm mulre, quùm amaræ, quæ ipſo trunco euerſo omnes elidendæ ſunr,&c. Tuſc q. lib.z Societas&gritudinis. ad Sulp. 4. epiſt. Et ægritudinis & reliquorũ animi morborum, una fanario eſt, omnes opi nabiles efe& uoluntarios, caque re ſuſcipi, qnòd ita rectũ eſſe uideatur, Tuſc. q. lib. 4. Vacuitas ægritu dinis, 5. Puſcul. Aegritudinis uerbo Græci omnem animi perturbationè appellan:, Tuſc. q. lib. 3. At eos qui ſe ægritu dini dediderüt In eros, afflictos, ærünoſos, calamitoſos(appellamus) Tuſ. q. lib. 4. Sedtamen ne metotum ęgritudini dedam, ſumpſi mihi,&c. ad Att. lib. 9. Aegritu dint ſe ſolent dedere, 3. Tuſc. & 4. Tuſc. Aegritudini ſubijciuntur inuidia, gmulatio, ob- rrectatio, miſe ricordia, angor, luctus, mœror, erumna, do- lor, lamentatio, ſolicitudo, moleſtia, afflictatio, deſperario, & ſi qua ſunt de genere eodem, Tuſc. ꝗ. lib. 4. Aegritudins omnèé procul abeſſe à ſapiète, qu òd inanis fit, quòd fruſtra ſuſcipiatur, quòd nõ natura exoriatur: ſed judicio, ſed opi nione, ſed inuitariõe quadã ad dolendũ, quũ id decreuimus jta Beri oportere, Tuf.. li.z. Chryſippus ipſam ægritudinè Auauv, qua fi àuσνν, id eſt, ſolutionem totius hominis appel- Jatam putat, Tuſc. 203 b. Detrahere ægritudinem, 3. Tuſc. Culpa contractum malum, ggritudinem acriorem facit, 3. Tuſcul. Ex malis metum& ægritudinem naſci cenſent, 4. Tuſc Aegritudinem non omni malo effici cenſent Cyrenai ci, ſed inſperato, nec opinato malo, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudi nem Zeno definit opinionem mali præſentis recentem, Tuſc. lib z. Depellere ægritudinem, 3z. Tuſc. Effecit hec res maximam ægritudinem,z. Tuſc. Quę enim uenientia me- ruuntur, eadem efficiunr ægritudinem inſtantia, 4. Tuſc. Aegritudinem, quam Sroici ut tetram& inanem belluam fugiendam eſſe dicunt, Periparetici non ſine magna utilita

te Anatura dicunr conſtirutam Aut homines caſt gationib.

reprehenſionibus, ignominijs affici ſe in deli cto dolerent, Tuſc. q. lib. 4. Eleuare ggritudinem, z. Tuf Eripiamus huie ægrirudinem, 3. Tuſc. Extenuare ægritudinem, z. Tu ſc. Ae- gritudinem niſi exuimus, ſic ut abjciamus, miſeria carere non poffumus, Tuſc q. Iib. 3. Etenim ſi ſapiens in ægritudi- nem incidere poſſer, poſſet etiam in miſericordiam, poſſet in inuidentiam, 3z. Tuſc. Vt ipſam ęgritudinem leniri uide- mus, quum obijcimus mœrentibus imbecillitatem animi effeminati, quumq́; eorum grauitatem conſtantiamq́; lau damus, qui non turbulentè humana patiantur, Puſc. q. lib. 4.1d mihi erat ſatis ad leniendam ęgritudinem frmũü, ad Arric. lib. 13. S nec mala fint illa, quæ metum ęgritudinẽm ue, nec bona quæ cupiditatem læticiamùúe moueant, ta- men ſit uitioſa ipſa cõmotio, 4. Tuſc. Aegritudinem paruis rebus moueri ait Lycon, fortunæ& corporis incommo dis, non animi malis, Tuſc. q. lib. 3. Nihil eſt quod tam obtun- 3. fA 3.. X. 3„ 2 dat eleuetq́; gritudinem, quàm perpetua in omni uita co giratio, nihil eſſe quod accidere non poſsit, quàm medita- 1 ,; 2.. kio condironis humanæ, quàm uitæ lev commentatioque parendi, Tuſc. q. z. Kepellere ęgritudinè ab aliquo, 3. Tuſc. Sedare ggritudinem, z. Tuſc. Aegritudinem ex turpitudi- ne, quam Cleantes ſummum malum fatetur, ſuſcipi poſſe, Tuſc. q.lib. 3. Voluntare iꝑitur& indicio ſuſcipi ægritudi- nem conſitendum eſt, Tuſc. q. lib. 3. Suſtulit uniuerſam æ- gritudinem philo ſophia, 3. Tuſc. 139 a. Ex quo intelligitur non in narura, ſed in opinione eſſe ægritudinem, Tuſc. ꝗ.

lib. z. Tolerare ægritudinem, 4. Tuſc. Tollere ægritudinsè,

3. Tuſc. Cum conſtet ægritudinem ueruſtate tolli, 3. Tuſc.

Sublata igirur ægritudine, ſublatus eſt metus, Tuſc. lib. 4.

Aegritudine affici, Tuſc. q. lib. 3. Num in illa re, quę ęgritu- dine Alcibiadem afficiebat, mali nihil fuiſſe? Tu L.quæxſt. li. 3. Quid eſt auem non miſerius ſolùm, ſed fœditus etiã& deformins, quàm ęgrirudine quis afflictus debilitarusque jacens? Tuſc. ib. 4. Confici ęgritudine, 3. Tuſc. Debilitatus ægritudine, 4. Tuſc. Detracto ab ęgritudine hoc, quod to- rum eſt uoluntarium, ęgritudo erit ſublata illa mœrens: morſus tamen S&contractiuncule queędam an'mi relinqus tur, Toſa. J. lib3. In egritudine lenenda, quã quiſq; cura- tionem recipere poſsit, nidendum eſt, Tuſq. lib.z. Longior uerò epiſtola nõ me ſolùm, ſed meos omnes egricudine le- uauit. 3d Att,Lb. 9. Quarum enim tu rerũ cogitatione nos

leuare

— BSP

—, Bͤ S