neribug 1 umpudi no aduerſam aſcẽdit d ellitur. Orat. z02 b. Reter-

4

. Dentes aduerſ& acu- x catrices aduerſo corpo 1 duerſam ma. rhuinfmodi eſſe. I. A. 6 erens, deneficia,que u.u. & z6 4, Antipodes aduerſi Sia. de Som. u9 b, Sed eo- Partim etiã aduerſi ſtant urget ueſtigia. L. Homo. animaduerto. Attic.;) b, er aduerte. Epiſt. a b, Nnam 8 aſſentire Voleatio. ſpera. I.V.234 a, laq tũ de leeſsimus.& 224 a,&l.C. ã adueſperaſcit, nũc quidẽ eraſceret.). Cũ luceſceret. er uigilo. de Legib. 5 bNt . de Pet. zu3 b, Si aduigila-

elis digitis a

alatio. de Nat. 5 a, Canum dominorum adulatio, de micitijs nullam peſtem eſſe landitias, aſſentationem. Hlandior, aſſentior, auribus or, nihil ad ueritatem. Ad oluntatem, ſed etiam unl. b,& de D1 109 b. Nec adu- ſum illius. I. P. 101a, Adu- m eſt,ne aſſentatoribus pa Fnamus,in quo falli faci Cicero,me hoc auribus dulantem nemo non ur-

(1.280 a, Pinnata cauda no-

. leuis fallax ad uoluntats b ler. aua, Nolo elle lau 6*/. nic. uxab Quiad alterius u.„ nutü conuertitur. 4 m. 2 „ Vorruptor In Saluft

nnuge 4. ler Ki= mineunte xtate pe 3 ner a. Clodius ſororis adul 3 4 1

4. ad!

ulier infamis 4 5 „rus, non natura 18, f 4 „ 0 anic zteſtametut

bOPFIA obf'enauit. dnus lterinis obfighad

enls b

1.„e tardum. des adnu tar ratis ille acitium uolup X corruptelas 4 G1N 145 „ rt bVolup 1) 4* 2 — terat. Pro(ee 9 aulte! d 47 49* 4 2 4 r0 n. X 4 4 . potelt- P. Jucdicium 11 1 ula„tollit ſerare 5.§ mut adulte 7 † ere 9, a4

„ri uls ineo.

1 dIe t. 1

45 AD 3 ut adultam uirginem caſtè,&c. J. V. 184 a, Puer adulta æta- te. Tuſ. 177 b, Philoſophia ea mandart animis,&, ut ita dicã, ſerit, quæ adulta fructus uberrimos ferant. I. C. 103 b, Dele bitur hæc tam adulta reip. peſtis.. ADVMBR ATIO, onis. umbra. Orat. 296 a, Alicuius reiſt non pertectio, at conatus tamen, atq; adumbrario. ADVMBRATVS, a, um. Hitus, non uerus.)(expreſſus, de L. 198, Principiò quaſi adumbratas quaſdam intelligentias animo ac mente concipimus. I. V. 16 4 b, Hic Aeſchrio Pippe uir adumbratus. Tuſc. 190 b, Gloria eſt ſolida quædam res xpreſſa, non adumb ata.)(.& ibid. Eminens effigies uirtu tis, adumbrata imago gloriæ. de Fin. 14 b, Adumbrara o- pinio honeſtatis. pro Syl. 77 a, Cornelius etiã nunc de indi cando dubitar, informat adhuc adumbratum iudicium B-

lij. de Nar. 16 a, Cedò mih iſtorum adumbratorum deorũ

formas. pro Cæl. 39 b. Habuit ille mulra maximarum non expreſſa ſigna, ſed adumbrata uirtutum. contra Rul. 72 a, Comitia adumbrata.)(comitia uera.

ADVMBR O, s. effingo, imitor. de Fin. 133 b, In qua hec ho- neſta, quę intelligimus à natura tanquamn adumbrãtur, ſed in pueris expreſſa. de Or. 126 a, Heroum uereres caſus imita ri atq; adumbrare dicẽdo. de Or. 144 a, Id genus ſumus in eorum ſermone adũbrare conati. Or. 201 a, Excellentis elo quentiæ ſpeciem& formã adumbrabimus. pro Do. 229 a, Qui ne emériẽdo quidé potueris autoré adübrare melioré.

ADVNCITAS, tz. de N. 50 2, QGaædã animalia roſtrorũ ad-

uncitate cibum capeſfunt. ADVNCVS, a,um. curuarus, tortuoſus. pro Cluen. 55 b, Ser- rula a2dunca ex omni parte denrium,& tortuoſa. de Nar. 14 b, Corpuſcula curuata& quaſ adunca. Taſc. 180 a, Ad- uncis lacerans unguibu:, Iouis ſarelles. ADVOCA TILO, nb. aduocati officium. pro Seſt. 25 a, Scio quid grauitas ueſtra, quid hæc aduocatio poſtulet. Ep. 100 3, In re militari mulro es cautior, quã in aduocationib. pro Qs. 8 a, Nihil tam copioſa aduocatione uterer, petendũ

eſſet. pro Syl. 192 b, Parens tuus aduo cationem hominis im

probiſsimi ſella curali honeſtauit. pro Cec. 293 a, Quod exercitus armaros mouer, id aduocationem togatorũ nõ uidebitur mouiſſe? pro Do. 22 4 a, Cum eorum aduocatio- nem manibus, ferro, lapidib. diſcuſsiſti. ADVOCATVS, qui in iudicio aut ius ſuggerit, aut pręſen- tiam ſuam commo dat amico. de Clar. 192 a, Non modô à

corona, ſed etiam ab aduoxatis relinquunrur. ad Qu. F.0%

b, Milo affuit,& Pomponius aduo catus uenit. At. ut a, Cer- tè ex acelamatione Cſodij aduocarorum audiſſe, quę con- ſurrectio facta ſit. pro Syl. 182 b, Pater tuus Catilinæ reo fu ir aduocatus. pro Cl. 40 b, Quis enim unquam non mo dd in patronis, ſed in laudatoris aut aduocati loco uiderat? Pro Mur. 126 a, Si rurpe exiſtimas te aduockto illũ ipſum, quem contra ueneris, cauſa cadere. de Offic. 7 a, Vt ſi conſti rueris te cuipiam aduocatum eſſe uenturum. de Or. 126 b, Cùm ipfum aduocatum ad communem Imperatorũ for- runam defendendam indocarem. 1 ADVOCATV S,, um. part:cipiũ. Aca. 21 b, Sed adhibes arté aduocatam ſeufibus. Tuſ. 249 b, Sapientis enim cogitatio, non fermè ad inueſtigandum adhibert oculos aduocatos. ADVO GCO,H 2s. accerſo, in auxilinm uoco. Att. 191a, Näa quòd non aduocaui ad obßgnandam, primùm mihi nõ uenit in mentem, deinde,&c. pro Quin. 1 b, lis, quostibi aduocaſti, uiris electiſsimis ciuiratis ſummam ſpem habeo. Tuſc. 164 3, Cùm à negocio omni ſeuocamus animum, quid, inquã, tum agimus, niſi animum ad ſeipſum aduocamusſpro Qu. 8 3, Potentes, diſerti, nobifes omnes aduocandi ſunt. Eodé. 12 a, Næuius uiros bonos complures aduocat, teſtatur,&c- Eodem z a, Quiia tamen aliquem contra te aduocare pote rat. pro Cecin. 389 b, Ait ſe Ebutio cum ſeruis armaris ue-

aiſſe aduocatum. ad Octauium 330 3, Duabus legionibus à

Pernicie patrię ad ſalutem aduocatis In Verrem 190 a, Ad- uocareconcionem In Vat. 3u b, Aduocare conſilium.

ADVO L O, s. ad alꝛquem uolo. de Nat. 50 b, Auis aduolans

—

ad eas aues, quæ,&c. pro Clu. 21 a, Ipſa nuper huius oppri- mèdi cauſa Romã aduolauit. pro Mu. 144 b, Catilina prorũ pet: qua minatur, in agros ſuburbanos repentè aduolabit. Ep. 253 3, S/ inſulã Briräniam cœpero cogitare, eius Alano mihi aduolabit ad pectus. ad Attic. 9 a, Hic tib roſtra Cato aduolat. E0 dẽ 30 3, Aduola in Formianũ. Eodé 33 a, Sed ita re para, ut ſi inclamaro aduoles. Et 57 a, Aduola ad nos. ADVOLATVS, tus. Tufc. 180 a, Triſti aduolatu, Poetae. ADVRO, uro. Tuſ. 239 b, Candentibus iuglandium puta- minibus barbam ſibi& capiilum adurebat. Of. 37 b, Diony ſius candente carbone ſibi adurebat capillũ. Tuſe. 243 b, In- di cũ ad flammã ſe applicuerint, ſine gemitu aduruntur. AEACIDES, Acaci flius, uel nep os. de D. i32 b, Aio te Aeaci da Romanos uincere poſſe, Ennij. de Off. Regalis& digna

AEBE D. 46 Aeacidarum genere ſenrentia. Item de Diu. 132 b, Sanè, Aea⸗ cidarum genus ſemper fuit ſtolidum. AEDEPOL., iurandi verbam, per edem Pollucis. Ep. 22 5. AE H ES, du. dom us uel templum. ad Qu. Fr. 320 b, Epiſt, in qua de æde Telluris me admones. I. V. 69 b, Aedium ſacra⸗ rum, publicorumã; opsrũ depopulatio. pro Do. 238 4, C5- ſecrabantur ædes, non priuatorum domicilia. Pro Flac. 155 b, Pecuniam in ædem ſacram reficiendam perſcribunt. J. V. 85, Aedes Minerux in fano Apollin:s. Ep. n7 a, In ęde Apol linis S. C. factum eſt. Tuſe. 240 a, Ma gnificentia edium re- giarum. I. V. 86 a, Que uidi egomet apud iſtum in edibus. & ibi In medijs ędibus. de N. 39 b, Limina profanarum æ⸗ dium. Quin. F. 320 b, Abſolutum offendi in ædibus tuis te⸗ ctum. de Cla. 72 a, Ex reſtudine quadam exijt in ædes. ad Her. 40 3, Venit ad ædes quaſdam, in quibus ſodalitium e- rat eodem die futurum.... AEDICVI A, a. Para. 125 b, M. Manilius pauper fnit, habuit enim ædiauſas in Carinis. pro D. 240 b, Eam aram& edicu lam,& puluinar ſub ſazo ſacro dedicauir. AE DIFICATI O, onis. Qu. F. z10 a, Aedificationem Arcani ad tuum aduentum Hiſtentari placebat. I. P. 90 a, Immena & intolerab ilis gdificatio. K AEDIEFICATIVNCVI,A, le. Qu. Pr. 319 a, Queſiuiq; ab ec, quid ei de illa xdificatiuncula Lateri oandauùuiffes. AE DIFICATO R, brus. de N. 6 a, Opifex edificatorq́; mundi

Platonis Deus. de Vn. 196 a, Neque mundo quicquam pul⸗= chrius, neque eius ædificatore Preſtantius. AEDIFICIVM, cij Quint. Fr. 318 b, Quid ſi cęmentum non haberem, deturbem edificium pro Mil. i5 b, Extruere ędi- ficium in alieno.“. 4 8

AEDIFICO, 2s. extruo, exedißco, conſtituo, põno, colloco,

facio, efficio, conſtruo, parierè duso. Qu. Fr. 290 b, Domus

utriuſq; noſtrm ędificatur ſtrenuè. Oſt. 28 a, Ad do mũ ędi ficandi deſcriptio eſt accömodanda. Off. 35 b, Vrbes ſine ho minum cœtunon potuiſſent gdificari, nec frequentari. 2. F. zu a, Tribus locis ędifico, reliqua recõcinno. Tuſc. 161 à4, Quiin Timgo mundum ędificauit Platonis Deus. Ep. 127 a, Si quis adhibere uolet non modò ut architectos, uerdðan etiam ut fabros ad ędificandam rempub. pro Pom. 5 3, Qui maximas ędiſicaſſac ornaſſat q́; claſſes I. V. 244 b, Verres na uim edificauit. I. V. 240 a, Cur carcer edifi catus?pro Syl.do b, Ad illius pœnam carcerędißcatus. In Ver. 228 a, Vrbs, quę

quia poſtrema ædificata eſt, Neapolis nominatur. Domus bene& ratione ędificata, Offic, 63 b.)(malè materiata, rui- noſa. Attic. 252 a, Prędiola noſtra beilè ædificata,& ſatis a- mœna. Aedihcare hortos. Att. 150 a, Aedificare po rticũ. pro Do. 236 3, de L. 169 3, Viila lautius ædificata. At. 216 b, Aedi- ficar: campum.

AEDILIS,le. de Cla. 190 a, M. Cęlius ędilis curulis factus eſt. de L. 18 5 a, Sunto ædiles curatores urbis, annonę, ludorũq́; ſolénium: ollisq́; ad honoris amplioris gradum is primus aſcenſus eſto. pro Mur. 133 a, Ego, qui trinos ludos edilis fe- ceram. J. V. 243 a, Nune ſum æd l's deſignatus. I. P. 97 b, Me edilem priorem popu us Ro m. fecit. At. 14 3 b, Prętores ius dicunt, ędiles ludos parant. De ędili& magiſtro& ludis. l. Ludus. De officio ęilis,& de eius habitu,& inſignib. de to ga prętexta,& ſella curuli. I. V. 243 a.

AEDILITA S,t. de Off. 45 a, L. Craſſus cum Q. Mutio ma gnificentiſsima ędilitate functus eſt. QE. 307 a, Furioſa ę- dilitas. pro Do. 235 b, Hoc ſimulachrum quidam homo na bilis,&c. ad ornatum ędilitats ſug deportauit. Off. 45 a, Splendor ędilitatũ ab ptimis uiris poſtuhbatur. pro Clu. 31 b, Aedilitaté ſe petere cũ Hominib. nobiliſsimis dicebat-

dè Ar. 250 a, Curulis ędilitas. Att 22 a, Qui Romę tribuna- rũ pleb. peteret, cũ in Sicilia edilitatem ſepe dictitaſſet.

AEDILITIVS, 4, um. de Cla. 74 b, Sed omnia is ſumma ſpe rans ędilitius eſt mortuus. de Of. 45 2, Craſſus functus eſt gdilitio maximo munere. In Vat. z2 a, Vir ędilitius. pro Plã. 269 b, Aedilitia repulſa. Q. F. 294 b, Iniquo& graui ędilitio rũ uectigal: Afiã liberaſti. Pro Cl.¼ a, Homo ędilitius.

AE DITIMVS, mi. edium ſacrarum curator,& cuſtos. I. Poſtliwinium.

AEDITVVWS, z. ditimus. J. V. 222 b, Hlli fores ędis effringũt, æditui cuſtodesq́; maturè ſentiunt. aliàs, ęditimi,& torts reckius,ut Gellius probat.

AE PD O, dis. l. Edo. de Cla. 166 b, Quare ſi tibi eſt commodum,

ede illa quę cœperas,& Bruro,& mihi.—

AEE T4A, æ. de Nat. 70 b, Solem Colchis Aeetam,& Circ? procreaſſe.—

AE GEVM, gei. de Leg. 191 b, Aegeum mare.& pro Pom. 14 b. AEGE RA, un. egrotus.)(Valens. de N. 28 b, Ne ęgri quidem omnes conualeſcunt. In Car. 102 b, Homo eger morbo gra- ui. de Cl. 180 b, Is ſemper infirma a: q; et jã ægra ualetudine fuit. Cęl. 4r Medea animo egra. Tufi9 ², Corpus étiäſt mediçeriter