aliquid Off. Off. 44 a E ten hadebe* 4
am adiutores uo untati ut fauea 4 a,Adiutor in
„* 4 Pro s,adiu.
adiutricem coniugem erua, qux ſemper adiu V. a0z b. Meſſena tuo. 1*, Quc res C. Plancio 46, adiutrice regem in. opera, ut legem adiu-
ntum iffero, ſuffragor,
m affero, præſidio ſum,
Dr. 197a, Palæſtra mul- on mihi tam mex ſalu: llo adiutus, quèm,&c. agun adiuuart uidetur. multum à magiſtro ad. do exciranda ſunt nihil
ego te adiuuabo. de Or.
ationis meæ præſens ae uaret. Epi.) b, Vt auri- .152 b, Si nos mediocrin 49 b, Subueni patrię, o- onſenſum adiuua. Off. ¹ in quo ipſe Areopagum lem. Att. 101a, Ferendus imd uerd adiuuandus. ocatione filiarum. Attic. noluit,& adiuuare de- acium obtinendum, ſed iuuat. Epi. ¹0 b. Neque 8, à quibus debuiſti. pro iendam colendamq́; uir n peditus. Bru.165 a.
b0ro. de Cl. ia, Antu, to probaturus es!* b, krumentum, quod!
ſit luuo. de F. ¹34 3, Geft lrcücidat, amputet,
- 6. ad 3ll- dil amat, ſemperc
ititur. archides o-
37 A 1)
A
A
A
A
A
A
ſtratione uteremur. neq; enim ualetudinis curario, neq; à- Bricultura, neque frugum fructuumq; reliquorum perce- Ptio& cöſeruatio ſine opera hominum ulla eſſe potuiſſer. DMINISTRATO Roris. curator, procurator. de Or 102 b. Imperator eſt adminiſtrator belli gerédi. Tuſ. 249 a, Itaq; nec pulchros illos adminiſtratores aſpiciebat. i. miniſtros. D MINISTR O; as. gero, procuro, guberno, obeo. I. V. 261 a,A nobis omnia populo Ro. ſemper& belli adiumẽta& pacis ornamenta adminiſtrata ſunt. I. A. 200 b, Rem admini ſtrandam arbitror ſine ulla mora,& confeſtim gerendã cẽ- feo. Ep. 239 b, Quod opus erit prouideas atq; adminiſtres. Oft18 a, Sine ſeuerirate adminiſtrari ciuitas nõ poteſt. Qu. Fr. 293 b, Ac mihi quidem uidetur non ſanè magna uarietas eſſe nego ciorũ in adminiſtranda Aſia. de Fini. 71 b, Optimè uerò Epicurus, quòd exiguã dicit fortunam interuenire ſa- hienti, maximasq́; ab eo& grauiſs imas res conſilio ipſius & ratione adminiſtrari. de N. ib, Deorum mente ac ratio- ne mundum adminiſtrari ac regi. Epiſt. 208 b, Operãq́; des
ut per te quàm cõmodiſsimè negociũ municipij admini-
ſtretur, quã primum q́; cõficiatur. de In. 50 b, Lõ cus cõſide- ratur in quo res geſta ſit, ex opportunitate, quam uideatur
habuiſſe ad negocium adminiſtrandum. Adminiſtrare rem ges ac iudicia. I. V. 6 ½
familiarem. de In. 50 b, Adminiſtrare le
b, Admin ſtrare bellum. de Or. 102 b.
A DMIRABII. LIS, le. habens admirationem. de Orat. 85 b,
Vir admirabilis in dicen do, atq; in omnib. artib, de Oi. 120 b. Res noua& admirabilis. de Fat. 147 b, O admirabilé li- centiam. pro Mur. 129 a, Ars militaris admirabilé dignitaté habet. Epi. 6 b, Sapiẽtia tua nõ iucũda ſolũ, ſed admirabilis etiam uiſa eſt. Or. 200 a, Admirabilis fama uirtutum inere- dibilium alicuius. At. 147 b. Pro tua admirabili ac ſingulari ſapientia. de N. 12 a,& 45 b,& 64 a, Deum uerſari circũ axẽ cœli admirabili celeritate. Admirabile genus cauſcæ, de In.
46 b. de D. ior a, Ex quo illa admirabilis à maioribus Alba- næ aà quæ fàcta deductio.
DMIRABILITAS,. admiratio de N. 44 a, Quanta ſit admirabilitas cœleſtium rerum. Off. 40 b, Hec animi deſpi
cientia admirabiliratem magnam facit. de N. 46 a, In quo
cum admirabilitate maximæ igneæ formæ curſus ordina- tos definiunt.. bMIRABILITE R. At. 75 b, Nos Aſia accepit admirabi- liter, de Op. 244 a, Iſocratẽé Plato admirabiliter laudari in Phædro fecit à Socrate. Tuſc. 216 a, Quod idem cum Stoici
de Sapienre dicunt, nimis admirabiliter, nimisq́; magnifics
dicere uidentur de Nar. J2 b, Mundum conſilio admirabi- lier adminiſtrarrr.—— PMIRATIO, onis. miratiò, admirabilitas. de Na. 50 b, Eſt
etiam admiratio nõnulla in beſtijs aquatilibus. de Ora. 132
a, Hoc admirationẽ magis, quàm riſum mouet. I. A. 224 b, Hos mihi maximam admirationẽ mouet. pro Deio. 150 a, Homines admiratione obſtupefacti. Offic. 43 a, Magna eſt admiratio, copiosè fapienteŕ; dicentis. Epi 68 a, Varij ca- ſus habent admirationẽ. de Or. ↄ⁷ a. Hæc ſunt quę clamo- res& admirariones in bonis Oratorib. efficiunt. de Cl. 192 a, Crebræ aſſenſones, multæ admirationies. Or. 197 b, Hæc in greſsio mea reprehenſionis aliquid, aut eertè admiratio- nis habirura eſt. Off. 40 a,b, Admiratione u erò quadã affici untur ij, qui anteire cæteros uirtute putantur. Ep. 95 a, Quę popularem admirationem habuerunt. Or. 216 a, Traducere eos, qui audiunt, in magnam admirationem DMIRO R aru. ſuſpicio, admiratione afficior. Epi. 3 a, Ma- gnitudinem animi tui ſemper ſum admiratus, ſemperqᷓ; a⸗ maui. de Op. 244 a, Thucydidis quidam eloquentiã admi- rantur. de Or. 92 b, Qnibus dicere Carneades ſolebat, inge⸗ nium tuũ Craſſe uehementer admirans. de Or. 103 b, Quo- rum magnitudinem coxgnitionis atq; artisnon modò non cöténo, ſed etiã admiror. Att. 10: a, Nã de illo altero minus ſum admiratu s.I. C. 9 b, Quid tu admirere de multitudine
indocta? At. 14 8 a, De Dionyſio ſum admirarus. de Or. 39 a,
In lioc maximè admiror Platonem, quod,&c. Admirari in- genium alicnius eveuse. de Or. 106 a, Admirari res geſtas alicuius, de Clar. 195 b, Atric. 97 a, Admiratus ſu m breuita⸗- tem epiſtolæ tuæ. de Orat. 120 a, Ego in uobis hoe maximè?
admirari ſoleo, quod,&c. de Clar. 196 a, Admirando irri-
dere. Offic. 13 b, Nihil hominem admirari, aut optare opor
tet niſ quod ſit honeſtum, de Orat. 152 a, Aſpicere, admira-
ri, ſtupeſcere. de Fin. 40 b, In quibus hoc primum eſt, in quo
admirer, cur,&c. de Senect. 88 b, Cuius quidem uillam ego
contemplans, admirari ſatis non poſſum. de Natur. 50 b, In quo admirandum eſt, congreſſu'ne aliquo inter ſe,&xc. de Hiuin. 139 a, Aeternam naturam eſſe ſuſpiciendam, admi randam, hominum generi. de Di. 109 b, Nec adulatus, nec admiratus fortunam ſum hominis. At. 169 b, De diploma- te admiraris quaſ;,&c. Att. 97 a, Admiratus ſum, quòd nihi
A DB 38 lominus ad me tua manu ſcripſiſſes. de Na. 3 a, Partim ad⸗ mirantur, unde hoc philoſophandi nobis ſubitꝰ ſtudiũ ex- titerir. I. C. 9 b, Verùm id, quod multo magis eſt admiran- dum. Off. 4 0 a, Admirantur igitur communiter illi quidemi omnia, quæ,&cc. Tuſc. 156 a, Plato, quem tu quanti facias, ſcio,& quem ex ore tuo admiror.
ADMISC EO, ſces miſceo. Tuſc. 180 b, Admiſcere uerſus o- rationi. de Or. 127 a, Tunc admiſcere huic generi orationis illud alterum cœpi. de N. 31 a, Atq; aquæ etiam admiſtus éſt calor.& ibid Aquam admiſto calore liquefactam diffundi.
Att. 99 a, Sed hoc tamen quiequid eſt Precianum, cũ his ra- tionibus quas ille meas tractat, admiſceri uolo. Qu. Er. 318 b, Trebatium meum, quod iſtò admiſceas, nihil eſt. de Nat. 31 a, Aer multo calore admiſtus eſt. de Vn. 196 a, Deus bonis omnib. mundum expleuit, mali nihil admiſcuit. Ac. 40 b, In illis ueteribus noſtris ſcriptis multa admiſta ſunt ex inti- ma philoſophia. I. A. 242 b, Ego ad id conſilium admiſcear? in hac legatione ſim: ADMISSARIVS,. equus qui ad prolem ſeruatur:transla tum uerdò pro libidinoſo capitur. I. P. 94 b, Itaque admiſſa- rius iſte, ſimul atque audiuit,&c. nihil expiſcatus eſt,&c. L. Adhinnire.
ADMISSVS,4, um. incitatus. de Fi. b, Et equo admiſſo, in mediam aciem Latinorum irruebat.& alibi, Qui autẽ uo- lũt,&c. dificilem quandã temperantia poſtulant in eo, q
ſemel admiſſum coerceri, reprimiq́;, non poteſt.
ADMIS TIO, nis. cöcretiò. de Sen. 93. Cũ animus omni ad- miſtione corporis liberatus, purus,& integer eſſe cœpit. ADMISTVS, 4,um. concretum. de Sen. 93 b, Animus non ha
bet in ſe quicquã admiſtũ, diſpar ſui atq; diſsimile. Tuſ. 163 a, Quoniam nihil ſit animis admiſtũ, nihil concretum,&c.
ADMITT O, tis. recipio, intromitto, ſuſcipio, committo, per
ſcio, alligo, edo, adhibeo. I. A. 219 b, Domũ recipere legatũ hoſtium, in cubiculum admittere& reducere, hominis ni-
hil de dignitate, nimium de periculo cogitantis. Off. 28 a,
Domus in qua æ hoſpites multi recipiendi,& admittenda
hominum multitudo cuiuſq; generis. Sal. in Cic. 271 b, Qué
Iupiter in concilio deorum admiſit. ſ. A. 169 a, Cum tu ramé
nocte ſocià per tegulas admittere. At. 222 a, Cæſar tertijs Sa
turnalibus ad Philippum, nec quenquam admiſit. pro Cl.
41 5, Si quæ in eum Iis capitis illata eſt, non admittunt I. V.
62 b, Si te ſemel ad meas capſas admiſero. ꝓ Mar. i3 2 a, Nec
ad conſilium caſus admittitur. Qu. Fr. 296 a, Facilem ſe in
hominib. audiendis, admittendisq́;, præbere. Committere.
At. 145 a, Tamen ſpes quædam me obtentabat, fore ut ali-
quid conueniret potius, qu àm aut hic tantumi ſceleris, aur ille tantum flagitij admitterer. Admittere& cõmittere ma-
leficium, pro S. R. 28 b.
ADMITTEREdedecus.l. V.⸗5a.& Att. 135 b. pro Ra. 97 a,
Rabirius fraudem capitalem admiſit, quòd,&c. de In. 68 a, Qui illa in re peccauit, hoc quoq; admiſit. Admittere tetrũ facinus. Of. 71 a, pro Cl. 4 4 a, Si à multis eſſer flagitium rei militaris admiſſum. pro Cl. 53z a, Quid unquam Habitus in ſe admiſit, ut hoc tantum ab eo facinus non abhorrere ui- deretur. de Leg. 1ν2 b, Deos, qualis quiſq; ſit, quid agat, quid in ſeadmirttat, intueri. ad Her. iz b, Aduerſarij hoc in ſe faci- nus admiſerunt. I. A. 169 b, Tu aũt ea in te admiſiſti, quæ à uereeundo inimico audire nõ poſſes. pro Mil. 121 b, Quõd-
nanmi concepi tantum ſcelus? aut quod in me tantum faci- hus admiſi? cũ,&c. Ep. 49 b, Si quid à me prætermiſſum fue rit commiſſum facinus,& admiſſum dedecus confitebor. de L. 176 b, Publicus ſacerdos, audaciam in admittendis re- ligionibus fœdus damnet... ADMODVM, ualde, per. I. V. 217 a, Erat admiodum amplũ excelſum ſignum cum ſtola. de N. 73 b, Res admodũ pau cis faluraris. de Fin. 137 a, Theôopraſti de beata uita liber, in quo multum admodum fortunæ datur. Alibi, Me ſupe- riores literæ tuæ admodum delectarunt. Epi. 57 b, Qui me admodum diligũt. de N. 53 b,A corde in totum corpus di- ſtribuitur per uenas admodum multas. de Cl. 183 b, Curio literarũ admo dũ nihil ſciebat. ad Her. 27 b, Elocutio perfe- cta, quæ maximè admodum oratori accommodata eſt. de
Am. 93 b, Quamobrem utriq; noſtrüm gratum admodum
feceris. L. Adoleſcens. ADMONEO, e. comimoneo, moneo, ad memoriã alicuius rei aliquem excito. Top. 221 a,& Epi. 5§5 a, Putaui ea de re te eſſe admonendum.& 86 b, item Epiſt. 102 a, Vt ego quoqʒ te aliquid de ueſtris cautionibus admoneam. Attic. 68 a,
Nunc uenio ad tranſuerſum illum uerſiculum, in quo me
admones de ſorore. de Ar. 25 4. Difcordiæ noſtræ, de quibus
ipſis his prodigijs recentibus à dijs immortalib. admone- mur. Epiſt. 128 a, Caninius noſter me tuis uerbis admonuir, ut ſcriberem. At. 98 b, At uellé à principio te audiſſe amiciſsi
mè admontts. At.z2 7₰a, Qd me amiciſsimè admones, ut,&c.
4 b 4 gratum