. r* ſ 2₰
V 1
1
——
5 A D 35W CTIO,nis. propenſio. Qu. de Pet. 208 a, Tribus re- bus hômines maxime adbeneuoſentiam ducuntur, benefi- cio, ſpe, adiunctione animi uel uoluntate. Exceptio. de In. 83 b, Sunt quædam cum adiunctione neceſsitudines, quæ- dam ſimplices& ab ſolutæ.& ibidem, Illic in ſuperiora ad- iunctio eſt hæc, niſi nolint fame perire. Coniunctio, ſocie- tas. At. 100 b, Etenim ſi hæc non eſt, nulla poteſthomini eſſe ad hominem adiunctio. ADIVNCTIO item, exornatio quædam uerborum eſt. ad Her. z2 b, Adiunctio eſt, cum uerbum, quo res comprehen- ditur, non interponimus, ſed aut primum, aut poſtremum collocamus,&c. de Or. 362 a. ADIVNCTOR, ru. qui adiungit aliquid. At. 120 a, llle Gal liæ ulterioris adiunctor. ADIVNCTVWti. attrib utum, conſequens, comes. de L. 181 a, Hoſtia autẽ maxima parétare, pietatis adiunctũ putabat. ADIVNCTA, locus dialecticus. Top. 2 22 a,& 224 b,& 225 a, Cõſequẽtium locus ab adiũctis longè diuerſus eſt. Nam adiuncta non ſemper eueniunt, cõſequentia autem ſemper. de In. 66 b, Deinde uidédum eſt, quid adiunctũ ſit negocio, hoc eſt, quid maius, quid minus, quid æquè magnum ſit, quid ſimile, ex quibus coniectura quædam ducitur. ADIVNC TVS, a, um. continens, propinquus. pro Pom. 13 a, Fuit quibuſdam ſummis uiris quædam diuinitus adiuncta fortuna. pro Cecin. 287 a, Huic fundo continentia quædam rædia& adiuncta mercatur. pro Clu. z3 b, Quæ propiora huuc cauſæ& adiunctiora ſunt. ADIVNG O,. adnecto, applico, aggrego, adhibeo, adſeri- bo, accedo, complector, attexo. Epi. 63 b, Si te mea ſumma erga te ſtudia parum mihi adiunxerunt, Reſpubl. nos inter nos conciliatura coniũcturaq; eſt. Epi. Ego me ad eius ra- tiones adiungo, què tu in meis rationibus tibi eſſe adiun- gendũ putaſti. Ep.iz a, Ad eorũ cauſam me adiũgerem. pro Pom. i3 b, Cum ad cæteras ſummas utilitates, hęc quoque opportunitas adiügeretur. pro Mur. 234 a, Beneuolètiã ad- iungit lenitate audiédi: id eſt, acquirit. Qu. de Pet. 205½ b, Ad- jungere ſibi aliquè, id eſt conciliare. de Na. 3⁄ a, Aſpera arte- ria oſtium habet adiunctum linguæ radicibus. Attic. 208 a, Scito te ei dialogo adiunctum eſſe. de Or. 105 b, Iuris ſcien- tlã eloquentiæ tanquam ancillulam adiunxiſti. de D. 132 a, Autoritatem nullam debemus nec fidem cõmentitijs rebus adiungere. de Cl. ⁷⁴ a, Ei q; proximè adiũ ctus Druſus fuit. Or. 214 b, Iſocrates uerbis ſolutis numeros primus adiun- xit. de Fin. 73 b, Qui ad uirtutem adiungũt uoluptatem. de Or. 78 a, Præſertim cum adiungatur ad Africam etiam Hi- ſpania. pro Ar. 190 a, Magnus honos rebus populi Ko. ad- iungitur. Epiſt. 13 a, Cum etiam Caſar ad autoritatem eius ordinis adiungeretur. de Vn. 202 b, Et fingulos adiunxit ad fingula. Att. 14.4 b, Quare eius fugæ comitem me adiunge- rem. de In. õ8 a, Eius artificij cognitio huiuſmodi eſt ut non ad huius artis partem aliquam adiungi poſsit. At. 9 a, Hie ies ualde me Craſſo adiunxit. de Am. 105 b, Cum autè con
trahat uirtus amicitiam(ut ſupra dixi) ſi qua ſignificatio“
uirtutis eluceat; ad quam ſe ſimilis animus applicet& ad- iungat: id cum contingit, amor ibi exoriatur neceſſe eſt. de Cl. 188 a, Itaq; ad hanc elegãtiam uerborum adiũgit illa o- ratoria ornamẽrta. pro S. R. 32 b, Crimen& ſuſpicionem po tius ad prædam adiungerẽt, quàm ad egeſtatem. pre Cl. 38 b, Vt aliquis metus adiunctus ſit ad gratiam. Qu. Fra. 397 a; Ad ſummum imperium etiam acerbitatem naturæ adiun- gere. Of. z31 a, Adiũgere prouincias ad imperium. pro Põp. 19 b, Qui undequinquageſimo die totam ad imperium po- puli Rom. Ciliciam adiunxit. pro S. R. 37 b, Auxilium fibi ſe
putat adiunxiſſe, qui cũ altero rem communicauit. Epi. 75
a, Tu ei M. Mindium fratrem tuum adiunxiſti. contra Rul. 63 a, Hi uectigalia, quæ Cn. Pompeius adiunxit, uendere co gitant. pro Qu. b, Adiungere ſibi aliquem ſocium. de Fin. 92 b, Non equidem recuſo, ſed te adiungo ſocium. Att. 129 b, Alter confulum in Siciliam proficiſceretur, Domitius eò- dem cum ſuis cohortibus adiungeretur. pro Pom. 15 a, Fuit enim profectò quibuſdam ſummis uiris quędam ad res ma gnas bene gerédas diuinitùs adiuncta forruna. Qu de Pet. 208 a, Quoſcunq; uelis adiungere ad amicitiam. pro Mur. 134 a, Prætor offenſionem uitat æqualitate decernendi, be-
neuolentiã adiungit lenitate audiendi. Off. 28 a, Hanc Scau-
rus demolitus acceſsionem ædibus adiunxit. de Ora. u12 b, Nam illud tertium quod Ariſtoteles adiũxit, minus eſt ne- ceſſariũ. pro Cor. 62 b, Adiũctum illud etiam eſt, quod non eſt in omnibus fœderibus. Epiſt. 194 b, Tu ſicut mihi polli- citus es, adiunges me quamprimùm ad tuos ſermones. pro Cl. 18 b, In altera, diligentia ueſtra nobis adiungenda eſt. Pa rad. 12 4 a, Quid enim adiungit niſi nobis uniuerſis? ADIVR O, as. iuro. Qu. Fra. 310 b, Adiurat Procilius hoc ne- mini accidiſſe. I. A.162 b, Adiuras q́; id te me inuito non eſſe
·*
A D 3 36 faurf. Att. 35 a, Pompeius afhrmat nô eſſe periculum, ad- iurat. Ep. 138 b, At ille adiuratus nuſquã ſe unquã libẽtius. Qu. Pr. 26 a, Qui omnia adiurãt debere tibi, ualde renũciãt.
ADIVRO, pro adiuuero. de Sen. 77 a,O Tite, ſi quid ego ad- iuro, curdmue leuaſſo,&c. Ennij.
ADIVTO R, rts. adminiſter. At. 14 ½ b, Huius igitur belli ego particeps,& ſocius,& adiutor eſſe cogor. pro Seſt. z1 b, Au- tor in conſilijs capiendis, adiutor in rebus agendis. pro Pla.
146 a, Sperabam iudices honoris potius L. Flacci me adiu-
torem futurum, quàm miſeriarum deprecatorem. de N. 5 b,
Quãquam non mihi, ſed tibi hic uenit adiutor. Et ibidem,
Nolo exiſtimes me adiutorem huic ueniſſe. Of. 75 b, Epicu-
rus eiuſdem adiutor autorq́; ſententiæ. Att. 120 a, Ille abſen
tis in omnibus adiutor. contra Rul. 69 b, Vt autor eius legis atq; adiuror eſſem. pro Fla. 146 a, L Flaceus ſoctus atq; ad- jutor confiliorũ, periculorumq́; meorum. Poſtq. 199 a, Adiu tores, autores, hortatores ad me reſtituéèdum multi fuerũt. pro Dom. 21⁰9 a, Adiutor ad agendum aliquid. Off. 44 a, Ed
plures ad benignè faciendum adiurores habebunt. pro S.
R. 19 b, Vt ad hanc prędam tam nefariam adiutores uos pro
fiteamini. Epiſt. 246 b, Huic meæ uoluntati ut faueas, adiu-
torq; ſis, uehementer te rogo. Tu. 4 a, Adiutor in prælio. de Or. 107 a, Oratori pragmaticum adiutorem dare. Et ali-
bi, Præbere ſe adiutòrem ſcelerum alicuius. de Am. 104 a,
His adiutor contra patriam inuentus eſt nemo. ADIVTRIX,. de N. 63 b, Qua in re adiutricem coniugem cepit ſibi. pro Dom. 242 b, Tuq; Minerua, quæ ſemper adiu trix confiliorum meorum extitiſti. I. V. 203 b, Meſſana tuo- rum adiutrix ſcelerum. pro Plan. 269 a, Quæ res C. Plancio in petitiofe fuit adiutrix. Of. 59 b, Eaq; adiutrice regem in- teremit. Top. 229 a, Danda eſt igitur opera, ut legem adiu- tricem adhibeamus. ADIVVO, as. adiumẽto ſum, adiumentum affero, ſuffragor, ſubleuo, auxilior, opitulor, ræſidium affero, præſidio ſum, adiutor ſum alicui contra aliquem. Or. 198 a, Palæſtra mul- tum adiuuat hiſtrionem. Ep. ar a, Non mihi tam mea ſalus
chara fuit, in qua præcipuè ſum ab illo adiutus, quàm,&c.
de N. 53 a, Quæ confectio etiam à lingua adiuuari uidstur-. de Or. 95 a, Ali quem in dicẽdo non multum à magiſtro ad- iuuari. de Orat. 125 b, Omnia dicendo cxcitandæ ſunt, nihil adiuuante natura. At. 99 b, Et in eo ego te adiuuabo. de Or. 126 b, Cum C. Marius mœrorem orationis meæ præſens ae ſedens muttum lachrymis ſuis adiuuaret. Epi. 7 b, Vt auxi- lijs eum ruis& copijs adiuuares Ep. ¹52 b, Si nos mediocris modò fortuna Reip adiuuerit. Ep. 149 b, Subueni patrię, o- pitulare collegæ, ommium gentiũ conſenſum adiuua. Off. 15⁷ b, Themiſtocles quidem nihil dixit, in quo ipſe Areopagum adiuuerit,& ille adiuuit Themiſtoclem. Att. 201a, Ferendus tibi in hoc meus dolor. ferendus? imò uerd adiuuandus. Off. 44 b, Adiuuare aliquem in collocatione filiarum. Attic. in b. Me Pompeius Capuam uenire noluit,& adiuuare de- lectum. pro Qu. 3 b, Non ad mendacium obtinendum, ſed ad uerum probandum autoritas adiuuat. Epi. i0 b, Neque de moniméẽtis meis ab ijs es aAdiutus, à quibus debuiſti. pro Ar. 188 b, Literæ adiuuant ad percipiendam colendamq; uir tutem. Alter ab altero adiutus.)((Impeditus. Bru. 165 a. ADLABORO, 2. ualde laboro, elaboro. de Cl. 181 a, Antu, in quit, adlaboraſſe huic mo do Bruto probaturus es? ADMETIO R, 7. metior. I. V. 16 3 b, Frumentum, quod illi ex area, ſi uellet, admetiri licebat. ADMINICVI.OR, aru. fulcio, adiuuo. de F. 134 a, Quæ ſit ſcientia, atq; ars agricolarum, quę circũcidat, amputet, eri- gat, extollat, adminiculetur. ADMINICVLVM,L. auxilium. de N.§o a, Vites clauiculis adminicula tanquam manibus apprehendunt. de Se. 88 a, Adminiculorum ordines, capitum coniugatio,& religatio & propagatio uitium. Off. 58 b, Hanc igitur partẽ relictam explebimus nullis adminiculis, fed ur dicitur, Marte noſtro. de Am. u12 b, Natura ſolirarium nihil amat, ſemperq́; ad ali- quid tanauam adminiculum adnititur. 1 ADMINISTE R, ri. miniſter. I. V. 122 b, Timarchides e- mnium rerum tranſactor& adminiſter. I. V. 135 b, Timarchi des erat adminiſter cupiditatum Verris. pro S. R. z: a, Vnus puer uictus quotidiani adminiſter relictus non eſt. pro Qu. 14 b, Adminiſtri& ſatellites Sex. Næuij. pro Pom. u a, Multę ſunt artes eximiæ huius adminiſtræ, comitesq́; uirtutis. de Leg. 192 b, Augurem loui Optimo Max. conſiliarium& ad- miniſtrum eſſe datum. ADMINISTRA TIO, onuw. curatio, pcuratio, gubernatio. de N. 1a, An dij ab omni curatione& adminiſtratione re- rum uacent. Ep. 10 b, In omni actione atq; adminiſtratione Reip. floruiſſemus. Of. 35 a, Ea ipſa, quę inanimata diximus, pleraq; ſunt hominum effecta operis, quæ nec haberemus niſi manus& ars accefsiſſent, nec his ſine hominũ admini- ſtration