30,adijcſo,ut motus, quos orator impreſsi eſſe uidebun maiorem adhibere eſt grotis non ad. ledicus gro adhibet media quæ uulnerid. m qua ſunt ſalutaria. ericuloſas curationes

idere uim alicui, u

or, con-

is Pro tlä in aliquem. Off. anati. cötra Rul.5b, at, adhibeant manus 47 b, Perſas negat Ne Præter naſturtiũ. Aca. eos orationem huiut h res adhibenda ſunt celeriter ad cauſas ad. hiberi cœpta eſt ad or N. 9 b, Lueina adhi deos. de N. a3 b,Adhi- Cl.⁰a, pro M. us b, 5 uosq adhiberi arbi- uroritate. Adhibere cal tic19 a, Vt priuatis re- 6. Ar 290 4, Tanta-dhi ipoſſe non dudbitarem. mmortalib. cultus, ho- a autè adhibita doctri excolere poſsit Ep. 75, tcum, ad quas ego nihil eiudicium. Orat. z01a. dere liberaliter, optimũ dico oportere. de Or. te rebus debet, ea obſcu bus adhibeat tanquam nires. Adhibere miſera- „&ſuauitatem. At. 264 Ep. 205a, Adhibere pa⸗ 8 laudatores, de Ein. hominis fortunis mils- „,quam letit. Off 63 vunt. Adhibere deum te Htur qurdam rtasnenie dam ad omnes res adht- adhibe prudètiam. 8 neceſſe ett omnè aie Ad deliberatione“ „dhibebat. Atti.nn7 e tdum adoleſcentem ee ndum„& ad omnes be- — Cæſar uir

eilè hoc, iudices, impetrabo, ut quam ipſe adhi

APDHORTA TIO. de Or. 109 b. ADHVC, etiam nunc, etiam tum, iam tum, hactenus. I. V. 192

APDIAPHORO N.L.Indifferens.. ADIG O gu. cogo, impello, uoco ad arbitrum. Off. 65 a, Itaq;

33 Xà D

rempub. magnificentia& deſpicientia rerum humanarum ADTPIS COR, v. adeptus ſu

adhibenda eſt. Off. 15 a, In omnibus prius quã aggrediare, adhibenda eſt præparatio diligens. L.5r a,

In me conſolan

do nõ mediocrẽ animi dolorẽè adhibuiſti. de Sen. 64 a, Vten

dum exercitationibus modicis, tãtum cibi&porionis ad- hibendum, ut,&c. Qu. Fr. 327 a, In ſummo dolore uirtutè&

grauitatem adhibeo. Or. 215§ b, Numerus iambicus adhibe-

rur in fabulis. Or. 202 a, Flores, quos adhibet orator in cau-

ſis. Ep. 25 8 b, Quantũ me diligis, tantũ adhibe in te diligen-

tiæ. Ep. 238 b, Diligentia in aliquã r cõfero. At. 273 a, Adhi-

bere curam& diligentià in ualerudine tuenda. pro Clu. Fa-

Pe, Caufbe

uit in amicorũ periculis fidẽ& diligentiam, tum uim animi libertatemꝗq; dicendi, in hac mihi cõcedat. Epi. 78 a, Vt non adhibeas in conſilium cogitationũ tuarũ deſperationem.

4

Off. 50 b, Is adhibuit ſibi in cõſilium quindecim principes. Ep. 21 b, Tecũ loquere, te adhibe in cõſilium. Ep. 53 a, A cæ- teris tuis non adhibemur: id eſt, in conſilium. de D. 123 b, Il- li autem, qui in auſpicium adhibetur,&c. Ep. 79 a, Sed tu il- lum animum nunc adhibe quæſo, quo me tum eſſe oporte-

re cenſebas. de Ar. 248 a, Adhibete animos& mentes ue-

ſtras, non ſolum aures ad aruſpicum uocem admouete.

Qu. F. 294 a, Permagni hominis eſt, ſic ſe adhibere in tanta

Poteſtate, ut,&c. id eſt, gerere. de Or. 16 a, Cum ſe mente ac uoluntate conieciſſet in uerſum. id eſt, cum mentem ac uo

luntarem adhibuiſſet ad uerſum.

ADHINNIRE, tranflatum. J. P.94 b, Itaq; admifſarius iſte,

ſimulatq; audiuit à philoſopho uoluptatem tantoperè lau dari, nihil expiſcatus eſt: ſic ſuos ſenſus uoluptarios omnes incitauit: ſic ad illius hãc orationem adhinniit, ut non ma-

giſtrum uirtutis, ſed aurorem libidinis à ſe illum inuen- tum arbitraretur.

ADHORTO R. aris. J.A. 93 b, Sic ego uos ad libertatẽ recu-

Perandã adhortabor. J. A. 157 a, Iure poſſum ego uos ad de- fenfionem meæ ſalutis adhortari. Ep. 256 a, Multę erant& reconditæ literæ, uis non erat: ad eam igitur adhortabar. Epiſt. 7 a, Ego te ad certam laudem adhortor. Off. 8 a, Ne Poſſet aliquando ad bellum faciédum locus ipſe adhorta- ri. Adhortari aliquem ad aliquid faciendut 2,Pro Rab. 90 b.

a, Facinus fortaſſe adhuc in nullo etiam uindicatum. Epiſt.

136 b, Nihil dum audieramus. Att. 109 a, Vnã adhuc àre epi-

ſtolam acceperam. Epi. or a, Ego Cælſari pro te, ſicut adhuc

feci, libentiſsimè ſupplicabo. At. u6 a, Quod facilè patior, dum ut adhuo nihil faciam turpiter. de Di. 109. Adhuc hæc erät, ad reliqua acri tendebamus animo. ad Her.; b, Adhuc quæ dicta ſunt, arbitror mihi cõſtare cum cæteris artis ſcri-

ptoribus. de Amic. Niſi quid adhuc fortè unltis,

Calphurnius arbitrum illum adegit, quicquid fibi de ea re facere oporteret ex fide bona. Pro Qu. R. 49 a, Cur non ar-

bitrum pro ſocio adegeris,(Qu.Koſcium, quęro. L. Arbiter.

APIICIO, c. immitto, addo, applico. Off. 2z b, Timotheus

ad laudem bellicæ doctrinæ,& ingenij gloriam adiecit. cõ- tra Rul. 71 a, Cũ ad omnia ueſtra pauci homines cupiditatis

oculos adieciſſent. Adijcere oculũ alicui rei. I. V. u6 a, Par-

tim planè uidebãt adie ctũ eſſe oculũ hæreditati. de Pet. 205 b, Nõ ur aliquid ex ijs noui adijcerẽ. de Leg. 1/ a, Qui in ſa crificiũ cogitatã libidinẽ intulit, quò ne impudẽtiam qui- dem oculorũ adijci fas fuit. de Le. 182 b, Néue rogum pro- Fius ſexaginta pedes adijcito ędes alienas inuito domino.

AbονεL.Incertus. ADIM O, t. aufero, eripio, ſubtraho, deleo. præcido. Att. i2

Deſpõſam homini Syriã ademi. Adimere aliquid alicui. A- cad. ꝙ b,& Ep. b, Senatuſconſultũ nullũ extat, quo redu- ctio regis tibi adẽpta ſit At. 31 a, Epiſtola illa mihi ſomnum ademit. Ep. 3 a, Vt plus additum ad memoris nominis no- ſtri, quàm adẽptum de fortuna uideretur. pro Qu. 8 b, pe- cuniã ſi cuipiam fortuna ademit, aut alicuius eripuit iniu- ria. Ep. 120 b, Primùm ut Ceſari aliquid adimat, inde ut Põ- peio aliquid tribuat. pro Mur. 143 b, Nolite mihi adimere eum cui,&c. pro Dom. 2u7 b, Quod idẽ in poſterum de ex- traordinarijs poteſtatibus libertatem ademiſſes. de Orat. 14 2 a, Tum ille, adimere, inquit, omnem recuſationèẽ Craſſo

uolui. Attic. 41 a, Niſi mihi dolor meus tum omnes partes

mẽètis, tum huius generis facultatem ademiſſet. pro Quin. 2 a, Vitandi aduerſariorum impetus poteſtas adempta no-

bis eſt. Adimere alicui poteſtatem faciẽdi aliquid I. V. 58 a.

& contra Rul. 87 b, Non adimi cuiquam glebam de Sylla- nis agris. Adimere cin tatem, pro Cecin. 303 b.

ADIPAIISl. Orat. 199 a, Opimum quoddam& tanquam adipale dictionis genus, alids Adipatæ.

ADITV S,tus. Uia, introitus, ueſtibulũ, os.

Aditus ad eũ difficiliores fuerũt. de Na. 50 a, E

1

—

m, nanciſcor, conſequot, Afle- quor, inuenio, obtinęo, colligo. de Sen. 77 b, Sen ectutẽ ut a- diſpicãtur omnes optãt, eãdem accuſant adeprã. Ep. i a, Ma Enãd; ex ea re te laudẽ adipiſci. aliter apiſci. pro Cl. 4 1a, Is ſummos honores à pop. Ro. adeptus eft. Of. 3 a, Is infidijs & malitia laudẽ eſt adeprus. de L. 168 a, Homo mulea inſtru mẽta habet ad obrtinendã adipiſcendãꝗ; ſapientid. de Ora. 155 a, Nunc cõtrà pleriq; ad honores adipiſcédos nudi ue- niüt. Of. i5 a, Sed ijs, qui habẽr à natura adiumẽta rerũ gerẽ- darũ, abiecta omni cũctarione adipiſcẽdi magiſtratus funt. Pro S. R. 40 b, Non mirum eſt, quòd uis diuma affequi non Potuit, ſi id mens humana adepta non eſt, de Fin. 156 b, Adi- piſcendarum uirtutũ cauſa. pro Fla. 155 a, Lyſanias adeptus eſt ordiné ſenatoriũ. Qu. Fr. 29 5 b, Nos ea, quæ cõſecuri ſu- mus, his ſtudijs& artibus ſumus adepti, quæ,&eſ.

ADITVS, 4, um. participium ab adeo, adis. Off. 13 b, Vix inue-

nitur, qui laboribus ſuſceptis pericullsq́; aditis, non quaſ mercedem rerum geſtarum deſideret gloriam. Part. 231 a, Aut adita ad nomen. Ep. 244 a, Duo ſunt aditus in Ciliciam ex Syria. I. V. 223 b, Aditus enim in id ſa⸗ crariũ nõ eſt uiris. Qu. F. 294 b, Aditus eſſe facillimos ad ali quẽ. At. 230 a, Quęg quidẽ noſtris amicis diuinis uiris aditũ ad cœlũ dederũt. de Ora. 143 a b, Dare aditum alicui ad ali- quã rem. Off.⁊ a, Vt ad officij inuentionem aditus eſfet. At. 60 a, Tu uelim Fabium, ſi quem habes aditum„odorere,& iſtum conuiuam tuũ deguſtes. de Ein. in a, Quæ omnino a- ditũ habere nullũ poteſt in urbẽ, in forum, in curiã. Atti. 241 b, Aditus ad Antonium diffcilior eſſe dicitur. Et Epi. 9o a, lephãti pro- pter magnitudinem corporis difficiles aditus habét ad pa- ſtü. de Or. 93 a, Nũc uterq; ueſtrm patefecit earũ rerũ adi. tũ quas quęrimus. pro Fon. 278 a, Magnitudine rei ſic occu. pãt animos eorũ qui audiũt, ut difficilis aditus ueritati re- linquatur. de Cla. 176 a, Ad quos omnis nobis aditus, qui pens ſolis patuit. obſtructus eſt. pro Pom. a, Vrbes permul tas uno aditu atq; aduẽtu eſſe captas. pro Pom.⸗ b, Patefa- ũ noſtris legionib. eſſe Pontũ, qui ante pop. Ro. ex omni aditu clauſus eſſet. pro S. R. 36 b, Interclu dere omnes aditus alicui ad aliquem. pro Cec. 292 b, Non ſolum introitu, ſed omnino aditu prohiberi. At. 32 b, Cõparare ſibi aditum ad res peſtiferas. contra Rul. 73 b, Sed attendite animos ad ea quæ ſequuntur, hũc quaſi gradũ quendã atꝗ; aditũ ad cæ- tera iactũ intelligetis. pro Cl. 42 a, Hominibus ignominia noratis, neq; ad honorem aditus, neq; in curiã reditus eſt. Pro Syl. 167 b, Quæro à te, cur qui aditus ad cauſam Horten ſio patuerit, mihi intercluſus eſſe debuerit? Antequam. 193 b, Cum aditus cuſto di patriæ præcluſus ſit. pro Mur. 127 b, Vt aditus ad cõſulatum poſthac omnibus patérer. Off 59 a, Sed eſt alius quoq; aditus ad multitudiné. pro Dom. 235 a, Cum in templum Caſtoris aditus eſſet apertus nemini. pro Dem, 237 b, Dats de hac religione aditum pontifices, iam teperietis,&c. Or. 201 b, Veſtibula nimirũ& aditus ad cau- ſam faciet illuſtres.pro Cecin. 291 b, Non modoò limine, te- ctoq; ædium ſuarum, ſed primo aditu ueſtibuloq́; pro- hibere aliquem. I. V. 141 b, In primo aditu ueſtibuloq́; tem- Pli. I. V. 241 b, In ipſo aditu atque ore portus. de Orat. 102 a, Ab hoc aditu ianuaq́; patefacta. I. V. 227 b, Aditus& terra & mari ad urbem. de L. 74 b, Deus uult omnibus patéère ad ſe placandũ& colendũ uiã I. A. 15 b, Forũ ſepietur, clauden tur aditus, armati in pręſidijs, multis in locis collocabũtur-

ADIVDICO, a2. aliq uid alicui per iudiciũ attribuo. Atti. 54

b, Nemo enim dubitat, quin domus eſſet nobis adiudicata. I. A. 226 A, Si reſp. iudicaret, Antoniône an Bruto le giones adiudicaret? Off. 7 b, In medio relictum quod erat, populo Romano adiudicauit. At. i8 b, Pompeius ſæpe mulrisq́; uer bis fuis mihi ſalutẽ imperij adiudicauit. de Or. 120 a, Iudex, qui nobis cauſam adiudicaturus eſt. I. V. 63 b, Adiudicare a- li quem in ſeruitutem alicui. contra Rul. 74 b, Adiudicare a- liquid alicui.)((Abiudicare aliquid ab aliquo. L. Abiudico.

ADIVMENTVMWn. ſubſidium, præſidium. de Or. 88 a, Plu

ra detrimenta publicis rebus qudàm adiumenta per homi- nes eloquentiſsimos importata. Attic. 275 a, Bruti eruptio nõ ſolum ipſi ſalutaris fuit, ſed etiam magno ad uictoriam adiumento. pro Quin. i a, Hoc mihi in cauſis conſueuit eſſe adiumento. de Fin. 139 a, bis, Vt nihil, aut non multũ adiu- mento ullo ad ſuam cõfirmationem indigeret. de Or. uè a, Qui locus eſt talis, ut plus habeat adiumẽèti quàm incõmo di, hunc iudico eſſe dicendum. Off. 15 a, Qui habent à natu- ra adiumenta rerum gerendarum. Off. 1a, Quam quidem ad rem magnum attulimus adiumentum hominibus no- ſtris. pro Pomp. b, Præſidia periculis,& adiumenta hono tibus quærenda ſunt. ad Her.) b, Num quem habuerit, de conſcijs, de adiutoribus, de adiumentis.

Kb 3 AbIVN-