*

„ —ö

—y—

— 1— — 3—————ee— 8*. 5 5 5—“ 5.

1 A D

3 APDDVCTVS, 4,um. Tuſc. 187 a, Tormenta eò grauiores e-

miſsiones habent, quò ſunt contenta atq; adducta uehe-

aentius. de N. 05§ b, In agro ambulanti ramulum adductũ, cum remiſſus eſſet, in oculum recidiſſe. I. V. 55 b, Dolebam jn eum locum me adductum, ut,&c. pro Clu. 58 a, Cæteri nouis affiniratibus adductti, ueteres inimicitias deponunt. J. V. 55 b, Adductus ſum officio, fide,&c. ut onus hoc labo- ris ſuſcipiẽdum putarem. I. V. 191 b, Benignitate adductum concedere aliquid. pro Syl. 182 a, Tamen humanitate addu- Kus, eum defendit. de Orat. ↄ2 b, Tumq⅞; cgo hac opinione adductus ſcripſi etiam illud,&c. Att. 16 b, Non odio addu-

A D 32

ADHAERESCO; t“.. Attic. 5- b. Vtiq; fac uenias, ſi potes in

*

his locis adhæreſcere. de Cl. ¹9 ½ a, Hortenſius in continua- tione uerborum adhæreſcens. de Or. 107 b, Quæ recta ſunt probari, quæ praua ſunt, faſti dijs adhæreſcere. Oſt. 7 b, O- mninoq; ita iuſticiæ honeſtatich; adhæreſceret, ut,&c. Ppro D. 125 b, Prouidendum fuit, ne in hanc tantam materiam ſe- ditionis iſta funeſta fax adhæreſceret. de Or. 128 a, Arpumen tum ratio ipſa confirmat, quæ ſimulatq; emiſſa eſt, adhære- ſcit. de Cl. 190 a, Oratio ita liberè fluebat, ut nunquam ad- hæreſceret. I. V. 3w a, Tenes ne memoriate extremum adhę-

fiſſe? id eſt, extremum quæſtorem eſſe factum.

——

ADHAESIO,onis. de Fin. 52 b. L. Copulatio. AD HIB EO,e. admoueo, pono, adiungo, adijcio, utor, con- fero, affero. de Ora. 125 b, Niſi omnes ij motus, quos orator

.

ctus alicuius, ſed ſpe ſanandæ reipublicæ.. ADEMPTIO, ns. ablatio. pro Do. 229 a, Adẽptio ciuitatis. ADEOaduerb. uſq; ed, tantum, ſeu tam, ſic ut, adeò ut, ma-

——— ——

———— ——,—*

—

—

——————

1

ö * 1 8 4 * 8 8

1

6

4

gis aded, quin, imò etiam. Qu. Fr. 202 b, Remp. funditus ami Kmus, aded ut Cato adoleſcens,&c. pro Cl. 53 b, Adene e- rat ſtultus, ut,&c. pro Fl. 156 a, Neminem quidem adeò ˖in- fatuare potuit, ut ei nummum ullum crederet. pro Se. 21 a, Ar uerd illi adeò uim facinoris ſui perhorruerant, ut cogi- tarint,&c,. pro Rab. 96 b, Adeône hoſpes huius urbis es! Ep. 163 a, Aded mihi uifus eſt lepidus, ut,&c. pro Deiot. 149 b, Adeône, ut etiam humanitatis iura uiolenturè de Orat. 0 a, Magis adeò id facilitate, quàm alia ulla culpa mea conti- eit. Off. 8 b, Adeò ſumma erat obſeruatio in bello mouen- do. J.V. 33 a, Id adeò ex ipſo S. C. cognoſcite. 232 b, Id adeò exme cognoicite. pro Cecin. 30¹ b, Id aded, ſi placet, confi- derate, pro Cl. 4 a, Id adeò ſic cognoſcite. Atti. 152 a, Hanc adeòd habeo gratiam tibi. Ep. 19 4 a, Adoleſcens tuus atque aded noſter. pro Clu. 34 a, De foro atque adeò de ciuitate fublatus eſt. Epiſt. 4/7 b, Aliquid atque adeò mullta addũt de ſuo. l. P. 80 a, Tunc etiam arque adeò uos geminæ uora- gines,&c. Attic. 244 a, Quod ad te antea atq; aded prius ſcripfi. Epiſt. 166 a, Adeò longo& infeſto itinere ad me ue- niri doleo. pro Arch. 18 a, Arque hoc adeò mihi conceden- dum eſt magis, quòd,&c. Attic. 24 b, Interea curſus quos prima àparte iuuentæ, Quosd, adeò conſul uirtute ani- moq; petiſti, Hos retine,&c. Poetæ.

AD EO, adis. aditus eſt, adire poſſum, ſubeo. I. V. 10¹1 a, Cæteri hæredes adeant ad Verrem. Epiſt. 41 a, Ad me adire quoſ- dam memini,&c. pro Cec. 300 b, Cum adibã ad iſtum fun- dum. Ep. z5 a, Cum ad me aditum eſſet ab ijs qui,&c. Epiſt. 39 b, Te adeũt ferè omnes,&c. de Cla. 19 4 a, Tum primùm nos ad cauſas adire cœpimus. Aca. 24 a, Tribunũ aliquem cenſeo adeant. de Fin. 145 a, Pythagoras Perſarum magos adijt. pro H. 156 b, M. Cratidius, ad quem eſt aditum, nega- uit,&c. Qu. Pr. 302, Cum prætores diebus aliquor adiri n5 poſſent, nec poteſtatem ſui facereut. pro S. R. 36 b, Adire pe- riculum capitis. Off. 17 a, In adeundis periculis,&c. I. V. 234 a, Cum ad prætorem in ius adiſſomus. J. V. 120 a, Antequam in ius aditum eſſet. Att. 226 a, Adire hæreditatè.& pro Qu. R. 54 a, I. A. 168 b, Cum ipfe patris hæreditatem non adiſ- ſes, Cernere hæreditatem, pro adire. L. Cerno.

ADEP§, pis. axungia, pingue quod intra cutem carnem q; eſt. I. C. n4 b, Num mihi P. Lentuli fomnus, L. Caſsij adeps, C. Cethegi furioſa temeritas pertimeſcenda eſt?

ADEPTILO, onus. de Fin. 73 a, Nos beatam uitam non depul- fione mali, ſed adeptione boni iudicemus. Par. 240 a, In uo luntate autem utilitas ex adeptione alicuius commodi.

ADEPTVS, a, um. L. Adipiſcor.

ADESPOTOS, autore carens& principe. Ep. 253 b, Rumo

res triſtiores, ſed ⁴ιιασιντεινJ— eſt incerti. ADESVS, a, um. comeſus, conſumptus. Tuſ. i80 a, Cum uerò adeſum, inflatu renouatum eſt iecur,&c. pro Qu. 7. a, Quis tam profuſus nepos, non adeſa iam, ſed abundanti pecu- nia fic diſſolutus fuiſſet? ADFERO, fer. Bru. 90 b, Triſtes de Bruto nuncij adfere- bantur. ADHAMARE arripere, capeſſere, obligare. Acad. li. 2. apud Nonium, Qui ſerius honores adhamauerüt, uix admittun-

tur ad eos. Legendum uidertur adnituntur, ut in tranſlatio-

ne maneat ab hamis ſumpta. Quid ſi etiam, adamauerunt ſine aſpiratione legatur? quod mihi non diſplicet, cum il- Iud nuſquam legatur apud alium autorem.

ADHAE C, prærerea. pro Fla. 162 b, Adhæc prædia in cenſu dedicauiſti..

AD HAERE O, res. nitor, infixus ſum. I. V. 31 b, Tela in tuis ui ſceribus adhærebunt. pro Do. 226 a, In me omnia coniura- tionis nefaria tela adhæſerunt. In Arat. Spiniferam ſubter caudam piſtricis adhęſit. Epi. 15 a, Tanquam in quadam fi- lice iam omnia adhæſerũt. pro Seſt. 6 b, Adhæreſcere ad co- Iünam. Acad.z a, Ad eam tanquam ad ſaxum adhæreſcunt.

ADGRAVESCENS. Tuſcul. 207, Siquidem qui tempeſti- uam medicinam admouens, non adgraueſcens uulnus illi- dat manus, Poetæ.

adhibere uoler iudici, in ipſo oratere impreſsi eſſe uidebun tur. pro S. R. 23 b, Non poteſt uim mihi maiorem adhibere metus quàm fides. de Na. 73 b, Melins eſt ægrotis non ad- hibere uinum omnino. de Or. 125 b, Medicus ægro adhibet medicinam. Oct. 329 a, Nulla enim remedia quæ uulnertfb. adhibentur, tam faciũt dolorem, quàm quaæ ſunt ſalutaria. Off. 7 a, Medici grauiorib. morbis periculoſas curationes & ancipites adhibere coguntur. Adhibere uim alicui, pro Cec. 294 a,& de Off. 54 a, Adhibere ſæuitiã in aliquem. Off. 37 b, pro Qu. a, Adhibenda uis eſt ueritati. cõtra Rul. 75 b, Cum ſeſe ſociorum ſanguine implerint, adhibeant manus uectigalibus ueſtris. i. diripiant. uſ. 247 b, Perſas negat Xe nophon ad panẽ adhibere quicquam præter naſturtiũ. Aca. 9 b,& Tuſ. 222 b, Cum adhibemus ad eos orationem huiuſ modi,&c. Or. 19 8 a, Ad has tot tantas q́; res adhibenda ſunt etiam ornaméta,&c. de Cla. 193 a, Is celeriter ad cauſas ad- hiberi cœptus eſt. de Or. 15 a, Pôſt adhiberi cœpta eſt ad or natũ etiam corporis, ad diſciplinas. de N. 39 b. Lueina adhi betur ad partus. Adhibere odores ad deos. de N. 23 b.Adhi- here multum ſtudij ad dicendum. de Cl. 178 a, pro M. /25 b,

Huic ego, iudices, ſatisfacere cupio, uosq́; adhiberi arbi-

tros. de D. 139 b, Nulla adhibhita ſua autoritate. Adhibere cal caria uel frenos alicui. de Cl. 18 32 a. Attic. 19 a, Vt priuatis re- bus meis adhibeam quandäã cautioné. At. 290 a, Tanta adhi bebatur à nobis cõtentio, ut rẽ cõfici poſſe non dubitarem. de N. 2 b, Quid eſt quod ullos dijs immorralib. cultus, ho- nores, preces adhibeamus. At. 291 a, Ea auté adhibita doctri na eſt, quæ uel uicioſiſsimam naturã excolere poſsit Ep. 75, Rationes cöfectæ, me abſente, ſunt tecum, ad quas ego nihil præter lectionem adhibui. Adhibere iudicium. Orat. z01a. Att. 19 3 a, Quos ego uniuerſos adhibere liberaliter, optimũ quemq; hoſpitio amicitia, cõiungi dico oportere. de Or. 14 4 a, Vt oratio, quæ lumen adhibere rebus debet, ea obſeu ritatem afferat. de Or. 22 a, Vt his rebus adhibeat tanquam lumen aliquod, memoriam, uocem, uires. Adhibere miſera- tioné, de Cl. 172 a, Adhibere neruulos& ſuauitatem. At. 264. a, Adhibere officium erga aliquem. Ep. 205a, Adhibere pa- tronum. de Or. 37 a, Adhibere teſtes& laudatores. de Fin. 73 b, pro Rab. 92 b, Adhibeatisg; in hominis fortunis miſe- ricordiam, in reip. ſalute fapienttam, quam ſoletis. Off. 62 a, Qui orationis uanitatem adhibuerunt. Adhibere deum te- ſtem.& 60 b,& 2 a, Adhibenda eſtigitur quędam reuerentta aduerſus homines,&c. Att. 186 b, Quam ad omnes res adhi- bes, in primis ad conualeſcendum adhibe prudẽtiam. Qu. de Pet. 207 a, Ad hanc rem adhibeas neceſſe eſt omnè ratio- nem,& curam,& laborem. I. A. 153 a, Ad deliberationes, quas habebat de rep. principes ciuitatis adhibebat. Atri. 127 a, Vt omnes adhibeam machinas ad tenẽdum adoleſcentem. de Cl. vũ a, Plurimum ſtudij ad diecendum,& ad omnes bo- narum rerum diſciplinas adhibuiſſe. Qu. Fr. 327 a, Cæſar uir rutem& grauitatem in ſummo dolore adhibuit. de Cl. 168 b, Sed tum ferè Pericles primus adhibuit doctrinam.& 188 b, Cæſar rationem adhibens, cõſuetudinem uitioſam emen dat. Ep. 21 b, De ſacerdotio tuo quantam curam adhibue- rim, cognoſces,&c. pro Arc. 186 b, Quorum alter res ad ſeri bendum maximas, alter cùm res geſtas, tum eriam ſtudium atq; aures poſſet adhibere. Ep. 4 b, Hactenus exiſtimo no- ſtram conſolationem rectè adhibitã eſſe quoad,&c. de Cl. 196 a, Tamen ea conſolatione ſuſtentor, quam tu mihi Bru te adhibuiſti tuis ſuauiſsimis literis. I. A. 2z1 b, Nec Anto- nius ullius ſupplicij adhibendi, ſi poterit, ullam partem eſt relicturus. Acad. 19 a, Sed adhibebit modum quendã, quem ultrà progredi nõ oporteat. Ep 155 a, Adhibere moderatio- nem in aliqua re. Oſt. 45 b, Modusq, adhibeatur, is G; refera

tur ad facultates. de Fa. 146 a, Siue medicũ adhibueris, ſiue nõ, cõualeſces, ꝓ Do. 220 b, Illud in primis, ne qua calünia,

ne qua fraus, ne quis dolus adhibeatur. Of. 35 b, Quem nos correctione quadã adhibita, potiſsimum ſecuti ſumus. Of- 15 a, Quocirca philoſophis& magnitudo animi eſt adhi- benda,& uacuitas ab angoribus. Offic.15 a, Capeſſentibus

rempub.

ͤℳ§õGG—

—2

— =—