la dam, ſocins ad e ben n iuit. Atric. 2 1a, p 4 teq. 1932 4,14„. ingua me ditur aide Auint. Sca ar ad ds⸗ ot.Scauola nemini 1 84, in deplo. .92 b. Res qux ad dicen — i ad a ha doeeh m gratiam m& habendam certaè ſi eſpondendum furrexi. Cal.4 b, Orario ad cri 153 a, Autor egregius ad luſtos uiros ad imperan. dere fidj aliquem achimi⸗ p'Sclaram iuuenturt ad d perdocendum. Qu. de tia ad conficiendas cep. dum. Off. 54 b,L. Man. gerendam add dit. de0. erſa d medicis hetbarum eulorum mordoez. deD. burgidum poſsit. de Di. orü. At. 41 a,Reliqua tem im ad finè doloris. de Le. ad anriquorũ läguorem 0 qut inſiſtũ, nihil ad no w ad pontißcem de iure ciuitaté de Le. int a, Sed .Acad. 15 b, Hoc nihilad n negociũ geſtit Roſciut, nid ad tet ad Att. 195 3 Ni- dei quam quaro. de Or. dad me, ac multo etiã ma 1pro Sex. Roſc. 414,Vtad
10 ſtras uerxare peßaint. E
Sillud ſyncerum ac ſubti⸗ abilus, qudm, Rc. de Or. um ſuu wouere poſait.
22 I1D
Quod ſomnium mirificè ad uerbii cum re cöuenit. de Ora, 332 a, Verhũ ad literam immutatum: ut neuius, ignauus. pro §. R. 32, Si quid eſt, quod ad teſtes reſeruer, ibi nos,&cc. pro S. R. 37 b, Tecti efſe ad alienos poſſumus: intimi multa aper tiora uideant neceſſe eſt. cõtra Rul. 70 a, Ratione aſſecutus
eſt, ut id quoad licerer, populi ad parres daret. de Fat. 14 0
b, Te proponere aliquid ad quod audiam, uolo. pro Cæl.
39a, Ad iſtam omnem orationem breuis eſt detfenſio. de
Di. 87 a, Aliquis ad meridiem ſpectans. pro Qu. iu a, Ad ne- Bocium ſuum relicto procuratore proficiſci. At. 123 b, Abij- cere ſe ad pedes alicuius. de N. 76 b, Palliũ aptum ad omne anni tẽpus. de Leg. 182 b, Ad cantus& ad tibicinem proſe-
qui laudes honoratorũ uirorum. Tuſc. 171 b, Cum tam bo-
nos ſeprenarios fundat ad tibiaã. I. A. 24 4 b, Facilis eſt circũ- ſpectus, quid ad dextram, quid ad ſiniſt am ſit pro R. P. 127
b, Ego me aliquando ad literas uindicabo. Ad aliquem per
gere, id eſt, domum illius petere. de Fin. 14 ⁷ b.
ADAEQVO, as. parem facio. pro Arc. i90 b, Noſter hic ma-
gnus, qui cum uirtute fortunam adæquauit. pro Ar. 19 a, Commemorationem nominis noſtri cum omni poſterita- te eſſe adæ quandam. pro Cor. 68 a, Qui in ſumma amico- rum copia cum familiariſsimis eius eſt adæquatus. Qu. Fr. zuu b, Senatorum urna copiosè abſoluit, equitum adæqua-
uit, Tribuni ærarij condemnarunt. de Vn. z02 a, Quæ à me ipſo facta ſunt, deorum uitam poſsint adæquare.
ADAMO, mas. de Orat. 148 b, Qui patientiam& duritiem in
Socratico ſermone maximè adamarat. Acad.; a, Eam ſen- tentiam quam adamauerüt, pugnaciſsimè defendunt. Epi.
19 a, Si hoc ſtatueris, quarum laudum gloriam adamaris,
uibus artibus eæ laudes comparantur, in ijs eſſe elaboran Jun Pro Mil. nè b, Nihil erat cuiuſquam, quod ille adamaſ ſet. de Or. 149 b, Si illam præclaram& eximiam ſpeciem o- ratoris perfecti& pulchritudinem adamaſti. I. V. 22 4 a, Id
adamaſti quod nunquam uideras. pro Fl. a, Quod flo-
rere in generis ſui gloria uiderat, prætor adamauit. I. V. 126 a, Cum ſigna quædam pulcherrima uidiſſet, adamauit.
ADAVGEO; ges. cumulo.)((minuo, extenuo. de In. 69 a, Per
quem facti honeſtas adaugetur. de In. 71 b.& ad Her. 13 b, Haæc ſigna adaugẽt ſuſpicionem. pro§. R. 23 b, Tamen alijs
nefariſs cumulant atq;, adaugent. ADAVGESOCO, cis. creſco. de D. 83 a, Aut denſus ſtridor,
&c. Ortus adaugeſcit ſcopulorum ſæpe repulſu. Poetæ.
ADDICO, us. dedo, mancipo, deſtino, adiudico. pro Ce. 287
b, Licetur Ebutius, dererrentur emprores multi, parrim gra
tia Cæſenniæ, partim etiam precio, fundus addicitur Ebu- tio. pro Seſt. n a, Quos æris alieni magnitudo Tribuno ple
bis conſtrictos addixerat. pro Do. 234 b, Is neminem inue- nire potuit, cui ſedes meas addiceret. I. P. 98 a, Nônne Fufi- dium creditorem debitoribus ſuis addixiſti? In Ant. 212 a,
Antonius regna addixit pecunia, Bona alicuius nummo ſe- ſtertio cuipiam addici, pro R. P. 130 a.&, Tua bona Poſthu-
me nummo fſeſtertio Ame addicuntur. I.S. 273 b, Non enim uni priuatim ancillatus ſum, neq; me addixi. pro Mil. ud b,
Incidebätur domi leges, quę nos noſtris ſeruis addicerent.
I. P. 91 b, Cùm addicebas TPrabuno pleb. cõſulatum tuũ. pro Pl. 279 a, Senatus cui me ſemper addixi. I. A. z 0ua, Quine
ſorti quidẽ fortunas noſtras deſtituit, ſed libidini cuiuſq; addixit. Poſtꝗq. 207 b, Cũ hoc coire auſus es, ut reip. ſtatũ, ut
Senatus autoritaté, ut ciuis oprimè meriti fortunas prouin ciarũ foœdere addiceres. Anteq. 195 b, Rei ſentérijs prius iu-
D 30 At 14 4 a, Mihi iſta omnia iam addicta uaſtitati uidétur. de Ar. 250 a, Quod tu Brogitaro addictum pecunia rradidiſti. I. 4.333 b. Gladiatorio generi mortis addictus. Ar, 2 b, Sed quid eſt quod cũcti Luceijs ſunt addictiel. 124 b, Ob 16 iu dicandã pecuniã accipere, precio habere at dictã fids& re- ligionem. J. V. 125 a. Habere fidem alteri adaictam pecunia, ADDIS CO, ſdv. de Sen. b, Solon dicebat ſeneſcere ſe mul- ta indies addiſcentem.& 82 a, Quid quòd etiam addiſcunt aliqui dede Fin. 145 a, Vt ea quæ Socrates repudiauerat, ad- diſcerer. de Or. 5ra, Atq; uelocius puer addidicerat. de Or. 156 b, Sed ut aliquid addiſcerem,&æc. ADDITAMENTV Miu. appendicula. pro Seſt.;8 a, Ligus iſte neſcio qui, additamentum inimicorum meorum. ADD O, du. adiungo, acceſsions adiungo, aſtero, alſcribo. de Orat. nz a, Paululum ſe erexit,& addidit hiſtoriæ maiòrem ſonum uocis Anripater. Epiſt. 4 a, Sed aliquid atque adeò multum addunrt arq; afferunt de ſuo. Addere.)(demere. A- cad. 13 a,& At. 290 a, Vnus annus additus labori tuo. pro R. P. 122 b, Ne quid ad eas ruinas, quibus hic oppreſſſus eſt, ad- dendum acerbitatis putet. Epiſtol, 3 a, Vt plus additum ad memoriam nominis noſt i, quàm ademptum de fortuna uideretur. de Finib. 7½ a, Id autem eiuſmodi eſt, ut additum ad uirtutem, autoritatem uideatur habiturum. Ep 210 a, Si ad id, quod ipſorum cauſa uis, addideris cumulum cõmen dationis meæ. Poſtquam, 210 a. Ad hæc ornamenta dignita tis meæ, reliqua uos ijdem addidiſtis,&c. de D. 137 b, Nunc Prætor intermiſsionem foréfis operæ& lucubrationes de- traxi,& meridiationes addidi, quibus antea uti non ſole- bam. At. 3 a, In illam orationem Metellinam addidi quędã. At. 203 a, Eas literas in eundem faſciculum uelim addas. Offic, i4 a, Harum rerum duarũ ſplendor omnis& ampli- tudo eſt, addo etiam utiliratem in poſteriore. At. 262 b, Ad- dis mihi ſcribendi alacritatem. At. 10ο b„Hæc opinor ſunr in his libris, quos tu laudãdo, animos mihi addidiſti. Off. 12 b, Addédo deducendod; ui dere, quæ reliqui ſumma fiat. de Or, 145 a, Addere, mutare, detrahere. ADDVBITATIO, onis. Off. 55 b, alids Dubitatio. ADDVBITATVS,,um. Off 1⁷ a, Eod; magis ſi plus adipi- ſcare re explicata boni, quàm addubitata mali. ADDVBITO, as. dubito. de Ora. 209 b, Vt addubitet, quid Potius aut quomodo dicat. Ep. 110 a, Quòd ad me ſine prę- nomine epiſtolã miſſti, primam addubitaui, num,&c. de N. 5 a, Profectò eos addubitare coget doctiſsimorũ homi- nũ diſsẽſio.& 49 b. Id de quo Panætiũ addubitare dicebat. ADDVCO, ca. deduco, induco, contendo, contraho.)(.re⸗ mitto. pro Qu. a, Publicius, qui ex Gallia pueros iſti ad- ducebat. At. 125 a, Gentes feras armatas in Italiam adduce- re. I. V. 179 a, Adductus erat in ſermoné, inuidiam, uitupera- tionẽ. Ep. 107 b, Nondum uolunr iſti lauti terra nata in ho- norem adducere fungos, heluellas. I. V. 55 a, Adductus ſum iud. officio, fide, miſericordia,&c. de Or. 106 a ‚Mediocris- ne res in controerſiam adducta eſt? pro Qu. 5 b, Adducere aliquè in ius. pro S. R 32 b, Cauſa, quæ aliqus ad facinus ad- duxit. Epi. 58 a, Adduci ſpe alicuius rei uel cupiditate. Epi. 63 a, Adduci uoluntate ad aliquid faciendũ,& induci odio. Poſtq. 207 b, Nõ te illius unguentorũ odor in eã cognitio- nẽ adducebat, ut tibi non licerer,&c. At. 90 a, In eam ſpẽad- ducimur,&c. de Offi,ↄ9 b, Ita cõtracta res eſt& adducta in anguſtum, pro Do. 22 8 b, Ciuit atem in diſcrimen adducere.
ratronem ad eum finem,
n dere. l. C.97 b, Quem ad Mpro CI. 49 b, Conuer-
Adducere aliquem in ſummas anguſtias. pro Quin. 3. b, 4„—.* 88—...—. 1..... 8—
dicum cõuinci, quàm ſupplicio addici debẽt. pro Mil. 97 a, Adducere aliquem in diſcrimen capitis. pro Deiot. 14 4 a,& Eius ipfius domũ euertiſti, cuius ſanguiné addixeras. Att. Attic. 75 a, Adduci in diſcrimen. Adducere ali quem in inui-
dn he⸗ 158 b, Vt ſcriberé, cui uellé addici. I. P. 87 b, Nã lege Cæſaris diam falſo crimine, Off 67 b. de Pro. 77 a, Adduci ad ſuſpi⸗ rc. ine treros ordine, omnis tibi Græcia addicta. de Orar. 132 b. Quãrti addictus? candum nullo modo poſfum, ut C. Iulius,&c. Ep. 22 a, Non ter ſorwam, nibil ad 9 mille nümùm. de L189 a, Libertas plebi ſic data eſt, ut mul enim adduci pofſum, ut abs te,&æc. de Cla. 170 b, Myronis ahbi, Deus in ſattenig tis pręclariſsimis addiceretur, ut autoritati principũ cede- ſigna nõdum ſatis ad ueritatem adducta. Att. 327 b, Ad in- ltus ei. pro Cl. 35Et 1
ret. I. V. 5 b, Addicitur id opus H-S.D L. X. millib. I. V. 105
Alelt millik terregnum comitia adducta. At. 10 b, Si ad concordiam res
ein in illius mortur corpo b. Addicirur medimnis M M. Addicere bona alicui. I. V. 104 adduci poteſt. de Or. 101 b. Infimi homines mercedula addu 4 „ 4d us pontifcũ ciul- a. Off. 6ra, Cum eorum alteri tyrannus diem necis deſtinaſ cti,&c. V. 75 b, Cũ accuſatio noſtra in obliuionem diutur- „t gera hanc quoqus ſer,& is qui morti addictus eſſer,&c. J. A. ⁷0 b, Nemo te de nitatis adducta ſit. At. 18 b, Pompeium in eam uoluntatem tera uu nern„ebiquos l. uendita arq; addicta ſententia mouere potuit Parad 120 b, ad duxi, ut faceret,&c. de Cl. 173 b, Audiui iſta de maioribus d quid eat umo, Ego te non ſtultũ ut ſæpe, non improbũ ut ſemper, ſed de- natu, ſed nun quam ſum adductus ut crederem. de N. 29 a. erid hic mo neentosſ- mentẽ& inſanum rebus addicã neceſſarijs. pro Fl. 156 b, Iſte& Epi. 23 a, Non poſſum adduci, ut purem, Gec. Epiſt. 33 a, nuwerum qu dad x) cum iudicatũ non faceret, addictus Hermippo,& ab hoc Qudòd itinerum meorum ratio te nonnullam in dubitario- 1 her ednaun 114 2, Do⸗ ductus eſt. Addicere ſeſe alicui certò. deln. 62 b, Addicet cor nẽé uidetur adducere, uiſurus ne ſis,&c. Qu. Fr. 290 a, Cũ id „decim. C 3, Heti pus ſuũ turpiſsimæ cupiditari. ad Her. 29 a, Addicere uitam cõmiſerim, præſertim ut ille alter annus etiã tertium poſsit
n. Sandfr ſuam omni intemperãtiæ. Ad Her. z2 b, pro Qu. 7 b, Vt par adducere. At 273 a, In eum locum rem adductam intelligit,
am Dubi'o aner- ſimonia nuda cupiditati petulantiæq́; addicatur.. Sc. Epi. 18 a, Vt te in meam ſententiam ad ducã. de L. 170 a, 08. At. ¹9§ 4 zuerteren AD DICTI O, onus. J. V. 6⁸ b, Addictio& cõdonatio bonorũ. Vt iam uideam, adduci hanc quoq;, quæ te procreauit, eſſe m. Ark. no bbareg au ADDICTV S, a, um. mãcipatus.)(miſſus. L Alligo. pro Mil. patriam tuam. de Vn. 196 b, Idq́; ex inordinato in ordinem poema ad Cal⸗ 1b,A4 0- u2 a, Milo uitam ſuam maximis pręmijs propofſitam& pe- adduxit. ad Heren. 29 a, Adducere animum auditoris adin- ueram Tuſcu 34 nel pe nè addictam ſciebat. pro Cal. 54 b, Hunc addictum, dedi- dignationem. Adducere, pro cöõtendere, ſeu contrahere. de hecigitur cogn fra⸗ tum, obſtrictũ tibi habebis. Tuſc. 176 a, Qui certis quibuſ- Am. 104 b, Cõmmodiſsimum eſt, quàm laxiſsimas habenas 1. Jubitaret quos o hune dam deſtinatisd; ſententijs quaſi addicti& cõſecrati ſunt. habere amicitiæ, quas uel adducas cũ uelis, uel remittas. * gitur 9ns b,.. b 2 ADDV,