Druckschrift 
Nizolivs Sive Thesaurus Ciceronianus : omnia Ciceronis verba, omnemque loquendi atque eloquendi varietatem complexus ....
Entstehung
Seite
17-18
Einzelbild herunterladen

ones putaſti? IVnn ur, dicam certa quod dere admonitionem uiſus eſt, At.3 2 iſt tractare. E p.10 b

le accipiũt. Accipitur an dus confulatus exa ima,& inopia omniũ Sparta pueri uerbe. 11a. Nos Aſia accepit ee aliquem uerbis, I. V. 1me acceptum diwi- & eum dene uel ma⸗ apparatu accepti ſer nus, de Som. 126 b. B. dra. 3 b. Conuiuæ hi. ter clementerq homi- item, Epiſt. 103 a. Acci-

he etiam inſimulas, neo b. Sed in hoc homine 25 b,& 193 b. Accipere n, id eſt excuſationem, uam noſco, id eſt acci-

illum iraſci, Atti. 5z b. b,&16 b. tem. I. V. 256 4,& 03, oſpitio accipias exiſti- Ep. 36 b. Ea quæ pa- ibi. Ea quæ minus in- bas, illud accipiebam. retari Epiſt.; b, Qua 3 2, Cognoſce equita- In hac lege hanc cau⸗ b, Vim uerbi in aliu ſe Or. 31a, Aduerbum, Ora.z* Hunc locum, num germand pattfach ac dicat accipi ac ſeuti⸗ ipſe oculis atg; animo o planißsime erponam. Ofub⸗ Acctpifentc amen,&c. de N. 4 5 ute didiciſſe acceperim. ſtate acceptæ. d pimus.I.V. 4 ³

dn Plun. 169 b K dic.

liquem b. Accipere a

iquo nopinionem de aliquo,

. e Or. onem de aliquo. epit e.. geditionemneg;

3a. de N.

us ac mnech? 1 gi poffe.. aul ernicum

127 A C exornauit ſuorum. ad Her. P. Mutius eum qui L. Aecium poetam nominarart in ſcena, condemnauit. In Bruto, Accius cum Pacuuio ſene admo dum, fabulam docuit. Famil. lib. 9. Accij OCenomaus, tragœdia. ad At. lib. 16. Accij tragœdia Ti

reus. Famil. lib. 7. Apud Accium Philoctetes, air. De Nat. lib.

3. Nec pollum Acci] Nanij Lituum contemnere. ACGOIVS hiſtoricus. de Leg. lib. 1. ACCIIcuiuſdam perfidia in Ciceronem. Ep ad kr. lib. 1. ACCIANVS, ab Accio. Tuſ. 204, Hincille Agamemnon Ho mericus,&cidem Aceianus. .CCLAMA TIO, onu. adelamatio, admurmuratio, excla- matio. de In. 4 7 b, Quod genus ſtrepitum, acclamationem, ſtatim non incommodum eſt inijcere.&, Acura& artenua- ta nimis acclamatio, ad Her. 20 a,& ibi. Exclamatio pro eo- dem& de Or. 139 b, Vitanda eſt acclamario aduerſa popu- li. Qu. Frat. 396 b, Caro contradixit maxima acclamatione benarus. Pompeius non modò acclamatione, ſed conuicio K maledictis impeditus fuit, Qu. Fr. 30 8 a, Acclamario ad- Hocatorum Clodij, Attic. iu a. ACCLAMO, M. de Clar. 183 a, Sed tamen non metuo ne mi- hi acclametis.&, kloſtis omnibus qui acclamatſenr. I V. 162 1 acclamari ſolet. Pro Mur. 128 a, Is non auſus eſt dicere, quot millia fundus ſuus abeſſet ab urbe. nam cùm dixiſſet minus

abeffe LIII, populus cum riſu acclamauit, ipſa eſſe. pro Ce

cin. 209 a, Ne acclametur. J. P. 93 b, in malam partem. ACCLIVIS, ue. arduus, erectus. Quin. Fr. 319 b, Ea uiæ pars ualde accliuis eſt. ACCOL. Alæ. iuxta aquas montésue habitans. In Ver. 226/ b, Ennenſes omnes ſacerdotes, omnes acco atque antiſtites Cereris efſe uidentur. 8 ACCOI. O, Ms. Or. au a, Vos qui accolitis Hiſtrum fluuium, ex Mæuio.&, Illa gens quæ illum locum accolit, ſenſu au- diendi caret, de Som. 129 a.

ACCOMMODATE.Or. 207 b, Definire aliquid ad popu

larem intelligentiam accommodatè. Dicere quàm maximéè ad ueritatem accommodatsè, de Or. 9 a.

ACCOMMODATIO, Ous. In Ver. 191 a, Ex huiuſmodi ini

3

rio, atque ex liberalitate cc accõmodatione magiſtratuum, conſuetudo aſtimarionis intro ducta eſt. ACCOMMOPDATVS, 2, um. aptus, congruens, cõſtitutus. Acad. lib. 2. Nam quomo do nom poôteſt animal ullum non appetere id quod accommodatum ad naturam appareat. Græci id oiwdow appellant. de Orat. 103 a, Sententiæ ad pro- bandũ accômodargę,& uerba ad audiendum iucunda.&, A- nimi motus probandi, qui item ad naturam accommodati ſunt, Oft. 20 b. Oratio ad perſuadendum accommodata, A-

cad. 45 a. Animi præparati rebus ad trãquillitatem accom-

nodatis, de D. 105 b. Nunquis ueſtrum ad uim, ad facinus accommodatus eſte'nemo, contra Rul. 9o a. Minimè ſum ad 1 1. 3 te cõſolandum accommodatus, Epiſt. 71 b. Accommoda-

tum ad rem de qua ag tun ad Her. 2 a. Hæc lex uobis accom

modata acq; utilis eit, contra Rul. 68 b. Numeri fingularis orationis generibus accommo dati, Or. 216 a,& pro Clu. 18 a. Fompeij ratio, quæ fuit accõmodata L. Syllæ deſcriptio- ni, pro Flac. 152 b. Sed te conddo ea eſſe tacturum, quæ mihi intelligis eſſe accommodata, Epiſt. 32 a. Tunc mihi ille di- xit perfore accommodatum tibi, ſi, G&c. Epiſt. 33 a.

ACCOMMODO, 2. cõmodo, apto, retero, naturã meam

uerſo,& ad tempus rego. Ep. 203 b, Peto à te, ur ei de habita tione accommodes. Largiendi ratio& ad facultates accom modanda,& mediocritate moderanda eſt, Of. 45 b. Si quid iſte ſuorum ædilibus accommodauit, I. V. 229 b. Ait, ſe ædes ſuas cuidam amico ad nuptias accõmo daſſe ‚ad Her. 40 a. Vos autem, dum illi placere uultis, ad tẽpus ei mendacium ueſtrum accommo dauiſtis, pro Cęl. 40 b. Illud ſi ſciſſem, ad id meas literas accommo daſſem, Ep. 58 b. Meum conſilium accommodabo ad tuum, Epiſt. 29 b. Qui ſe ad remp.& ad magnas res gerendas accommodauerunt, Off. 14 b. Ad uos exacuendos accommodaui orationem meam, de Orat. 95 b. Vt libenter ad eius teſtimonium ueſtrum iuſiuran ac- commodetis, pro S. R. 35 a. Si qui dies ad ruſticandum dati ſunt, ad eorum numert accõmo do, quæ ſeribo. de Leg. 157 b. Ciceroni hoc uelim proponas, ut ſumprus huius peregri nationis accommodet ad mercedem Argileti, At. 197 a. Ad alicuius arbitrium& nutum totum ſe fingere& accommo dare, pro Dom. 340 b. Vt ſe exta ad immolantis fortunam accommodent, de D. us b. Accommo dare fabulas poeta- rum ad ea quæ dicimus. Africanus ille coronam ſibi ad ca- put accommo dans, de Or. i32 a. Hæc noſtra oratio multitu- dinis eſt auribus accommodanda ad oblectandos animos, de Or. 123 a. Vulgare exordium eſt, quod in plures cauſas po teſt accõmodari, ut cõuenire uideatur, de In. a. Vt ijdem uerſus alids in aliam rem accommodari poflent, de D. i31 b.

Eſtura Hoſtienfis, cui cam prætores ſortiuntur, etiam

b A C 19 Quod in plures cauſas accõmodari poteſt, ad Her.; a. Ra- tio, quæ alij expofitioni poteſt accommo dariad Her. i3 a. Accommodare unum alteri, ad Her. 27 b. Accommodare u- nam rem ad aliam, ad Her. 1 a. Accommodare tempus ad u- nius uoluntatem, Ep. 2 a. Vt perornãdaæ litis tẽpus quoad

per leges liceat, accommo det, Of. 60 b. aliter perorandæ. de Vniuerſ. Accommo dans, medium medio copulabat. ACGRESOCO, ſuwz. creſco. de In. 74. b, Flumen enim ſubitd accreuit. Saluſt in Cicer. 271 a, Redde rationem, quantum patrimonij acceperis, quid tibi litibus accreuerit. Cornel. Nepos in uita. At. 272 a, Poſtquam indies dolores accreſce- re febres; acceſs iſſe ſenſit. ACCRETILO, onis. amplificatio. Tuſcul. 162 b, Lunam ac- cretione& diminutione luminis, quaſi faſtorum notantem & ſignificantem dies. ACCVBATIO, onis Off. 26 a, Status, inceſſus, ſeſsio, accuba- tio. de Sen. 86 b, Accubatio epularis amicorũ, ingreſſus, cur- ſus, accubat inclinatio, ſeſsio, comprehenfio. de N. z0 a. ACCVB O, as. accumbo. I. C. 106 b, Qui mihi accubantes in cõuiuijs eructant ſermonibus ſuis cædem bonorum. Hæc ſcripſi x. Cal accubans apud Veſtorium. At. 227 b. AGCVMB O, bt. accubo, cubo, diſcumbo. I. V. 252 a, Mulie- bria quotidie conuiuia erant, uir accumbebat nemo. Huc te balneo, priuſquam accumberes ducere uolebat, pro Deio- taro 14 b. Lacedæmonij, qui quotidianis epulis in robore accumbunrt, pro Mur. 142 a. In conuiuijs Græcorum mulie- res non accumbere, In Ver. 89 b. Oum lauti accubuiſſent, de Orat. 57 a. Cæſar unctus eſt accubuit, Attic. 222 a. Accubue- ram hora nona, cùm ad te harum exemplum, in codicillis exaraui, Epiſt. 142 b ACCVMVL O, s. conſtruo, coaceruo. contra Rullum 77 b, Auget, addit, accummulat aurum ex præda. ACCVMVLATISSIME ad Her. 6 a, Vt munus accumu- lariſsimè tuæ largiam ur uoluntati.& Ep. 220 b, Liberaliſsi- me& accumulatiſsinmè polliceri cuipiam.. ACCVRAT E, diligéter, ſtudioſe, exquiſitè. Attic. 126 a, Ac- curatè uelim perſcribas tuam ad me ſententiam. Accuratè & exquiſitè diſputare de aliqua re, de Cl. 190 b. Accuratè ſa & diligenter de dijs immorrtalibus diſputatũ eſt, de Nat. 5 a.& Cla. 172 a, Accuratè diligenterq́;& ſtudioss facere ali quid. Part. iud a, Illud tamen arctè tenent, accurate ã defen- dunt. Attic. 254 a, Is egit mecum accuratè multis uerbis, tibi ut reſponderem. At 74 a, Scripſi ad eum accurats. pro Arch. 189 a, Accuratè cogitateq; ſcribere aliquid. AGCCVRA TIO, Onu. de Clar. 186 b, Ininueniendis compo- nendisq́; rebus mira accuratio, id eſt, cura,& diligentia. ACCVRATVS,, um. meditatus, exquiſitus. At. 101 b, Lite- rarum tuarum accuratiſsima diligentia mirum in modunt delectatus ſum. de Oratore 8% a, Accurara orationis copia. de Or. 130 a, In tali cœtu& tam accurato ſermone. de Cl. i91 a, Accuratum& exquiſitum dicendi genus. de Am. 101 a, Ac- curata oratio alicuius. ACCVRO, as. curo, guberno. de In. 54 a, Melius accurantur quæ cõſilio geruntur, quàm qus ſine cõſilio adminiſtrãtur. ACCVRRO,rb. ad aliquem curro. Att. 35 b, Expeditus faci- to ut ſis, ſi inclamaro, ut accurras. Attic 220 b, Hic igitur ſi accierit, accurram. pro Ra. 94 b, Cùm cuncta nobilitas ac iu nentus accurrerct. Att. 229 b, Lepra me rogat ut ſi quid ſibi opus ſit, accurras. Att. 239 a, Accurres in Tuſculanum, ut ſcri bis. de D. 136 b, Iſtæ im agines ita nobis dicto audiétes ſunt, ut ſimulatq; uclimus, accurrant. Off. 74 b, Is accurriſſe Ro- mam dicitur. Epiſt. r28 a, Nos accurremus ad te. ACCVSABILIS,e. Tuſcul. 225 b, Quorum omnium accu- ſabilis eſt turpitudo: id eſt accuſanda. ACCVSATIO, Onis. nominis delatio. de Clar. 176 a, M. Bru- tus accuſationem factitauit, ut Athenis Lycurgus. ACCVSATO R., orus, de Clar. 186 a, M. Brutus accuſator ue- hemens& moleſtus.& ¹6 b, Accu ſator acer& acerbus. pro Qu. a, Poſſumus peritoris perſonam capere, accuſatoris deponere? Epiſt. 122 a, Ponere accuſatorè alicui aliqua lege. I. V. 9* a, Accuſator apponitur ciuis Romanus. pro S. R. 27 a, Lex Memmia cõtra accuſatores temerarios. Part. 239 b, Sed accuſatorem pro omni actore& petitore appello. ACCVSATORIE'. In Ver. 14 4 a, Accuſaroriè dicere.& 185 a, Non agam tecum accuſatorisè, nihil fingam. ACCVSATORIVS, a, um. Pro Mur. 126 a, Hlos lex magis quædam accuſatoria, quàm uera maledicendi facultas, de L. Murenæ uita dicere aliquid coegit. pro FI. 4 b, Qu cuſatorio iure& more ſunt facta. pro 8 R. 26 a, Non tu in 1- ſto artificio accuſatorio calidior es quàm hic in ſuo. pro Clu. 19 b, Accuſatorio animo adduci,&c. ACCVS O, s. caulam uel culpam in aliquem confero, uel trãs fero, culpam alicuius accuſo, poſtulo, inſimulo, arguo compello, appello, criminor, ciro, nomé defero, dié dico, in

11e AC

GFIES