Druckschrift 
Nizolivs Sive Thesaurus Ciceronianus : omnia Ciceronis verba, omnemque loquendi atque eloquendi varietatem complexus ....
Entstehung
Seite
19-20
Einzelbild herunterladen

19 A C

crimen uoeo, aliquem reum cito, in iudicium uoco, ad iudi cium uoco, reum facio, in reos refero, in iudiciũ capitis uo- co, litẽ intè do, litem infero, mulctã peto, litem capitis in ali quẽ infero, capitis aliquẽ arceſſo, in iudicium capitis arceſ- ſo, aliqus ambitus crimine accerſo, periculum capitis ali- cui infero, in capitis periculũ uoco, in diſcrimen capitis ad duco, alicuius criminis aliquè reum facio, actionẽ perduel- lionis alicui intendo, nomen alicuius defero, nomen alicui defero, in ſummum capitis periculũ aliquẽ arceſſo, aliquem in iudicio arceſſere, aliquem iudicio perſequi, aliquè in iu- dicium de dolo malo& de fraude tutelæ nomine adduco, ſtaruarũ nomine aliquem accerſo. I. V. 137 a,& Qu. F. 307 a, Prim ùm me tibi excuſo in eo ipſo, in quo te accuſo, me e- nim,&c. de Op. 244 b, Aeſchines à Demoſthene capitis fuit accuſatus. Ep. 4 4 a, Te leuiter accuſans in eo de me citd credidiſſes. de Fi. 70 b, Accuſare aliquẽ capitis. pro Cæl. 40 a, Accuſare aliquẽ ambitus. de Or. 174 B, Accuſare aliquem maieſtatis. pro Dom. 222 a, Deinde, ne pro indicta die quis accuſetur, ut ter antè magiſtratus accuſet, intermiſſa die quaàm mulctã irroger, aut iudicet, quarta ſit accuſatio tri- num nundinum prodita die, qua die iudicium ſit fururum. I. V. 93 a, Is apud C. Sacerdoté rei capitalis accuſatus,&c. At. 4 a, 160 b, Non committam poſthac ut me accuſare de epi- ſtolarum negligẽtia poſsis. Idem& pro S. R. 33 b.& Att. 2 b, Hoc ad te ſcripſi, quòd is me accuſare de re ſolebat. pro S. R. 33 b, Sexcenti ſunt, qui inter ſicarios,& de ueneficijs ae- cuſantur. Epi. 13 a, Etſi accuſandi ſunt, qui,&c. magis etiam reprehendendi, qui,&c. Ep. 79 3, Cuius tu deſperationẽ ac- cuſare ſolitus es. de Fin. 5 5§ b, Voluptatem accuſare, dolorẽ laudare. pro Ar. 179 a, At in ca re per L. Cæcilium Sylla accu ſatur. Ep. 2 a, Pompeium iam liberius accuſare& monere non deſiſtimus. At. 137 a, Fuſius accuſans ſcelus Põpeij. Att. 178 b,& 242 b, Grauiſsimè accuſare aliquem.

ACE R, acris, acre. Fortis, uchemens, acutus.)(Jenis. Acer in re- bus gerendis, Epiſt. 124 b. Minus acer aduerſarius, Academ. q. ed. 1. lib. 2. Animus acer& præſens, de Orat. 116 b. Flagi- tator aſsiduus& acer, de Clar. 166 b. Acer inueſtigator re- rum, quę à natura inuolutæ uidentur, de Vniuerſ. Neq; tam eſt acris acies in naturis hominum& ingenijs, 3. de Orat. A- cris memoria improborũ, pro Flac. Acre bellum, pro Corn. 63 b. Acre iudicium, Ac. q. ed. i. lib.=. Quamuis acrem ama- toré inueneris, At. lib. i. Et ſe uegetã ad ſomniandum acrẽq́; præbeat, lib. i. de Diuin. Acrem curam deſiderare, de Or. 160 b. Se acri animo defendere, pro Milo. 106 b. Ad reliqua acri

tendebamus animo, de Diuin. 109 b. Acri& uehemèti qua- dam incitatione inflammar:, z. de Orat. Acri ingenio uir, A- cad. q. ed. 2. lib.1. de Qrat. Veruntamen neque tam acri me- moria ferè quiſq uam eſt, de Ora. Acres oculi, pro Planc. Si atres ac diligentes eſſe uolumus animaduerſores uitiorũ, 1. Offic. Acres humores aut nimis concretos colligant, de N. d. 2. Educere uiros acres, 56. ad Att. b. id eſt, fortes. Vten- dum eſt imaginibus agentibus, acribus, infignitis, de Orat. 141 b. Acrior cauſa, 2 ad Qu. Frat. Quis in rebus inuenièédis acrior Ariſtotele fuit? in Ora. Quis& ſtudio acriore quàm nos ſumustli. i. de Orat. 48 a. Hæc ineſſe neceſſe eſt(nempe ſenſum& rationem)& acriora quidẽ atq; maiora, de Nat. deor. z. Defenſor acerrimus, ad Lét. 1. Acerrimus inimicus, Læl. Senſus uidendi acerrimus, de Orat. 141 b. Acerrima& fortiſsima libertatis recuperandę cupiditas, 12. Philip. Quę nox omnium temporum coniurationis acerrima fuit atq;

acerbiſsima, pro Sylla. Omne illud tẽpus in acerrima atque attentiſsima cogitatione poſuiſſe, 3. de Orat. Vnguentum acerrima ſuauitate condirum, de Orat. 152 b. Acerrimo in- genio, de Nat. d. 2. Acerrima conſilia& inertiſsima oppo- nuntur, 1§. ad At. in Epiſt. Hircij. 1

ACERBE) aſperè. de Nat. 76 b. Acerbè necari.& Ep. 5 b, A- cerbè& aſperè nimium accuſari. Acerbè ferre aliquid, pro Plan. 259 a.

ACERBITA‚S, ti. aſperitas, triſticia. Attic. 139 b, Ita neque

de ocio noſtro ſpero iam, nec ullam acerbitatem recuſo.

Part. 237 a, Acerbitas iuſticiam imitatur. Qu. Fr. 298 a, Ira-

cundia exorabilisy ut in malis, acerbitati anteponenda eſt.

de Am. u12 b; Apud aliquem euomere uirus acerbitatis ſuæ.

Qu. Fr. 297 a, Ad ſummum imperium etiam acerbitatẽ na-

turæ adiungere. I. C. u8 a, Mihi hæc conditio conſulatus

data eſt, ut omnes acerbitates, omnes dolores cruciatusꝗ́; perferrem.& u9 b, Omnes ſuppliciorum acerbitates. Off.

27 b, Obiurgatio habens multum acerbitatis. pro Plan.

279 a, Ego fructus ex republ. magna acerbitate permixtos tuli. pro Pla. 281a, Lachrymæ quas tu in meis acerbitati- bus plurimas effu diſti.

ACERBVS, a, um. habens acerbitatem, aliquid acerbitatis habens, auſterus, grauis, calamitofus. de Leg. li.2. Acerbum incendiũ. de Or. 127 a, Nihil mihi ad dolorẽè acerbius acci-

A C 20 dere potuit. de Ora. 125 a, Demiſſus, non acer, non pertinax, non litigoſus, acerbus. de Cla. 370 a, Acerbus in uitupe- raãdo. de Or. 10⅓ b, Quæ mala ſunt, ea multo maiora& acer biora uerbis facere. de N. 75 b, Aſotos ex Ariſtippi, acerbos ex Zenonis ſchola exire. pro Qu. 17 b, Miſerum eſt,&c: acer ,&c. calamitoſum,& c. ibidẽ, Acerbum eſt ab aliquo cir- cũueniri, acerbius à propinquo. Antequam. 196 a, Nihil dir ri, nihil acerbi mihi erit, quod remp. turabitur. de Pro. 76 a, Impolitę uerò res& acerbæ, ſi erunt relictæ, efferrent ſe ali-

quando,&c. de Sen. 88 a, Vua primo eſt peracerba guſtui. ACERR A,. arcula thuraria, in qua thus incendi ad ſuffi- menta ſolet. de Legib. 182 a, Nec acerræ prætereantur. ACERVAIL.LIS,k. de D. u0 b. L. Sorites. ACERVATIM, ſummatim. Orat. 204 b, Aceruatim, multa, frequentans, una complexione deuinciet. Pro Clu. Acerua- tim iam reli qua, iudices, dicam.. ACERVVS, ui. cumulus cuiuſq; rei. côtra Rul. 77 b, Vix iafn uidetur lo cus eſſe, qui tantos aceruos pecuniæ capiat. I. C. n6 a, Aceruus corporum. Aca. 3 a, Aceruus tritici. I. C. 120 b, Cerno animo miſeros at; inſepultos aceruos ciuium. I. A. 178 b, Itaq; tanti acerui nummorum apud iſtum conſtru- untur, ut iam appendãtur, non numerentur pecuniæ. Ppro Sylla 181 b, Quantos aceruos facinorum reperietis? AàCHAEVS, a, um. de Pro. 70 a, Achæi ingentem pecuniam pendunt L. Piſoni quotannis. I. V. 65 a. ACHAIA,. pro fl. 165 a, Athenienſes, cuncta Achaia. Epiſt. 216 a, Prouincia in qua eſt Lacedæmon.

ACHAICVS,, um. At. 282 b,In medio Achaico curſu.

ACHERINI populi. I. V. 170 a.

ACHERO N,. Huuius apud inferos. de N. 68 a, Et illi qui fluere apud inferos dicuntur, Acheron, Cocytus, Styx, Phle- gethon. Tuſc. 150 a, Acherõtis tranſuectio. Poſtq. 209 b, Me- rellos penè ex Acherôte excitatos. Tuſ. prima, Acherõ altus.

ACHERONTIV S,, um. Tuſc. 1583 b. L. Templum.

ACHILL ES, 1s. de Nat. 68 b, Achillem Aſtypalæa inſula

ſanctiſsimum colit.

ACHIVV S, ,um. de D. 36 a, Cum Achiui ccepiſſent inter ſe

ſtrepere.

ACIES, ei. acumen, pupilla. Acies ipſa qua cernimus, quæ pu

pilla uocatur,&c. 2. de Nat. Ille auté(animus) cuius obtu- ſior ſit acies, non uidere? Cat. Acies autoritatis, Senatus, in Catil. Acies ingenij& métis, de Finib. 5. Nulla acies humani ingenij tanta, quæ penetrare in cœlum, terram intrare poſ- ſit, Acad. q. ed. 1. lib. z. Aciẽ ingenij ad bona deligẽda& con- traria reijcienda exacuerit, i. de Legib. Acies mentis, Acad. q. ed. i.lib. 2.121.& Tuſc. q. lib. i. Acies oculorum hebes, de Ein. lib. 4. Acié métis abducere à conſuetudine oculorum, de Nat. deor. 2. An tanta ſit eius tenuitas ut fugiat aciem:? 1. Tuſc. Quod iam ante aciem ſecurium tuarum uidiſſer, 7. Ver. Atque idẽ ita acrẽ in omnes partes aciẽ intẽdit, Tuſcui. q. lib. 4. Quorum utrũq; perſtringere aciẽ mentis ſolet, i. de Diu. 109. Cõremplari aliquid omni acie ingenij, 1. de Orat. Acies pro exercitu. Etſi quem exercitum acies habitura ſir, diuinare nemo poteſt: tamen,&c. Torq. lib. 6. Ad aciem eſſe præſtò, pro Deiot. In aciem hiloſophiam de ducere, 15. Fam. In aciẽ forẽſem educere, 1. de Orat. In aciem hoſtiũ ir- ruere, Tuſc. q. lib. 2. In aciem dimicationemꝗ́; ueniamus, in Orat. Tu actionẽ inſtituis, ille aciem inſtruit, pro Mur. Si a- ciem exercitus noſtri oſtenderim, concidẽr, in C. Quinetiã uidemus ex acie efferri ſæpe ſaucio s, Tuſc. q. lib. 2. Hoſtibus in ipſa acie, cùm præliantur, licet loqui, Antequam. ſen- tiüt uiri fortes in acie uulnera, 2. Tuſcul. In acie uerſari,& ferro, de Optim. 244 b. Temers in acie uerſari,& ma- nu cum hoſte cõfligere, immane quiddã& belluarũ ſimile eſt, Of. 1. Faciam ut imperatores inſtructa acie ſolẽt, 4. Phil. ACINVS, ni. de Se. 88 a, Acinus uinaceus, granum eſt, uel ſemẽ mino fructuum, quales ſunt uuæ, hederæ, ſambuci- ACIPENSER, ris. de Pa. 3 53 a, Allatus eſt fortè Scipioni a- cipenſer, qui admo dum rarò capitur: ſed eſt piſcis(ut fe- runt) in primis nobilis. Ibid. Acipenſer iſte paucorũ homi- num eſt. de Fin. 69 b, Atq; acipenſere cum Decumano Luci- lij. L. Mena. L. Socraticus. ACOQVIESCO, ſci. quieſco, in aliqua re mihi requies eſt. de Or. 35 b, Qui hoc diuerſorio ſermonis tam libenter ac- quieturũ te eſſe dicebas. pro Deio. 144 b, In ore tuo uultuq; acquieſco. Att. 65½ a, Nulla eſt reſp. in qua acquieſcam. de Fi. 91a, Sed quia facilimè in nomine tuo acquieſco. Att. 109 a, Acquieſco enim& ſcribens ad te,& legens tua. de Am. u15½ a, Viciſsim autem ſenes in adoleſcẽrium charitate acquieſci- mus. de D. 109 a, Qui iam ætate prouecti in noſtris libris acquieſcunt. Epi. 48 a, Habemus aliud nihil in quo acquie- ſcamus. At. 190 b, Habeo enim nihil tẽtatis rebus omnib. in quo acquieſcã. At. 208 a, Sed crebrò reguſto tuas literas, in his acquieſco: tamẽ expecto nouas. At, 216 b, Vitãdi caloris cauſa.