Acad. q. ed.„lib.. rriuntur, c uiro. quam tamen inue q. ed.1. lib. ⁊. 41. Vi- erecundiat Tuſc.q. eſt, lib. z. ge Finib. 103 diſcrimen. Aca. i quatuor, 3 ad At. demigos libros Ci At. In Academicis li s philoſophädi mi dagäsarbitraretur, (Diu. li.z.
lor ſeu adifi gor, pro „Wiacceſsiſtis En d, Non audebat ac= ecedere incipiunt ad dere noluit. Att. n9 s legiones quas du itinere me confequl accedere quempiam aego noctu ad Hera Romam proficiſcens Bit magna ſanè mul tutò accedere? Epi. Accedere ad urbem. Att. 10 4 4, Ne antè feciſſem. de Legib. um ad multa acceſ- acceſtit. I. P. 90 3, accedere. W. Fr.12 d unum, ſic ut ad cor
quæ quando accedit
1180a, Antonio Phi- nteruallo tamè pro- is uiris. de Orat. 107. tardior. pro Cal. t xtati. Attic. 9, muracceſsit. in Vat. re exire cuiuſquam, Jaures tuas accedat. ris cumulus ascedat. cebbit operibus du, incommodum, quo 4 nè accedit. de Nat.
edir humana uirtus.
13
Kibidem, De Scroſa etiam proximè accedit. Qu. Pr. 289 b, Annus tertius acceſsit deſiderio noſtro,& labori tuo. I. V.
162 a, Condemnari malebant quam ad eius conditiones pa
tionesq́; accedere: id eſt, quàm eius pactiones compro-
arc. pro Clu. 53 a, An ur de cauſa eius periculi nihil de- cederet, ad cauſam nouum crimen accederet. pro Quin. 14 a, Cur ex tot creditoribus alijs ad iſtam rationem ne- mo acceſſerit? Of.18 a, Ne iraſcamur intempeſtiuè acceden- tibus. pro Fla. 151 b, Etenim iam his cognitis accedam ad a- lia. de Pinib. in a, Vt propius ad ea Cato accedam, quæ à te dicta ſunt. Atti. 102 b, Tibi non multum ad di gnitatem po- teſt accedere. de Aruſp. 24 4 b, Non multum mihi ſanè poſt ad odium acceſsit. de N. 52 b, Aeſtus maritimi accedentes & recedentes. pro Clu. 19 b, Huic nihil poteſt offenſionis accedere ſine acerbiſsimo animi ſenſu ac dolore.
.
ACCELERATIO, nis. ad Her. 20 b, Continuatio eſt ora
tionis enunciandæ acceleratio clamoſa.
ACCELER O, 7u,. maturo, celero, propero, celeritats adhi-
beo. I. C. 105 b, Si accelerare uolẽt, ad ueſperà eũ cõſequẽtur.
AC CENDO, du. Off. n a, Quaſi lumen de ſuo lumine ac-
cẽdat, facit ut nihilo minus ipſi luceat, cum illi accẽderit. de Vn. 200 a, Deus ipſi ſolem, quaſi lumen accendit, ad ſecun-
dum ſupra terram ambitum. pro Arch. 18 8 a, Quæ jacerent
in tenebris omnia, niſt literarũ lumẽ accẽderet. de Som 128
b, Luna radijs ſolis accenſa. I. P. 80 b, Ego faces iam accẽſas
ad huius urbis incendiũ extinxi. de Or. ↄ4 a, Præclaræ enim
ſe res habeat, ſi hæc accendi aut commoueri arte poſsint.
ACCENSV S,Ii. Accẽſus, ut inquit Aſconius, nomẽ eſtordi-
nis in militia. Erant etiã accẽſi milites, qui ſupplendis mili- ribus, ſeu legionib. quaſi ad legionũ cenſum adſcribebãtur, hiq; uel in demortuorũ locũ furrogabãtur, uel ad necefſa- rias res accerſebãtur. I. V. 90 b, P. Tettius qui tũ accẽſus C.
Neroni fuit.& 122 b, ité Qu. Fr. 292 a, Accéẽſus ſit eo etiã nu- mero, quo eũ maiores noſtri eſſe uoluerüt, qui hoc nõ in be
neficij loco, ſed in laboris ac muneris, nõ temerè niſi liber-
tis ſuis deferebãt, quibus illi quidẽ nõ multo ſecus ac ſeruis
imperabãt. de Leg. 192 b, Vtatur accenſo, atq; lictoribus.
ACCEPTVS, ,um.)((expéẽſus& datus. de Am. 10 a, Hoc
quidem eſt nimis exiguè& exiliter ad calculos reuo care a- micitiam, ut par ſit ratio acceptorũ& datorũ.& ibidẽ, Nec obſeruat ſtrictè, ne plus reddat quàm acceperit. Referre ali- quid acceptum, uel in acceptũ. Itẽ, Ferre uel offerre peeuniã expẽſam. Epiſt. 76 b,& 4 a,& I. V. 95 a, Expenſa Chryſogo
no H-S ſexcéta, accepta pupillo Maleolo retulit.& ibidem,
Chryſogono expéſa lata ſunt.& 1⁹6 a, b, Negabat opus in acceptum referre poſſe.& ibidem, Opus in acceptum retu- lit, pro Qu. R. 47 a, Pecuniam expéſam latam eſſe, uel non
eſſe. pro Deiot. 15 a, Deiotarus omnem quietem ſenectutis
acceptam refert clementiæ tuæ. Ora. 212 a, Tabulæ accepti. pro Qu. 45 a, Tabulæ accepti&expenſi. I. V. 143 a, b, Quas
pecunias ferebat ijs expenſas, quibus cum contrahebat, cas
ipſi iſti referebat acceptas. de N. 77 b, Virtutem nemo un- Tasm Deo acceptam retulit. pro Qu. R. 4 5 a, Scripſiſſet ille, ſibi expenſum ferre iuſsiſſet. pro Cec. 288 a, Se habere ait ar gentarij tabulas, in quibus ſibi expenſa pecunia lata ſit ac- ceptad; relata. pro Qu. R. 46 a, Hoc nomen in codicem ac- ceptum& expenſum eſſe debuit. ꝑro Fla 150 a, Falſas ratio- nes inferre,& in tabulas quodcunq; cõmodum eſt, referre. I. A. 168 a, Ego amplius H-S ducèties acceptũ hęreditatibus
retuli. Atti. 9 a, Quòd uiuo, tibi acceptum refero. I. A.162 b, Quorum nemo futt, qui non mihi uitam ſuam, liberos, for
tunas, rempub. referret acceptam. I. A. 168 a, Omnia mea ma la tibi uni accepta refero: ad Her. b, Quod argentario ob- tuleris expenſum, à ſocio eius rectè repetere poſsis. Ante- quam. 192 b, Sit is animis ueſtris accepriſsimus, qui,&c. de Som. 127 b, Nihil Deo acceptius, quaàm,&c. Tuſ. 23 7 a, Quod approbaris, id gratum acceptumq́; habendum. Epiſt. 190 b, Dolabella in oppugnando malè acceprus in Aſiam ſe contu lit. Bru. Ep iſt. 174 a, Recurri ad copiolas meas: ſic enim eas uerè appellare poſſum. ſunt enim extenuatiſsimæ,& ino- pia omnium rerum peſsimè acceptæ.
ACCERSIO;ſ. aduoco, accio, aſciſco, aſſumo. de Ar. 249 b,
Quorum ludorũ religio tanta eſt, ut ex ultimis terris accer ſita in hac urbe conſederit. At. 258 b, Eum locum Poſsido- nius perſecutus eſt, ego autẽ eius librum accerſiui. I. V. 227 a, Sacra adſcita atque accerſita ab exteris nationibus. pro Cæl. 41 a, Vt riuulus accerſitus& ductus ab ipſo capite ac- cuſatio nis tuæ. I. A. 206 a, Qui ad opprimendam rempub. Brundufio legiones accerſierit. pro Dom. 214 a, Quem à cuncta Italia deſideratum, accerſitum, reuocatum confite- ris. Epi. 189 b, Tarſenſes ultrò Dolabellam accerſierunt. Ep. 173 b, Poſtridie manè à Pãſa ſum accerſitus Bononiam. Epi. 163 a, Senatuſconſultum, quo Plancum in Italiam aecerſi-
ſi non iniuſſu huius expenſum tuliſſet? non ſcripſiſſet, quod
C 14 Ktis. Epiſt. 16 4 b, Cum legionẽ unam ad ſe initio belli aec. ſiſſet Antonius. Attic. n a, Accerſiuit ad ſe, promiſit, intercer. ſit, dedit. de Cla. 196 b, Artes quas cum domi haurire non Poſſes, accerſiuiſti ex urbe Athenarum.
ACCERSIRE, accuſare. ad Her. 4 b,& 5 b, Accerſitur Ce-
pio maieſtatis. de In. 74 b, Quidã eum capitis accerſierunt. pro Cęl. 40 b, Nec ipſe alterum ambitus crimine accerſiret.
ACCERS ITV S,a, um. Tuſculan. 209 a, Studia doctrinæ a-
—
ACCESSIO, Onw. adiectio, incrementum), lucr
liunde accerſita. cerſituq;, ueniſſem.
ACCERSITVS, tus. de Nat. a, Ad eum, ipfius rogatu ac- ACGCERS O, ſ. idem eſt quod accerſio. Attic. i21 b, Dicwar-
chum meherculè diceres accerſi, non unum omnium lo qua ciſsimum. At. 173 a, In oppido aliquo mallem reſediſſe, quo- ad accerſerer. Att. 5 b, Te non modò non accerſam, ſed pro- hibebo. Atric. 35 a, Et ſi erit pugnandum, accerſam ad ſocie- tatem laboris. In Ver. 217 b, Optimum quenq; ad ſe accerſe- bat. de Diu. 78 a, Quo factum eſt ut eum ad ſe rex accerſe- ret. At. 276 b, Quòd fi ſtatueris in Aſiam tibi eundum, nulla erit ad comitia noſtros accerſendi facultas. In Ver. 137 a, Quis erit tam amens, qui te poſt quinquennium ſtatuarum nomine accerſat? Dæ Orarore 157 a, Tranſlationes Grationi ſplendoris aliquid accerſunt. Brut. Attic. 259 a4, Cùm id ma lum quod uitare potueris, ultrò accerſas atq; attrahas. Qu. Frat. 308 b, Pompeius ſe comparat, homines ex agris accer- ſit. Epiſt. 106 a, Vbi ſint, quando accerfantur.
ACCERSERE, etiam accuſare. J. V.131 a, Quod tum magis
inuidioſo crimine, quàm uero accerſeretur.
um ſuper ſor
tem.)(.diſceſsio, abſceſsio. pro R. P. 127 b, Nõ inrelligo, hoc quale ſit, utrum acceſsionem decumæ centeſima ‚an deceſ- ſionem de ſumma fecerit.& ibidem, Acceſsionem mille ta- lentum eſſe factam. I. V. 173 a,& 164 b,& 166 a, H-S quinque acceſsionis cogebantur dare. O ffi. 54 b, Eorum neque accet ſione melior uita fit, nec diſceſsione peior. de Vn. 202 b, Cuùm ad corpora tũ acceſsio fieret, tum abſceſsio. de Di. u5 b, Hæc deceſsio capitis, aut acceſsio, ſubitône fieri poteſt? Orat. 20% a, Vt quanta ad rem, tanta ad orationem fiat ac- ceſsio. Epiſt. 134 b, Magnam perditi hoſtes acceſsionem Gbi feciſſent, ſi,&c. Att. 193 b, Meq́; hac ad maximas ægritudines acceſsione non maxima libera. At. 262 a, Ad ueteres neceſsi- tudines magnam attulit acceſsionem tua uoluntas erga me. Epiſt. 18 b, Quantęcunque tibi acceſsiones fient& for- tunæ& dignitatis. I. P. 99 a, Cum tibi ad priſtinas clades acceſsio fuiſſet Aetoliæ interitus. I. P. 97 b, Tum quidem ti- bi etiam acceſsio fuit ad necem Platoris, Pleuratius eius co
mes. Officior. 29 a, Hanc Scaurus demolitus, acceſsionem adiunxit ædibus.
ACCESS VéS, ſus. acceſsio, appulſus, aduentus.)(Receſſus.
de N. 2 b, Acceſſus ad res ſalutares, à peſtiferis receſſus.Att. 23 a, Id Atuis literis, quas ad me de acceſſu tuo miſeras„di- ſcrepabat. Pro Mil. uu b, IIli acceſſus ad urbem nocturnus metuendus eſt. de N. 30 a, Solis accefſſus diſceſſus q́. de Ora. 159 b, Luna acceſſu& receſſu ſuo, ſolis lumen accipit. de Di. 115 b, Quid de freris aut de marinis æſtibus dicamè quorum acceſſus& receſſus lunæ motu gubernantur.& 2 a, Acceſ- ſu& receſſu ſtellarum cœlum commutari.
ACCIDEREad pedes alicuius. Att. 9 b, Ad pedes omnium
ſigillatim accidente Clodio, ut conſules populum cohor- tarentur ad rogationem accipiendam.
ACCIDIT bat. euenit, uſu uenit, cadit, caſus incidit, tempus
incidit, fit ſæpe ut,&c. id accidit, Xc. id factum eſt,&c. po- teſt accidere ut,&c. poteſt fieri ut,&c.
ACCID G, dis. euenio, obtingo, aduenio, interuenio. de N.
13 b, Quod in illo mihi ſæpe uſu uenit, idem modò cum te audirem, acciderat ut,&c. Ep. 9z a, Timebam ne euenirent ea, quæ acciderunt. pro Cecin. 287 b, Vr negocia mulieris, ſi qua acciderent, ſuſciperct. At. 127 b, Accidere autem mihi no lebam, quod dolco uiris fortiſsimis accidiſſe. de Som. 139 a, Fxuſtiones terrarum, quas accidere tempore certo neceſſé eſt. de D. u12 a, Nihil fieri, nihil accidere, nihil euenire poteſt, niſi quod,&c. At. i0 b, Id autem ut accideret, commiſſum eſt
Hortenſj conſilio. Off. 55 a, Credo ſi quando dubitatio accidit, quale ſit id de quo conſiderat. At. 10 a, Qucris ex me quid acciderit de iudicio. de D. 92 b, Miki Aperitis in Afia prædictum eſt, fore eos euentus rerum, qui accide- runt. pro Qu. 2 a, Id accidit prætoris iniquitate.& ibid. Quodeorum portentia factum eſt qui,&c. Att. 129 a, Quod
ueritus ſum factum eſt, ut Domitius implicaretur. de Di.
112 b, Nihil pro certo futurum eſt, quod poreſt aliqua pro- curatione accidere ne fiat. pro Pl. 262 a, Nihil, ut plerunque cuenit, præter opinionẽ accidet. I. P. 86 b, Illud etiam acci- dit præter optatum meum, ſed ualde ex uoluntate, ut in fu- rorem incideres. Att. 2 63 b, Cum Cæſar oſtédiſſet,&c. acci- dit ut ſubitò ille interiret. Epi. 40 a, Nihil tam præter o pi- 4 4 nionem
9