8 * * *△
* 5 8 8 * 1 8 1 8 4 4 8 *
n A CG antè decreueras. Or. 209 b, Vt contrà dicat, ac accipi ac ſen tiri uelit. de Or. 162 a, Alia dicentis ac ſignificantis diſsimu latio. de Diu. 89 b, Hebes æquè acpecus. I. V. 02 a, Omnia contrà ſunt ac dixiſti. Att. 93 b, Qudò maiorem ſpem habeo⸗ nihil fore aliter ac decear.—
Ac, pro ut, uel quemadmo dum. de N. 60 a, Nõô mihi par ratio cum Lu cillio eſt, ac tecum fuit.
Auxuiæ, ideſt, animus terrore liber. de Fin. 145 a.
ACADEMIA, mia. Gymnaſiũ Athenis, Ceramicus Græed. Axαααννυμμxν el uνααdναμea, ex Sreph. de Or. 93 a, Et longè A- cademiæ illi ac Cycæotuum hoc ſuburbanum gymnaſium
antepono. de Or. 148 b, Ab ipſo Platone Ariſtoteles& Xe-
nocrates, quorum alter Peripateticorum, alter Academiæ nomen obtinuit. de Cla. 775 a, Brutus ex uetere Academia philoſophorũ ſe ctã ſecutus eſt. Epi. 129 b, Noſti enim profe d os adoleſcentioris Academiæ: ex ea enim media,&c. de Orato. 83 b, Inſtaret Academia, quæ quicquiĩd dixiſſes, idipſum te negare cogeret. dę Leg. ¹63 b, Perturbatrix harũ omnium rerum Academia, ſi inuaſerit in has rationes,&c. nimias edet ruinas. de Orat. 91 b. Hic mos erat patrius Aca- demiæ, aduerſari ſemper omnib. in diſput ãdo. Att. 212 b, O Academiam uolati cam& ſui ſimilem, modò huc modd il- luc. Off. 56 a, Nobis autem noſtra Academia magnam licen riam dat, ut quo dcunq; maximè probabile occurrat, id no ſtro iure liceat defendere. Orator. 198 a, Omnis ubertas& quaſi ſylua dicendi ducta ab allis eſt. Or. 19 8 a, Fateor me o- ratorem, ſi modò ſim, aut eriam quicunq; ſim, non ex rlie- torum officinis, ſed ex Academiæ ſpacijs extitiſſe. de Diu. 139 b, Cam proprium ſit Arademiæ 2 iudicium ſuum nullũ interponere, ea probare quæ ſimillima ueri uideantur, con ferre cauſas,& quigquid in quanque partem dici poſsit ex- promere, nulla adhibita ſua autoritate, iudicium audien- tium relinquere integrum acliberum, tenebimus hanc cõ- ſuerudinem à Socrare traditam. de Di. 85 a, Inq́; Academia umbrifera, nitidos Lycæo, Verſus. Cic. de Fin. 225 b. Aca- demia noua& uerus quid.& ibid. Ariſtoteles in Academia uerere numeratur. de Fin. 12 4 a, Conſtituimus inter nos, ut ambulationem poſtmeridianam conficeremus in Acade- mia.& ibid. In de uario ſermone ſex illaà Dipylo ſtadiaà con fecimus: cùm autem ueniſſemus in Academię non fine cau ſa, nobilitata ſpacia, ſolitudo erat ea, quam uolueramus. de Or. 149 a, Ab Arceßla recentior Academia emanauit, Acade micen ſyntax m. Attic. 208. ACADEMICI. Prudenter Academiciàd reb. incertis aſſen- ſionem cohnbuerunt, de Nat. d.i. Academici antiqui, quod ſecundum naturam eſſet, quo iuuaremur in uita, bonum eſſe decreuerunt: Zeno niſi quod honeſtum eſſet, nihil pu- tauir bonum,. de Leg. Academici bonacorporis alia pone bant eſſe in toto, alia in partibus, Acad. q. ed. 2. lib. i. Acade mici conantur oſtendere multa poſſe uideri eſſe, quæ omni no nulla ſunt, quum animi inaniter moueantur, eodẽ mo- do rebus ijs quæ nullæ ſint, ut ijs, quæ ſint, Acad. q. ed. i. li- bro z. Academici conſtituebant ſummum bonum eſſe ex- tremum rerum expetendarum, Acad. q. ed.z. lib.i. Acade- mici dicebant permotiones, ra mabu, utiliter à natura ani- mis noſtris datas, Acad. q. ed.. lib. z. Academici& Peripa- tetici quondam ijdem, Offi. z. Academiei& Periparetici re bus congruentes, nominibus differebant, Academ. q. ed. 2. lib.. Academici ex loci uocabulo, nempe Academia, quæ
gymnaſium erat, nomè habuerunt, ibid. Academici foren-
ſes cauſas agreſtioribus muſis relinquebant, Orat. 7. Acade mici noui contra omnes dicere ſolent, qui ſcire ſibi uiden tur, Acad. q. ed. lib. 2. Academici noui, uerum ſine ulla con tenrione inuenire uolunt, idq́; fumma cura ſtudioq́; con- quirunt, Acad. q. ed. lib.z2. Academici ſummum bonum 4 natura petebant, Acad. q. ed.⁊. li.- Academici ſummum bo-
nũ, quò oia referrentur, nulla alia in re, niſi in natura quæ-
rendum eſſe, eique parendum dicebant, Acad. ꝗ. ed. 2. Iib.1. Academici id habebant decrerum, Nihil poſſe percipi, A- cad. q. ed. lib. 2. Academici mundum ex ijs quæ qualia ap pellant, in natura cohærente,& conrinuata cum omnibus ſuis partibus effectum eſſe uolunt, Acad. q. ed. 2. lib. i. Aca- demici nihil afürmant,& quaſi deſperata cognitione cer- ti id ſequi uolunt, quodcunq; ueriſimile uideatur, de Fin. li bro 2. Acade mici ueri eſſe aliquid non negant, percipi poſ- ſe negant, Acad. q. ed.i lib. 2. Academici uereres mediocrita tes probant,& in omni permotione naturalem uolebant eſſe quen dam modum, Acad. q. ed.i.lib. 2. Academici uolũt probabile aliquid eſſe,& quaſi ueriſim e: ipſumq́; proba- bile, unicam eſſe regulam& in agenda uita,& in quæren- do ac diſputando: hoc eſt, in omni diſputatione& conſide ratione ueri& falſi, Acad. q. ed.i. lib. 2. Academici uolentes perſpicua à perceptis diſtinguere, in errore uerſantur, ut ſentir Lucullus, Acad, q. ed. ,Iib. z. Academici utramq; ar-
ACARNANIAregio. I. P. 100 b. Axa tibi ſim, ad Attic. Auaſaauaſow. Lege Incomprehenſus.
—y—————ͤſ r — 5**— 2——
tem, dlcendi ſcilicet& diſſerendi, uim unam eſſe putant, Acad. q. ed. 2. lib. i. Acade micorum alij omnia incerta eſſe dicebant, alij uerò inter incertum,& id quod percipi non poſsit, diſtinguere conabantur, Acad. q. ed.1. lib. 2. Plato 4- tademicorum& Peripareticorum author, de Fin. b. Faci= lius effugiunt Academicorum calumniam, quæ uberius di ſputantur& fufius, de N. d. 2. Academicorum& aliorum differentia, Acad. 3b. Academicorum diſpurationes nihil aliud agunt, niſi ur in utramq; partem dicendo& audien do eliciant,& tanquam exprimant aliquid, quod aut uerũ
ſit, aut ad id quàm proximè accedat, Acad. q. ed. li.2. Aca-
demicorum more pugnare, de Nat. 74 b. Academicorum nomen unum, ſententię duę, 3. de Orat. Academicorum o- ratio nihil ipſa iudicat, ſed habetur in omnes partes, ut ab alijs poſsit ipſa per ſeſe nullius authoritate adiun cta iudi- care, Tuſc. quæſt. lib. ĩl Academicorum philoſophiam, con- fundere uera cum falſis, ſpoliare nos iudicio, priuare ap- probatione, omnibus orbare ſenſibus, Acad: q. ed.. li. 2. C5 tra Academicos diſſerendum ſit, necne, Acad. q. ed.. lib. 2. Academicos, dum uiſum definiunt& partiuntur,& uiro- rum genera declarant, æafaaViy efficere, quam tamen inue niri poſſe negãt, probat Lucullus, Acad. q. ed. i. lib. 2. 4. Vi- des'ne quãta fuerit apud Academicos uerecundia: Tuſc.q. lib. 4. Cum Academicis incerta luctatio eſt, lib. z. de Finib. Inter Academicos& reliquos philoſophos diſcrimen. Aca. q. ed. i. lib. 2. Academicæ quæſtionis libri quatuor, i3 ad At. Academici terrij proœmiũ, 6 ad At. Academigos libros Ci cero ex duob. ijs quatuor cõtulir, i3 ad At. In Academicis li bris quatuor oſtédit Cicero, quod genus philoſophãdi mi nimè arrogãs, maximeq;& cõſtans& ktes sarhaegerune (Diu. li. z.
8„
AOCEDO, du. adeo, uenio, app ello, addor, ſeu adiũ gor, pro
bo, aſſentior.)((Dece do. I. V. 225 b, 226 a, Qui accefsiſtis En nam, ui diſtis ſimulacrũ Cereris. I. P. 93 b, Non audebat ac- cedere ad ludos. I. V. 265 a, Prædones accedere incipiunt ad Syracuſas. J. V. zu b, Ipſe in oppidũ accedere noluit. Att. 129 b, Non eſt nobis committen dum, ut has legiones quas du bio animo habeo, hoſtis accedere, aut itinere me confequĩ poßsit. de Leg. 183ͥb, Piracus omnino accedere quempiam uetat in funus aliorum. I. V. 262 a, Cum ego noctu ad Hera cliam accederem. f. A. 180 b, Cum inde Romam proficiſcens ad Aquinum accederet, ôbuiã ei procefsit magna ſanè mul titudo. I. A.244 a, Poteréne Ariminum tutò xccedere? Epi. 17 b, Accedere in Apuliam. Epiſt. 46 a, Accedere ad urbem. pro Cecin. 292 a, Accedere in ædes ſuas. Att. 10 4 a, Ne antè in Senatum accederem, quàm rem confeciſſem. de Legib. 170 b, Nullum frigidius flumen attigi, cum ad multa acceſ- ſerim. Att. 23 b, Ad te ut uideo, cominus acceſsir. I. P. 90 a, In regnum iniuſſu populi aut Senatus accedere. Qu. Fr. 322 b, Conſurrexit Senatus cum clamore ad unum, ſic ut ad cor pus eius accederet. Parad, 120 a, Cauſa, quæ quando accedit alteri, id fir propenfius. de Clar. Orat. 180 a, Antonio Phi- lippus proximus accedebat, fed lõgo interuallo tamẽ pro- ximus. Attic. 12 b, Dolor acceſstt bonis uiris. de Orat. io7. Quò plus cuique ætatis accedit, eò fit tardior. pro Cæl. 3 a, Oum paulum iam roboris acceſciſſet ætati. Attic. 79 a, Caſsio, qui Antiochia tenebatur, animus acceſsit. in Vat. 29 b, Non puras fas eſſe uerbum ex ore exire cuiuſquam, quod nõ iucundum& honorificum ad aures tuas accedat. Epiſt. 199 a, Vt quàm maximus his literis cumulus accedat. de Claris 175 a, Manus extrema non acceſsit operibus eius, pro Qu. 18, HIlud quoq; nobis accedit incommodum, quod, Exc. Orat. 216 a, Id ad numeros proximè accedit. de Nat. 20 b, Ad ſimilitudinem Deo propius accedit humana uirtus. Atti. 100 a, Nam Alexidis manum amabam, qnòd tam pro- pè accedebat ad ſimilitudinem literæ tuæ. I. V. 110 a, Siculi
proximè accedunt ad noſtram diſciplinam. Acad. 10 b, Si
maxgna parte ad uerum ipfum aut quàm proximè accedaàr. de Orat. 108 a, Sanè dubirare uiſus eſt Sulpitius, utrius o- ratio propius ad ueritatem accederet. pro Mil. uz b, Proxi-
mè acceſsit ad deos Clodius, propius quàam tum, càm ad i-
pſos penetrarat. de Orator. 229 a, Accedit, ut ne in ipfum quidem Clodium meum infigne odium fuerit. contra Rul lum 78 b, Poſtremd etiam uectigalia ueſtra uenierint, accefferint in cumulum manubiæ ueſtrorum imperato- rum. Atti. 283 a, Accedehat ad beneficij memoriam gratam ratio illa, quæ,&c. id eſt, addebatur. I. A. 1 60 a, Huc ſi quid acceſſerit, non ram mihi quàm uobis acceſſerit. Attic. 7 a, Accedit eò, quòd,&c. Epiſtol. 5 a, Acceſsit eò, ur,&c. Atr. 9 b, Accedit eédem etiam noſter Hortenſius. Epiſtol. 57 b, Accedit eddem uulgi opinio. de Ora. 126 b, Accedit ut ego, Gec. tu autem,&c, Atti, 2u1 a, Accedit enim quod patrẽ,&c. 4& ibi⸗
8
G 12
—