am rum eſt. Of. lanus, ſed eti;
pulari, Aue u
2. atur deneuo condinentia
ali eine z.. Pro eius in eo ma dinentig eſt tem
oncil
„Quod me ad ui
ſtineam.Abſtig ledic 1 alec 10
Cdis n5 abſti 1 t0 labore meo, a lr. or. N. 72 b kebris a c.; 4 18 Gecelst. J. Imosô. 10sq; ab hoc ſce 0 ſcelere. J. V. 336 ro Syl. 18 0 Jl. 132 b, Nos imus, de D. 101 b, Ja, Faba Pythago apletum nõ abſdi. 08, manus abſtine 4α 1.60 3(Votus e oOlsu mniuria! dcorpore animus & Tuſc. z1) a, Ab-
co, abduco. de Or. ahamur A conſue- b omni ſolicitudi edilatandis literis erat. de Clar. 188 b, d bellicas laudes
tantum ardorem dam abſtraxiſſe à aus ab hoc impetu de Senect. d0 a, Se- em, Senectus auo- ahere aliquos mi- liberis ſuis abſtra- p proiectum, uitã emio. patriæ ab- m tempore aut cõ⸗
uocaun, aut de- Vim maximè ſe d nihil eſt quod àce
tc. in altum con-
ob, Natura in pro- „nirus abſtruftt. At enttus abltt un* denſam at; aſpe⸗
„ contra Rul. 633, em architecti huius trulas infidias ali- reconditus&pe- 2ſ n a5 borreo deftal 8 Foiſtol. dis doleo. Epil 3 Ab ſſe 3 domo. 9n* deſſe urbe. Epift. 1 b In Ver. 205 b, ¹ 5 lud amit Cecin.
11 u5 At. 78 b,]I . Attic 6„ V dut.— 4 1900 „ Cecinn. 9 2 oro 8 gi- . purbe, Keilſet 3¹. 4 b- 1en langèé 4 4 foro 101— c4 41 1910 pro .— BrI 4 4 1 A. 14 7
. Foilto um. FEd Aberal
er- 8
Aberam ab Amano iter unius diei. pro Clu. 23 a, Teanũ ab- eſtà Larino XVIII millia paffuum. Aca. 20 b, Mille& DCCC ſtadia, quòd abeſſet, uidebat. Ep. 174 a, Abeſſe ab aliquo loco millia paſſuum XX X. Topic. 221 b, Abeſſe lon- ged; diſiunctum eſſe. Ep. 47 a, Abfui magnam partem con- ſulatus tui. At. 91 b, Lôgè abſum. At. 92 a, Quippe res eſt in manibus, tu aüt abes lõgè gentium. Tuſc. 246 a, Nunę qui- dem parumper à ſole abſis. Attic. i52 a, Nihil A me abeſt lon- gius crudelitate. de Claris 183 a, Ab hoc uis aberat Antonij, Craſsi ab illo lepos. Epiſt. 47 b, Quòd eodem tẽporeà mul tis& magnis moleſtijs abes. Ep. 57 a, Dum ſi quid accide rit mihi, à reprehenſione temeriratis abſim. At. 214 b,& 46 a, Hoc non longè abeſt à ſcelere. At. 128 a, Et illi ciues opti- mi ſunt,& ego ab iſta laude non abſum. de Cla. 195 a, Elo- quentia, unde longè abſum. Epiſt. 80 a, Ferendam eſſe for- tunam, præſertim quæ abſit à culpa. ad Heren. 7 à, A' male- ficio non abeſſe. At. u6 b, A conſilio fugiendi abſum. I. A. 227 b, Abſum A bello:id eſt, animum à bello alienum habeo. e Ein. 16 b, Abeſſe plurimùm à uitijs. de Or, 107 b, Equidẽ tantum abſum ab iſta ſententia, ut,&c. de Clar. 184 b, Mul tũ ab his aberat L. Fuſius, id eſt, inferior erat. de F. 91a, Sed ab eo plurimùm abſum: ad Her. 6 b, A ſimili turpitudine hominem nunquam abiuiſſe. pro Syl. 169 a, Vt mirari Tor-
quatus deſinar, me qui Antronio abfuerim, Syllã defende-
re, de Diu. 89 a, Hæc etiam ſi ficta ſunt à poeta, non abſunt tamen à conſuetudine ſomniorum. At. 296 b, Neq; diſcor- diarum domeſticarum calamitas abfutura eſt. Off. 46 b, A- uaritiæq; abſit ſuſpicio. pro Fl. 16 4 b, Vis abſir, ferrum re- moueatur, operæ faceſſant, ſeruiria ſileãt. pro Rab. 93 b, No men ipſum crucis abſit non modò à corporec uium Rom.
ſed etiam à cogitatione, oculis, aurib.&c. 220 a, Abeſſe n5 bos improbare. At. 143 b, Prætores autem cũ ita rogentur, ut,&c. aberit no longè, quin,&c. At. zu¹ a, Tantũ porrò abe rat, ut binos ſcriberent, uix fingulos confecerunt. de Cia. 190 a, Tanrum abfuit, ut inflam mares noſtros animos, ſo-
poteſt, quin eiuſdé hominis fit, qui improbos probet, pro-
mu iſto loco uix renebamus. I. A. 238 a, Ego uerò iſtostan
tu Abeſt ut örnem, ut effici non poſsit, quin eòs tam ode rim, quàm Remp. diligo. OfH. 9 b, Id aũt tantũ abeſt ab offi- cio, ut nihil officio magis poſsit eſſe contrarium. Tuſc. 164
b, Tantũ abeſt ab eo ut malũ mors ſit, ut uerear ne,&c. Or.
129 b, Tantũ abeſt, ne eneruetur oratio cõpoſitione uerbo- rum, ur aliter in ea nec impetus ullus, nec uis eſſe poſsit.& alibi:Parum abfuit quin occideretur.&, Propius nihil eſt factum, quàm ut occideretur. L. Propior. de Cl. 190 b, Hoc unum illi, ſi nihil utilitatis attulit, abfuit: ſi opus erat, de- fuit. de Or. 89 a, Quid huic abeſſe poterit de max imarũ re- rum ſcientia? de Leg. 157 a, Abeſt enim hiſtoria literis no- ſtris:i d eſt, deeſtde Ciar. 190 b, Aberat tertia illa laus, quæ
permoueret animos. AB SVMO, ms. conſumo. pro Qu. 6 a, Hortenſius à me petit, ne dicendo tempus abſumam.
ABSVRD EF). Tuſc. 177 b, Aut ſi⸗ bſyrdè canat is qui ſe habe
ri uelit muſicum. cõtra Rul. 7u b, Prætori imperat, quàm id pſum zbſurdè, nihil ad me. de H. 333 a, Nihil tam abſur dè dici poreſt, quod non dicatur ab aliquo philoſophorum.
ABSVRD VS,, um. abſonus, quod omnium mentes aſpernè tur ac reſpuant. de Orat. uu6 b, sin planè abhorrebit& erit abſurdus, ut ſe continear, admonebo. de Orat. 146 b, Vox extra modum abſona& abſurda. pro Syl. ¹8a, Iam uerò il
lud quàm ineredibile, quàm abſurdũt qui,&c. pro Cor. 62 b, Er ſimul abſurda res eſt, caueri fœ dere, ut,& c. de Pro. 75 b, Nam& non ſortiri ab ſurdum eſt,&c. J. A. 215 a, Quo quid abſurdius dici aut exiſtimari poteſt?de Finib. 73 a, Quo ni- hil mihi uidetur eſſe abſurdius. de Di. 83 a, Abſurdoq́; ſono fontes& ſtagna cietis. Att. 252 b, Tempus diſceſſus abſur- dum:id eſt, alienum, ſue intempeſtiuum.
1.
AàBSYRTVS, u. Frater Medeg, apud Pacu. Aegialeus ‚de .69 a. 4 „ 1v AN S, tis. affluens, cireumfluens, copioſus. de N. 23 b, Vira abundans bonis. de Or. 92 2, Homo abundanti do- ctrina, incredibili quadã uarietate rerũ& copia. de Or. 86
b, Gręci non ſolàm ingenio& doctrina, ſed etiam Belo ſt diod; abundantes. de Orat: uz b. Timeus rerũ copis,&e en- tentlarum uarietate abun dantiſsimus. de Clar. 186 b, Non erat abundans, non inops tamen pro Qu. 7 a, Neposnon adeſa iam, ſedabundanti pecunia. Offic. 6 a, Vir abundans bellicis laudib. Cn. Pöpeius. J. A. 73 2, Multa& lauta ſupel lex, nö illa quidem luxurioſi hominis, ſed tamẽ abundãtis. ABVNDANTER, copiosè, largè. de Orat. 12 b, Copioſè& abundanter loqui de aliquaré.& 147 b. Item ad Her. 16 a, Saris abundanter demöſtratum eſt.& Abundanrius.)(an-
guſtius. Top. 224 3.
—
ABVNDANTIA, tic. copia, ubertas, afflustia, magnitudo,
EZ B 10 copia rerum. de In. 83 a, Aliquarum copiarum magna abun dantia. de Orar. i5 4 a, Rerum abundantia. Epiſt. 95 b, Abun-
dantia ocij. alibi, Abundantia quadam amoris erga me tui.
contra Rul. 64 a, Vbertas agrorum abundantiaq; rerum o- mnium. de Amic. 106 a, Circumfluere omnib. copij:, arque in omnium rerum abundantia uiuere. de Am. u12 b; Suppe- dirare alicui omnium rerum, quas natura deſiderar, abun- dant iam& copiam.
ABVNDP, affatim, largiter, copiosè, plena manu At. 275 b,
Omnia alia ſic abundè adſunt, ut cũ quolibet antiquorum comparari poſsit. de D. 109 3, Erit abundsè ſaris factum toti
hnuic quęſtioni. Ar. 39 b, Plena manu aliquem laudare.
ABVND O, 23. affluo, redundo, circumfluo, magnam copiäã
quis, quę nonis April. fecit, abunddre debeam, co gor mu-
A
ui, Prima fugit.
A
87
1
A
habeo.)(„Deficior. Ep. 153 a, Tu conſilio non eges, uel abun das potius. Offi. a, Quanquam te M. fili annum iam audiẽ tem Crarippum, abundare oporter preceptis inſtitutis que philoſophiæ. de Orat. 148 a, Cùm ipſi doctrina&ingenijs abundarent. Pro Cor. 58. Cuius oratio omnib. ornamentis abundauit. I. V. 149 b, Circumfluere& abundare omnibus rebus. de L. eg. 186 b, in Cod. Germ. Theophraſtus uerdò, ut ſcitis, abundauit in eo genere rerum Att. 245 b, Cũ ex reli-
ruari. Ar. 3 a, Caieram, ſi quãdo abundare cœpero, ornabo. de In. 30 a, Cũ æquitate cauſa abundauit. Ep. 53 b, Abunda re ingenio. Ep. 95 b, Abundare ocio. Off. 35 a, Earũ rerum, quibus abundaremus exportatio,& earum quibus egere- mus inuectio nulla eſſet. At. 10 2 b, Cau ſam ſolum illa cauſa non habet, cæteris rebus abundat. de Di. 93 b, Siue deeſt na turæ quippiam, ſiue abundat atq; effluit. de Am. 100 a, Ami ci egentes abundant. pro Clu. 56 b, Mulier abundat auda- dacia, conſilio, rationeq́; deficitur. BVOLO, a⸗. de Ein. 87 a, Fluit igitur corporis uoluptas,& prima quæq; abuolat. aliter atq; etiam, auolat, legitur.& pro prima, prona. ſed prima non diſplicet, propter illu d Virgilij Geor. 4. Optima quæq; dies miſeris mortalibus æ-
BVSIO, onis. Orat. 205 a, Abufio, quam catachreſin uocant, ut cum mintũ animum dicimus, pro paruo:& abutimur uerbis propinquis. ad Her. 34 b, Abuſio eſt, quæ uerbo ſimi li& propinquo, pro certo& proprio abutitur, hoc modo: Vires hominis breues ſunn. BVSVS,ſus. Top. 22 a, Non debet mulier, cui uir bonorum ſuorum uſum fructum legauit, cellis uinarijs& olearijs ple nis relictis, putare idad ſepertinere. uſus enim, non abuſus legatus eſt: id eſt, non ut utendo conſumat legatum. BVTO R, abuteris. utor, aliquo mo do, non rectè, uel nõ ſuo
loco, uel ut non conuenit, utor. Capitur eriam inter dũ in
bonam partem, quod exempla docebunt. de N. 14 a, Abute ris ad omnia atomorum regno atq; licẽtia. de N. 56 b, Nos ſagacitate canũ adutilitatem noſtrã abutimur: id eſt, uti- mur. pro Mil. 102 b, Quanquã in hac cauſa, iudices, T. Annij tribunatu, rebus omnib. pro ſalute reip. geſtis adhuius cri minis defen ſionem nõ abutemur. pro Lig. 137 a, Vt ignora-
tione tuaad hominis miſeri ſaluté abuterer. pro S. R. 28 a,
Prorſus ut ueſtro cõſeſſu pro ſumma ſolitudine abutatur. pro Qu. i8 b, Ornamentis alicuius pro ſpolijs abuti. At. un b, Et hic ſermone aliquo arrepto pro mandatis abuſus eſt. pro S. R. 27 a, Abuti legib.& maieſtate iudicum ad quæſtũ atq; ad libidinẽ. I. C. 96 b, Quouſq; tandẽ abutére Catilina patientia noſtrafde Fat. 145 a, Cõmuni igitur cõſuetudine ſermonis abutimur, cũ ita dicimus,&c. Ep. 129 a, Quæ igi tur ſtudia magnorũ hominũ ſentẽtia uacationẽ habẽt, etiã publici muneris, ijs concedente rep. cur nõ abutamur? Ep. 183 b, Sed immoderatè facilitate noſtra abutuntur. Or. 214
a, Gorgias his feſtiuitarib. inſolentius abutitur.
AB VDOS. ad Heren. 41, Statim potitur Abydo.“ A C,&. pro Do. 39 a, Si illa lex eſt, ac nõ uox ſceleris. pro Do.
259 a, Sit ſanè hoc de noſtris ædibus, ac nõ de publicis tem plis. Ep. 197 a, Fauebam& reip. cui ſemper faui,& dignita- ti ac glorię tuæ. In Cat. 104 a, Hunc à tuis aris cæterisq́; tẽ plis ac tectis urbis ac mœnibus arcebis. de Or. 106 b, Virtu tẽ non minis& ui, ac metu tradi. pro Mur. 125 a, Ac de offi- cio defenſionis meæ, ac de ratione accuſarionistuę fortaſ- ſe etiam alia in parte orationis dicendum nobis erit.
Ac, initia cõprehenſionum eleganter tenet, ſequentè uo- ce quæ à conſonãte incipiat. de Or. 35 3, Ac fnit tempus, cũ, Scc. de Or. 68 a, Ac primò quidẽ,&c. J. V. 64 a, Ac nide quid
differat, G&c. I. V. 60 a, Ac uide quantum,&c. Epiſt. 69 a, Ac ne fortè mirere cur,&c. de Orat. 85 b, Ac ne quis fortè,&c. Epiſtol. 68 b, Ac non uereor ne,&c. de In. 42 b, Ac mihi qui- dem uidetur,&c. de In. 42 a, Ac me quidem,&c. de In. 42 a, Ac ſiuolumus,&c. de Im. 42 b, Ac ſi primò fic,&c.& item poſtea, S&c.— Ac, pro quàm. I. V. 10° a, Contrarium decernis, ac paulo 3 3 ant?
N