————
—
————y———————
—,——
————— 7
*
A T abſcöditis inſidijs. pro D. 241 a, Nihil de abſcõdito iure p5 tificũ dicã. ad Her. 25 b, Aperire fontes penitùs abſcõditos. ABSCONDO, du. occulto, celo, abdo, abſtrudo, retrudo, opprimo. pro S. R. 38 b, Quod quò ſtudioſius ab ipſis oppri mitur,& abſconditur, eò magis eminet& apparet. ABSENS,s. Off. 76 b, Et præſens tecum propediem(ut ſpe ro)& dum aberis, abſens lo quar. Ep. 255 b, Vt utriuſq; no- ſtrüm abſentis deſiderium crebris& longis epiſtolis lenia- tur. At. u12 a, Vt loquerer tecum abſens, quo mihi, cùm corã id non liceret, nihil eſt iucundius. JV. 117 a, De abſente ſecũ dum pręſentem iudicare. In Ver. 1 21 a, Oſtendit enim nouo modo, ſi quis quid abſente peteret, ſe auditurũ. At. 276 a,b,
Exiſtimo omnino abſentium rationem ſacerdotũ comitijs
poſſe haberi: nam etiam factum eſt antea. C. enim Marius cùm eſſet i Cappadocia, lege Domitia factus eſt augur.& infra, Quæ uerba apertèé indicant poſſe rationè haberi etiã non preſentis. I. A. 165 a, Non patiar fieri, ut abſentis eius ra tio habeatur.— ABSENTINA,riæ. deßderium, diſceſſus. Am. 110 4,& I. P. 86 a,
Confer, ſi audes, abſentiam tuam cum mea. M. Ant. At. 228
b, Vereor, ne abſentia mea leuior ſit apud te.
ABSOLV O, ui. perficio, conficio, tranſigo, finio, libero, ſol- uo, ad exitum perduco. In Ver. 90 b. Non tu abſolutus im- probitatis, ſed ille damnatus eſt cædis.& uz a, Hũc hominè Veneri abſoluit, ſibi condemnat. Epi. 139 b; Iam pater eius accuſatus à M. Antonio, ſutorio atramento abſolutus puta
tur. pro Plan. 275 a, In Cyprio nihil abſolutæ ſunt iam pre-
ces tuæ. Of. 54 a, Qui è diuiſione tripartita duas partes ab-
ſoluerit, huic neceſſe eſt reſtare tertiã. At. u b, Senatorũ urna
copioſè abſoluit. pro M. 197 b, Solui ſcelere: id eſt, abſolui. I. V. 223 b, Seruus ille innocens omnib. ſentẽtijs abſoluitur. pro Qu. R. 51 a, Vr ne Roſciũ ſtipulatione alliget, neq; à Fan nio iudicio ſe abſoluat. Qu. F. 317 a, Druſus erat de pręuari- catione ätribunis ærarij abſolutus. ad Her. 10 a, Abſoluere aliquem iniuriarum. At. 208 a, Dialogos confeci& abſol- ui. de N. 32 b,& de Fin. u1 4 a, In natura neceſſe eſt abſolui a- liquid atq, perfici. de Fin. no b, His initijs,&c. omnis hone ſtas perfectè abſoluta eſt. de F. 87 a, Vita beata ſapientis ab- ſolui non poteſt, nec ad exitũ perduci. Ep. 5 a Reliquam⅞; iuriſdictionem abſoluerem. Off. 54 a, Nemo pictor inuen-
tus eſt, qui Veneris eam partem, quam Apelles inchoatam reli quit, abſolueret. Att. b, Propterea quòd curator eſt uiæ
Flaminiæ, quæ cùm abſoluta erit,&c. de Leg. 157 b. Hiſtoria nec inſtitui poteſt, niſi præparato ocio, nec exiguo tempo- re abſolui de Le. 1567 b, Nec tam facilè interrupta contexo, quam abſoluo inſtituta. 3 1
ABSOI,VT E. ad Her. 4 a, Breuiter& abſolutè. Top. 223 b, Subiungitur abſolutè.
ABSOLVTIO, nis. perfectio. de Or. 95 b, Hanc ego abſolu tionem, perfectionemꝗ; in oratore deſidero de In 65 b, Ha bitus in aliqua perfecta& cõſtanti animi aut corporis ab- ſolutione conſiſtit. de Vni. 202 a, Quibus prætermiſsis, cœ- li abſolutio perfecta eſt.
Abſolutio pro uenia. Qu. Fr. z28 a, Gabinij abſolutio, lex impunitatis putatur. I. C. 112 b, Decimus annus poſt uirgi- num abſolutionem. pro Clu. 33 a, Sententijs XVI. abſolu- tio fieri poterat.
ABSOLVTV S,, um. perfectus. de I. 83 b, Simplex& abſolu ta neceſsitudo.)((cum adiunctione. de Fin. 83 a, Vita beata
onfecta& abſoluta. Part. 23 8 a, Abſolutum& perfectũ per ſe. ad Her. i2 a, Ratio uniuerſalis& abſoluta.
ABSONVS, a. um. priuatum ſono, malè ſonans. de Or. 146 b, Vox extra mo dũ abſona& abſurda. de Or. 94 b, Sunt qui- dam ita lingua hæſitantes, ira uoce abſoni, ut,&c.
ABSORBEO, bes. de Leg. 171 a, Ne æſtus nos conſuetudinis abſorbeat. de Cl. 191. Sed hunc quoq; abſorbuit æſtus qui- dam gloriæ. I. A. 183 a, Quæ Charybdis tam uorax, tot res ram citò abſorbere potuiſſet.
ABSTERGE O; ges, abſterſi. deleo, diluo. Q. Fr. 313 a, Cõſola- bor te,& omnsè abſtergebo doloré. de Sen. 77 a, Confectio huius libri omnes abſterſit ſenectutis moleſtias. Top. 228
b, Oratio xgritudinem abſtergens. I.A. 264. b, Atq; utinam
his omnibus abſtergere fletum ſententijs noſtris cõſultisq́; poſſemus. Epi. 178 b, Si timidus eſſem, tum iſta epiſtola mi- hi omnem metum abſterſiſſet. Tuſc. 199 b, Tum planè luctũ omnem abſterſeris..
ABSTERSVS. In Ant. 177 b, Idem tamen quaſi fuligine ab- ſterſa, reliquis diebus in Capitolio preclara Senatuſconſul
ta feciſti.
ABSTERRE O, res. deterreo, terreo. I. V. 137 a, Vt uideamur à pecunijs capiendis homincs abſterrere. Antequam. 196 b, Aliquèẽ ſupplicem à ſe abſterrere& excludere. de Or. 158 a, Quid te adiri abnutasmelius efſet, uetas, prohibes, abſter- res. pro Plan. 273 a, Eorum neminem à congreſſu meo, neq;
——————“
B 8
zanitor meus, neq; ſomnus abſterruit.
2
ABSTINENS, tz. ſuo contentus, continens, temperãs. Att.
S1b, Homo mirificè abſtinens. Of. 49 a, Laudar Africanum Panetius, quòd fuerit abſtinens. Qu. Fr. 296 a, Nam eſſe ab- ſtinentem, continere omnes cupiditates, pręclarum eſt. Of. 29 a, Prætorem Sophocle decet, non ſolum manus, ſed etiã oculos abſtinentes habere.
ABSTINENTER. In Saluſt. 285 a, At in prętura modeſtè
ſe geſsit,& abſtinenter. pro Seſt. 11 a, Et in cauſa populari,
1 1*. 3. 7„ finon mo deratè, at certè populariter abſtinenterque uer-
ſatò ceſsit.
ABSTINENTIA, æ. At. 77 a, Sic in prouincia nos gerimus,
quod ad abſtinentiam attinet, nullus teruntius inſumatur in quenquam.& alibi: Nulla re facilius conciliatur beneuo lentia multitudinis quàm abſtinentia& continentia. Pro Seſt. 4 a, Poſſum multa dicere de prouinc ali eius in eo ma giſtratu abſtinentia. Offic. 49 a, Laus abſtinentię eſt tem- porum illorum.
ABSTINE O, nes. cohibeo, tẽpero. At.4 1 b, Quod me ad ui
tam reuocas, unũ efficis ut à me manus abſtineam. Abſtine
re maledicto. I. A.161 b,& Ar. 287 a, Is ſe maledictis nõ abſti
net. J. V. 234 a, Nihil ægrius factum eſt multo labore meo, ã ut manus ab illo appellatore abſtinerentur. Cor. N. 272 b, Sic cũ biduum cibo ſe abſtinuiſſet, ſubitò febris deceſsit. I. V. 73 a, Abſtineãt in hoc iudicio manꝰ animosq́; ab hoc ſce lere nefario. I. A. 161 b, Abſtinere ſe à nefario ſcelere. I. V. 236 a, Abſtinere manus ab alienis pecunijs. pro Syl. 182 b, Nos qui à cęteris cau ſis coniurationis abſtinuimus, de D. 101 b, Vt iurgijs& litib. ſe abſtinerent. de Di. 133 a, Faba Pythago rei ſe abſtinuerunt. At. 140 a, Pecunijs locupletum nõ abſti- nere. de Or. 101 a, Ab alienis mentes, oculos, manus abſtine re. At. 87 b, Abſtinere ſe in omnibus reb. Of. 60 a, Quotus e- nim quiſq; reperictur,&c. qui abſtinere poſsit iniuria?
ABSTRACTVS, 4 um. de Di. 94 a, Cum à corpore animus
abſtractus diuino inſtinctu concitaretur.& Tuſc. 217 a, Ab- ſtractus à ratione.
ABSTRAH O, ſtrahi. abripio, au ello, auoco, ab duco. de Or.
91 b, Deinde illud uerendum eſt, ne abſtrahamur à conſue- tudine dicendi. pro Deiot. i51 a, Ego me ab omni ſolicitudi ne abſtraxi. de Clar. 188 b, Cotta ſe ualde dilatandis literis à ſimilitudine Græcę locutionis abſtraxerat. de Clar. 188 b, Pompeium maioris gloriæ cupiditas ad bellicas laudes abſtraxit. de D. ↄ7 b, In Aeſopo ſæpe uidi tantum ardorem uultuum atq; motuum, ut eum uis quædam abſtraxiſſe à
ſenſu mentis uideretur. I. A. 189 b, Antonius ab hoc impetu
abſtractus eſt conſilio& copijs Cæſaris. de Senect. ò0 a, Se- nectus abſtrahit à rebus agendis.& ibidem, Senectus auo- cat à rebus agendis. Epiſtol. 154 b, Abſtrahere aliquos mi- lites ab aduerſarijs. Antequam. 197 b, A liberis ſuis abſtra- ctum, à coniuge abreptum, ab aris focisq́; proiectum, uitã degere in exilio. pro Cæl. 5o a, E ſinu gremioq; patriæ ab- ſtrahi. pro Ar. 188 a, A nullius me unquam tempore aut cõ- mo dũ, aut ocium abſtraxit, aut uolupras auocauit, aut de- niq; ſomnus retardauit. de Som. 131 a, Quim maximè ſe à corpore abſtrahere. pro Syl. 168 b, Quare nihil eſt quod àce teris me unum abſtrahas. de Or. 156 a, Atq; in altum à con- ſpectu penè omnium abſtraxit.
ABSTRVD O, du. abſcõdo, abdo. Acad. 9 b, Natura in pro-
fundo ueritatem, ut ait Democritus, penirùs abſtrufit. At. 190 a, Cum manè me in ſyluam abſtruſi, denſam atq; aſpe- ram, non inde exeo ante ueſperum.
ABSTRVSVS,, um. abditus, reconditus. contra Rul. 63 a,
Nullus numerus tam abſtruſus eſt, quem architecti huius legis non olfecerint. Ibidem: Penitùs abſtruſas inſidias ali-
cui ponere. pro Dom. z18 a, Nimium diu reconditus& pe-
nituͤs abſtruſus animi dolor.
AB SVM, abes. remotus ſum, di ſunctus ſum, abhorreo, deſum.
Epiſt. 18 a, Ego te abfuiſſe tam diu à nobis doleo. Epiſtol. 47 b, Longè abfuturus ſum. in Ver. 252 b, Abeſſe à domo. E- iſt. 5¹ b, Abeſſe domo& foro.& 71 b, Abeſſe urbe. Epiſt. 47 ‚Abeſſe à ſuis,& abeſſe à multis miſerijs. In Ver. 208% b, Ab- eſſe ab domo pauliſper maluit, quàm argentum illud amit tere. Epiſt. 33 b, Pro cul abſum ab re ipſa& locis. pro Cecin. 296 a, Qui in Italia non ſit, abfitq́; Reipublicæ cauſa. Attic. 112 a, Nunquam ab oculis meis abfuerunt. pro Syl. 181 a, P. Sylla abfuit ab oculis ueſtris. At. 276 b, Filius tuus à me ab- eſt. pro Plan. 262 b, Longiſsimè abeſſe ab aliquo. pro Seſt. 8 a, EdixitG; ut ab urbe abeſſem mille paſſus At. 7 7 a, Cum in caſtra proficiſcerer, à quibus aberam bidui. Attic. 76 b, In caſtra properabam, quæ bidui aberant. pro Cecinn. 290 a, Interrogatus quot millia fundus ſuus apeſſet ab urbe, di- xit minus LIII. pro Cæl. 41 a, Domus mea à foro longè ab- eſt. Propius abeſſe. Attic. i b, Loca, quæ à Brunduſio pro- Pius abſunt, quàm tu, biduum aut triduum, Epiſtol. 24 a, . Aberam
e