öeA*“

ANANIXn

——

„ 90 1 52 und. 5öei urinnn — Nrai doſfat in M 1

— nut ſrim ulma 5—

an—

eturics I fn bi

DE SVBTILITATE. 601

deris, nuper in publicum prodituri ſint.

337 Hic iam non mecum, ſed cùm ueritate ipſa diſceptat. rectà feruntur quæcunque impelluntur, ut lapides quãdiu ab impetu ſuſtinentur. Oculus docet, nulla ratio aduerſatur. nam quà adducit, eataauiam meram& ruditatem eius declarat.

339 Stolidus non intelligit difficultatem, 5 negat quòd adeò Galenus admiratur. inde falſa addu- cit in medium. Et præter id putat membra per ſe ab anima moueri, cum à ſpiritibus moueantur. nam ſpi- ritus facultatem& impulſum ab anima recipiuat ih ſi autem monent.

340 Impudenter ſuo more Ipato diné, quaſi uiri illi in eodem genere diſciplinarum, de quo ratio ſua concludit, ſcripſiſſent. Ibi dum gloriatur, ſe dupl citer uituperat:& quod genus doctrinæ ſuæ quale ſiti docet, ſophiſticum ſcilicet& inane,& quod halſi cri mine ex coniecturis accuſari poteſt: nam ego qui Mer curij quatuor æquationis orbiã motus ęaoraæia con-

cipere poſſum, quædam illius aneuuena uix aſſe⸗ quor.

341 Peſßimus hie nebulo, nec unquam ſine præ- fitione nominandus, a ſuis moribus me uult blagiarij

crimine accuſare. Inquit me aliena ſcribere geometri ca, arithmetica, muſica. primùm quæro metopoſco-

pia d quibus ante nos tradita ſunt? Similiter in geo-

metria, arithmetica& muſica, quid acceptum ſit ab

alijs, cum edita erunt, ſi poteſt obijciat? Detribus ele- mentis, de eorum frigiditate, de duabus tantum quali- tatibus. de aèthere, de urinis, innumerac; alia in me⸗ dicina& naturali philoſophia inuenta, cui authori

audebit aſcribere? Sed ſi pro quolibet mendacio illi

pilus non am plius rediturus excideret, profectò iam totus glaber eſſet. nonne iam illum pudet tam enor- zazun ac manifeſtorum mendaciorum? Inde conuer- ſus ad podtas, quas ineptias profert, quam temerario

auſu iudex inter Homerum ac Virgilium à ſeipſo co-

ſtitutus furorem poẽticum reſerre conatur, ſed furon rem uideo, poëtam non uideo.

encvod dꝭνοννενιν tqauνερ έ&εᷣνρνεra

æuluνus drauvrow, eenol dpi aVs ⁴ανον.

342 Cüum de fine cognoſcendi agamus, ille de fa ne entium non nouo exemplo interpretatur.

343 Non recitat fideliter uerba noſtra: förſan

error huit anagnoſtæ uel topographi. Mediocris ad maximũ comparatus, paruus dicitur: humidum mul- tum mediocreq́; idem. quoniam tria ſunt, maximum,

mediocre e& nulli, exiguum aut pro nullo habetur. Attractio quæ eſt ſicultas nutrici animæ, nõ trahitur ſol uel ignis.reliquaq quæ ſiccitate magis trahunt.

344. Hicc recte monet: gratias illi habeo, utinam

hoc ſæpe feciſſet. Sed dum ſcribebam, malui inutilia addere quam utilia prætermittere: nam quæ- omifi, reſtituere non boſſum amplius, exciderunt enim mul ta:quæ perperam addi li præcidere boſſum. De lupo demiror cur obijcias illa, cum ego experimentum ui-

diſſe me referam,& ration em reddam cur non ſem- per id eueniat. Quæ ex Ariſtotele transfert, non ſunt

cauſæ ſympathiæ aut antipathiæ, ſed inimicitiarum aut amoris. Sunt autem quinq;, ſi diligentius diſtin- guantur: natura iracunda, ut quorundam canum qui omnib. infeſti ſunt:ſunt enim ſimiles ægris. Cibus com

munis, aut cum unum alteri cibus eſt. Venus loca&

parata noxa ſibi uel proli. at de antipathia& ſym- pathia& fiſcinationibus ſatis alibi dictu eſt. De hir cino ſanguine& adamante, nõdum conſtat illi an ſit uerum,& tamen de hoc diſputat. . 347 Turpißime uides debacchari propter er⸗ rorem, quem quis mihi ſani capitis imputauerit? Indi cio eſt non habere meliora quæ obijciat.

344 Non diſtinguit curationem doloris à cura tione cauſc. Curatur dolor ſic etiam teſte Hippocra- te. Cauſa etiam non per ſe, ſed quandoq; quaſi/ fortui⸗

to calore naturali confirmato. De Græculo nõ nout,

ſed inuentum putabam meum. Ideo tanto ueriorẽ cau ſam reddidiſſe opinor, poſtquam duo caſu quodam ex præſcripto in eandem deuenimus opinionem.

349 Reſponſum eſt in ipſo opere in tertia edi- tione, quod eam quæſtionem duxerim eſſe neceſſa- riam ſcitu.

350 Non ita, ſed per calumnid& inſaniam iura re debuerat. Vide quà bene cohæreant uerba illa ſom nio meo,& his quæ ſuperius dixerat? tantum abeſt ut ante ſua obrutum iri ſperem ni forſan per obruere illuſtrare intelligat? quod genus expoſitionis apud ip ſum exemplo frequenti non caret.

355 Natat in ſua peripatetica theologia dicẽs,

ſt intelligens er quod intelligitur eſſet unum, primæ

mentes quantitatem cœlum intelligendo adipiſceren tur? Reſpondeo habere quantitatẽ illam intellectum: nam non aliter intelligendo mouerent, niſi quod e quo& per quid mouerent intelligerent. at ibi nulla eſt compoſitio neque diuerſitas: eſt igitur intelligen- tia rei,& quod intelligitur,& quod intelligit idem. ideo intelligentiæ meritò appellari poſſent, ſi Roma ni ſub hoc fignificato recepiſſent. At non erat illis co gnitum, quædam eſſe quæ cum ſua operatione& ob- iecto eandem eſſe poſſent. Inde homo cattus irridet noſtram dialecticam, non abſimilis puero octo anno- rum cuiuſdam affinis mei, qui patrem ſuum ad diſpu- tationem de ſuis quiſquilijs, tum fratrem natu maio- rem ualde eruditum inuitabat, eos neſcire quæ non profiterentur exiſtimans. deinde uictus dicebat, non putabam uos ſcire tantum de conſtructione xratio⸗-

ne ſermonis Latini. Ita hic uir quòd nõ profiteamur

dialectica, putat nos neſcire. Vtinam uelit aded inſa- nire, ut aliquod magnum pignus deponat in ea arte, dico etiam in ſophiſmatibus, uidebit an longe beritio res ſimus in eo genere quam in mathematicis? uixq́; ipſi ceſſuros Chryſi ippo: ſi ſi reuiuiſcat. Verum quod il le magnifacit ob inopiam bonorum ſtudiorũ, nos ob eorundem copiam& nobilitatem negligimus. Pff 4

——