DE SVBTILITATE. 595
diu enim odoratu explorant, quia parum eo ſenſu ua lent: nec argumentum d ſimia ad hominem probat, ni ſi eandem demonſtraueris eſſe compoſitionem in u- troq;. Canes olfictu quantum praæſtat, tantum uiſu de
ficiuntur: nam nec propè agnoſcunt dominum, niſi
olfactu experiantur. In decima rurſus damnat Ariſto telem, ut me accuſet. Segmenta illa cùm ſcribebam, nondum omnia mihi comparaueram, prodibunt Deo uolente emendatiora: ſed non ob hoc friuola, ſed ob res maioris momenti. Verum& in commentarijs a- liam rationẽ ex Ptolemæo ſecuti ſumus, ſiquidẽ& a- liter colorum eſſentiã, nomina& ordinem cõſtitueba mus, ci de eclipſi loqueremur. Cæterùm quæ in un ſe- ctione adijcit, perfectè uanitatẽ ſuam declarãt, ut uix credam eſſe ſua. Se grauiorẽ iudicio, animo uiuidio-
re:ſit ita. ex ore ſuo tamẽ quam deceant intelligiseat
corpore robuſtiore, fmilia nobiliore quid ad propo ſitums Simile illud in 24 exercitatione: Canes tui fr tuna ſua defuncti ſunt. hune dictatorem alterius uitæ (caput ſans noui) oportet eſſe. Sic ſimile illud de iu- dicio eſt ſophiſmati Entisberi. Ego dico falſum: ſi e⸗ nim hæc proſert, iudicio non ualetẽ sed ignoſcendi il li:audio enim Vaſcones illos, apud quos degit, malos uicinos eſſe, qui cũ illum laudare unquam noluerint,
ſæpius cogitur præco eſſe laudum ſuaru. Multi enim
cum hæe deliramenta legerẽt, non è dignitate mea pu tabant eſſe, ut quicquam illi reſponderẽ: at ego maio- res bucellas ſoleo deuorare, ueritatis amore. 299 Sape dixi maiori ſtultitia me notari debe- re, qui tam ſtultis reſpondeam obiectionibus: ſed ta- men uolo, ut intelligant homines qudm leuibus anſis innitatur. Eſt ubique dolor& uoluptas, non qualis in Venere, ſed qualis ſcalpendo in ſcabie, calefacien- do in frigore, titillando, atque dum ſanantur uulnera. Eſt aliud proprium in genitalibus membris, quod do lorem pro contrario non habet, quia naturæ neceſſe
fuit. nam ey in eiſdem membris adeſt tertium genus,
ſcilicet dolor ey uoluptas, communia toti corpori: ſed quia uoluptas ad irritanda animalia ad Venerem non ſuficiebat, alia addita eſt alterius generis do-
lor, non cum generalis ſufficeret. Hæc e alia ſi ſic
expoſuiſſet: nec uoluiſſet ſpontẽ deſipere, maiorem le gentibus uoluptatem, cunctis utilitatem, ſibi gloriam comparaſſet. Ergo ſimili uanitate dolorem dicit non ſentiri. nos alias docuimus, ex ipſa experientia& conciliatoris autoritate ita ſentiri,ut nihil aliud ſenti retur: ſed nebulo hic quicunque ſit, ubi ſe in illa quam uocat prima philoſophia inuoluit, ut in cœno ſus uo
lutatur, hoc ſolum nixuis ut omnia confunderet, om-
nia bene inuenta tolleret, ſuam uanitatem oſtenderet.
Voluptas& dolor(inquit) ſenſio eſt, ſenſio non ſenti
tur, ubi primùm ſenſionem muenit Latinè latinißi⸗ mus uir? ſed omittamus, uoluptas& dolor ſenſus ſunt: hoc enim Latinum eſt,& nulla affeckatum cu⸗ ra: quid ſi quis neget tibi, quod iure negandum? ubi
probas quod probart debes? ſed, ut dicitur, princi⸗
pium petis: quod maximè declarari poſtulabat, tan-
quam clarum præſupponis. Oamentiam ſingularem: audaciam intolerandam? pertinaciam faſtidioſams
moresq́; qui etiam lobi patientiam frangerent? nem ego de hac uirtute ſolebam gloriari, non de ſapien-
tia uel eruditione alijsq́; ſimilibus ut tu. Verum& hanc mihi deeſſe Deus me docuit, ut qui pauperta- tem, morbos, calumnias, coniurationes facilè pertule rim, huius nugæ amèẽtiaq́; ad hæc quæ ſcio me digna
non eſſe, coactũ irritarint. male genio nate? At dicet
quiſpia, cur adeò iraſceris? nõ ob eius calumnias, non ob maledicta, nõ ob falſas interpretationes, quauis in
omnib. modũ exceſſerint, quduis nullo exẽplo talia in
me, in bonas diſciplinas molitus ſit: quauis ſingularis imperitiæ, amètiæ, malignitatis argumenta dederit, ſed quod alieno nomine pueriliter conatus ſit peßimo
exemplo nobis illudere. Nam ſi per hos ſycophantas
licet oppedere probis uiris qui opes, operam, uitam
deniq; ipſam pro ſtudijs impenderũt, quo nam peio⸗- re exemplo immanißimi tyranni uti poterunt, quam
ut per ſcurras& mimos ludibrio exhibeantur artes e&y diſciplinæ, ſimul cum ipſis qui eas profitentur ui- ris? Sed dij dabũt, ut fiba hæc in caput ſuã recudatur. Hocq́; ipſo libro intelligẽt homines nihil ſanil, nihil dignii, nibil utile à tam fœda ſentina proficiſci poſſe. An exiſtimabat, ſi his artib. honeſta gloria parari poſ
ſet, Mediolani deeſſe decẽ nebulones, quanquam non
ex ſacra medicina, qui ſimilibus nugis illum poſſent infamare? Exemplum teterrimum non ſecutus eſt, ſed inuenit impius: ut quod nunquam alias generoſi uiri in manus nephandorum imperitorun traderentur. Quid hoc eſt aliud quàm quod in Romanis execran- tur omnes boni uiri, cum homines feris dilaniandos exponerente Inde conqueritur ſua non placere, quæ de cauſis linguæ Latinæ ſubtilißimè, inquit, ſcripſine quid amentiæ ſuæ deeſſet. Magno certé malo negli- guntur à grãmaticis hi libri, cum nibil profeſſus ſit, nibil norit quam grammaticam. At ipſi contradicit, dicentes odiſſe grammaticæ profeſſorẽ, qui cum ſcri- bat, omnes alios ſcriptores barbarie ſuperauerit. ſi- mul illud, ut eſt genus eorum clamoſum obſtre⸗
pentes,
a⁴Masy iazpos ædο Aε‿ισι ρυν.
300 Subdut ſe tot illius ſtultitiæ& temeritatis exempla, ut apud eos qui nondum librum eius uide- rint, uerear ne nomen calumniatoris ſubeam: ſed au- di uerba illius, Qua inſcitia aut negligentia M. Tul- lius ad tot alia ſignificanda uſus ſit. Iraſci ne ego de- beo · ſt illi in philoſophia non placeo, cui M. Tullius diſplicet in latinitate? Multos ſtultos ſeripſiſſe ſatis no ui, quorum etiam uolumina iam per ſe exoleuerunt, attamen hoc ipſo ſtultiorem neminem uidi. Inde ſub- ijcit in decimo Elementorum tractari de numeris, cre do neq; Euclidis uelamen, nedum libros uiderit. Hie
etiam iudex in dicta cauſa damnat loquentes de pri- mo cognito:nomen ſeſquitertiæ proportionis. Cul⸗ F
——— 3— ————,f 8——.—
——
1.
———


