¹eldmasmm wian

ſe um acrmneman miunk,

anwnanautaas

t cauct&yttr a'r heuir

umdut ii ſere ſep

4 7 4„

nartuuart, fimil une b

8*

DE SVBTILITATE. b 59;

pronunciari nequeant. quæ de connexione adqucit, non ſunt uera, aut non primæ cauſæ: ſed uſus primum inde linguæ lenitas. Latina enim ut plurimum in fine accentum grauem habet, rotundatq́; extremu dictio- nis. Quæ autem de maternæ Italicæ compoſitione di cit, neſcio an ſomniauerit.

260 Ridicula eſt exprobratio ambitionis, qui

ipſe non aliud agat quam gloriari hic de antiquitate, ſaltem teſtes ut crederemus appoſuiſſet. Ridiculoſius quoòd hiſtoriam de Cairo(etiam eruditis adijcit) ſubti lem eſſe dicat. Quaſi ego hiſtoriam urbium, non cau-

ſam magnitudinis earum, inter exempla ſubtilitatis

adduxerim. G 1 261 Probhibentur hi à legibus Chriſtiana&

Maumethi, ut olim à ciuilibus Romani& Carthagi-

nienſes. ita uix unquam aliquid ad propoſitum. Con- ſtat, Gallos tuendæ libertatis cauſa id quandoque

egiſſe.

262 Sequutus ſum authores, ſecutus ſum mo-

rem tabellionum, qui nomen etiam uſitatum ap-

ponunt.

263 Declamat quod dixerim hominem ab ho- mine plus differre, qudm a lupo capram? Quid hoc eſt? uel de ſpecie, uel de moribus, uel de corpore intel ligi poteſt?nõ de ſpecie, cùm iam ſciamus lupu& ca

pram ſpecie differre, nõ hominè ab homine: intellig?

dum eſt ergo uel de corpore uel morib. atq; in utroq́; uerißimũ eſt. Sed pulchri erat cauſam huius inueni- re, quam alids tradidiſſe memoriæ habemus. Inde in- ter philoſophos theologus fit repentẽ:& ex acade- mia in ſacrarium ſe confert, in quo ne uel momento perſiſtere poteſt. Raram hunc uirum Mercurij conſti tutionem habere neceſſe eſt. Inde ſublata tandẽ, quod ſæpe in animo habuit, omni rerum naturali ratione: ut qui flagitioſe uiuunt, cim mors aduentat, omni ſpe ſalutis ad id deuenit, quo non inclyti theologi, ſed in- ſana uerba, ut omnia dicat ſola Dei uoluntate fieri. Quid ergo ædificat, ut domum habeat, ſtudet ut ſciat, ſerit ut plantæ oriantur, uxorem duxit ut filios habe ret?at omnibus his nõnne ſufficiebat Dei uoluntas? ⁰ meræ inſaniæ caput,& nugarum autor. quis tandem uel mediocriter eruditus illum ferat? Sed uideat quò contradicendi ſtudium tranſtulerit? Quod ad Darie- nis narrationem attinet nouimus, alibiq; in libris de Rerum uarietate docuimus, uocanturq́; Patagones: at Cæſarianus ille gigas ex his eſſe non poterat, quem

Italid anno i5z uidit, cum nondum regio illa inno-

tuiſſet Cæſaiä.

264 Nönne uidet iam de cauſa ipſa conſtares er eam conatur infringere. Quæ enim cauſa facit ut

pars una ſqualeat, altera uiuat& luxuriet, eadẽ tum

ſoli diſcrimen fæcundum aut ſterilẽ faciunt, ut habi- tus incolarum etiam ipſi diuerſi ſint.

268 Species non miſcentur, uel eſt principium,

cuius oppoſitum tamen eſpeuidentius in cane, alope- ca, mula: uel debet demoſtrari. Ita ſunt axiomata con

tentioſorum. Quia tamen nihil ad nos quid referte 269 Quærit merito de auiculis, quæ cuim bre- ... 1. uis uitæ ſint, maximè paſſeribus non tamen corpora

earum inueniuntur? Reſpondeo, moriuntur omnes

hyeme:ey inueniuntur aliquæ præueniunt tamen a- nimalia famelica noſtram incuriam. par eſt etiam in nidis perire: at paſſerum nidi in foraminibus muro- rum inacceſsis.

270 Non exteriorum, ſed membrorum princi- palium ratio habenda eſt. 3

272. 273 Mirus conſenſus ueritatis: ratio qua oſtendit non dari aurum potabile, eadem eſt ad un- guem cum ea qua& ego in libro de Aqua& æthe- re uſus ſum, ad declaradum aurum potabile fieri non poſſe. Porro liber hic iam diu tranſmiſſus ad typogra phum, nondum tamen editus eſt. Similiter de ſpiratio ne piſcium, licet non exquiſitè eiſdem uerbis fermè, ta men ijſdem argumẽtis contra eundem Rondelletium ſcripſi in libris de Rerum uarietate, editis ante ſuas exercitationes. Itaq; ſi omnia tam fœliciter, nulli poͤſt habendus eſſet ſuus liber. Sed caſu hene inter tot teme rè ſcripta, ut contra inter multa bene, ji quid temere uidentur, ſicut illud, de quo tanta hic de Crabroni

bus:ubi ſcarabeis legi debuerat. b W

274 Quid Periander, Lſander, Alcibides, Demoſthenes, æſchines, Pharis, Cato maior, Cicero, Hortenſius, Saluſtius, Lucianus:

275 Motus eſt cauſa breuitatis uitæ, quies cùm ſit priuatio, non eſt cauſa longitudinis eius, ſed non impedit eam. Vnus eſt calor æthereus, non elemẽtum ſub Luna, ſed uis cœleſtis motu impreſſa, motu cõſer uata. Cætera nugæ meræ, ut ſolet.

278 Piſces maxime mobiles ſunt, quia nullo la-

bore prorſus, quia ſponte pendent mouentur,& quo niam non tam facile ſtant quam mouentur, indicio ſunt qui natant.

279 Reprehendit de Latinitate, quæ non ſunt in codice ullo, neſcio an eſſet ebriis.

280 Galeni ſententia defendi, licet ægrè poßit, probari non poteſt.

281 Saltem Galeni autoritas de liene illum mo- b

uiſſet, poſtqudm ratio non perſuaſit. Lien rarior eſt & craßior, caro tenuior& dẽſior. At pulmonis wa- fiκułxᷣconcoctu difficilius alia ratione: plus enim di ſtat à natura chymi:lien ergo dupliciter.

283 Hie nugatur, nà declaratio oſtendit eadem eſſe in ſiccis, nam humida cohærent, etiam ſi craſſa ſint. Sed fallitur, quoniam quæ ſpiraculis abundant, rara eſſe credit. De ſuo Thur, ſibi reſpondet. De pu- mice, craßior eſt quàm lapis ex quo factus eſt, etiam blerũq craſſus, nonne dixi ignem, quod relinquitur, craßius redditur. b

284 Vides adeò illum inſanire, ut etiam res re- bus cõtradicere putet. Strigoſi poſſunt abundare in- tus humido pingui. Anglorum regio temperatior no- ſtra, quia minus diſcriminis inter tempora, minus fri

gida

—

———————

1 m———8—ſſ—— ———

———

— 9— —-———

——