588 quibus quandoq́; pro moſcho uendere, ſed fruſtra ru ſtici tentant: ego ſepius apud me habui. Et uir hic e- gregius qui fabulas multas emit& uendit res no- tißimas, quoniam ſuo cum cerebro quæ non conue- niunt irridet.

190 Intolerabile malum addictum eſt hæreſt, ut Galenus ait: hic negat fabas cum animalia gignunt non putreſcere. Putat putredinem unius modi eſſe, an ergo ex propagatione genitos uermes illos putat? In quo differt hæc generatio A uermium auellaneorums niſi quòd humidior eſt auellanæ quam fibaru ſubſtã tia. Quod in ſecunda ſectione ait, ex ſingulis animali bus certa generari, non ita accipiendum eſt, ut rurſus ex ſie genitis alia generentur: ſed de primis ac propa gatione genitis intelligendum eſt.

191 Experimenta quæ adducit contra apum generationem, non uidet miſer eſſe contra ſe, apud Ariſtotelem enim uermes inſectorum ouis ſunt im⸗- perfectiores. in altero obiẽre parentes neceſſaridò bre ui, quamuis de patre referat. lta uir hie ſpecie ad do- ctrinam, re ad eam deſtruendam natus eſt ſolum.

192 Intelligitur de origine multitudineq́;: omen de locis inſuetis. Addit præterea quid nomine meo.

193 Sepia rurſus conturbat non ex putredine, quæ connumerat generantur, ſed propagatione qua- dam, quæ ſimpliciter omnes dolores leuant, quoniam acopa ſunt non contraria cauſc: ſed ji id contingat, duplici emolumento erunt.

194 In ſexta diuiſione, docui nos debere imitari naturam, quæ minimis maximorum miracula oſten- dit. Sed hic nodos in ſcirpo quærit, omnia confundẽs.

199 Conatur infringere cauſam magnitudinis caudæ ueruecum, quod ſues ſint humidiores: fateor,

ſed humido magis concocto, quia in his calor eſt ma⸗ ior:ideo uerueces humidiores nõ ſimpliciter, ſed com paratione ad proprium calorem.. K

200 Nugatur more ſolito, in feruidißima æſta-

te iußi in Scotia ut conquirerent quoſdam ſerpentes, ad medicinam attulerunt, ita obrigebant ut apud nos media hyeme: non ſolum ob cœli qualitatẽ, quæ quaſi temperata erat, ſed ob naturam cœlo ingenitam, non ſolum ipſis, ſed ab initio primis ſerpentibus. Quæ 4 Suecijs accepit, i ratione ſunt aliena: quomodo enim exanguia in frigidis locis efferari poterunts at forma ſimile nihil prohibet.

20 Lupum piſcem marinum ſcio. Lupum flu- uiatilem moribus lucium quis poterit appellare?

Cæterum dico nihil quod moueatur in aquis, putreſce re quod exedat aqua. ita miſer hic ubiq fillitur ſuis captiunculis. Poſſem adducere multa, ſed quorſum?

202 Culpat nomen alopecæ. Vide hominis inſci

tiam intolerabilem, alopeca non in accuſatiuo, ſed no

minatiuo poſita eſt, ab næætule, quod eſt catulus uul- pis, deriuatur. nã/ in a ſepe ad Latinos tranſit. Quaſi catulum uulpis hunc canem nõ compoſito nomine ap pellarem. licuiſſet uulpinum dicere, ſed Græci quod

ACrTIO I1. LIBRORVM GARDANI

ſciam non habent: at calumniator omnia ſibi licere putat, fingit, inuenit quæ non ſunt: quæ ſunt, præte- rit. Nonne Virgilius illo ſapientior hyciſcam uocauit, A u nomime diminutiuo, non à compoſito ex ca- ne& lupo, quamuis à cane lyciſca oriatur? ita uides uiri temeritatem,& ſtultam de ſe perſuaſionem. Sic & in quinta ſectione reprehendit, quod maxime pro bari debuerat. Neque enim dæmonum auxilio id fa⸗ ctum ar bitror. ſed quiduis potius quam diuino mira- culo, qui tam crudeli ſcænæ ſauerit. Ita non uidet uir aduerſus omnia bona natus, me eos deterrere, quibus non ſolum ſufficit immania perpetrare: ſed etiam im- manibus facinoribus Dei uoluntatem prætexere. cui pio uoto ſi quicquam cordis fuiſſet, totis uiribus e- tiamſi falſum fuiſſet ſuffragari debuerat, nunc etiam fententiæ aduerſatur.

203 Irridet ſolita ſua urbanitate, quod dixerim mores hominum animalium patriorum naturis per- ſæpe declarari. ibi Ligurũ totam nationẽ uah quàm acriter proſcindit? Hoc non intellexit id contingere ſolum, cum uitia in immenſum efferuntur. Sic etiam & prodigia& diuinæ ultiones.

204 Ille qui expanſis pro erectis manibus, ut in editione manifeſtu eſt, animaduertit, cùm etiam poſſet in eadẽ ſecida editione, legere dẽtes illos præ- longos è ſuperiore madibula oriri:& cur etiã id ne- ceſſariũ fuerit, maluit tamẽ uir hic ut ſtultitiã ſuã pla nè proderet,& fidem omnem à ſuis libris eximeret, hæc in prima ſectione ſcribere. Morum maximus er- ror, qui dentes illos è ſuperiore naſei mandibula, atq́; deorſum ſpectare prodiderunt. Nam præter ſenſus fi dem, quæ id falſum eſſe docet, eſt ſubtilitas in duabus rationibus, priorem ſumimus ab uſu. Tum reliqua ple næ ſtultitiæ ſuæ argumenta ac leuitatis:ſi enim uidit, cur ita ſeripſit: ſi non uidit, cur de ſenſu mentionem

cit? ſatis eſt quod acutè in margine adiecit. Vides er go cui nam ex rebus ſuis, etiam ſi uidiſſe ſe firmet, tutò poßis adhibere fidem? Hæc eſt peripateticorum inconſulta temeritas& audacia icredibilis, non A- riſtotelis aut Theophraſti, ſed eorum qui aliorum no minibus egregijs iniuſtißimè ſibi ſapientiæ famã uin- dicant. Defende modò hominem 4 ſtultitia, à leuita- te, temeritate, à mendacio manifrſto, ſi potes quiſ- quis es,& crimine ab uno diſce omnes. Inde me ar- guit, quòd Plinij ſtultitiam non reprehenderim, ſimi- lis Bergomenſi cuidam, qui Andreæ Griti Venetia- rum ducis, ut uocant, inſigni maieſtate uiri, improba bat effigiem, quod hernia gulæ ilii deeſſet, quæ ſuis inqquilinis eſſet fimiliaris. non ego horas im refellen- do alienas ſiultitias cõſumere uolo. nec in concordan dis imperitorum uerbis temerè effutitis: ſed ſi quid ad rem ſpectat pertinet ue, hoc mei muneris eſſe puto. In ſecunda ſectione, non ſollum inutiliter, ſed mepte nugatur humana temperatura optima eſt, ſed& cõ⸗- poſitio neceſſaria eſt. qu in elephanto, quod ad ui-

tam attinet, melior eſt.. 207